PG 88, col. 1116
μεθα ἕνα ⁶ τῶν πνευμάτων ἐπιτήρει νηφόντως (54),
ἐπειδὴ καὶ αὑτός σε πολεμεῖ ἀπαύστως ἐν στάσει,
καὶ μεταϐάσει, καὶ καθέδρᾳ, καὶ κινήσει, καὶ
ἀνακλίσει, καὶ εὐχῇ, καὶ ὕπνῳ. Oi μὲν τῶν ἐν τῷ
δρόμῳ τῆς ἡσυχίας καθεζομένων (55) ° Προωρώμην
τὸν Κύριον μου ἐνώπιόν μου διὰ παντὸς, ἐν
ἑαυτοῖς ἐργασίαν κατέχουσιν. Οὐ γάρ πάντες οι
ἄρτοι τῆς πνευματικῆς τοῦ οὐρανίου σίτου ἐργασίας
μονοειδεῖς ὑπάρχουσι. Ἕτεροι δέ · Ἐν τῇ ὑπομονῇ
ὑμῶν κτήσεσθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν· ἄλλοι · Γρηγο-
ρεῖτε, καί προσεύχεσθεο ἕτεροι· Ἑτοίμαζέ είς
Β τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου· ἄλλοι ο Ἐταπεινώθην,
καὶ ἔσωσέ με· τινὲς μέν · Οὐκ ἄξια τὰ παθήματα
τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν· ἄλλοι
πάλιν ο Μήποτε ἁρπάσῃ, καὶ οὐ μὴ ᾗ όρυόμενος,
διὰ παντὸς σκέπτονται. Πάντες μὲν τρέχουσιν (56).
Εἷς δὲ τούτων λαμϐάνει τὸ βραϐεῖον (37). Ἀκὸπως,
οὐ μόνον ἐγρηγορὼς , ἀλλὰ καὶ καθεύδων ὁ προκό-
ψας ἐργάζεται. Ὅθεν τινὲς καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς ὕπνοις
τοὺς δαίμονας προσερχομένους ἀτιμάζουσι, καὶ
ἀκόλαστα γύναια περὶ σωφροσύνης νουθετοῦσι. Μὴ
ἀνάμενε, μηδέ προπαρασκευάζου παρουσίας σ ἁπλῆ
γὰρ ὅλη καὶ ἄδετος τῆς ἡσυχίας ἡ κατάστασις.
Οὐδεὶς θέλων οἰκοδομῆσαι πύργον, καὶ κέλλοιν ἡσυ-
χίας ἐπιχειρεῖ, εἰ μὴ πρότερον καθήσεις ψηφίσει καὶ
ψηλαφίσει [aL ψηλαφήσει], διὰ προσευχῆς, εἰ ἔχει
τὰ πρὸς ἀπαρτισμὸν ἰδιώματα, μήποτε γένηται
μετά τὴν τοῦ θεμελίου καταϐολὴν γελεῖον τοῖς ἐχθροῖς
αὐτοῦ, καὶ ἐμπόδιον ἑτέροις ἐργάταις ⁸ σκόπει τὴν
ἐπιδημοῦσαν ἡδύτητα, ίμήπως ἐκ πικρῶν ίατρῶν,
μᾶλλον δέ ἐπιϐούλων δολίως συνεκράθη. Νύκτωρ
μὲν τὰ πολλὰ τῇ προσευχῇ δίδου (58), τά δὲ βραχέα
τῇ ψαλμῳδίᾳο ἡμέρα[ς] δὲ πρὸς τὴν σὴν πάλιν πα-
ρασκευάζου δύναμιν* οὐ μετρίως φωτίζειν καὶ,
ὲπισυνάγειν τὸν νοῦν ἡ ἀνάγνωσις πέφυκε (59) ο
λόγοι γάρ Πνεύματος ἀγίου ὑπάρχουσι, καὶ τοὺς
μετερχομένους πάντως ῥυθμίζουσιν ο ἔστω σοι ἐργάτῃ
πόνοις μᾶλλον, καὶ μὴ δέλτοις τοὺς τῆς ὑγείας λόγους
D φωτίζεσθαι ζήτειο ἀλλοτριονόους πρὸ δυνάμεως
πνευματικῆς (40), μὴ μετέρχου λόγους. Σκότους γάρ
ὄντα ῥήματα, τοὺς ἀδυνάτους σκοτίζουσι· μία κύλιξ
πολλάκις γεῦσιν οἴνου ὲσήμανε · καὶ εἷς λόγος ἠσυ-
χαστοῦ τοῖς γεύσασθαι δυναμένοις πᾶσαν αὐτοῦ τὴν
ἔνδον ὑπέδειξεν ἐργασίαν καὶ κατάστασιν. ’Δ ρεπτον
[ἁρέμϐαστον] ψυχῆς ὄμμα κέκτησο προς οἴησιν ο ού
γάρ ἐστιν ἐν κλοπαῖς τι ταύταις ὀλεθριώτερον (fl).
Φείδου τῆς γλώσσης προϊώνο οἶδε γάρ συντόμως
πολλοὺς καμάτους σκορπίζειν. ’Λπερίεργον ἄσκει
genus κατάστασιν· μολύνειν γὰρ τὴν ἡσυχίαν περιεργία
ὡς οὐκ ἄλλο τι δύναται. Τοῖς παραϐάλλουσι τὰ
ρειώδη παράϐαλλε (42), σώματι λέγω καὶ πνεύ-
³ Psal. στιν, 6. ‘Rom. vui, 6. δ Psal. nix, 23.
