PG 85, col. 829
urbis instaurasset, templum Splendere ac pulchritudine eximium primo omnium diacono ac martyri Ste-
Nobis itaque contigit in recensendo antiquissimo codice κ, plutei γη, in quo omnia S. Crcg. Theelegi
Carmina. et Nonni Panopolitre in Evangelium S. Joannis Metaphrasis continentur, hanc pretiosissimam
gemmam emere. Dum enim singula codicis, prout instituti nostri fert ratio, cum editis conferremus, post
vers. 692, Nonniani poematis, alia ab eadem scriptoris manu, ab ee argumento tete ctele aberrantia, 'in-
terserta animadvertimus, qum sedule perpendentes, tandem summa animi voluptate comperimus partem
esse poematis, de martyrio S. Cypriani a doctissima Eudeeia conscripti. Quod eum pridem deperditum sit,
superstites has veluti miserrimi naufragii tabulas, omnium primi, in propatulo collocare, publieae studie—
sorum utilitati gloriamur. Incredibilem adhibuimus diligentiam, ut tam insigne monumentum ex minutis-
simis atque evanidis plerumque litteris erutum Latinis Musis majori qua posset fide et elegantia redde-
retur (qua quidem in re tot tantisque difiieultatibus obsita, uobis praesto fuit optimus, ac pra'stantissimus
juvenis Aut. Sartins, Gnrcis Latinisque litteris egregie excultus, familiaris noster, ac studiorum iude-
l‘essus adiutor), haae tentamina aliis, quibus majus suppetit otium, ac mitiores sunt Musae expolienda
relinquentes. λ
Praeter ea quae de S. Cypriani vita ct martyrio apud Theodorum Ruinartum habemus in Actis martyrum,
possunt et alia multa proferri quin de ejus laudibus SS. Patres conscripserunt. Prae erunibus in eo lau-
dande excelluit S. Angustinus, qui sermones quinque ad populum Carthaginensem habuit novae edition.
serm. 509 seqq., homilia‘s duas de eo edidit S. Maximus Taurineusis, unam Petrus Chryselogus. De
eodem egregium recitavit sermonem S. Fulgentius Ruspcnsis episcopus. Nec praetereundus Graecos inter
Patres Gregorius Nazianzenus. Verum in ejus de S. Cypriane oratione illud est incommodi, quod magnum
Cyprianum Carthaginensem episcepum confundat cum alio Cypriane, qui ex mago Christianus factus,
cum lumina virgine, quam veneficiis corrumpere frustra tentaverat, martyrium Nicomediae sub Diocletia-
no subiissefertur. lu eumdem impegisse scopulum videtur Prudentius in hymue' de S. Cypriane,
et Eudocia Augusta, ut ex Photii testimonio, et ex hoc ipso poemate videre est.
Phetium tandem ipsum audiamus, qui in cit. cod. ccxxxtv totius Eudecia: poematis argumentum, seu ma-
vis minutissimam analysim atl‘ert, ex qua unusquisque, unde fragmentum hoc a nobis prolatum, initium
ducat, et ubi desinat, facillime poterit intelligere. Phetii verba sunt ista:
c Hoc ipso item volumine continebantur, simili versuum forma conscripti, libri tres in laudem Β.
Cypriani martyris : ostendebantque vel ipsa carmina, ut liberi matrem solent, hunc quoque Augustae par-
tum esse legitimum. Primus herum liber res Β. Iustinae martyris persequitur, ut in Christianorum illa
numerum adeptata,parentes quoque suos ab idolorum cultu ad veri Dei cultum transtulerit : utque amere
quidam eius captus, frustra illa sollicitata, ad Cyprianum magicis deditum artibus se contulerit, rogans per-
dite amanti succurrat, ac puellam sibi obsequentem reddat. AdditCyprianum omnes magicae artis rationes
incassum teutautem,_vielentissimes quosque ac perniciesissimes daemones oppugnandae virginis castitati .
