PG 85, col. 890
dat. Plato vero tradit virorum animas molles at-
que efl‘eminatas in mulieres reviviscere. Eas item
quae. vitiis sint immersa), in feras descendere, et
cum terrestribus animantibus victitare, eum avi-
bus volitare, vel cum aquatilibus conjungi et com-
miseeri. Socratis autem cum Phaedone habitum
colloquium persequens, animas eorum qui ab avai-
ritia in transversum rapti, et ad prtedam prompti
semper ac parati fuissent, in milvos et in lupos
transformat. Qui vero {tedis libidinibus sese
dedissent, eos in asinos vertit. Atubi felicem illam
civitatem constituit, Orpheum Calliopes illium ,
postquam a mulieribus discerptus vitam cum morte
commutasset, dum homo fugeret, cygnum dicit
evasisse : nempe ut qui musicus insignis exstitis-
set, artem musicam deinceps etiam exerceret.
Thersites autem is, qui fuit omnium quotquot ad
ἔξωθεν πολεμίοῦς εἰσπεσόντας ῥώμῃ-τινὶ μεγάλῃ καὶ
βίᾳ, βαρϐάρους, εἴτε Ἕλληνας2 ἀναγκην παρασχεῖν
πε’ρὶάὗτῆέ πόλεως. τὴνν διαμάχην -γίγνιεσθαι,
πολλή πορ κακία πολιτείας obsto; αἰσχρῶς τᾲς γυ-
ναῖκας εἶναι τεθραμμένας, ὡς μηδ’,μῶσπερ ὄρνιθας
πε ρ) τέκνων μαχομένας πρὸς ὁτιοῦν-τῶνΑίσχυ ροτάτων
θηρίων, ᾉᾲποθνησκειξ τε ita)! πάντας κινιδυ-
νέῦειν ,’ ἀλλ’ εὐθὺς πρδς ἱερὰ φερομέγοιςᾷπάντας βω-
μούς ,τε κα). ναοὺς ἐμπιπλάναι( καῖ’ δόξας] τοῦ τῶν
ὃινθρὼπωνΔ γένους καταχεϊνιῲς πάντων⁸ δειλότατον
φύσει θηρίων ἐστί. Ulixei}: τιθῶμεν τὸν νόμον τοιῖτον
μέχρι γέ ’τρεοιέτοιξο μὴ etsietsi?! τβι περὶ τρν “62e-
imi; ’γυναιξὶ δεῖν.. ἐπιμελεῖσθαι δὲ πάντας τοὺς-πολίο
τας καὶ τὰς πολίτιδας.“ Quae lex si rationem habet,
sane et hic poterat melior mulierunrltalieri. _Sed
. Platonem, quam amavit pictorimiartis licentiam
in multis talibus suae sapientia: indulsisse, nos jam
primum observamus. scatet e‘nim fictionibus Step0
contrariis. ΒΑ.
713) (Eadd. Paris. sunsnlncpéyag.
M) Codd. τὸν δέ ὑπὸ ἐπιθυμιῶν δεδουλωμένον.
15) Κύκνον. Odio mulierum in‘cycnum’iisse 03‘-
(15) Κύκνον. Udio mulierum In ρ cnum tisse ur-
ρειθειιιι Ριειιίξ πελίκυεπενιξενέίσέξὲἐ) bifidae):
Ἰδεῖν μὲν γὰέ ψυχην ἐφη τήν ποτε Ὄρερέως γενομέ-
mv κυκνου ίον α οουιιένην μίσει του γυναικείου
νην κῧκνου βίον ἀἱρουμένην μίσει ’τοῦ ’γυναικείου
νην κυκνου ptov αιρουμεν ν μισει του γυναικειου
γένους, διὰ τὸν ,ὑπ’ ἐηίνων-τίὶᾴνατον. pe obitunOrplliei
elegaus_exstat Phanuelis elegiamnobis atlfllagldia-
$3,800 raptu Pros. ll, Praef. 19, p. 903, Latio
a Α.
ala ΒΑ.