ἐπειδὴ καὶ αὑτός σε πολεμεῖ ἀπαύστως ἐν στάσει,
καὶ μεταϐάσει, καὶ καθέδρᾳ, καὶ κινήσει, καὶ
ἀνακλίσει, καὶ εὐχῇ, καὶ ὕπνῳ. Oi μὲν τῶν ἐν τῷ
δρόμῳ τῆς ἡσυχίας καθεζομένων (55) ° Προωρώμην
τὸν Κύριον μου ἐνώπιόν μου διὰ παντὸς, ἐν
ἑαυτοῖς ἐργασίαν κατέχουσιν. Οὐ γάρ πάντες οι
ἄρτοι τῆς πνευματικῆς τοῦ οὐρανίου σίτου ἐργασίας
μονοειδεῖς ὑπάρχουσι. Ἕτεροι δέ · Ἐν τῇ ὑπομονῇ
ὑμῶν κτήσεσθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν· ἄλλοι · Γρηγο-
ρεῖτε, καί προσεύχεσθεο ἕτεροι· Ἑτοίμαζέ είς
Β τὴν ἔξοδον τὰ ἔργα σου· ἄλλοι ο Ἐταπεινώθην,
καὶ ἔσωσέ με· τινὲς μέν · Οὐκ ἄξια τὰ παθήματα
τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν· ἄλλοι
πάλιν ο Μήποτε ἁρπάσῃ, καὶ οὐ μὴ ᾗ όρυόμενος,
διὰ παντὸς σκέπτονται. Πάντες μὲν τρέχουσιν (56).
Εἷς δὲ τούτων λαμϐάνει τὸ βραϐεῖον (37). Ἀκὸπως,
οὐ μόνον ἐγρηγορὼς , ἀλλὰ καὶ καθεύδων ὁ προκό-
ψας ἐργάζεται. Ὅθεν τινὲς καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς ὕπνοις
τοὺς δαίμονας προσερχομένους ἀτιμάζουσι, καὶ
ἀκόλαστα γύναια περὶ σωφροσύνης νουθετοῦσι. Μὴ
ἀνάμενε, μηδέ προπαρασκευάζου παρουσίας σ ἁπλῆ
γὰρ ὅλη καὶ ἄδετος τῆς ἡσυχίας ἡ κατάστασις.
Οὐδεὶς θέλων οἰκοδομῆσαι πύργον, καὶ κέλλοιν ἡσυ-
χίας ἐπιχειρεῖ, εἰ μὴ πρότερον καθήσεις ψηφίσει καὶ
ψηλαφίσει [aL ψηλαφήσει], διὰ προσευχῆς, εἰ ἔχει
τὰ πρὸς ἀπαρτισμὸν ἰδιώματα, μήποτε γένηται
μετά τὴν τοῦ θεμελίου καταϐολὴν γελεῖον τοῖς ἐχθροῖς
αὐτοῦ, καὶ ἐμπόδιον ἑτέροις ἐργάταις ⁸ σκόπει τὴν
ἐπιδημοῦσαν ἡδύτητα, ίμήπως ἐκ πικρῶν ίατρῶν,
μᾶλλον δέ ἐπιϐούλων δολίως συνεκράθη. Νύκτωρ
μὲν τὰ πολλὰ τῇ προσευχῇ δίδου (58), τά δὲ βραχέα
τῇ ψαλμῳδίᾳο ἡμέρα[ς] δὲ πρὸς τὴν σὴν πάλιν πα-
ρασκευάζου δύναμιν* οὐ μετρίως φωτίζειν καὶ,
ὲπισυνάγειν τὸν νοῦν ἡ ἀνάγνωσις πέφυκε (59) ο
λόγοι γάρ Πνεύματος ἀγίου ὑπάρχουσι, καὶ τοὺς
μετερχομένους πάντως ῥυθμίζουσιν ο ἔστω σοι ἐργάτῃ
πόνοις μᾶλλον, καὶ μὴ δέλτοις τοὺς τῆς ὑγείας λόγους
D φωτίζεσθαι ζήτειο ἀλλοτριονόους πρὸ δυνάμεως
πνευματικῆς (40), μὴ μετέρχου λόγους. Σκότους γάρ
ὄντα ῥήματα, τοὺς ἀδυνάτους σκοτίζουσι· μία κύλιξ
πολλάκις γεῦσιν οἴνου ὲσήμανε · καὶ εἷς λόγος ἠσυ-
χαστοῦ τοῖς γεύσασθαι δυναμένοις πᾶσαν αὐτοῦ τὴν
ἔνδον ὑπέδειξεν ἐργασίαν καὶ κατάστασιν. ’Δ ρεπτον
[ἁρέμϐαστον] ψυχῆς ὄμμα κέκτησο προς οἴησιν ο ού
γάρ ἐστιν ἐν κλοπαῖς τι ταύταις ὀλεθριώτερον (fl).
Φείδου τῆς γλώσσης προϊώνο οἶδε γάρ συντόμως
πολλοὺς καμάτους σκορπίζειν. ’Λπερίεργον ἄσκει
genus κατάστασιν· μολύνειν γὰρ τὴν ἡσυχίαν περιεργία
ὡς οὐκ ἄλλο τι δύναται. Τοῖς παραϐάλλουσι τὰ
ρειώδη παράϐαλλε (42), σώματι λέγω καὶ πνεύ-
³ Psal. στιν, 6. ‘Rom. vui, 6. δ Psal. nix, 23.