immisisse : bes vero pudore suffusos, victosque sacrosancta: crucis signo, rejectes fuisse, ut ex illis ipsis
cognorit. Quare propensum suum in improbos illos spiritus animum deposuisse, omnesque adeo magicos
· libros flammis tradidisse. Christiana denique fide imbutum,mes etiam baptizatum esse, ac templi janite-
rem constitutum. Quin et charismatum dena a Dee accepisse, itaque morbis alios, alios daemonibus
liberasse, donec tandem archiepiscopi quoque dignitate ornaretur. Et heac quidem liber habet
primus. η
«Secundus deinde, dum a capite paulo altius res Cypriani arcessit, ipsummet narrantem inducit. suum
iam lude a pueritia in idola studium, cultumque daemonum, et discendte magicae artis cupiditatem, atque
ceu itum. Qumnam dehinc alia de herbarum variarum stirpium atque animantium natura didicerit, utque
varia etiam daemonum ludibria viderit. Quomodo item Athenis Argos, indeque in Phrygiam profectus,
dmntettibus ubique sacrificus constitutus fuerit, ac multam magica: artis exercitationem collegerit. Pergit
adhmc narrare, ut in Egyptum earumdem causa venerit, atque ad Indos accesserit, qumque ibi inopinata.
et valde absurda, cum alia, tum simulacra viderit atque ebservarit. Addit se, cum tricesimum jam aetatis
annum attingeret, 'ad Chaldaeos venisse, eorumque litteris institutum, astrologiam accurate perdidicisse,
quaeque alia cognitu digna apud illos viderentur. Omnia tandem haec vidisse refutata, quando stulte, seu
potius animis perniciose labere hisce artibus impenso, a Iustina martyre repulsus est. Comine morat item
hic nonnulla, quibus alium se ipse interdum magicis artibus exhibuit, aliosque interdum transfermavit : ut-
que a daemonum cultu discedens, cacedasmenem minitantem, etad desperationem usque territaqtem seu-
s-crit, ae quomodo herum sit metu liberatus, cum in pium virum incidisset, cui Timotheo nomen. Quomodo
praeterea Antiochiae apud frequens auditorium narraverit, nefanda multa se ac prodigiosa etl‘ecisse. quibus
homines ita decipiebat, ut pro Deo ipsum baberent. Lacrymis itaque ac luctu genus ob haec humectantem,
ex memoria improborum facinorum in salutis desperationem iterum delapsurum fuisse, nisi Eusebius
quidam, optimus ad pietatem et pcenitentiam dux, sacra: Scriptura: alloquiis sacrisque narrationibus, de.
Nobis itaque contigit in recensendo antiquissimo codice κ, plutei γη, in quo omnia S. Crcg. Theelegi
Carmina. et Nonni Panopolitre in Evangelium S. Joannis Metaphrasis continentur, hanc pretiosissimam
gemmam emere. Dum enim singula codicis, prout instituti nostri fert ratio, cum editis conferremus, post
vers. 692, Nonniani poematis, alia ab eadem scriptoris manu, ab ee argumento tete ctele aberrantia, 'in-
terserta animadvertimus, qum sedule perpendentes, tandem summa animi voluptate comperimus partem
esse poematis, de martyrio S. Cypriani a doctissima Eudeeia conscripti. Quod eum pridem deperditum sit,
superstites has veluti miserrimi naufragii tabulas, omnium primi, in propatulo collocare, publieae studie—
sorum utilitati gloriamur. Incredibilem adhibuimus diligentiam, ut tam insigne monumentum ex minutis-
simis atque evanidis plerumque litteris erutum Latinis Musis majori qua posset fide et elegantia redde-
retur (qua quidem in re tot tantisque difiieultatibus obsita, uobis praesto fuit optimus, ac pra'stantissimus
juvenis Aut. Sartins, Gnrcis Latinisque litteris egregie excultus, familiaris noster, ac studiorum iude-
l‘essus adiutor), haae tentamina aliis, quibus majus suppetit otium, ac mitiores sunt Musae expolienda
relinquentes. λ
Praeter ea quae de S. Cypriani vita ct martyrio apud Theodorum Ruinartum habemus in Actis martyrum,
possunt et alia multa proferri quin de ejus laudibus SS. Patres conscripserunt. Prae erunibus in eo lau-
dande excelluit S. Angustinus, qui sermones quinque ad populum Carthaginensem habuit novae edition.
serm. 509 seqq., homilia‘s duas de eo edidit S. Maximus Taurineusis, unam Petrus Chryselogus. De
eodem egregium recitavit sermonem S. Fulgentius Ruspcnsis episcopus. Nec praetereundus Graecos inter
Patres Gregorius Nazianzenus. Verum in ejus de S. Cypriane oratione illud est incommodi, quod magnum
Cyprianum Carthaginensem episcepum confundat cum alio Cypriane, qui ex mago Christianus factus,
cum lumina virgine, quam veneficiis corrumpere frustra tentaverat, martyrium Nicomediae sub Diocletia-
no subiissefertur. lu eumdem impegisse scopulum videtur Prudentius in hymue' de S. Cypriane,
et Eudocia Augusta, ut ex Photii testimonio, et ex hoc ipso poemate videre est.
