PG 84, col. 714
forsan aliquid considerabimus, quod et nobis præ-
sit, et expediat orbi : nec enim ad verborum pu-
gnas, neque ad contentiones, neque ad concussiones
conveniemus. Sed ct nos psrati sumus paternæ tus
pietati acquiescere in his quæ utiliter et secundum
Deum proponit. Atque ipse rursus novi, quod pie
sis dispositus circa nos : nec te negabis nostro con-
silio, si quid apparuerimus utle suggerentes. De
sanctissimo vero episcopo Nestorio quod delibera-
tione ulla non egeam (nec enim quidquam contra
eum vcl dicendum habeo, vel agendum, sicut ncc
adversus sanctitatem tuam), et per alias litteras
significavi jam sæpius. Conveniamns igitur, sicut
placnit : aut enim et in commune aliquid utile ex
nostra deliberatione proveniet, aut saltem nos ipsi
multg ⁴ consolatione levabimur, invicem benevo-
lentia 742 nostra fruentes. Dignare vero, domine.
omnium Domino consuetas orationes offerre pro
nobis.
cuPeT XaX s.
Jtem verba Jrenæiς
Epitola. inquit, Τhoodoroti ad Alexandrum, per quam
(romittit anathematixare quæ circa Joanms personæ
docrinmp ⁵, nec tpse eorum pariter cemmunicator
exsiκῖσγς,
Has ad hoc ⁶ yræcipuc posui, ut notum sit, quæ
sint, unde impetitur rel beatus heodoretus, vel quis-
quis conscripsit.
Scit sanctitas tua, etiamsi minimc dixero, quod
propterea et Marbathimas prins, et in Hierapolima
tunc adveni, et nullius alterius rci cansa, nisi ut
communiter tractaremus quid agere deberemus;
et quod convenisset, manciparetur effectui. Quia
igitur tuæ sanctitati complacuit, ut conveniremsus
in Eeugmate, quæso sanctitatem tuam, ut minime
dileras : omnia enim, quæ desiderat rcligiositas
tua, ut spero, facienda sunt, et nullus in ullo tuæ
sanctitati resistet : omnes enim ct ut patrem, et
ut dominum et reveremur, et reveriti sumus, et
venerabimur. Quæsoigituriterum sanctitatem tuam,
fatigari dignare : in veritate enim credo quia bo-
norum auctor Deus, quæ ad nos attinent, dispensare
dignatus est. Nec nos relinquet, ut aut offendamus
in eum, aut confundamur apud homines, illumi-
nans mentem nostram, et quod placitum sit osten-
dens : nnam et olim 7, vestræ sanctitati dixi, quia
anathematixaverunt dogma domini mei sanctissimi
et Deo amicissimi episcopi Ncstorii. Nequc ego his,
sὰ ulsa est. Puto hæc verba esse ex glossemate, et ex margine irrepsisse in ttextsm. Quam cenje-
nams
sa
sit, et expediat orbi : nec enim ad verborum pu-
gnas, neque ad contentiones, neque ad concussiones
conveniemus. Sed ct nos psrati sumus paternæ tus
pietati acquiescere in his quæ utiliter et secundum
Deum proponit. Atque ipse rursus novi, quod pie
sis dispositus circa nos : nec te negabis nostro con-
silio, si quid apparuerimus utle suggerentes. De
sanctissimo vero episcopo Nestorio quod delibera-
tione ulla non egeam (nec enim quidquam contra
eum vcl dicendum habeo, vel agendum, sicut ncc
adversus sanctitatem tuam), et per alias litteras
significavi jam sæpius. Conveniamns igitur, sicut
placnit : aut enim et in commune aliquid utile ex
nostra deliberatione proveniet, aut saltem nos ipsi
multg ⁴ consolatione levabimur, invicem benevo-
lentia 742 nostra fruentes. Dignare vero, domine.
omnium Domino consuetas orationes offerre pro
nobis.
cuPeT XaX s.
Jtem verba Jrenæiς
Epitola. inquit, Τhoodoroti ad Alexandrum, per quam
(romittit anathematixare quæ circa Joanms personæ
docrinmp ⁵, nec tpse eorum pariter cemmunicator
exsiκῖσγς,
Has ad hoc ⁶ yræcipuc posui, ut notum sit, quæ
sint, unde impetitur rel beatus heodoretus, vel quis-
quis conscripsit.
Scit sanctitas tua, etiamsi minimc dixero, quod
propterea et Marbathimas prins, et in Hierapolima
tunc adveni, et nullius alterius rci cansa, nisi ut
communiter tractaremus quid agere deberemus;
et quod convenisset, manciparetur effectui. Quia
igitur tuæ sanctitati complacuit, ut conveniremsus
in Eeugmate, quæso sanctitatem tuam, ut minime
dileras : omnia enim, quæ desiderat rcligiositas
tua, ut spero, facienda sunt, et nullus in ullo tuæ
sanctitati resistet : omnes enim ct ut patrem, et
ut dominum et reveremur, et reveriti sumus, et
venerabimur. Quæsoigituriterum sanctitatem tuam,
fatigari dignare : in veritate enim credo quia bo-
norum auctor Deus, quæ ad nos attinent, dispensare
dignatus est. Nec nos relinquet, ut aut offendamus
in eum, aut confundamur apud homines, illumi-
nans mentem nostram, et quod placitum sit osten-
dens : nnam et olim 7, vestræ sanctitati dixi, quia
anathematixaverunt dogma domini mei sanctissimi
et Deo amicissimi episcopi Ncstorii. Nequc ego his,
sὰ ulsa est. Puto hæc verba esse ex glossemate, et ex margine irrepsisse in ttextsm. Quam cenje-
nams
sa