PG 88, col. 1270
Καλὸν μέν τι ¹ χρῆμα καὶ εὔδαιμον νῖκαι πολέο
μων καὶ τρόπαια, πόλεών τε ἀνοικισμοὶ καὶ ἀγλαΐ-
σματα, καὶ ἅπαντα ὁπόσα μεγάλα τε καὶ ἀξιὰγαστα
ἔργα. Ταῦτα δὲ καὶ τὰ τοιάδε δόξαν μέν τινα καὶ
ἡδονὴν τοῖς κτησαμένοις ἐπάγει, ἀποϐιοῦσι δὲ αὐτοῖς
καὶ ἐκεῖσε οἰχομένοις οὔτι μάλα ἐθέλουσιν ἕπεσθαι,
ἀλλὰ καὶ λήθη παρεμπεσοῦσα ἐπικαλύπτει καὶ παραυ
τρέπει [ιι. Ξ] τὰς ἀληθεῖς τῶν πράξεων ἀποϐάσειςο
ήδη δὲ καὶ τῶν ἐπισταμένων ἀποδιούντων. οἴχεται
καὶ¹ διαδιδράσκει ἡ γνῶσις σὺν αὐτοῖς σϐεννυμένη.
Οὕτως ἄρα μνήμη γυμνὴ ἀνόνητόν τι καὶ ού μόνι-
μον, οὐδὲ τῷ μακρῷ συνεκτείνεσθαι ¹ πέφυκεν χρό-
νῳ. Καὶ ούκ ἂν, οἶμαι, ἦ πατρίδος⁸ προκινδυνεύειν
ἔνιοι ἔγνωσαν, ἢ ἄλλους ἀναδέχεσθαι πόνους, εὖ εί-
δότες, ὡς, εί καὶ σφόδρα μέγιστα δράσαιεν, συναποη
λεῖται τὸ κλέος αὐτοῖς καὶ διαρῤυήσεται, μόνῳ τῷ
βίῳ αὐτῶν ἐκμεμετρημένονο εἰ μή τις, ὡς ἔοικε, θεία
προμήθεια τὸ ἀσθενὲς τῆς φύσεως ἀναρῤωννῦσα ⁸ τὰ
ὲκ τῆς ἱστορίας ἐπεισήγαγεν ἀγαθὰ καὶ τὰς ἐνθένδε
ἐλπίδας. Οὐ γὰρ, οἶμαι, κοτίνου γε ἓνεκα καὶ σελίνου
οἱ Ὀλυμπιονῖκαι ὲν ταῖς κονίστραις ὲναπεδύοντο, οὐδ’
αὗοοί ἀγαθοὶ τῶν πολέμων ἀγωνισταὶ λαφύρων γε
μόνον καλ⁵ τοῦ παραυτίκα κερδαλέον ἐφιέμενοι, ἐς
προῦπτόν τε καὶ διαφανῆ κίνδυνον σφᾶς αὐτοὺς
ἀφιᾶσιν · ἀλλά δόξης ἀμφότεροι ἕκατι βεϐαίας τε καὶ
ἀκηράτου, ἢν οὺχ οἷόν τε ἄλλως καρπώσασθαι. ῆτῆς
ἱστορίας αὐτοὺς ἀπαθανατιζούσης ο οὐχ οἷα τὰ Ζαε
μόλξιδος νόμιμα καὶ ή Γετικὴ παραφροσύνη, ἀλλ’
ὡς ἀληθῶς τρόπῳ τινὶ θείῳ τε καὶ νάθανάτῳ, καὶ ᾧ
μόνῳ δύναται τὰ θνητὰ ἐς ἀεὶ διαϐιώσκειν. Ῥᾴδιον
μὲν οὖν ἣκιστα ἂν εἴη ἃπαντα διεξιέναι καὶ ἀπαρι-
