PG 85, col. 897
ᾹΞΙΘ. Καινότερον μὲν τδ εὕρημα , ἀλλ’ ἔτι μᾶλ-
λον καταγέλαστον. Ei μύρμηκι μὲν Ὀδυσσεὺς συν-
έπεται (οἰκονόμω γὰρ ἄμφω , καὶ πολλοὺς πόνους
ἀνατλῆναι δυναμένω)· σφηκὶ δὲ δ Ἕκτωρ συνδέδεται
(κορυθαιόλω γὰρ ἄμφω, καὶ μαχιμωτάτω)· ὁ δὲ δὴ
βάτραχος καὶ Κλέων (51) ἦν (θαμὰ γὰρ βοῶσιν ἀμ-
φότεροι)· καὶ καθὰ τὸν (52) ὑπέρδολον ἕλκει. Ἀναι-
δεια γὰρ ἐκατέρου τὸ γνώρισμα. Καὶ διπλοῦς τις
ὣν μύρμηξ, ὁ σφὴξ, ὀ βάτραχος, ἡμᾶς οὐ διελάνθαέ
νεν. Οὐ γὸῴ ἄνευ σώματος, οὔτ’ Ὀδυσσεὺς, οὔτ’
ἄλλος οὐδεὶς συνέπεται, εἴπερ συνέπεται. Οὐ γὰρ
παντελῶς φὴς τοῦ σώματος κὰπαλλάττεσθαι τὸν
Ετι (55) τῆς τιμωρίας δεόμενον. ’
' 'flciendus.
suos. oo μὲνοῦν (at). ' ·
ᾹΞΙΘ. Πότερον οῦν ὲντὸς τῆς μύρμηκος ὁ Ὀδυσ‹
σεὺς ἀποκρύπτεται, ἢ τοῦ ποδὸς ἐξήρτηται, καθάπερ
τοῦ κριοῦ παρὰ τῷ Κύκλωπι , καὶ ἐπισύρεται ὅποι
ἣν τῇ μύρμηκι δοκεῖ (55); τι τοῦτο γελᾷς, citat-
γυπτε ; .
ΔΙΓΥΠΤ. Οὐ καταγέλαστος μυθολογία (56) ὑπὸ
ἀλαζονείας μηδὲν ὲπαισθάνεσθαι;
ΔΞΙΘ. Φέρε γὰρ, ὦ Θεόφραστε, εἰ ψαρῶν ἀγέλην, ἦ
γεράνων κλαγγηδὸν πετουμένων κατίδοις, ἴσως ἂν
φαίης τοὺς ἐπὶ σκηνῆς (57) διατάττοντας, καὶ ὑϐρι-
‘ στὰς, καὶ θορυϐοῦντας καὶ ἀσελγαίνοντας τελευτήτ
σαντας, τούτοις τοῖς ὀρνέοις συνδεδέσθαι· καὶ συν-
ταράττειν καὶ βοᾷν οἷάπερ ἐκεῖνα, καὶ πανταχοῦ
συνέπεσθαι. El δὲ ἁλόντα τὰ ὄρνεα θύοιτο, τῶν δε-
σμῶν γίνεται (58) φυγὴ ἡτῶν ὀρνίθων σφαγή’ λύον-
ται γὰρ ἀφανιζομένης τῆς ψυχῆς συνεδέθησαν. Οὐ
γὰρ ἀθάνατον τὴν ἄλογον (5⁸)) ψυχὴν εἶναι φήσουσιν.
50) Α, ἀνθρωπίαν. -Σψ-δεδέονθαι. Convinciri.
Ilinc‘ intelligendum, quod hujusnp‘bilosopnjm sectator
pervicax Claudianus,'lib. tt, 480, ἰιι ιὶιιῐίηυηι, ait;
Nam juxta Rhadamanthus agit, quam gesta__supemt
Curriculi totosque diu perspkeriiyctds, Eamquat
damnum meritis, et multa ferarum Cogit uincula pati ;
truculentos ingerit ursis , Prwdouesque lupis ; falla-
εει τυιρίῠιιδηαᾱάρρ. βιαίῳ, ἱᾼηίιιιξιηιῐξθιι-ἰΐεειο ξιοὲο
Syriani et Procli doctrinam sibi animo esse iudi-
cans. ΒΑ.
(5t) (Cleonem dicit. Arist0pbanis cornici adversa-
ridm,’ impudentem , loquacem, turbulentum homi-
nem. Vide Plutarchum in Nicia, c. 7. Diodorum
Slilculnumbxu, 55, interpretes biograpbosque Aristo-
n ams. Α.
poams. DA. θ δ
ί (52) Locus foede corruptus,_Co_rri_ge, dt_sttngtt£:_:
