PG 85, col. 879
dominationis, ipse excitatam animam dictitabat a
superis in terras descendere. Ab hac autem opinione
deterret nos Empedocles, qui dicit lege cautum
esse, ue qua: peccatorum aliquorum reas sunt ani-
tua, possint inde descendere : nimirum ad id ipsum
sensim accedens quod Pythagoras etiam subobscure
significavit. Proavus autem noster Plato multa prae-
clare de anima disseruit. Ac de hac , sive ejus motu
sive incessu multa cum dicat, non ubique eadem
dicit. Et in Pluedotte Socrates, quidquid sensum
habet, honore omni quasi exspoliat, et eam qua: est
animm cum corpore coniunctionem sic reprehendit,
ut animam quasi vinculis constrictam, atque in cor-
pore quasi in quodam tumulo sepultam conquera-
tur: tum vetus illud quasique mysterii loco habi-
turn dictum probet, ὡς εν τινι φρουρᾷ, ἐπειδὴ ἀφ-
ικόμεθα, γεγόναμενς id est quasi in quodam carcere,
postquam huc ventum est, fuimus. Quod Empedo-
cles ᾶντρονι Plato vero in libro De. republica no-
mine σπήλαιον appellat. Quod denique anima hinc
emigrat, id aliud nihil esse ait ipse, quam vinculis
solvi et ex antro cfl‘ugere. Alias autem in Plue-
ὀνο Socrates dicit“ se videre animas quasi pennis
sensim nudatae descendere :ac nonnullas pennis
jam diiiluentibus gravatas eo usque descendere,
dum corpori alicui conjuch consistant. Atque haec sit ejus in terras descensus causa. Post evolutis aliquot
temporis partibus, lerunt, eam iterum eodem ascendere; quo quidem eam tanquam in judicium atque
ad prunas mittunt. Quin volunt etiam eam et sorte et fortuna et necessitate trahi.
Verum ad hunc modum illo anima: in corpus de-
¹(50) codd. Paris.“ sic habent: ἐπεὶ καμλαύξῇ τῇ) C
δημιουργῷ συνέπεσθαι καὶ ’μετὰ τοῦ ᾷεοῦτόδε
adadv συμπεριπολεῖν καὶ ὑπ’ ἐκείνῳ τετάχθαι καὶ
ἄογεσθαι.
Ι) llic ex codd. Paris. inserendum : ὑπὸ δὲ σο-
φίας τὴν ᾲε-ικξνητον καὶ αὐτοκίνητον ἐκεῖνος ψυχὴν
ante; ὶῖξὶἑῶᾇὶζ Ᾰὲἱτεῖῖἇῖῖᾆ (Et? ἰάίῐδῗγδῖῥ ’ὲὲιέ
ἔπους μέμνῆμαι ⁶)
Αὐτὰρ ἐγὼ γενόμην κούρη τε κόρος τε.
Θάμνος τ’ οἰωνός τε.
’(52) Codd. Paris. ᾐνίττετο. ηειεο e Plotiuo de-
sttmpta.
(53) Πλάτων ὀ ἡμέτερος πρότονος. Noster rex_2 λ
noster_parens.' ⁸υι Βοιιιυιιιλιυοεοιη, patrem populi
dixit Ennius [Ann. ι, p. 58], Qui itup'rolis tamen.
fuit. Majorem 'uos maluimus,'exemplo Senecaealibi
indicato: Sic filii, discipuli sectarum quarumlibet.
Sed de stirpe ipsa Platonis originem jactare suam
νίιιειιιν ius T.‘!€‘£P.“_'.“§_‘.‘.'§:.,E‘:.Wmfifiw αθ ι)
patre, sed _d_e magistro intelligendum videtur.
(54) Codd. Paris. habent καὶ πολλαχῆ λέγων, οὗ
avexi λέγει·
(55) Cedd- ὡς·
(56)-ᾼ11ἱ σήματι. lit. Cralylo 1531350“: τὸ
coarguatur;fama; ιιιιλῑάξῆ agresti
τοῦτό ἦε, ἂν μὲν κα). σέμικρόν τις παρακλίνῃ καὶ⁵
πάνυ. αὶ γὰο σῆμά τιν ς φασιν αὐτὸ ε ναι της ὡυ-
πὰνυ. Kal, γὰρ σῆμά τινές φασιν adeo εἶναι τῆξ ψυ-
χῆς ὡς τεθαμμένής ἒν τῷ νῦν. παρέντι, etc. Phaedo-
iiém laudat nomine Noster. Heracliti parem, si nou
et meliorem, sententiam vide apud Sextum Pyrrhon.
