PG 85, col. 884
μὲν πρὸς βίαν , ἐνίοτε δὲ αὐτοκινήτως ὅπη βούλεται
τὴν ψυχὴν ἐκπέμπεσθαι (τὸν γάρ Ἀριστοτέλην
σιωπήσομαι, ὃς δι’ ὑπερϐολὴν σοφίας τὴν τῆς ψυχῆς
ἀθανασίαν ἀφείλετο) τά ἀλλήλων ἕκαστοι καταλύον-
τες, καὶ τοῖς ἄλλοις καὶ ἑαυτοῖς τάναντία φιλοσο-
φουντες.
ΘΕΟΦ. Βούλονται μὲν οί ἐξ Ἀκαδημίας πείθεινδ
ὡς οὐ διαφωνεῖ (73) Πλάτων αὐτὸς ἑαυτῷ ο νοήματα
καὶ ὀνόματα ὡς ἂν ἐθέλωσι μετατιθέντες· ὥσπερ
οί τοὺς χρησμοὺς πρὸς τὴν ἑαυτῶν βούλησιν (τι)
ἑρμηνεύοντες. Δοκοῦσι δέ μοι παντελῶς ὑϐρίζε-
σθαι (75). Οὔτε γὰρ γέγονεν, οὐδ’ ἂν γένοιτο μᾶλλον
τοῦ Πλάτωνος ἱκανὸς ἑρμηνεῦσαι σαφῶς πᾶν δ
τι ἐθέλῃ (76). Oi δὶ αἰσχυνόμενοι τὸ δοκεῖν δια-
φωνεῖν, έτέραν ἐξ ἀπολογίας αὐτῷ κατηγορίαν ὲφέλ·
κονταί. Ἦ γάρ ἀσαφὴς (77) διδάσκαλος ὁ φιλόσοφος,
ἤ φθόνῳ τὴν διάνοιαν ἀποκρύπτει. Οὐδέτερον δὲ «to
πονθεν ὁ Πλάτων, ἀλλὰ τοὺς τάκείνου σοφιζομένους
λέληθε . τὴν τῶν Χαλδαίων καὶ Αἰγυπτίων (78-79)
φιλοσοφίαν εἰσφέρων τῇ Ἐλλάδι · καὶ τά Πυθαγόρου
καὶ Ἡρακλείτου καὶ Ἐμπεδοκλέους ἐπιδεικνύς (80).
Ὅθεν ἄλλοτε ἄλλων λόγων ἐστὶν, ὡς ἂν μηδὲν τῶν
πανταχοῦ σοφῶς εὑρημένων διαλάθοι (81) τοὺς ὲν
’λικιιδημίιι φιλοσοφοῦντας· οἷον καὶ περὶ τῆς
Cn. Pompeiuni scribentem ᾗ 2. ΒΑ.
(77) ’Λσαφήᾳ Sane studio talis est, si est, ue
divinte res populo \‘ileseerent. Quo sensu etiam abs
se obscure scriptos contmetttarios_Dia_na templo
commendasse ferunt fleraclitum (vid. Diog. Laert.
ετ, 6, ubi Ποίημα). sane eAxigendorumscriptorum
Platoni tempus non defuit. Octoginta enim Dialugis
ejus annos' aiunt impensos. Dionysius idem De
compositione, c. ‘25, p7. 406 : Isocrates Orationem
Panegyricum, quemadmodum scriptores asserunt,
qui illi brevissimum tempus assignant, decent annis
composuit; Plato vero Dialoges comem et calamistris
inurens ac velutigcoronis incingens, octoginta ipsis
annis elaboravit. Qui numerus mihi tamen uno'vi-
cennio abundare videtur, nisi tricenniqu ipsum ve-
ο riusdi}f_ris:_l3t._i§rrore laborat Barthii interpretatio.
(78υῗ9)ᾉτῶν Χαλδαίων καί Αἰγυπτίων. Inde illa
cum sacris Litteris congruentia. Apud has enim
gentes Mosaicae et Abrahamicat sapientiae erant reli-
quim. Lactantius, lib. tv, e. 2 : Soleo mirari quod,
cum Pythagoras“ postea Plato, amore indaganda
veritatis incensi, ad ’ngyptios et _Magos et Persas
usque penetrassent. ut carum gentium ritus et sacra
cognoscerent (suspicabantur enim sapientiam in reli-
ioue versari ) , ad Judtros tamen non accesserint.
latonici autem libri quid minus sacris Litteris ha-
beant vide apud Β. Augustinum lib. vu Confessio-
sum, c. ἕο, 21, etc. Multi Patrum Graeci et Latini
e mc. Α.
e unc. UA.
(80) Ἐπιδεικνύς. ῌςξςῑαησεὸῳρίιιε ita utitur hoc
verbo; utpostea lc. 889]: e δὲ Πλάτων τὸν ν Τί-
ἓηζιον rigidam“ τὰς τῶν ἀνδρῶν ἔφη ψυχὰς ἀνα.-
ιωναι. Α.