θμεῖσθαι, ὁπόσων ἀγαθῶν ή ἱστορία τὸν βίον ἐμπί-
πλησι τὸν ἀνθρώπειον · ὡς δὲ συλλήϐδην εἰπεῖν, οἷ-
μαί γε αὐτὴν φιλοσοφίας τῆς πολιτικῆς οὐ μάλα
μειονεκτεῐσθαι, εί μῆ τι καὶ μᾶλλον ὀνίνησιν. Ἡ μὲν
γὰρ, οἵα τις ἀστεμφής δέσποινα καὶ ἁθώπευτος, κε-
λεύει καὶ διατάττει [Ρ. 5], ὁποίων τε ἔχεσθαι καὶ
ὁποῖα διαφεύγειν προσήκει , ὥσπερ τῷ πείθοντι καθ
ταμιγνῦσα τὸ ἀναγκάζον ο ἡ δὲ τῷ θέλγοντι πλείστῳ
χρωμένη καὶ οἷον καρυκεύουσα τὰς ἀπαγγελίας τῇ
ποικιλίᾳ τῶν παραδειγμάτων, καὶ παριστῶσα ⁸ τιῖι
λόγῳ, ἐν οἷς τε εὐδοκιμήκασιν ἄνθρωποι εὐῆονλίᾳ
χρησάμενοι καί⁸ δικαιοσύνῃ, καὶ ἔνθα διήμαρτον τοῦ
προσήκοντος, ἦ γνώμης τινὸς ἐναντίας ἦ τύχης ἡγη-
σαμένης, λανθάνει ταῖς ψυχαῖς ἡρέμα τὰς ἀρετᾶς ἐσ-
οικίξουσα. To γὰρ προσηνὲς αὑταῖς καὶ αὐθαίρετον
μᾶλλόν τι ἐμφύεται καὶ προαιζὰνει. Ἐγὼ μὲν οὖν
ταῦτα ὲκ πλείστου σκοπῶν τε καὶ διαλογιζόμενος.
ὑπεράγασθαι μὲν χρῆναι ἡγούμην καὶ κοινοὺς ἂν·
υμνεῖν εὐεργέτας τοὺς ὁπόσοις ⁸ ήδη αἱ τοιαίδε πριιι
γμᾳτείαι διαπεπόνηνται. Οὐ μὴν ἐγχειρητέα’ ἐμοὶ
υνεκτείνειν vulg. πέφυκε vnlg. ν ἐφελκυστικξν “fit
ιινὶη, ναμε, ἢῃκᾷὶ πχξρ. ι ι ᾁξαῤῥΐῳξκῦσα ι παρ’
, ont.\‘ulg. ’⁷ ὲγχειρ. γὰρ ἐμο¹ι⁷ [ι.
μων καὶ τρόπαια, πόλεών τε ἀνοικισμοὶ καὶ ἀγλαΐ-
σματα, καὶ ἅπαντα ὁπόσα μεγάλα τε καὶ ἀξιὰγαστα
ἔργα. Ταῦτα δὲ καὶ τὰ τοιάδε δόξαν μέν τινα καὶ
ἡδονὴν τοῖς κτησαμένοις ἐπάγει, ἀποϐιοῦσι δὲ αὐτοῖς
καὶ ἐκεῖσε οἰχομένοις οὔτι μάλα ἐθέλουσιν ἕπεσθαι,
ἀλλὰ καὶ λήθη παρεμπεσοῦσα ἐπικαλύπτει καὶ παραυ
τρέπει [ιι. Ξ] τὰς ἀληθεῖς τῶν πράξεων ἀποϐάσειςο
ήδη δὲ καὶ τῶν ἐπισταμένων ἀποδιούντων. οἴχεται
καὶ¹ διαδιδράσκει ἡ γνῶσις σὺν αὐτοῖς σϐεννυμένη.
