PG 88, col. 1121
ἧτοιτην προσευχὴν φησὶ μετεχόμενοςη ἐν μέσοις
πίέγονα τοῖς καλοῖς, καὶ μήπω πρὸς τὸ ἕτερον ἀνα-
σὲὁηκα τῶν ἀγαθῶν (b).
Σχόλιον ιζ’.
Προερχόμενος, φησι, τῆς κὲλλης φύλαττε μὴ θριαμ-
ϐεύσῃς τὰς ἀρετὰς, ἃς εἰργάσω ὲν ἡσυχίᾳ. Τοῦ γὰρ
στόματος ἀφυλάκτως ἀνοιγομένου, καὶ προπετευομὲ-
νου, αί ἐν κρυπτῷ ἀρεταὶ, al τὸν νοῦν πρὸς Θεὸν
ἀνυψοῦσαι, ἀπόλλυνται καὶ ἄφαντοι γίνονται ’ στόμα
γὰρ , φησὶ, προπετεῖ ἐγγίζει συντριϐῇ.
Ἀλλο.
'H ἔξω τῆς κέλλης συνεχὴς διατριϐὴ ἔστω πα-
ραιτητὼ, είπερ ἡσυχάζειν ῄρετίσω. Ἔστι γὰρ ἐπι-
ζήμιος πάνυ· ἀφαιρεῖται τὴν ψυχὴν, σκοτοῖ τὸ
φρόνημα, μαραίνει τὸν πόθονο διὰ τοῦτο εἴρηται·
Ῥεμϐασμός ἐπιθυμίας μεταλλεύει νοῦν ἄκακον.
Τοιγαροῦν κόπτε τῶν πολλῶν τὰς σχέσεις, μή σου ,ὁ
νοῦς περιστατικὸς γένηται, καὶ ταράξῃ τὸν τῆς ήσυο
χίας τρόπον.
Σχόλιον Ἰσαὰκ ιη’.
Καθάπερ οὐ δύναται ό τὴν κεφαλὴν ἔχων ὑπὸ τὸ
ὓδωρ ἀναπνεῦσαι τὸν ἀέρα, τὸν λεπτὸν, τὸν ἐπιχεό-
μενον ἐν τῷ κόλπῳ τῷ κενῷ τούτῳ, οὕτως οὺ δύναται
ό βαπτίζων τὴν διάνοιαν αὑτοῦ ἐν τῇ μερίμνῃ τῇ
ἐνταῦθα εἰσδέξασθαι τὴν ἀναπνοὴν τῆς αἰσθήσεως
ἐκείνης τοῦ κόσμου τοῦ καινοῦ.
Σ χόλιον ιθ’.
Ἔρημός ἐστιν η φρενῶν ἀκοσμία.
Ἄλλο.
Ei. βούλει διηνεκῶς μνημονεύειν Θεοῦ, μὴ ἀπόθου
ὥς ἀδίκους τὰς ἐπιφοράς ο ἀλλὰ δικαίας ἐπιφερομέ-
νας ὑπόφερε· ἡ μὲν γὰρ ὑπομονὴ δι’ ἑκάστης συμ-
6άσεως τὴν μνήμην άνακινεῖ ο ἡ δὲ παραίτησις μειοί
τὸν ἐφεδρεύοντα τῆς καρδίας πόνον, καὶ διὰ τῆς
ἀνέσεως τὴν λήθην ἐργάζεται.
Σχόλιον κ’ .
Πτωχδν τὸν ἀκτήμονα τίς λέγεις Ἐγὼ δέ οἶμαι
τὸν ταπεινόν.
Σχόλιον κα’.
Χώρημα καρδίας ἐλπὶς είς Θεόν · ,στενοχωρία δέ
αὐτῆς φροντὶς σώματος.
Σχόλιον Μάρκου κβ’. .
Μνήμη Θεοῦ ἐστι πόνος καρδίας ὑπὲρ εὐσεϐείας
γινόμενος · πᾶς δέ ὁ ἐπιλανθανόμενος τοῦ Θεοῦ ἡδυ-
παθὴς καὶ ἀνάλγητος γίνεται. .
⁸ Sap. Iv, 12.
