PG 86, col. 2483
τῆς φύσεως τυραννῆσαι, καὶ μηδὲ τῇ ὄψει, μηδὲ τῇ
ἀφῇ, μηδὲ μὴν αὐτῇ τῇπεριπλοκῇ τοῦ θήλεος πρὸς
τὴν ἰδίαν ἀποκριθῆναι φύσιν (2)· μετὰ ἀνδρῶν δὲ,
ἄνδρας εἷναι, μετὰ γυναικῶν τε αὖ γυναῖκας, ὲκα-
τέρας τε μετέχειν ἐθέλειν φύσεως, καὶ μὴ μιᾶς εῖ-
ναι. Συνελόντι τοίνυν εἰπεῖν, ὲν τούτῳ τῷ παναρίστῳ
καὶ θεοφόρῳ βίῳ ή ἀρετὴ τῇ φύσει ἀντινομοθετετ,
οἰκείους πηξαμένη νόμους, ὡς μηδενὸς αὐτοῖς τῶν
ἀναγκαίων μεταδιδόναι ὅσα γε κορεσθῆναι. [ιεινῇν
δὲ αὐτοῖς καὶ διψῇν ὁ σφῶν ὲγκελεύεται νόμος, πε-
ριστέλλειν τε τὸ σῶμα τοσοῦτο μόνον, ὅσον ἡ ἀνάγκη
βιάζεται. Οὕτως τε αὐτοῖς ἡ δίαιτα ἀκριδὲσιν ἁν-
τιταλαντεύεται ζυγοῖς , ὡς ὲκ διαμέτρου χωροῦσιν
αὐτοῖς τὴν ῥοπὴν ἀνεπαίσθητον εἶναι, καὶ ταῦτά γε
πολὺ διεστῶσαν. Τοσοῦτον γὰρ αὐτοῖς τάναντία κὲ-
κραται, τῆς Θείας τὰ ἄμικτα συναγούσης, καὶ αῦ
πάλιν διαιρούσης χάριτος, ὥστε ζωὴν ὲν ἑαυτοῖς καὶ
νέκρωσιν συνοικεῖν, τάναντία καὶ τῇ φύσει καὶ τοϊς
πράγμασιν. Ἔνθα μὲν γάρ πάθος, νεκροὺς εἶναι δεῖ
καὶ τῶν τάφων εῐσω· ἔνθα δὲ πρὸς Θεὸν ἱκετεία, ῥωμαο
λέους τὸ σῶμα, σφριγῶντας τὴν ἀκμὴν, κᾶν ἔξωροι
τὴνὴλικίαν ὦσι. Καὶ οὕτως αὐτοῖς ἑκάτερος συμο
πλέκεται βίος ('5), ὥστε ἀμέλει καὶ τὴν σάρκα τέλεον
ἀποθέμενοι, ζῶσιν ἀεὶ, καὶ τοϊς ζῶσι συναυλίζονται,
καὶ σώμασί τε ἄκη προσφέροντες καὶ τὰς τῶν ίκε-
τενόντων φωνὰς τῷ Θεῴ προσάγοντες, τά τε ἄλλα C
δμοίως τῇ προτέρα βιοτῇ διεκτελοῦντες, ὅσα μὴ τῶν
ἀναγκαίων δεῖσθαι (4), ἢ τόπῳ περιορίζεσθαι· πάν-
των δὲ ἀκοῦειν, καὶ πᾶσι συγγίνεσθαι. Εἰσὶ δὲ γονά-
των αὐτοῖς συχναὶ καί⁵ ἀδιάκοποι κλίσεις , ἐπανα-
στάσεις τε σύμπονοι (5). μόνης τῆς ἐφέσεως ἀναζω-
πυρούσης αὐτοῖς τὴν ἠλικίαν, καὶ τὴν ἑκούσιον ἀσθέ-
νειαν· ἄσαρκοί τινες ἀθληταὶ, ἀναίμονες παλαισταὶ,
οἵ γε πανδαισίαν τε καὶ τρυφὴν τὴν νηστείαν ἔχον-
τες, καὶ τράπεζαν διακορῆ τδ μηδενὸς ὡς οἷόν τε
ἀπογεύεσθαι. Ὀπόταν ξένος παρ’ αὐτοὺς ἀφίκηται
κᾶν ἐξ ἑωθινοῦ, οὕτω πάλιν ταῖς φιλοφροσύναις καὶ
τῇ φιλοτησία δεξιοῦνται, ἓτερον εἶδος νηστείας ἐπι-
νοήσαντες τὸ αῦ μὴ βουλόμενοι ἐσθίεινο ὡς ἔκπληξιν
τὸ πρᾶγμα καθεστάναι, πόσον ὲς τροφὴν αὐτάρκη
δεόμενοι (6), οὕτω κομιδῇ βραχέσιν ἀρκοῦνται· ἐχθ ρο
τῶν ἰδίων βουλήσεων καὶ τῆς φύσεως , Εκδοτοι τοῖς
tantum a καπήλῳ distat παλιγκάπηλος. Glossm
veteres παλιγκάπηλον Latine dardauarium reddunt.