Οὕτως ἄρα μνήμη γυμνὴ ἀνόνητόν τι καὶ ού μόνι-
μον, οὐδὲ τῷ μακρῷ συνεκτείνεσθαι ¹ πέφυκεν χρό-
νῳ. Καὶ ούκ ἂν, οἶμαι, ἦ πατρίδος⁸ προκινδυνεύειν
ἔνιοι ἔγνωσαν, ἢ ἄλλους ἀναδέχεσθαι πόνους, εὖ εί-
δότες, ὡς, εί καὶ σφόδρα μέγιστα δράσαιεν, συναποη
λεῖται τὸ κλέος αὐτοῖς καὶ διαρῤυήσεται, μόνῳ τῷ
βίῳ αὐτῶν ἐκμεμετρημένονο εἰ μή τις, ὡς ἔοικε, θεία
προμήθεια τὸ ἀσθενὲς τῆς φύσεως ἀναρῤωννῦσα ⁸ τὰ
ὲκ τῆς ἱστορίας ἐπεισήγαγεν ἀγαθὰ καὶ τὰς ἐνθένδε
ἐλπίδας. Οὐ γὰρ, οἶμαι, κοτίνου γε ἓνεκα καὶ σελίνου
οἱ Ὀλυμπιονῖκαι ὲν ταῖς κονίστραις ὲναπεδύοντο, οὐδ’
αὗοοί ἀγαθοὶ τῶν πολέμων ἀγωνισταὶ λαφύρων γε
μόνον καλ⁵ τοῦ παραυτίκα κερδαλέον ἐφιέμενοι, ἐς
προῦπτόν τε καὶ διαφανῆ κίνδυνον σφᾶς αὐτοὺς
ἀφιᾶσιν · ἀλλά δόξης ἀμφότεροι ἕκατι βεϐαίας τε καὶ
ἀκηράτου, ἢν οὺχ οἷόν τε ἄλλως καρπώσασθαι. ῆτῆς
ἱστορίας αὐτοὺς ἀπαθανατιζούσης ο οὐχ οἷα τὰ Ζαε
μόλξιδος νόμιμα καὶ ή Γετικὴ παραφροσύνη, ἀλλ’
ὡς ἀληθῶς τρόπῳ τινὶ θείῳ τε καὶ νάθανάτῳ, καὶ ᾧ
μόνῳ δύναται τὰ θνητὰ ἐς ἀεὶ διαϐιώσκειν. Ῥᾴδιον
μὲν οὖν ἣκιστα ἂν εἴη ἃπαντα διεξιέναι καὶ ἀπαρι-
θμεῖσθαι, ὁπόσων ἀγαθῶν ή ἱστορία τὸν βίον ἐμπί-
πλησι τὸν ἀνθρώπειον · ὡς δὲ συλλήϐδην εἰπεῖν, οἷ-
μαί γε αὐτὴν φιλοσοφίας τῆς πολιτικῆς οὐ μάλα
μειονεκτεῐσθαι, εί μῆ τι καὶ μᾶλλον ὀνίνησιν. Ἡ μὲν
γὰρ, οἵα τις ἀστεμφής δέσποινα καὶ ἁθώπευτος, κε-
λεύει καὶ διατάττει [Ρ. 5], ὁποίων τε ἔχεσθαι καὶ
ὁποῖα διαφεύγειν προσήκει , ὥσπερ τῷ πείθοντι καθ
ταμιγνῦσα τὸ ἀναγκάζον ο ἡ δὲ τῷ θέλγοντι πλείστῳ
χρωμένη καὶ οἷον καρυκεύουσα τὰς ἀπαγγελίας τῇ
ποικιλίᾳ τῶν παραδειγμάτων, καὶ παριστῶσα ⁸ τιῖι
λόγῳ, ἐν οἷς τε εὐδοκιμήκασιν ἄνθρωποι εὐῆονλίᾳ
χρησάμενοι καί⁸ δικαιοσύνῃ, καὶ ἔνθα διήμαρτον τοῦ
προσήκοντος, ἦ γνώμης τινὸς ἐναντίας ἦ τύχης ἡγη-
σαμένης, λανθάνει ταῖς ψυχαῖς ἡρέμα τὰς ἀρετᾶς ἐσ-
οικίξουσα. To γὰρ προσηνὲς αὑταῖς καὶ αὐθαίρετον
μᾶλλόν τι ἐμφύεται καὶ προαιζὰνει. Ἐγὼ μὲν οὖν
ταῦτα ὲκ πλείστου σκοπῶν τε καὶ διαλογιζόμενος.
ὑπεράγασθαι μὲν χρῆναι ἡγούμην καὶ κοινοὺς ἂν·
υμνεῖν εὐεργέτας τοὺς ὁπόσοις ⁸ ήδη αἱ τοιαίδε πριιι
γμᾳτείαι διαπεπόνηνται. Οὐ μὴν ἐγχειρητέα’ ἐμοὶ
υνεκτείνειν vulg. πέφυκε vnlg. ν ἐφελκυστικξν “fit
ιινὶη, ναμε, ἢῃκᾷὶ πχξρ. ι ι ᾁξαῤῥΐῳξκῦσα ι παρ’
, ont.\‘ulg. ’⁷ ὲγχειρ. γὰρ ἐμο¹ι⁷ [ι.