PG 86, col. 93
~Verbum se univirin'utero Virginis, sede: ipsis ejus A est; sed hoc qui dicunt, errore Nestoriitraducum
est : nec persona Verbi ad naturam carnis, sed ad
personam alicujus. hominis concurrisse credenda
W
Sicut rationi: congruit ut consulant ambigentes, Β· liditate versutias, et sub religionis obtentu famu-
ita par est respondere consultos, quia ipse impellit
in errorem, qui.» non instruitignorantem. Nec quid-
quam est aptiusstudioso religionis, quam inquisitio
veritatis, quando facilius devium vitat, qui iter
quod gradiatur rogat. Sed priusquam respondendi-
curam de his qua: dilectio tua percontatur aggre- _
diar, libenter in litteris tuis fidei tute me fateor
'mvenisse fervorem, cujus calore succensus, redi-
vivam in illis partibus infidelium perversitatem
vigere suspiras. Dignissimus dolor, qui dedita Deo
corda contristat. Nec enim est apud eos lapsus illa-
mentabilis, apud quos est igniculus charitatis; quia
unum Spiritalium votum est salus inconcussa cun-
ctorum. Sed non est ignota Ecclesia: Dei de hujus-
modi procellis, aut insueta tempestas, et quamvis ο
Hectoris sui gubernaculo inconcussa persistat, variis
tamen insurgentium fluctuum laborat vexata turbi-
nibus. Nam unde est psalmidici vox prOphetae, qui
ipsius Ecclesiae personam Spiritu quo implebatur (α)
. assumens: Saepe, inquit, expugnaverunt me a juven-
tute mea, etenim non potuerunt mihi ι’. Concutiunt,
sed in nihilo praevalebunt. Adhuc in area sumus,
mista sunt frumenta cum paleis, gemunt boni con-
sortia malorumj: sed su peresttlamma non necessariis,
et parata sunt horrea jam probatis. Sed ubi terrarum
non ista permistio? Nos fixis decet starelinsistere]
vestigiis. Proticiemus inter adversantes propriis
bonis, si erroribus non involvamur alienis. Probat
enim virtutis suae validum robur, qui cum impelli- ὓ publicum usque prodiere conventum. ad
tur, non movetur. Ubi non varia: tentationis aculei?
Quales per hunc fere jugem annum quorumdam
Scytharum, qui monachos praeferebant specie, non
veritate, professione, non opere, subtili tectas cal-
“ Psal. cxxvm, 2. ¹⁵ ll Tim. ιι, M.
(l) gocleus et nonnulli aliipa Joanne Maxentio
decepti existimarunthanc a.l Possessorcm episto-
iamnon esse ll-ormjsda: Romani pontificis, sed ab
aliqua ejus nomine [also supposita-nt. At qui omnes
Hpimisdse epistolas in causa ista Scytharum mena;
chorum (quae habentur tom. Ι Εῃξδιὸι. Ιίοὴίαήξίξήἆῆ-
est : nec persona Verbi ad naturam carnis, sed ad
personam alicujus. hominis concurrisse credenda
W
Sicut rationi: congruit ut consulant ambigentes, Β· liditate versutias, et sub religionis obtentu famu-
ita par est respondere consultos, quia ipse impellit
in errorem, qui.» non instruitignorantem. Nec quid-
quam est aptiusstudioso religionis, quam inquisitio
veritatis, quando facilius devium vitat, qui iter
quod gradiatur rogat. Sed priusquam respondendi-
curam de his qua: dilectio tua percontatur aggre- _
diar, libenter in litteris tuis fidei tute me fateor
'mvenisse fervorem, cujus calore succensus, redi-
vivam in illis partibus infidelium perversitatem
vigere suspiras. Dignissimus dolor, qui dedita Deo
corda contristat. Nec enim est apud eos lapsus illa-
mentabilis, apud quos est igniculus charitatis; quia
unum Spiritalium votum est salus inconcussa cun-
ctorum. Sed non est ignota Ecclesia: Dei de hujus-
modi procellis, aut insueta tempestas, et quamvis ο
Hectoris sui gubernaculo inconcussa persistat, variis
tamen insurgentium fluctuum laborat vexata turbi-
nibus. Nam unde est psalmidici vox prOphetae, qui
ipsius Ecclesiae personam Spiritu quo implebatur (α)
. assumens: Saepe, inquit, expugnaverunt me a juven-
tute mea, etenim non potuerunt mihi ι’. Concutiunt,
sed in nihilo praevalebunt. Adhuc in area sumus,
mista sunt frumenta cum paleis, gemunt boni con-
sortia malorumj: sed su peresttlamma non necessariis,
et parata sunt horrea jam probatis. Sed ubi terrarum
non ista permistio? Nos fixis decet starelinsistere]
vestigiis. Proticiemus inter adversantes propriis
bonis, si erroribus non involvamur alienis. Probat
enim virtutis suae validum robur, qui cum impelli- ὓ publicum usque prodiere conventum. ad
tur, non movetur. Ubi non varia: tentationis aculei?
Quales per hunc fere jugem annum quorumdam
Scytharum, qui monachos praeferebant specie, non
veritate, professione, non opere, subtili tectas cal-
“ Psal. cxxvm, 2. ¹⁵ ll Tim. ιι, M.
(l) gocleus et nonnulli aliipa Joanne Maxentio
decepti existimarunthanc a.l Possessorcm episto-
iamnon esse ll-ormjsda: Romani pontificis, sed ab
aliqua ejus nomine [also supposita-nt. At qui omnes
Hpimisdse epistolas in causa ista Scytharum mena;
chorum (quae habentur tom. Ι Εῃξδιὸι. Ιίοὴίαήξίξήἆῆ-