(Ξ) Ἀποκριθῆναι φύσιν. Non displicet conje-
rz) ’Afloxplvnytu φυσιν. non oispncet con e-
etura doctorum virorum, qui ἀποκλιθῆναι emenda-
runt. Quam lectionem secutus est Cill‘iSlOpllUl‘SO-
nus, ut ex versione ejus apparet. Nicepltorus tamen
vulgatam scripturam retinuit.
(5)Ἓκ(ἱτρρος συμπλέκεταιβεός. Ioannes Langus
de [)l‘fl‘St‘llll et futura vita haec verba exponit. Sic
enim Nicephori sui locum interpretatus est. Vitam
utramque illi, prwscntem videlicet et futuram, ita
complicari! ct conjuugzmt, ut carne, etc. ligo vero
per utramque vivendi rationem, smcularenret lllO-
nasticam hic intelligi existimo. quue sequentia
Evagrii verba maniieste confirmant. Sequitur enim
ἀφῇ, μηδὲ μὴν αὐτῇ τῇπεριπλοκῇ τοῦ θήλεος πρὸς
τὴν ἰδίαν ἀποκριθῆναι φύσιν (2)· μετὰ ἀνδρῶν δὲ,
ἄνδρας εἷναι, μετὰ γυναικῶν τε αὖ γυναῖκας, ὲκα-
τέρας τε μετέχειν ἐθέλειν φύσεως, καὶ μὴ μιᾶς εῖ-
ναι. Συνελόντι τοίνυν εἰπεῖν, ὲν τούτῳ τῷ παναρίστῳ
καὶ θεοφόρῳ βίῳ ή ἀρετὴ τῇ φύσει ἀντινομοθετετ,
οἰκείους πηξαμένη νόμους, ὡς μηδενὸς αὐτοῖς τῶν
ἀναγκαίων μεταδιδόναι ὅσα γε κορεσθῆναι. [ιεινῇν
δὲ αὐτοῖς καὶ διψῇν ὁ σφῶν ὲγκελεύεται νόμος, πε-
ριστέλλειν τε τὸ σῶμα τοσοῦτο μόνον, ὅσον ἡ ἀνάγκη
βιάζεται. Οὕτως τε αὐτοῖς ἡ δίαιτα ἀκριδὲσιν ἁν-
τιταλαντεύεται ζυγοῖς , ὡς ὲκ διαμέτρου χωροῦσιν
αὐτοῖς τὴν ῥοπὴν ἀνεπαίσθητον εἶναι, καὶ ταῦτά γε
πολὺ διεστῶσαν. Τοσοῦτον γὰρ αὐτοῖς τάναντία κὲ-
κραται, τῆς Θείας τὰ ἄμικτα συναγούσης, καὶ αῦ
πάλιν διαιρούσης χάριτος, ὥστε ζωὴν ὲν ἑαυτοῖς καὶ
νέκρωσιν συνοικεῖν, τάναντία καὶ τῇ φύσει καὶ τοϊς
πράγμασιν. Ἔνθα μὲν γάρ πάθος, νεκροὺς εἶναι δεῖ
καὶ τῶν τάφων εῐσω· ἔνθα δὲ πρὸς Θεὸν ἱκετεία, ῥωμαο
λέους τὸ σῶμα, σφριγῶντας τὴν ἀκμὴν, κᾶν ἔξωροι
τὴνὴλικίαν ὦσι. Καὶ οὕτως αὐτοῖς ἑκάτερος συμο
πλέκεται βίος ('5), ὥστε ἀμέλει καὶ τὴν σάρκα τέλεον
