PG 84, col. 91
Tantis fidei magistris providentia Numinis ad- Δ alloquens: Dic mihi, inquit, filia (ipsa enim ejus
tunc maxime vaticinium Christi de operibus fide-
lium sua superaturis.
Constitutum fuerat quidem inconcussa: fidei no-
strze fundamentum, Trinitas divinarum personarum.
Nam concilia duo oscumenica, Nicaanum et Constan-
tinOpOIitanum, sanciverant divinitatem Verbi san-
ctique Spiritus : sed plures tamen nondum ,Arii
Macedoniique haeresin deposuerant; imo suas ad-
huc haeretici in majoribus civitatibus, ipsaque urbe
regia Constantinopoli, synaxes agebant.
Quin etiam catholica Ecclesia intestinis dissidiis
laborabat. Nam ut de aliis locis taceam, tumultua-
bantur viri quoque sanctissimi Hierosolymis pro-
pter Origenem, quem alii suspiciebant tanquam
Ecclesia: magistrum, alii exsecrabantur velut haere-
sum hydram et orbis pestem.
lpsamet Antiochia Orientis caput duos in episco-
pos ortbodoxos, Meletium et Paulinum, distraheba—
tur, et tanto quidem rei Christianas detrimento, ut
Chrysostomus Antiochenze Ecclesiae sidus eximium,
cum utriusque fidem probaret, triennium in se-
cessu latere voluerit, certus neutrum sequi, quan-
diu socium haberet. Videri potuit saeculi hujusce
genius licentia dogmatum, et factionum amor.
ill. Dum ita scinderetur in partes Antiochia, venit
in lucem eadem in urbe Theodoretus, quo anno ο
celebris ille Joannes, jam non 136 insolente pri-
vilegio, ut antea, diaconus ad populum dicebat,
sed suo quasi jure poterat presbyter factus concio-
nibus Ecclesiam docere. Tanta vero sui admiratione
complebat populorum animos ut inde Chrysostomi
nomen adeptus, post octennium Constantinopoli-
tanae Ecclesiae praeficeretur.
IV. Originem duxit ex parentibus nobilibus ac
opulentis, sed pietate longe praestantioribus; et de
matre quidem narrat ipse, qua ratione uno eodem-
que Petri ascetae miraculo , cum vicesimum tertium
annum ageret, et a mundi amore, quo tenebatur, et
ab azgritudine, qua torquebatur, sanata est. λ
ι Laborabat ⁸, inquit, illi alter oculorum morbo
ejusmodi, cui cedere ars medica videbatur. Cum D ν. Facta est vero mater divina virtute, et Mace-
nihil huic curando admotum non fuisset , accedens
mulier quaedam ex domesticis, facti a Petro mira-
culi mentionem fecit : audivit hera , confestimque
ad divinum hominem se contulit. Habebat autem
illa circa se et inaures, et monilia, et alia ex auro,
et vestem variam ex sericis filis contextam : non-
dum enim perfectiorem virtutem degustarat, et flos
erat aetatis, juventutisque ornatu delectabatur. Di-
vinum ergo caput haec intuens, nimiae elegantiae
primum aegritudinem sanavit, in hunc illam modum
SCHULle ΝΟΤτΕ.
’.ιςςδξτξξξίν θεεί- Pleniorcm narrationem vide supra, t. lll, p. “88 seq. ⁸ Necdum,caet. Vide l. c ,
p. l2l3 seq.
tunc maxime vaticinium Christi de operibus fide-
lium sua superaturis.
Constitutum fuerat quidem inconcussa: fidei no-
strze fundamentum, Trinitas divinarum personarum.
Nam concilia duo oscumenica, Nicaanum et Constan-
tinOpOIitanum, sanciverant divinitatem Verbi san-
ctique Spiritus : sed plures tamen nondum ,Arii
Macedoniique haeresin deposuerant; imo suas ad-
huc haeretici in majoribus civitatibus, ipsaque urbe
regia Constantinopoli, synaxes agebant.
Quin etiam catholica Ecclesia intestinis dissidiis
laborabat. Nam ut de aliis locis taceam, tumultua-
bantur viri quoque sanctissimi Hierosolymis pro-
pter Origenem, quem alii suspiciebant tanquam
Ecclesia: magistrum, alii exsecrabantur velut haere-
sum hydram et orbis pestem.
lpsamet Antiochia Orientis caput duos in episco-
pos ortbodoxos, Meletium et Paulinum, distraheba—
tur, et tanto quidem rei Christianas detrimento, ut
Chrysostomus Antiochenze Ecclesiae sidus eximium,
cum utriusque fidem probaret, triennium in se-
cessu latere voluerit, certus neutrum sequi, quan-
diu socium haberet. Videri potuit saeculi hujusce
genius licentia dogmatum, et factionum amor.
ill. Dum ita scinderetur in partes Antiochia, venit
in lucem eadem in urbe Theodoretus, quo anno ο
celebris ille Joannes, jam non 136 insolente pri-
vilegio, ut antea, diaconus ad populum dicebat,
sed suo quasi jure poterat presbyter factus concio-
nibus Ecclesiam docere. Tanta vero sui admiratione
complebat populorum animos ut inde Chrysostomi
nomen adeptus, post octennium Constantinopoli-
tanae Ecclesiae praeficeretur.
IV. Originem duxit ex parentibus nobilibus ac
opulentis, sed pietate longe praestantioribus; et de
matre quidem narrat ipse, qua ratione uno eodem-
que Petri ascetae miraculo , cum vicesimum tertium
annum ageret, et a mundi amore, quo tenebatur, et
ab azgritudine, qua torquebatur, sanata est. λ
ι Laborabat ⁸, inquit, illi alter oculorum morbo
ejusmodi, cui cedere ars medica videbatur. Cum D ν. Facta est vero mater divina virtute, et Mace-
nihil huic curando admotum non fuisset , accedens
mulier quaedam ex domesticis, facti a Petro mira-
culi mentionem fecit : audivit hera , confestimque
ad divinum hominem se contulit. Habebat autem
illa circa se et inaures, et monilia, et alia ex auro,
et vestem variam ex sericis filis contextam : non-
dum enim perfectiorem virtutem degustarat, et flos
erat aetatis, juventutisque ornatu delectabatur. Di-
vinum ergo caput haec intuens, nimiae elegantiae
primum aegritudinem sanavit, in hunc illam modum
SCHULle ΝΟΤτΕ.
’.ιςςδξτξξξίν θεεί- Pleniorcm narrationem vide supra, t. lll, p. “88 seq. ⁸ Necdum,caet. Vide l. c ,
p. l2l3 seq.