PG 85, col. 880
κάτω φησὶ φέρεσθαι τὴν ψυχήν. '0 δὲ Ἐμπεδοκλῆς
ἐκφοϐεῖ, νόμον εἶναι λέγων ταῖς ψυχαῖς ἁμαρτού-
σαις, ἐνταῦθα πεσεῖν (51)⁸ ὑποδεικνὺς ἡρέμα, ὃ
καὶ Πυθαγόρας αἰνίττεται (51). '0 δὲ δὴ Πλάτων ὁ
ἡμέτερος πρόγονος (55) πολλὰ τε καὶ καλὰ περὶ ψυ-
χῆς διαλέγεταιο περι τε τῆς πορείας πολλαχῆ λέ-
γων, οὺ ταυτὰ πανταχοῦ λέγων (54). Ἀλλὰ νῦν μὲν
ὁ ὲν Φαίδωνι Σωκράτης αὐτῷ, τὺ αἰσθητὸν am
ἀτιμάσας, καὶ τὴν πρὸς τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς κοινω-
νίαν μεμψάμενοςη (55) δεσμῷ τινι καὶ οἷον ὲν σώ-
ματι (56) θαπτομένην τῷ σώματι τὴν ψυχὴν ὀλοφύ-
ρεται’ καὶ τὸν ὲν ἀπορρήτοις λόγον ἀποθαυμάζει
λέγοντα, ι Ὠς ἐν τινι φρουρᾷ, ἐπειδὴ ἀφικόμεθα,
γεγόναμεν. ι Καὶ τόδε τὸ πᾶν, Ἐμπεδοκλῆς (57)
ι ἄντρον (58) s πεποίηκεν ὲν Πολιτείᾳ δὲ Πλά-
των (59) μεταϐάλλων, ι σπήλαιον r ὀνομάζει. Ἀμὲ·
λει καὶ τῶν δεσμῶν λύσιν, καὶ τοῦ σπηλαίου φυγὴν,
τὴν ἐνταῦθα (60) τῆς ψυχῆς ἔφη πορείαν. Ἀλλοτε δὲ
ὁ τοῦ Φαίδρου Σωκράτης, τὰς κατιούσας ψυχὰς τῶν
πτερῶν ἐψιλωμένας φησὶ θεωρεῖν · τὴν γὰρ πτερορ-
ρυήσασαν, βαρύνεσθαι καὶ φέρεσθαι κάτω, ἕως ἄν
στῇ σώματι προσπελάσασα (61). Kal. αὓτη τῆς ἀφ-
(Esto; αἰτία. Καὶ περίοδοι πάλιν (62) ὰνελθοῦσαν αὺ-
τὴν τῇδε φέρουσιν, καὶ κρίσει καὶ δίκῃ καταπέμ-
πουσιν· ἀλλὰ καὶ κλῆροι καὶ τύχαι καὶ ἀνάγκαι
καθέλκουσιν.
Οὕτω πανταχοῦ τὴν πρὸς τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς
lib. ill, c. 24. Ba.
57) Codd. μέν.
57) Codd. μέν.
(58) Ἐμπεδοκλῆς ἄντρον. Cum de vitae reti-
naculo, non ipsayita sertnocinctur. Verba Empe-
doclis sunt: Ἥλύθομεν τόθ’ ὑπ’ ἄντρον ὑπόστειίον.
lla mundum vocat hunc. in quem animas demitti
censebat. Υἱός Porpliyriumpe antro Nympharum
Homerico [e. 8 et Anim. p. 96]. Τὸ πᾶν’νίίιυιι om-
nem deuntat.
(59) Initio lihrt VII De republica. ἣίεταὸἀλλων.
ruit enim Empedocles ante Platonem. ‘llic natus
Qlympiade est 83; Empedocles obiit 85, aut 84. Et
Etitpe'doelis alia Platouétn expressisse constat. Sex-
tus _Empi_ric_:us lib. t.__Contra 'matltem. [§ 5705] : Τοῖς
ἐμοῖοις τὰ ἦμσιαᾼγινώσκεται, οπερ, Δἀτιςῖ Πυθαγόρου
ξοκορν-κατεληλυθέναι, κεῖται μεν καὶ παρὰ Πλάτωνι
ἓν. τῷ Τιμαίῳ, εἴρηται δε πολρ πρότερον ὑπ’ αὑτοῦ
ιν τῳ ιιμιξιῳ, ειρηται οε nom προτερον ῡπ αὐτου
,ξμπεξίέκέξουςρίῃμμὲγ vdae γαῖαν ὀπώπαμεν.
Ῠξέτξ δ’ “fimo. ,Ἥέρξδθ ἠέρᾷ δῖον, ἀτὰρ πυρὶ ’πῦρ
uuam ο υοωρ, ἠε ι ο* ηερα οιον, αταρ πυρι πυρ
awaken“ Σξτορχὴν gs στοργῇ, νεῖκος τε νεικεῖ
λυγρῷ. Qui scriptor sapientiam hujus viri pluresque
versuseuarrat quam quisquam fere aliorum. Sed
μεταϐάλλων sententiam mutasse Platonem indicat,
velut mox μεμψάμενος, τὸν Τίμαιον συντιθεὶς, με-
vetut mox μεμψαμενος, τον Τίμαιον συντιθεὶς, με· κ
ταϐαλλᾴμενος, τὴν ἄφιξιν ἐπαινεῖ. ΒΑ.
ς, τον Ιιμαιον συντιυεις, με·
(60) Codd. ἑντέὖθένξ -
(61)-Ει codd. inserendum καὶ missure τῆς
figit}: ἵππος βρίθῃ, ἄνω μένειν καὶ ἐποχεῖσθαι βέῖ
fiala»); οὐ δύναται.