ἀποθέμενοι, ζῶσιν ἀεὶ, καὶ τοϊς ζῶσι συναυλίζονται,
καὶ σώμασί τε ἄκη προσφέροντες καὶ τὰς τῶν ίκε-
τενόντων φωνὰς τῷ Θεῴ προσάγοντες, τά τε ἄλλα C
δμοίως τῇ προτέρα βιοτῇ διεκτελοῦντες, ὅσα μὴ τῶν
ἀναγκαίων δεῖσθαι (4), ἢ τόπῳ περιορίζεσθαι· πάν-
των δὲ ἀκοῦειν, καὶ πᾶσι συγγίνεσθαι. Εἰσὶ δὲ γονά-
των αὐτοῖς συχναὶ καί⁵ ἀδιάκοποι κλίσεις , ἐπανα-
στάσεις τε σύμπονοι (5). μόνης τῆς ἐφέσεως ἀναζω-
πυρούσης αὐτοῖς τὴν ἠλικίαν, καὶ τὴν ἑκούσιον ἀσθέ-
νειαν· ἄσαρκοί τινες ἀθληταὶ, ἀναίμονες παλαισταὶ,
οἵ γε πανδαισίαν τε καὶ τρυφὴν τὴν νηστείαν ἔχον-
τες, καὶ τράπεζαν διακορῆ τδ μηδενὸς ὡς οἷόν τε
ἀπογεύεσθαι. Ὀπόταν ξένος παρ’ αὐτοὺς ἀφίκηται
κᾶν ἐξ ἑωθινοῦ, οὕτω πάλιν ταῖς φιλοφροσύναις καὶ
τῇ φιλοτησία δεξιοῦνται, ἓτερον εἶδος νηστείας ἐπι-
νοήσαντες τὸ αῦ μὴ βουλόμενοι ἐσθίεινο ὡς ἔκπληξιν
τὸ πρᾶγμα καθεστάναι, πόσον ὲς τροφὴν αὐτάρκη
δεόμενοι (6), οὕτω κομιδῇ βραχέσιν ἀρκοῦνται· ἐχθ ρο
τῶν ἰδίων βουλήσεων καὶ τῆς φύσεως , Εκδοτοι τοῖς
tantum a καπήλῳ distat παλιγκάπηλος. Glossm
veteres παλιγκάπηλον Latine dardauarium reddunt.
(Ξ) Ἀποκριθῆναι φύσιν. Non displicet conje-
rz) ’Afloxplvnytu φυσιν. non oispncet con e-
etura doctorum virorum, qui ἀποκλιθῆναι emenda-
runt. Quam lectionem secutus est Cill‘iSlOpllUl‘SO-
nus, ut ex versione ejus apparet. Nicepltorus tamen
vulgatam scripturam retinuit.
(5)Ἓκ(ἱτρρος συμπλέκεταιβεός. Ioannes Langus
de [)l‘fl‘St‘llll et futura vita haec verba exponit. Sic
enim Nicephori sui locum interpretatus est. Vitam
utramque illi, prwscntem videlicet et futuram, ita
complicari! ct conjuugzmt, ut carne, etc. ligo vero
per utramque vivendi rationem, smcularenret lllO-
nasticam hic intelligi existimo. quue sequentia
Evagrii verba maniieste confirmant. Sequitur enim