Phetium tandem ipsum audiamus, qui in cit. cod. ccxxxtv totius Eudecia: poematis argumentum, seu ma-
vis minutissimam analysim atl‘ert, ex qua unusquisque, unde fragmentum hoc a nobis prolatum, initium
ducat, et ubi desinat, facillime poterit intelligere. Phetii verba sunt ista:
c Hoc ipso item volumine continebantur, simili versuum forma conscripti, libri tres in laudem Β.
Cypriani martyris : ostendebantque vel ipsa carmina, ut liberi matrem solent, hunc quoque Augustae par-
tum esse legitimum. Primus herum liber res Β. Iustinae martyris persequitur, ut in Christianorum illa
numerum adeptata,parentes quoque suos ab idolorum cultu ad veri Dei cultum transtulerit : utque amere
quidam eius captus, frustra illa sollicitata, ad Cyprianum magicis deditum artibus se contulerit, rogans per-
dite amanti succurrat, ac puellam sibi obsequentem reddat. AdditCyprianum omnes magicae artis rationes
incassum teutautem,_vielentissimes quosque ac perniciesissimes daemones oppugnandae virginis castitati .
immisisse : bes vero pudore suffusos, victosque sacrosancta: crucis signo, rejectes fuisse, ut ex illis ipsis
cognorit. Quare propensum suum in improbos illos spiritus animum deposuisse, omnesque adeo magicos
· libros flammis tradidisse. Christiana denique fide imbutum,mes etiam baptizatum esse, ac templi janite-
rem constitutum. Quin et charismatum dena a Dee accepisse, itaque morbis alios, alios daemonibus
liberasse, donec tandem archiepiscopi quoque dignitate ornaretur. Et heac quidem liber habet
primus. η
«Secundus deinde, dum a capite paulo altius res Cypriani arcessit, ipsummet narrantem inducit. suum
iam lude a pueritia in idola studium, cultumque daemonum, et discendte magicae artis cupiditatem, atque
ceu itum. Qumnam dehinc alia de herbarum variarum stirpium atque animantium natura didicerit, utque
varia etiam daemonum ludibria viderit. Quomodo item Athenis Argos, indeque in Phrygiam profectus,
dmntettibus ubique sacrificus constitutus fuerit, ac multam magica: artis exercitationem collegerit. Pergit
adhmc narrare, ut in Egyptum earumdem causa venerit, atque ad Indos accesserit, qumque ibi inopinata.
et valde absurda, cum alia, tum simulacra viderit atque ebservarit. Addit se, cum tricesimum jam aetatis
annum attingeret, 'ad Chaldaeos venisse, eorumque litteris institutum, astrologiam accurate perdidicisse,
quaeque alia cognitu digna apud illos viderentur. Omnia tandem haec vidisse refutata, quando stulte, seu
potius animis perniciose labere hisce artibus impenso, a Iustina martyre repulsus est. Comine morat item
hic nonnulla, quibus alium se ipse interdum magicis artibus exhibuit, aliosque interdum transfermavit : ut-
que a daemonum cultu discedens, cacedasmenem minitantem, etad desperationem usque territaqtem seu-
s-crit, ae quomodo herum sit metu liberatus, cum in pium virum incidisset, cui Timotheo nomen. Quomodo
praeterea Antiochiae apud frequens auditorium narraverit, nefanda multa se ac prodigiosa etl‘ecisse. quibus
homines ita decipiebat, ut pro Deo ipsum baberent. Lacrymis itaque ac luctu genus ob haec humectantem,
ex memoria improborum facinorum in salutis desperationem iterum delapsurum fuisse, nisi Eusebius
quidam, optimus ad pietatem et pcenitentiam dux, sacra: Scriptura: alloquiis sacrisque narrationibus, de.