PG 85, col. 831
δρτηιίοηίθ nebulam dissipans, clara: spei radiiseum illustrasset, et in domum suam deductum cibum ca-
pere iussisset, trium dierum inedia jam maceratum. Refert item. ut in sacrum ab illo templum fuerit
adductus. et sua ipse manu coram multitudine magica: artis suae libros allatos flammis tradiderit, ac bona
- insuper sua pauperibus distribuerit, atque ad Christianorum inde emtum aggregatus sit. Eusebius
‘autem hic, ait, sacerdotii dignitate exornatus erat. Accedit quomodo Aglaidas, gravis ille Justinae pro-
cus, cum voti compos factus non esset, bona quoque fortunae pauperibus omnia erogaverit, et daemonibus
tanquam deceptoribus nuntio remisso, Christianis sese sacris addixerit : in quo secundi libri finis est-
ι Tertius denique martyrium complectitur Β. Cypriani, et clara: virginis Justinm, qui Diocletiano et
Maximino Romae imperantibus, morte testimonium dixerunt fidei. Una enim ad martyrii lauream abrepti
sunt; Cyprianus quidem ex patria et urbe Antiochia, cujus etiam archiepiscopatum post Anthimum ad-
ministrarat : Justina vero Damasco : ibi enim illa, postquam Antiochia migrarat (quae et ipsa virginis
patria erat) palam Christum professa est. llis ita captis, cum impii ille hominis sermonibus nihil move-
retur, vineulis in sublime rapti latera raduntur; haec autem boum nervis caeditur. Verum ubi nihil illi de
constantia remittere tyranno videntur, in custodiam eos seorsum reductos compingit. Unde post evocatos,
cum verbis frustra tentasset, in aeream sartaginem (pice, adipe, ac cera in eadem simul mistis, multoque
igne accenso) martyres Dei conjecit. lbi cum athletae illi fortiter in cruciatibus perdurarent, ac potius
velut in rore Deum, quod tormentis superiores evasissent, ιπειί laudarent, Athanasius quidam miser; da:-
monum sacerdos, Β. Cypriano antea perfamiliaris, et assessor tum forte judicis tormenta inferentis, mentis
caecitate correptus, ausus est, deos suos familiares invocans, in ignem quoque ingredi; sed dum miracu-
lum extenuare nititur, si et ipse sine noxa ibidem perduraret, magis illud auxit. Confestim enim ab igne ‘
absumptusin cinerem versus est. Hasitans ergo judex, decrevit martyres ad Diocletianum mittere, et ad
eum, tum qua: pertulissent tormenta, tum quemadmodum poenis essent omnibus superiores, perscribere.
Quae cum imperator Nicomedia: intellexisset, przecipit martyres ad vicinum urbi flumen, cui Gallo nomen, capi-
te truncari. Cum his, et eadem ipsa hora Theoctistus martyrii palmam accepit, pietatis sua: hoc solo dato
Iudicio, quod martyrem Christi salutasset. Reliquias istorum sanctorum nauta: quidam Roma eo nuper de-
lati, quibus et Theoctistus martyr usus fuerat familiariter, clam custodibus abstulerunt, Romamque vexe-
runt, ubi et pulchrum ipsis templum Claudii foro proximum excitatum, Opera Rufina: piae matrouze,
quae generis stirpem a Claudio imperatore repetebat. Et haec quidem libro tertio. ι [lucusque
Photius.
Mm
ΑΚΕΦᾹΛΟΣ.
EUDOCIIE AUGUST/E
..ο-ο.........-..Λ............ο.σ.
Omnes at juvenes dictis dimisit acerbis ,
Christum iuduta ducem , soli eui nupserat illa ,
llic vero magnam templi ad subsellia turbam
Cugil, vique bonam teutat violare puellam.
Quotquot erant illi comites ad sidera voces
pere iussisset, trium dierum inedia jam maceratum. Refert item. ut in sacrum ab illo templum fuerit
adductus. et sua ipse manu coram multitudine magica: artis suae libros allatos flammis tradiderit, ac bona
- insuper sua pauperibus distribuerit, atque ad Christianorum inde emtum aggregatus sit. Eusebius
‘autem hic, ait, sacerdotii dignitate exornatus erat. Accedit quomodo Aglaidas, gravis ille Justinae pro-
cus, cum voti compos factus non esset, bona quoque fortunae pauperibus omnia erogaverit, et daemonibus
tanquam deceptoribus nuntio remisso, Christianis sese sacris addixerit : in quo secundi libri finis est-
ι Tertius denique martyrium complectitur Β. Cypriani, et clara: virginis Justinm, qui Diocletiano et
Maximino Romae imperantibus, morte testimonium dixerunt fidei. Una enim ad martyrii lauream abrepti
sunt; Cyprianus quidem ex patria et urbe Antiochia, cujus etiam archiepiscopatum post Anthimum ad-
ministrarat : Justina vero Damasco : ibi enim illa, postquam Antiochia migrarat (quae et ipsa virginis
patria erat) palam Christum professa est. llis ita captis, cum impii ille hominis sermonibus nihil move-
retur, vineulis in sublime rapti latera raduntur; haec autem boum nervis caeditur. Verum ubi nihil illi de
constantia remittere tyranno videntur, in custodiam eos seorsum reductos compingit. Unde post evocatos,
cum verbis frustra tentasset, in aeream sartaginem (pice, adipe, ac cera in eadem simul mistis, multoque
igne accenso) martyres Dei conjecit. lbi cum athletae illi fortiter in cruciatibus perdurarent, ac potius
velut in rore Deum, quod tormentis superiores evasissent, ιπειί laudarent, Athanasius quidam miser; da:-
monum sacerdos, Β. Cypriano antea perfamiliaris, et assessor tum forte judicis tormenta inferentis, mentis
caecitate correptus, ausus est, deos suos familiares invocans, in ignem quoque ingredi; sed dum miracu-
lum extenuare nititur, si et ipse sine noxa ibidem perduraret, magis illud auxit. Confestim enim ab igne ‘
absumptusin cinerem versus est. Hasitans ergo judex, decrevit martyres ad Diocletianum mittere, et ad
eum, tum qua: pertulissent tormenta, tum quemadmodum poenis essent omnibus superiores, perscribere.
Quae cum imperator Nicomedia: intellexisset, przecipit martyres ad vicinum urbi flumen, cui Gallo nomen, capi-
te truncari. Cum his, et eadem ipsa hora Theoctistus martyrii palmam accepit, pietatis sua: hoc solo dato
Iudicio, quod martyrem Christi salutasset. Reliquias istorum sanctorum nauta: quidam Roma eo nuper de-
lati, quibus et Theoctistus martyr usus fuerat familiariter, clam custodibus abstulerunt, Romamque vexe-
runt, ubi et pulchrum ipsis templum Claudii foro proximum excitatum, Opera Rufina: piae matrouze,
quae generis stirpem a Claudio imperatore repetebat. Et haec quidem libro tertio. ι [lucusque
Photius.
Mm
ΑΚΕΦᾹΛΟΣ.
EUDOCIIE AUGUST/E
..ο-ο.........-..Λ............ο.σ.
Omnes at juvenes dictis dimisit acerbis ,
Christum iuduta ducem , soli eui nupserat illa ,
llic vero magnam templi ad subsellia turbam
Cugil, vique bonam teutat violare puellam.
Quotquot erant illi comites ad sidera voces