(ι) Disputat deinde Elias Cretensis copiose _de
visione Climaco oblata, quam apud eumdem lc—
πίέγονα τοῖς καλοῖς, καὶ μήπω πρὸς τὸ ἕτερον ἀνα-
σὲὁηκα τῶν ἀγαθῶν (b).
Σχόλιον ιζ’.
Προερχόμενος, φησι, τῆς κὲλλης φύλαττε μὴ θριαμ-
ϐεύσῃς τὰς ἀρετὰς, ἃς εἰργάσω ὲν ἡσυχίᾳ. Τοῦ γὰρ
στόματος ἀφυλάκτως ἀνοιγομένου, καὶ προπετευομὲ-
νου, αί ἐν κρυπτῷ ἀρεταὶ, al τὸν νοῦν πρὸς Θεὸν
ἀνυψοῦσαι, ἀπόλλυνται καὶ ἄφαντοι γίνονται ’ στόμα
γὰρ , φησὶ, προπετεῖ ἐγγίζει συντριϐῇ.
Ἀλλο.
'H ἔξω τῆς κέλλης συνεχὴς διατριϐὴ ἔστω πα-
ραιτητὼ, είπερ ἡσυχάζειν ῄρετίσω. Ἔστι γὰρ ἐπι-
ζήμιος πάνυ· ἀφαιρεῖται τὴν ψυχὴν, σκοτοῖ τὸ
φρόνημα, μαραίνει τὸν πόθονο διὰ τοῦτο εἴρηται·
Ῥεμϐασμός ἐπιθυμίας μεταλλεύει νοῦν ἄκακον.
Τοιγαροῦν κόπτε τῶν πολλῶν τὰς σχέσεις, μή σου ,ὁ
νοῦς περιστατικὸς γένηται, καὶ ταράξῃ τὸν τῆς ήσυο
χίας τρόπον.
Σχόλιον Ἰσαὰκ ιη’.
Καθάπερ οὐ δύναται ό τὴν κεφαλὴν ἔχων ὑπὸ τὸ
ὓδωρ ἀναπνεῦσαι τὸν ἀέρα, τὸν λεπτὸν, τὸν ἐπιχεό-
μενον ἐν τῷ κόλπῳ τῷ κενῷ τούτῳ, οὕτως οὺ δύναται
ό βαπτίζων τὴν διάνοιαν αὑτοῦ ἐν τῇ μερίμνῃ τῇ
ἐνταῦθα εἰσδέξασθαι τὴν ἀναπνοὴν τῆς αἰσθήσεως
ἐκείνης τοῦ κόσμου τοῦ καινοῦ.
Σ χόλιον ιθ’.
Ἔρημός ἐστιν η φρενῶν ἀκοσμία.
Ἄλλο.
Ei. βούλει διηνεκῶς μνημονεύειν Θεοῦ, μὴ ἀπόθου
ὥς ἀδίκους τὰς ἐπιφοράς ο ἀλλὰ δικαίας ἐπιφερομέ-
νας ὑπόφερε· ἡ μὲν γὰρ ὑπομονὴ δι’ ἑκάστης συμ-
6άσεως τὴν μνήμην άνακινεῖ ο ἡ δὲ παραίτησις μειοί
τὸν ἐφεδρεύοντα τῆς καρδίας πόνον, καὶ διὰ τῆς
ἀνέσεως τὴν λήθην ἐργάζεται.
Σχόλιον κ’ .
Πτωχδν τὸν ἀκτήμονα τίς λέγεις Ἐγὼ δέ οἶμαι
τὸν ταπεινόν.
Σχόλιον κα’.
Χώρημα καρδίας ἐλπὶς είς Θεόν · ,στενοχωρία δέ
αὐτῆς φροντὶς σώματος.
Σχόλιον Μάρκου κβ’. .
Μνήμη Θεοῦ ἐστι πόνος καρδίας ὑπὲρ εὐσεϐείας
γινόμενος · πᾶς δέ ὁ ἐπιλανθανόμενος τοῦ Θεοῦ ἡδυ-
παθὴς καὶ ἀνάλγητος γίνεται. .
⁸ Sap. Iv, 12.
(ι) Disputat deinde Elias Cretensis copiose _de
visione Climaco oblata, quam apud eumdem lc—