(62) Codd. αὖθις.
ἐκφοϐεῖ, νόμον εἶναι λέγων ταῖς ψυχαῖς ἁμαρτού-
σαις, ἐνταῦθα πεσεῖν (51)⁸ ὑποδεικνὺς ἡρέμα, ὃ
καὶ Πυθαγόρας αἰνίττεται (51). '0 δὲ δὴ Πλάτων ὁ
ἡμέτερος πρόγονος (55) πολλὰ τε καὶ καλὰ περὶ ψυ-
χῆς διαλέγεταιο περι τε τῆς πορείας πολλαχῆ λέ-
γων, οὺ ταυτὰ πανταχοῦ λέγων (54). Ἀλλὰ νῦν μὲν
ὁ ὲν Φαίδωνι Σωκράτης αὐτῷ, τὺ αἰσθητὸν am
ἀτιμάσας, καὶ τὴν πρὸς τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς κοινω-
νίαν μεμψάμενοςη (55) δεσμῷ τινι καὶ οἷον ὲν σώ-
ματι (56) θαπτομένην τῷ σώματι τὴν ψυχὴν ὀλοφύ-
ρεται’ καὶ τὸν ὲν ἀπορρήτοις λόγον ἀποθαυμάζει
λέγοντα, ι Ὠς ἐν τινι φρουρᾷ, ἐπειδὴ ἀφικόμεθα,
γεγόναμεν. ι Καὶ τόδε τὸ πᾶν, Ἐμπεδοκλῆς (57)
ι ἄντρον (58) s πεποίηκεν ὲν Πολιτείᾳ δὲ Πλά-
των (59) μεταϐάλλων, ι σπήλαιον r ὀνομάζει. Ἀμὲ·
λει καὶ τῶν δεσμῶν λύσιν, καὶ τοῦ σπηλαίου φυγὴν,
τὴν ἐνταῦθα (60) τῆς ψυχῆς ἔφη πορείαν. Ἀλλοτε δὲ
ὁ τοῦ Φαίδρου Σωκράτης, τὰς κατιούσας ψυχὰς τῶν
πτερῶν ἐψιλωμένας φησὶ θεωρεῖν · τὴν γὰρ πτερορ-
ρυήσασαν, βαρύνεσθαι καὶ φέρεσθαι κάτω, ἕως ἄν
στῇ σώματι προσπελάσασα (61). Kal. αὓτη τῆς ἀφ-
(Esto; αἰτία. Καὶ περίοδοι πάλιν (62) ὰνελθοῦσαν αὺ-
τὴν τῇδε φέρουσιν, καὶ κρίσει καὶ δίκῃ καταπέμ-
πουσιν· ἀλλὰ καὶ κλῆροι καὶ τύχαι καὶ ἀνάγκαι
καθέλκουσιν.
Οὕτω πανταχοῦ τὴν πρὸς τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς
lib. ill, c. 24. Ba.
57) Codd. μέν.
57) Codd. μέν.
(58) Ἐμπεδοκλῆς ἄντρον. Cum de vitae reti-
naculo, non ipsayita sertnocinctur. Verba Empe-
doclis sunt: Ἥλύθομεν τόθ’ ὑπ’ ἄντρον ὑπόστειίον.
lla mundum vocat hunc. in quem animas demitti
censebat. Υἱός Porpliyriumpe antro Nympharum
Homerico [e. 8 et Anim. p. 96]. Τὸ πᾶν’νίίιυιι om-
nem deuntat.
(59) Initio lihrt VII De republica. ἣίεταὸἀλλων.
ruit enim Empedocles ante Platonem. ‘llic natus
Qlympiade est 83; Empedocles obiit 85, aut 84. Et
Etitpe'doelis alia Platouétn expressisse constat. Sex-
tus _Empi_ric_:us lib. t.__Contra 'matltem. [§ 5705] : Τοῖς
ἐμοῖοις τὰ ἦμσιαᾼγινώσκεται, οπερ, Δἀτιςῖ Πυθαγόρου
ξοκορν-κατεληλυθέναι, κεῖται μεν καὶ παρὰ Πλάτωνι
ἓν. τῷ Τιμαίῳ, εἴρηται δε πολρ πρότερον ὑπ’ αὑτοῦ
ιν τῳ ιιμιξιῳ, ειρηται οε nom προτερον ῡπ αὐτου
,ξμπεξίέκέξουςρίῃμμὲγ vdae γαῖαν ὀπώπαμεν.
Ῠξέτξ δ’ “fimo. ,Ἥέρξδθ ἠέρᾷ δῖον, ἀτὰρ πυρὶ ’πῦρ
uuam ο υοωρ, ἠε ι ο* ηερα οιον, αταρ πυρι πυρ
awaken“ Σξτορχὴν gs στοργῇ, νεῖκος τε νεικεῖ
λυγρῷ. Qui scriptor sapientiam hujus viri pluresque
versuseuarrat quam quisquam fere aliorum. Sed
μεταϐάλλων sententiam mutasse Platonem indicat,
velut mox μεμψάμενος, τὸν Τίμαιον συντιθεὶς, με-
vetut mox μεμψαμενος, τον Τίμαιον συντιθεὶς, με· κ
ταϐαλλᾴμενος, τὴν ἄφιξιν ἐπαινεῖ. ΒΑ.
ς, τον Ιιμαιον συντιυεις, με·
(60) Codd. ἑντέὖθένξ -
(61)-Ει codd. inserendum καὶ missure τῆς
figit}: ἵππος βρίθῃ, ἄνω μένειν καὶ ἐποχεῖσθαι βέῖ
fiala»); οὐ δύναται.
(62) Codd. αὖθις.