(16) Hunc hominem in_ judicio apud inferos llo-
hist. ιιὲ 20]. Aliud cum Nirea eidem certamen est
apud Eueain nostrum, modo §s_sit,_'epist_ola_ l5, ut
victoria fuerit penes eum _: Ἦν δὲ fiva ῥ λόγος
παρὰ τῷ Νείλῳ, οὗ παρὰ Δτὰς ὖχθας τότε fflng-
παρα τῳ Νείλῳ, ου πα α τας ο υας τοτε ταις mou-
σαις συνέπαιζονο ἐκεκὲμψευτοᾳδέ ,και γελᾷν-ἐδόκει
σπουδάζων ό λόγος. Κάλλους ἦν ἁγών· ’κριταὶῳδξ ἦσαν
oi Ἕλληνες, ,ἀγωνισταὶ δὲ Νηρᾷεὺςκδς καλλίστας
γένετ’ ἐπιχθονίων ἀνθρῶπωνμκαῖ Θερσίτης, ὃς αι’-εχιτ-
στος ἀνὴρ”ὑπὸ ξΙλιον magna, τδ χαριέστατον3 τί)
πλέον έίὲιν -δ Θερσίτης-ῂξίουε-Καὶ παρέσχεν αὐτῷ ι
τὸ ἆθλον ὁ λόγος’ ’καὶ οὐδὲνηέκῴλυσεν ᾖ τοῦ ξομῄρου
κωμῳδία, μέρος ἕκαστον τοῦ-σώματος ἀπὸ τρέν⁸ πάθους
ὀνομᾶςουσα, ’καὶ μέχρι τριχὸς γελῶσα τὸν ἄνθρωπον.
Et 'sic serio inve—nerunt— Quae _in hoc homine_ com-
mendarent sapientes νίτῆζιιιρειιιοιιειχ apud_Lucia-_-
num, Damon. ὀ. 61 Nisa?“ δὲ καὶτὸν Θερσίτην ὡς
κυνικόν τινα δημηγόρον. ἰ luerunt aui encotnia 1115
κυνικόν τινα δημηγόρον. Et luerunt qui cucumis illi
peculiaria conscripserunt.
que efl‘eminatas in mulieres reviviscere. Eas item
quae. vitiis sint immersa), in feras descendere, et
cum terrestribus animantibus victitare, eum avi-
bus volitare, vel cum aquatilibus conjungi et com-
miseeri. Socratis autem cum Phaedone habitum
colloquium persequens, animas eorum qui ab avai-
ritia in transversum rapti, et ad prtedam prompti
semper ac parati fuissent, in milvos et in lupos
transformat. Qui vero {tedis libidinibus sese
dedissent, eos in asinos vertit. Atubi felicem illam
civitatem constituit, Orpheum Calliopes illium ,
postquam a mulieribus discerptus vitam cum morte
commutasset, dum homo fugeret, cygnum dicit
evasisse : nempe ut qui musicus insignis exstitis-
set, artem musicam deinceps etiam exerceret.
Thersites autem is, qui fuit omnium quotquot ad
ἔξωθεν πολεμίοῦς εἰσπεσόντας ῥώμῃ-τινὶ μεγάλῃ καὶ
βίᾳ, βαρϐάρους, εἴτε Ἕλληνας2 ἀναγκην παρασχεῖν
πε’ρὶάὗτῆέ πόλεως. τὴνν διαμάχην -γίγνιεσθαι,
πολλή πορ κακία πολιτείας obsto; αἰσχρῶς τᾲς γυ-
ναῖκας εἶναι τεθραμμένας, ὡς μηδ’,μῶσπερ ὄρνιθας
πε ρ) τέκνων μαχομένας πρὸς ὁτιοῦν-τῶνΑίσχυ ροτάτων
θηρίων, ᾉᾲποθνησκειξ τε ita)! πάντας κινιδυ-
νέῦειν ,’ ἀλλ’ εὐθὺς πρδς ἱερὰ φερομέγοιςᾷπάντας βω-
μούς ,τε κα). ναοὺς ἐμπιπλάναι( καῖ’ δόξας] τοῦ τῶν
ὃινθρὼπωνΔ γένους καταχεϊνιῲς πάντων⁸ δειλότατον
φύσει θηρίων ἐστί. Ulixei}: τιθῶμεν τὸν νόμον τοιῖτον
μέχρι γέ ’τρεοιέτοιξο μὴ etsietsi?! τβι περὶ τρν “62e-
imi; ’γυναιξὶ δεῖν.. ἐπιμελεῖσθαι δὲ πάντας τοὺς-πολίο
τας καὶ τὰς πολίτιδας.“ Quae lex si rationem habet,
sane et hic poterat melior mulierunrltalieri. _Sed
. Platonem, quam amavit pictorimiartis licentiam
in multis talibus suae sapientia: indulsisse, nos jam
primum observamus. scatet e‘nim fictionibus Step0
contrariis. ΒΑ.
