PG 84, col. 688
cs
est, hæreditas fidei inconcsssa servetur, pro qua et
multum studium exercentes minime fatigamini,
omnia propter Dominum sustinentes, ita nt debili
corpore 7s2 ad Deo amicissimum itcr assumerætis
Acacium, et per eum Deo amicissimum eommini-
strum nostrum, Emesenorum civitatis episeopum,
Paulum dirigeretis, et eum sictransmitteretis Ægy-
ptio, sicut mcdicum ad languentem : quin potius,
ut arbitror, putridum, ut in ipso providentiam
facientes ecclesiasticæ totius orbis tranqulllitatis.
Hæc namque universa per litteras vestræ prospici
agnovimus sanctitatis : et valde nobis, quæ a vobis
provisa sumnt, placuerunt.
Præcipue vero circa hanc partem, euscum ppit
caatela et recta nostra confessione cuddrare anguem
festinatis, ut duæ naturæ Domini Christi inconlusæ
per confessionem dicantur, rationabiles occasiones
ab ipsis, qui reciderant a pietate sumentes. Dignae-
tur vero amatrix Christi sanctitas vestra, sicut et
cœpit, ante omnia, ut illa pars piæ confessionis no-
stræ muniatur, neque aliqui duas incmdusas Chtisti
naturas ncgent, neque hi, qui eas orthodoxe præ-
dicant, abjurentur ab eis; neque manus aliter his,
quilubricati sunt, porrigatur, hisi scandalain scripto
peremerint, anathematiaantes capitula, quæ impie
ab eisexpositasunt; et oninia, quæcunque orthodoυæ
piæ nostræ religioni et ipsi subintroducere absque
probatione tentarunt, et quæ introducta ab aliis
receperust : subscriptionibus ea roborantes, quæ
aliena sunt ab orthodoxa fide. Dæc non tanquam
præcipientes serihimus, Deo amicissime, sed sicut
filii patribus damus consiliummo suggerentes.
cAPer LXXoIXe7.
Ad manifestandam divisionem eorum, qui cum Joanne
Antiochenorum archiepiscopo sentiebant, el eorumε,
cui cum Nestorio? ejuseue dogmatibus, quæ et ipse
nesqarerat, post istam epistolam prasmiams frenæi,
de quo sæpe diximue, transcribamsus. Quod ita se
habet:
Ἐertia, inquit, pars hujus codicis continet illa,
quæ acta smmnt in Alexandria, quanado inter se eon-
senserunt : ct Cyrllli oirca ea mslas artss, et Pauli
ad enm impias pactiones; et, ut in summa dicatur,
ea quæ ante snnt gests, quam Pannlus et Aristolaos
ad Antiochiam remearint : post quam colcis gar-
tem ea, quæ de ipsa Antiochenorum episcopus ʼpsἐ-
mur per fitteras ubique seripsit, nihl eorum, qusæ
ium Ægyptio eis composita sunt,faciens mmanaiestums
Ancerdotibus Orientis.
VARIoR NoTE.
¹ mmagistrianο. Maxhuo; de quo supra (cap. 55 et idra, cap. 107). ἃ. ⁵ Arched. Episcopus Euphra-
aeeoea,ee
est, hæreditas fidei inconcsssa servetur, pro qua et
multum studium exercentes minime fatigamini,
omnia propter Dominum sustinentes, ita nt debili
corpore 7s2 ad Deo amicissimum itcr assumerætis
Acacium, et per eum Deo amicissimum eommini-
strum nostrum, Emesenorum civitatis episeopum,
Paulum dirigeretis, et eum sictransmitteretis Ægy-
ptio, sicut mcdicum ad languentem : quin potius,
ut arbitror, putridum, ut in ipso providentiam
facientes ecclesiasticæ totius orbis tranqulllitatis.
Hæc namque universa per litteras vestræ prospici
agnovimus sanctitatis : et valde nobis, quæ a vobis
provisa sumnt, placuerunt.
Præcipue vero circa hanc partem, euscum ppit
caatela et recta nostra confessione cuddrare anguem
festinatis, ut duæ naturæ Domini Christi inconlusæ
per confessionem dicantur, rationabiles occasiones
ab ipsis, qui reciderant a pietate sumentes. Dignae-
tur vero amatrix Christi sanctitas vestra, sicut et
cœpit, ante omnia, ut illa pars piæ confessionis no-
stræ muniatur, neque aliqui duas incmdusas Chtisti
naturas ncgent, neque hi, qui eas orthodoxe præ-
dicant, abjurentur ab eis; neque manus aliter his,
quilubricati sunt, porrigatur, hisi scandalain scripto
peremerint, anathematiaantes capitula, quæ impie
ab eisexpositasunt; et oninia, quæcunque orthodoυæ
piæ nostræ religioni et ipsi subintroducere absque
probatione tentarunt, et quæ introducta ab aliis
receperust : subscriptionibus ea roborantes, quæ
aliena sunt ab orthodoxa fide. Dæc non tanquam
præcipientes serihimus, Deo amicissime, sed sicut
filii patribus damus consiliummo suggerentes.
cAPer LXXoIXe7.
Ad manifestandam divisionem eorum, qui cum Joanne
Antiochenorum archiepiscopo sentiebant, el eorumε,
cui cum Nestorio? ejuseue dogmatibus, quæ et ipse
nesqarerat, post istam epistolam prasmiams frenæi,
de quo sæpe diximue, transcribamsus. Quod ita se
habet:
Ἐertia, inquit, pars hujus codicis continet illa,
quæ acta smmnt in Alexandria, quanado inter se eon-
senserunt : ct Cyrllli oirca ea mslas artss, et Pauli
ad enm impias pactiones; et, ut in summa dicatur,
ea quæ ante snnt gests, quam Pannlus et Aristolaos
ad Antiochiam remearint : post quam colcis gar-
tem ea, quæ de ipsa Antiochenorum episcopus ʼpsἐ-
mur per fitteras ubique seripsit, nihl eorum, qusæ
ium Ægyptio eis composita sunt,faciens mmanaiestums
Ancerdotibus Orientis.
VARIoR NoTE.
¹ mmagistrianο. Maxhuo; de quo supra (cap. 55 et idra, cap. 107). ἃ. ⁵ Arched. Episcopus Euphra-
aeeoea,ee