ιωναι. DA.
(8|) Codd. διαλιὶιθῃἲ
τὴν ψυχὴν ἐκπέμπεσθαι (τὸν γάρ Ἀριστοτέλην
σιωπήσομαι, ὃς δι’ ὑπερϐολὴν σοφίας τὴν τῆς ψυχῆς
ἀθανασίαν ἀφείλετο) τά ἀλλήλων ἕκαστοι καταλύον-
τες, καὶ τοῖς ἄλλοις καὶ ἑαυτοῖς τάναντία φιλοσο-
φουντες.
ΘΕΟΦ. Βούλονται μὲν οί ἐξ Ἀκαδημίας πείθεινδ
ὡς οὐ διαφωνεῖ (73) Πλάτων αὐτὸς ἑαυτῷ ο νοήματα
καὶ ὀνόματα ὡς ἂν ἐθέλωσι μετατιθέντες· ὥσπερ
οί τοὺς χρησμοὺς πρὸς τὴν ἑαυτῶν βούλησιν (τι)
ἑρμηνεύοντες. Δοκοῦσι δέ μοι παντελῶς ὑϐρίζε-
σθαι (75). Οὔτε γὰρ γέγονεν, οὐδ’ ἂν γένοιτο μᾶλλον
τοῦ Πλάτωνος ἱκανὸς ἑρμηνεῦσαι σαφῶς πᾶν δ
τι ἐθέλῃ (76). Oi δὶ αἰσχυνόμενοι τὸ δοκεῖν δια-
φωνεῖν, έτέραν ἐξ ἀπολογίας αὐτῷ κατηγορίαν ὲφέλ·
κονταί. Ἦ γάρ ἀσαφὴς (77) διδάσκαλος ὁ φιλόσοφος,
ἤ φθόνῳ τὴν διάνοιαν ἀποκρύπτει. Οὐδέτερον δὲ «to
πονθεν ὁ Πλάτων, ἀλλὰ τοὺς τάκείνου σοφιζομένους
λέληθε . τὴν τῶν Χαλδαίων καὶ Αἰγυπτίων (78-79)
φιλοσοφίαν εἰσφέρων τῇ Ἐλλάδι · καὶ τά Πυθαγόρου
καὶ Ἡρακλείτου καὶ Ἐμπεδοκλέους ἐπιδεικνύς (80).
Ὅθεν ἄλλοτε ἄλλων λόγων ἐστὶν, ὡς ἂν μηδὲν τῶν
πανταχοῦ σοφῶς εὑρημένων διαλάθοι (81) τοὺς ὲν
’λικιιδημίιι φιλοσοφοῦντας· οἷον καὶ περὶ τῆς
Cn. Pompeiuni scribentem ᾗ 2. ΒΑ.
(77) ’Λσαφήᾳ Sane studio talis est, si est, ue
divinte res populo \‘ileseerent. Quo sensu etiam abs
se obscure scriptos contmetttarios_Dia_na templo
commendasse ferunt fleraclitum (vid. Diog. Laert.
ετ, 6, ubi Ποίημα). sane eAxigendorumscriptorum
Platoni tempus non defuit. Octoginta enim Dialugis
ejus annos' aiunt impensos. Dionysius idem De
compositione, c. ‘25, p7. 406 : Isocrates Orationem
Panegyricum, quemadmodum scriptores asserunt,
qui illi brevissimum tempus assignant, decent annis
composuit; Plato vero Dialoges comem et calamistris
inurens ac velutigcoronis incingens, octoginta ipsis
annis elaboravit. Qui numerus mihi tamen uno'vi-
cennio abundare videtur, nisi tricenniqu ipsum ve-
ο riusdi}f_ris:_l3t._i§rrore laborat Barthii interpretatio.
(78υῗ9)ᾉτῶν Χαλδαίων καί Αἰγυπτίων. Inde illa
cum sacris Litteris congruentia. Apud has enim
gentes Mosaicae et Abrahamicat sapientiae erant reli-
quim. Lactantius, lib. tv, e. 2 : Soleo mirari quod,
cum Pythagoras“ postea Plato, amore indaganda
veritatis incensi, ad ’ngyptios et _Magos et Persas
usque penetrassent. ut carum gentium ritus et sacra
cognoscerent (suspicabantur enim sapientiam in reli-
ioue versari ) , ad Judtros tamen non accesserint.
latonici autem libri quid minus sacris Litteris ha-
beant vide apud Β. Augustinum lib. vu Confessio-
sum, c. ἕο, 21, etc. Multi Patrum Graeci et Latini
e mc. Α.
e unc. UA.
(80) Ἐπιδεικνύς. ῌςξςῑαησεὸῳρίιιε ita utitur hoc
verbo; utpostea lc. 889]: e δὲ Πλάτων τὸν ν Τί-
ἓηζιον rigidam“ τὰς τῶν ἀνδρῶν ἔφη ψυχὰς ἀνα.-
ιωναι. Α.
ιωναι. DA.
(8|) Codd. διαλιὶιθῃἲ