31118. DA.
Boi‘bcivdtptpé‘rspot' μυῖα τὸν ’Υιτ-έρθοὶλον ἕλκε-ἱ. Et
mox: ἀναίδ. ίζ ex” τὸ γν. καὶ διπλοῦς ὢν, ὁ- μη,
cio-(9., ὁ βξ, ἢ- μυῖα δέελ. lmpudentem nimirum
turpemque hominem muscae coniparat., ut de Egy-
ntiis Orus Apollo. ι. c. bl: ’ἰταμότητα δὲ η-
pttts urus Apollo, ι, c. ot: ἰταμοτητα οε οη-
οῦντες ,μυῖαν ζωγραφοῦσιν, ὄτι-συνεχως ἐκϐαλλο-
IIS UI’IIS Αροιιο, ι, C. διε ἰταμοτητα οε οη-
μένη οὐδὲν ἦττον ἐταραγίνεται. Ϋὶᾶὶιῆιὲτιὶρῃὶξ veri-
iatet'n vetus' interpr'es'Ambrosius Camaldulensis, ’
λον καταγέλαστον. Ei μύρμηκι μὲν Ὀδυσσεὺς συν-
έπεται (οἰκονόμω γὰρ ἄμφω , καὶ πολλοὺς πόνους
ἀνατλῆναι δυναμένω)· σφηκὶ δὲ δ Ἕκτωρ συνδέδεται
(κορυθαιόλω γὰρ ἄμφω, καὶ μαχιμωτάτω)· ὁ δὲ δὴ
βάτραχος καὶ Κλέων (51) ἦν (θαμὰ γὰρ βοῶσιν ἀμ-
φότεροι)· καὶ καθὰ τὸν (52) ὑπέρδολον ἕλκει. Ἀναι-
δεια γὰρ ἐκατέρου τὸ γνώρισμα. Καὶ διπλοῦς τις
ὣν μύρμηξ, ὁ σφὴξ, ὀ βάτραχος, ἡμᾶς οὐ διελάνθαέ
νεν. Οὐ γὸῴ ἄνευ σώματος, οὔτ’ Ὀδυσσεὺς, οὔτ’
ἄλλος οὐδεὶς συνέπεται, εἴπερ συνέπεται. Οὐ γὰρ
παντελῶς φὴς τοῦ σώματος κὰπαλλάττεσθαι τὸν
Ετι (55) τῆς τιμωρίας δεόμενον. ’
' 'flciendus.
suos. oo μὲνοῦν (at). ' ·
ᾹΞΙΘ. Πότερον οῦν ὲντὸς τῆς μύρμηκος ὁ Ὀδυσ‹
σεὺς ἀποκρύπτεται, ἢ τοῦ ποδὸς ἐξήρτηται, καθάπερ
τοῦ κριοῦ παρὰ τῷ Κύκλωπι , καὶ ἐπισύρεται ὅποι
ἣν τῇ μύρμηκι δοκεῖ (55); τι τοῦτο γελᾷς, citat-
γυπτε ; .
ΔΙΓΥΠΤ. Οὐ καταγέλαστος μυθολογία (56) ὑπὸ
ἀλαζονείας μηδὲν ὲπαισθάνεσθαι;
ΔΞΙΘ. Φέρε γὰρ, ὦ Θεόφραστε, εἰ ψαρῶν ἀγέλην, ἦ
γεράνων κλαγγηδὸν πετουμένων κατίδοις, ἴσως ἂν
φαίης τοὺς ἐπὶ σκηνῆς (57) διατάττοντας, καὶ ὑϐρι-
‘ στὰς, καὶ θορυϐοῦντας καὶ ἀσελγαίνοντας τελευτήτ
σαντας, τούτοις τοῖς ὀρνέοις συνδεδέσθαι· καὶ συν-
ταράττειν καὶ βοᾷν οἷάπερ ἐκεῖνα, καὶ πανταχοῦ
συνέπεσθαι. El δὲ ἁλόντα τὰ ὄρνεα θύοιτο, τῶν δε-
σμῶν γίνεται (58) φυγὴ ἡτῶν ὀρνίθων σφαγή’ λύον-
ται γὰρ ἀφανιζομένης τῆς ψυχῆς συνεδέθησαν. Οὐ
γὰρ ἀθάνατον τὴν ἄλογον (5⁸)) ψυχὴν εἶναι φήσουσιν.
50) Α, ἀνθρωπίαν. -Σψ-δεδέονθαι. Convinciri.
Ilinc‘ intelligendum, quod hujusnp‘bilosopnjm sectator
pervicax Claudianus,'lib. tt, 480, ἰιι ιὶιιῐίηυηι, ait;
Nam juxta Rhadamanthus agit, quam gesta__supemt
Curriculi totosque diu perspkeriiyctds, Eamquat
damnum meritis, et multa ferarum Cogit uincula pati ;
truculentos ingerit ursis , Prwdouesque lupis ; falla-
εει τυιρίῠιιδηαᾱάρρ. βιαίῳ, ἱᾼηίιιιξιηιῐξθιι-ἰΐεειο ξιοὲο
Syriani et Procli doctrinam sibi animo esse iudi-
cans. ΒΑ.
(5t) (Cleonem dicit. Arist0pbanis cornici adversa-
ridm,’ impudentem , loquacem, turbulentum homi-
nem. Vide Plutarchum in Nicia, c. 7. Diodorum
Slilculnumbxu, 55, interpretes biograpbosque Aristo-
n ams. Α.
poams. DA. θ δ
ί (52) Locus foede corruptus,_Co_rri_ge, dt_sttngtt£:_:
31118. DA.
Boi‘bcivdtptpé‘rspot' μυῖα τὸν ’Υιτ-έρθοὶλον ἕλκε-ἱ. Et
mox: ἀναίδ. ίζ ex” τὸ γν. καὶ διπλοῦς ὢν, ὁ- μη,
cio-(9., ὁ βξ, ἢ- μυῖα δέελ. lmpudentem nimirum
turpemque hominem muscae coniparat., ut de Egy-
ntiis Orus Apollo. ι. c. bl: ’ἰταμότητα δὲ η-
pttts urus Apollo, ι, c. ot: ἰταμοτητα οε οη-
οῦντες ,μυῖαν ζωγραφοῦσιν, ὄτι-συνεχως ἐκϐαλλο-
IIS UI’IIS Αροιιο, ι, C. διε ἰταμοτητα οε οη-
μένη οὐδὲν ἦττον ἐταραγίνεται. Ϋὶᾶὶιῆιὲτιὶρῃὶξ veri-
iatet'n vetus' interpr'es'Ambrosius Camaldulensis, ’