PG 85, col. 883

poenas luat, in hanc vitam ablegari : aut Platoni
potius astipuler, qui modo statuit, animam ad ex-
solvenda supplicia, modo dicit eamdem , ut illud
quod universum dicimus, perficiatur, idque modo
sua sponte, modo coactam , jam aliunde excitatam,
iam suo ipsius motu proprio emitti (Aristotelem
enim, qui nimia quadam sua atque intemperata sapientia falsus, animarum immortalitatem e medio
onmem tulit, silentio prmtereo). Reliqui deinceps hoc omnes agunt, ut alii aliorum sententias de-
struant atqne convellunt : quo tit ut et aliis et sibi ipsis contrarias Opiniones prodant.
TIIEOPH. Equidem in hoc mirifice sese tor-
qnent Academici, ut omnibus persuadeant, Pla-
Ionem secum ipsum minime dissidere , ideoque so-
tent ejus et sententias et dictiones, quocunque piso
cet, detorquere , haud secus ac qni divina oracula
ex animi sui sententia exponunt. At illi mihi vi-
dentur Platonem ipsum injuria allicere. Neque enim
quisquam aut fuit aut futurus est, qui potuerit Pla-
toue plenius ac melius, qum voluerit, verbis elferre.
Alii quos itidem pudet videri diversum quiddam ab
ejus sententia docere, hoc ipso quod ejus tlefensio-
nem suscipiunt, novum ei crimen impingunt. Ant
enim obscurus prmeeptor est philosophus, aut in-
vidia quadam agitatus mentem et sententiam suam
de industria obscuravit. Aut neutro borum vitiorum
Plato noster laboravit , magisque hi ipsi ejus inter-
pretes ignoratione philosophiae Platonicae labora-
runt. ls enim in eam curam ac cogitationem potis-
(79) Τ ἕλειον εῒνιζιίτόδεξτύ ςτὶξν. Ecqua pars uni-
versi ’ἄθεος esset. Sic enim infra AAxiitlteus noSIer
hanc sententiam declarat [col. 9H]; Tuast ἀνθρω-
πίνην ψυχὴν τὴνᾼγῆν-διαδξῃμεῖν, Li);- μῃδένα τότεον
ἄθεόν saginanam: Vide {inimum Πέρῖ παντός [ς.
4. 1). ηιξ Τέλειον εοάιιητέλεον.
ξ73) Codd. ὼς διαφωνεῖ.
(74') Πρὸς τὴν ἑαυτῶν βού.ζῃσςν. Sane versutia
satis 'rrassa deceptorum eo adigebat stultus, eum
orat-nia ederentur, qua: ad suum' quisque negotium
posset deducere. Exemplum __vidcas apud Apuleium
libro ts (p. 181), in his sortibus : Ideo conjuncti
terram proscindunt boves, Ut in futurum lwtu germi-
nent sata. Ea sententia ambigua erant oracula; (ut
quod trifurcifer Alexander dedit Illarco__in Quados
titoventi : leonibus in Danubium proiectis, vel ipsi
vel hostibus obventuram victoriam) Quo l, et alia ad
totum hoc genus spectautia,.vide in Luciani Pseudo-
mante c. 48. Ba.
(75)Codd.}ufi_t&55091t- ,, Α, ,η -
(76) Codd. Paris-ot Arig. addunt diu: :Eppxqufioat
σαφῶς πᾶν ὄ-τι έθέλῃπ Platoniri s'yli_ laudat per-
spicui-tatem. Pertinethue prorsus quod in munibus
bono oratori necessariis eum exrellnisse scribit
Quintilianus, lib. 1,, c. 20. Qui tamen abhinc paulum
recedit, Vt'ittl divino instinctu loquentem faciens.
lib κ, (ἐ. 1 : Philosophorum. ea: quibus se plurimum
traxisse eloquentiae”. Tulliusconfitetur, quis dubi-
tet Plutonem esse pra'ripnumg sive acumine disse-
remli, sive eloquendi facultate diuina quadam et Ho-
merica? Multum enim supra prosam arationem rt
quam pedestrem Gm'ri vocant surgit, ut mihi non
nominis ingenio, sed quodam Delphico videntur, ora-
culo instinctus. De luciditate Platonis side Diany-
siam Halicat'nasszeum de t't‘ptehettsn t-jns ειχΙυ ad

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.