PG 86, col. 1218
mo quidem, auctoritates hisce contrarias profe-
runt: deinde has ipsas quoque productas ab Aria-
nis sanant. Contrarias quidem , quod Joannes di-
xerit: In principio erat Sermo.et Sermo erat apud
Deum, et Sermo ille Deus erat ".Ac rursus in
Epistola ad Hebraeos de Filio dicit Apostolus: Qui
radius est majestatis, et cfiigii’s substantia: Patris ".
Quod si creatum, non soboles Dei Christus esset;
non caderet in eum, esse Dei tum eliigiem, tum
radium. Quin ct ipse Dominus ait: Ego ct Ριιεει·
unum sumus ". Et hoc quidem modo per auctori-
tates contrarias Arium refutant. Produc‘tis autem
per Arianos, opem hac ratione ferunt; quod Filius
Dei scilicet. omnia sustinere dignatus. ut homo,
non etiam dedignatus sit. Patrem se majorem di-
cere. Cum Apostolus factum dicit, non ad divinita-
tem respiciens, ita loquitur. sed ad naturam hu-
manam. Quatenus enim Deus est, suboles Dei. non
creatum est: quatenus autem homo, tam creatum,
quam Apostolus. et quiecunque nomina sunt huius
generis alia. Et quidem sciendum. hoc ipsum esse
dogma Ecclesiie nostrae, quod Arium evertat. Nam
nisi duas in Christo naturas esse dixerimus, et hu-
mana: quidem humiles hasce voces attribuerimus ,
divinitati vero, diversas: nequaquam confutatus
evertitur. Idcirco Arianum dogma. Christi corpus
inanimum esse, tradebat: ut humiles ejusmodi
voces Christo, non uthomini, attribueremus , sed
ut Dei Filio: deque ipsius sententia. Filius Patro
minor deprehenderetur. Quod autem Christi cor-
pus anima praeditum fuerit, Christus ipse verbis
hisce testatur: Turbata cst anima mea ἠε deque
pluribus aliis'probatur. Adversus hunc Arium pre-
sbyterum Alexandrinum, exirniorum 518 episco-
porum synodus Nicaeae, Constantino imperante,
coacta fuitzqui et oflicio removerunt cum. et Sym-
bolum sive doctrina: formulam adversus ipsum
exposuerunt, quae vulgo habetur; et possunt eam
qui cupiunt, consequi. Haec tractare voluimus.
ACTIO IV.
Ι. Post Arii sectam, vel ea potius adhuc vigente
(nam longo tempore duravit), exortae sunt alite dua
sectae, Macedonii Constantinopolitani episcopi. et
Apollinaris presbyteri. Macedonii quidem haeresis
huiusmodi fuit: Circa divinitatem delinquebat,et
ex semisse particeps erat impietatisAi-iana: : nam
⁵ llcbr.‘ ι, 5. ¹⁷ Joan. ι, 50. " loco. xu, 97.
runt: deinde has ipsas quoque productas ab Aria-
nis sanant. Contrarias quidem , quod Joannes di-
xerit: In principio erat Sermo.et Sermo erat apud
Deum, et Sermo ille Deus erat ".Ac rursus in
Epistola ad Hebraeos de Filio dicit Apostolus: Qui
radius est majestatis, et cfiigii’s substantia: Patris ".
Quod si creatum, non soboles Dei Christus esset;
non caderet in eum, esse Dei tum eliigiem, tum
radium. Quin ct ipse Dominus ait: Ego ct Ριιεει·
unum sumus ". Et hoc quidem modo per auctori-
tates contrarias Arium refutant. Produc‘tis autem
per Arianos, opem hac ratione ferunt; quod Filius
Dei scilicet. omnia sustinere dignatus. ut homo,
non etiam dedignatus sit. Patrem se majorem di-
cere. Cum Apostolus factum dicit, non ad divinita-
tem respiciens, ita loquitur. sed ad naturam hu-
manam. Quatenus enim Deus est, suboles Dei. non
creatum est: quatenus autem homo, tam creatum,
quam Apostolus. et quiecunque nomina sunt huius
generis alia. Et quidem sciendum. hoc ipsum esse
dogma Ecclesiie nostrae, quod Arium evertat. Nam
nisi duas in Christo naturas esse dixerimus, et hu-
mana: quidem humiles hasce voces attribuerimus ,
divinitati vero, diversas: nequaquam confutatus
evertitur. Idcirco Arianum dogma. Christi corpus
inanimum esse, tradebat: ut humiles ejusmodi
voces Christo, non uthomini, attribueremus , sed
ut Dei Filio: deque ipsius sententia. Filius Patro
minor deprehenderetur. Quod autem Christi cor-
pus anima praeditum fuerit, Christus ipse verbis
hisce testatur: Turbata cst anima mea ἠε deque
pluribus aliis'probatur. Adversus hunc Arium pre-
sbyterum Alexandrinum, exirniorum 518 episco-
porum synodus Nicaeae, Constantino imperante,
coacta fuitzqui et oflicio removerunt cum. et Sym-
bolum sive doctrina: formulam adversus ipsum
exposuerunt, quae vulgo habetur; et possunt eam
qui cupiunt, consequi. Haec tractare voluimus.
ACTIO IV.
Ι. Post Arii sectam, vel ea potius adhuc vigente
(nam longo tempore duravit), exortae sunt alite dua
sectae, Macedonii Constantinopolitani episcopi. et
Apollinaris presbyteri. Macedonii quidem haeresis
huiusmodi fuit: Circa divinitatem delinquebat,et
ex semisse particeps erat impietatisAi-iana: : nam
⁵ llcbr.‘ ι, 5. ¹⁷ Joan. ι, 50. " loco. xu, 97.