superis in terras descendere. Ab hac autem opinione
deterret nos Empedocles, qui dicit lege cautum
esse, ue qua: peccatorum aliquorum reas sunt ani-
tua, possint inde descendere : nimirum ad id ipsum
sensim accedens quod Pythagoras etiam subobscure
significavit. Proavus autem noster Plato multa prae-
clare de anima disseruit. Ac de hac , sive ejus motu
sive incessu multa cum dicat, non ubique eadem
dicit. Et in Pluedotte Socrates, quidquid sensum
habet, honore omni quasi exspoliat, et eam qua: est
animm cum corpore coniunctionem sic reprehendit,
ut animam quasi vinculis constrictam, atque in cor-
pore quasi in quodam tumulo sepultam conquera-
tur: tum vetus illud quasique mysterii loco habi-
turn dictum probet, ὡς εν τινι φρουρᾷ, ἐπειδὴ ἀφ-
ικόμεθα, γεγόναμενς id est quasi in quodam carcere,
postquam huc ventum est, fuimus. Quod Empedo-
cles ᾶντρονι Plato vero in libro De. republica no-
mine σπήλαιον appellat. Quod denique anima hinc
emigrat, id aliud nihil esse ait ipse, quam vinculis
solvi et ex antro cfl‘ugere. Alias autem in Plue-
ὀνο Socrates dicit“ se videre animas quasi pennis
sensim nudatae descendere :ac nonnullas pennis
jam diiiluentibus gravatas eo usque descendere,
dum corpori alicui conjuch consistant. Atque haec sit ejus in terras descensus causa. Post evolutis aliquot
temporis partibus, lerunt, eam iterum eodem ascendere; quo quidem eam tanquam in judicium atque
ad prunas mittunt. Quin volunt etiam eam et sorte et fortuna et necessitate trahi.
Verum ad hunc modum illo anima: in corpus de-
¹(50) codd. Paris.“ sic habent: ἐπεὶ καμλαύξῇ τῇ) C
δημιουργῷ συνέπεσθαι καὶ ’μετὰ τοῦ ᾷεοῦτόδε
adadv συμπεριπολεῖν καὶ ὑπ’ ἐκείνῳ τετάχθαι καὶ
ἄογεσθαι.
Ι) llic ex codd. Paris. inserendum : ὑπὸ δὲ σο-
φίας τὴν ᾲε-ικξνητον καὶ αὐτοκίνητον ἐκεῖνος ψυχὴν
ante; ὶῖξὶἑῶᾇὶζ Ᾰὲἱτεῖῖἇῖῖᾆ (Et? ἰάίῐδῗγδῖῥ ’ὲὲιέ
ἔπους μέμνῆμαι ⁶)
Αὐτὰρ ἐγὼ γενόμην κούρη τε κόρος τε.
Θάμνος τ’ οἰωνός τε.
’(52) Codd. Paris. ᾐνίττετο. ηειεο e Plotiuo de-
sttmpta.
(53) Πλάτων ὀ ἡμέτερος πρότονος. Noster rex_2 λ
noster_parens.' ⁸υι Βοιιιυιιιλιυοεοιη, patrem populi
dixit Ennius [Ann. ι, p. 58], Qui itup'rolis tamen.
fuit. Majorem 'uos maluimus,'exemplo Senecaealibi
indicato: Sic filii, discipuli sectarum quarumlibet.
Sed de stirpe ipsa Platonis originem jactare suam
νίιιειιιν ius T.‘!€‘£P.“_'.“§_‘.‘.'§:.,E‘:.Wmfifiw αθ ι)
patre, sed _d_e magistro intelligendum videtur.
(54) Codd. Paris. habent καὶ πολλαχῆ λέγων, οὗ
avexi λέγει·
(55) Cedd- ὡς·
(56)-ᾼ11ἱ σήματι. lit. Cralylo 1531350“: τὸ
coarguatur;fama; ιιιιλῑάξῆ agresti
τοῦτό ἦε, ἂν μὲν κα). σέμικρόν τις παρακλίνῃ καὶ⁵
πάνυ. αὶ γὰο σῆμά τιν ς φασιν αὐτὸ ε ναι της ὡυ-
πὰνυ. Kal, γὰρ σῆμά τινές φασιν adeo εἶναι τῆξ ψυ-
χῆς ὡς τεθαμμένής ἒν τῷ νῦν. παρέντι, etc. Phaedo-
iiém laudat nomine Noster. Heracliti parem, si nou
et meliorem, sententiam vide apud Sextum Pyrrhon.