713) (Eadd. Paris. sunsnlncpéyag.
M) Codd. τὸν δέ ὑπὸ ἐπιθυμιῶν δεδουλωμένον.
15) Κύκνον. Odio mulierum in‘cycnum’iisse 03‘-
(15) Κύκνον. Udio mulierum In ρ cnum tisse ur-
ρειθειιιι Ριειιίξ πελίκυεπενιξενέίσέξὲἐ) bifidae):
Ἰδεῖν μὲν γὰέ ψυχην ἐφη τήν ποτε Ὄρερέως γενομέ-
mv κυκνου ίον α οουιιένην μίσει του γυναικείου
νην κῧκνου βίον ἀἱρουμένην μίσει ’τοῦ ’γυναικείου
νην κυκνου ptov αιρουμεν ν μισει του γυναικειου
γένους, διὰ τὸν ,ὑπ’ ἐηίνων-τίὶᾴνατον. pe obitunOrplliei
elegaus_exstat Phanuelis elegiamnobis atlfllagldia-
$3,800 raptu Pros. ll, Praef. 19, p. 903, Latio
a Α.
ala ΒΑ.
(16) Hunc hominem in_ judicio apud inferos llo-
hist. ιιὲ 20]. Aliud cum Nirea eidem certamen est
apud Eueain nostrum, modo §s_sit,_'epist_ola_ l5, ut
victoria fuerit penes eum _: Ἦν δὲ fiva ῥ λόγος
παρὰ τῷ Νείλῳ, οὗ παρὰ Δτὰς ὖχθας τότε fflng-
παρα τῳ Νείλῳ, ου πα α τας ο υας τοτε ταις mou-
σαις συνέπαιζονο ἐκεκὲμψευτοᾳδέ ,και γελᾷν-ἐδόκει
σπουδάζων ό λόγος. Κάλλους ἦν ἁγών· ’κριταὶῳδξ ἦσαν
oi Ἕλληνες, ,ἀγωνισταὶ δὲ Νηρᾷεὺςκδς καλλίστας
γένετ’ ἐπιχθονίων ἀνθρῶπωνμκαῖ Θερσίτης, ὃς αι’-εχιτ-
στος ἀνὴρ”ὑπὸ ξΙλιον magna, τδ χαριέστατον3 τί)
πλέον έίὲιν -δ Θερσίτης-ῂξίουε-Καὶ παρέσχεν αὐτῷ ι
τὸ ἆθλον ὁ λόγος’ ’καὶ οὐδὲνηέκῴλυσεν ᾖ τοῦ ξομῄρου
κωμῳδία, μέρος ἕκαστον τοῦ-σώματος ἀπὸ τρέν⁸ πάθους
ὀνομᾶςουσα, ’καὶ μέχρι τριχὸς γελῶσα τὸν ἄνθρωπον.
Et 'sic serio inve—nerunt— Quae _in hoc homine_ com-
mendarent sapientes νίτῆζιιιρειιιοιιειχ apud_Lucia-_-
num, Damon. ὀ. 61 Nisa?“ δὲ καὶτὸν Θερσίτην ὡς
κυνικόν τινα δημηγόρον. ἰ luerunt aui encotnia 1115
κυνικόν τινα δημηγόρον. Et luerunt qui cucumis illi
peculiaria conscripserunt.