PG 86, col. 2484

278 solet. lta porro sine sensu atl‘ectuque edere
didicerunt, ut apu'l caupones ac dardanarios, si
necesse fuerit, edant, nec locum, nec cultum, nec
aliud quidquam reverentes. Balnea item publica
frequenter adeunt, et simul eum mulieribus di-
versantur et lavant. Adeo omni perturbatione ani-
mi superiores, ut natura: ipsi vim inferant, et nee
aspectu, nec tactu, nec amplexu ipso mulieris, ad
eaquze natura: ipsorum propria sunt, inclinari
queant. Sed cum viris quidem viri sunt, femina:
vero cum feminis. Non enim unius, sed utriusque
5imul sexus esse cupiunt. Denique ut compendio
dicam, in lioc prtestantissimo ac divino vivendi
genere, virtus leges natura: contrarias fert, ut
scilicet ex rebus ad vietum necessariis nihil eis
impertiat ad satietatem. Quippe lex monastica ipsis
praecipit, ut esuriant ac sitiant, corpusque eatenus
tegant, quoad poscit necessitas. Porro vivendi
ratio apud illos adeo exacta lance librata est, ut
quoties in contrarium tendunt, nullam sentiant
rerum mutationem, quamvis magna sit inter eas
distantia. Res enim contrariae usque adeo com-
misue sunt, divina gratia ea qua: misceri non
possunt, inter se jungente ac rursus separante:
ut vita et mors, qua: natura et rebus ipsis inter
se maxime pugnant, in illis simul habitent. Quippe
ubi perturbatio est, mortuos illos esse oportet ae
sepultos. Ubi vero precationis tempus est, tum
robusto corpore et alacres, tametsi atl'ceta jam
aetate, esse debent. Utraque porro vita in illis adeo
conjuncta est, ut, quamvis carnem penitus abjece-
rint, vivant tamen, et una cum viventibus convcr-
sentur, :egrorum corporibus medicinam adhibentes.
et supplicantium vota Deo offerentes, reliqua de-
nique perinde ac in priore vita peragentes, nisi
quod rebus necessariis non indigent, nec loco ullo
circumscribuntur; sed omnes audiunt, et cum om-
nibus conversantur. Sunt apud illos crebrae et
indefessa: genuum flexiones, ac rursus stationes
laboriosze, solo desiderio senectutem illorum et
voluntariam infirmitatem recreante. Atliletze sunt
carnis expertes, luctatores sanguine carentes : qui
VALESII ANNOTATIONES.
τά τε ἄλλα ὁμοίως τῇ προτέρᾳ ’βιοτῇ διεκτελοῦν- ι’
τ²¹⁸
5‘.
ti) ’Ὅσα μὴ τῶν ἀναγκαίων δεῖσθαι. Rectius ἑ
apinl Nicepliorttnl_legitur hoc modo, πλὴν ὅσῳμῆ
ciu ἀναγκαίων ἐνδεεῖς εἶναι καὶ τόπῳ περιορὲζελ
σθαι. Qua- sic vertit Joannes Langus :7 Itidem. ἰιι in
priore vim (lugentes, pra'terquam quod rebus ιιι-οεδ-
irai-iis non indigeant, et loco nullo circumscribun-
tur.
(Si) Ἐπίινίιστάσεις τε aii/moror. Seribendum
videtur σύντονοι. Ιίιιιε enim duo voeabula frequenter
illllttli. se confundi in mss. exemplaribus 'depre—
lt'llt Ι.
1(¹1ὶί11.
(ti) Πιξσον ἐς τροφὴν δεόμενοι. Non dubito quin
scribendum sit πόσων.

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.