PG 85, col. 898
ratio.
AXITH. Recentius quidem inventum hoc est, sed
multo magis ridicnlum. Quod si ita sit, formicam
Ulysses sequetur, cum rei familiares gubernatores
prudentes et industrii sint ambo : vespa: llector
alligabitur, cum ornatam galeam habeant, et hel-
licosi sintambo : itemque rana et Cleon una vitam
agent, quando eumdem ambo clamorem edunt,
sicque ille quasi lapidem cervici alligatum trahet.
lmpudentia enim utriusque est insigne. At formi-
cas, vespas, ranas esse duplices non hactenus la-
luit. Neque enim sine corpore, vel eorum qui se-
quuntur ea, quisquam sequetur, si quidem sequa—
tur : quandoquidem non puto te Statucre, corpore
liberum ac solutum esse cum, qui supplicio sit af-
ΤῌΕΟΡΗ. Minime vero.
AXITH. Utrum igitur intra formicam Ulysscs
quasi conclusus occulitur, an ex antiquo ejus pede
pendet, velut ex ariete apud Cyclopem: ven-quo
libuerit formicae, trahitur? Sed quid tu rides,
Egypte?
ΑΞΟΥΡΤ. Quis non rideat tatn fabulosus narra-
tiones eorum, quae prae summa arrogantia veritatis
sensum nullum habent. “
’ AXITH. Age enim, Theophraste, si sturnorum-
turmam aut gruum cum clangore et strepitu volan-
tium videas , fortasse dicas eos esse, qui in scena
personatos exercitus ducunt: attt eos qui injuria
alios afliccre, tumultus excitare , petulanter agere
consuevere : jam mortuos hujusmodi avibus alliga-
tos una cum ipsis strepere et clamitare, easque
quocunque sequi oportere. Jam si quis has aves
captas mactet, earum ipsarqu mactatio praestabit
animabus certum quoddam ex his vinculis etru-
quem recentior [Wolfius] perperam neglexit inspi-
cere. Hyperbolus vero innuitur Thtu-vdidis. 8. 75.
cere. Hyperbolus vero innuitur Thucydidis, 8, 75,
ér-istoph'anis, _Eq._l50_0, etc, Ciceronis, Brut. 62,
litteris improbe litigiosus homo; de quo jam alii ’
D migretis-Christ, ai-l‘rena‘mLAr‘ist: 7i] eom-
t-uetttatiksunt‘.‘ BA. Codd. Paris. habe-nt: εἱυῖά τε
Ὑπέρϐολον ἑλκει (ἀναίδεια γὰρ ἑκατέρου τδ γνώρι-
σμᾷἔ) Codd. τὸν ἐπὶ τῆς τιμ.
54) Codd. Paris. οῦμενουνη
Codd. [’aris. οῦρέενοὺν. .
Codd. garis. et Ἀυῇ τῷ μύρμἶ δοκῇ.
(56) Codd. Paris. καταγέλαστος ξιῦθολογῖα.
57) Codd. et Aug. στρατιᾶς ἢ σκηνῆς δια-ι
57) ϐράόἶ et Aug. στρατιᾷς ἢ σκηνῆς διαταράτ-
τονξας.ηο(ξιςιε-[. ιρςέηρυὶηλριάττὸνταέ auguratur.
Codd. Parii}:th δεσμωτῶν γεγεῖοιτο φυγή.
59) _0_t’:_ γὰρ ἀθάνατον τὴν ἄλογον. Vide sub
-ftn'em' Dialogi , p. 69 , 22. Argumenta ah elementis
.sunt, unde componuntur brtitorum animae, quod
harmonia: qua constant moventurque omnia it‘tea-
pacia siut auimatttia praeter hominem. Multa talia
congeri possint ex libris philosophorum; disputari
conjra ex Plutarchi duobus commentariis, Gryllo
et De solertia animalium. ΒΔ ο
AXITH. Recentius quidem inventum hoc est, sed
multo magis ridicnlum. Quod si ita sit, formicam
Ulysses sequetur, cum rei familiares gubernatores
prudentes et industrii sint ambo : vespa: llector
alligabitur, cum ornatam galeam habeant, et hel-
licosi sintambo : itemque rana et Cleon una vitam
agent, quando eumdem ambo clamorem edunt,
sicque ille quasi lapidem cervici alligatum trahet.
lmpudentia enim utriusque est insigne. At formi-
cas, vespas, ranas esse duplices non hactenus la-
luit. Neque enim sine corpore, vel eorum qui se-
quuntur ea, quisquam sequetur, si quidem sequa—
tur : quandoquidem non puto te Statucre, corpore
liberum ac solutum esse cum, qui supplicio sit af-
ΤῌΕΟΡΗ. Minime vero.
AXITH. Utrum igitur intra formicam Ulysscs
quasi conclusus occulitur, an ex antiquo ejus pede
pendet, velut ex ariete apud Cyclopem: ven-quo
libuerit formicae, trahitur? Sed quid tu rides,
Egypte?
ΑΞΟΥΡΤ. Quis non rideat tatn fabulosus narra-
tiones eorum, quae prae summa arrogantia veritatis
sensum nullum habent. “
’ AXITH. Age enim, Theophraste, si sturnorum-
turmam aut gruum cum clangore et strepitu volan-
tium videas , fortasse dicas eos esse, qui in scena
personatos exercitus ducunt: attt eos qui injuria
alios afliccre, tumultus excitare , petulanter agere
consuevere : jam mortuos hujusmodi avibus alliga-
tos una cum ipsis strepere et clamitare, easque
quocunque sequi oportere. Jam si quis has aves
captas mactet, earum ipsarqu mactatio praestabit
animabus certum quoddam ex his vinculis etru-
quem recentior [Wolfius] perperam neglexit inspi-
cere. Hyperbolus vero innuitur Thtu-vdidis. 8. 75.
cere. Hyperbolus vero innuitur Thucydidis, 8, 75,
ér-istoph'anis, _Eq._l50_0, etc, Ciceronis, Brut. 62,
litteris improbe litigiosus homo; de quo jam alii ’
D migretis-Christ, ai-l‘rena‘mLAr‘ist: 7i] eom-
t-uetttatiksunt‘.‘ BA. Codd. Paris. habe-nt: εἱυῖά τε
Ὑπέρϐολον ἑλκει (ἀναίδεια γὰρ ἑκατέρου τδ γνώρι-
σμᾷἔ) Codd. τὸν ἐπὶ τῆς τιμ.
54) Codd. Paris. οῦμενουνη
Codd. [’aris. οῦρέενοὺν. .
Codd. garis. et Ἀυῇ τῷ μύρμἶ δοκῇ.
(56) Codd. Paris. καταγέλαστος ξιῦθολογῖα.
57) Codd. et Aug. στρατιᾶς ἢ σκηνῆς δια-ι
57) ϐράόἶ et Aug. στρατιᾷς ἢ σκηνῆς διαταράτ-
τονξας.ηο(ξιςιε-[. ιρςέηρυὶηλριάττὸνταέ auguratur.
Codd. Parii}:th δεσμωτῶν γεγεῖοιτο φυγή.
59) _0_t’:_ γὰρ ἀθάνατον τὴν ἄλογον. Vide sub
-ftn'em' Dialogi , p. 69 , 22. Argumenta ah elementis
.sunt, unde componuntur brtitorum animae, quod
harmonia: qua constant moventurque omnia it‘tea-
pacia siut auimatttia praeter hominem. Multa talia
congeri possint ex libris philosophorum; disputari
conjra ex Plutarchi duobus commentariis, Gryllo
et De solertia animalium. ΒΔ ο