PG 88, col. 53
πους καὶ τὰ σχήματα καὶ τὰς ἐγκειμένας ἱστορίας,
μετὰ πάσης σπουδῆς φιλοπόνως ἁπομσὶξοιντοεοικὶ
μετὰ τὺ τέλος δὲ τῆς βίϐλου, ἐγκυῴάτωταν καὶ τῷ
sti.qu τῷ παρ’ ἡμῶν γενομένῳ πρὸς τὸν φιλόχριστον
Κωνσταντῖνον, ὲν ᾧπερ καταγέγραπται πλατυτέρως
πᾶσα ἡγῆ- fi τε πέραν τοῦ Ὠκεανοῦ, καὶ αὕτη,
καὶ πᾶσαι ιιι χῶραι, ἔτι τε καὶ τὰ νότια μέρη τὰ
ἀπὸ Ἀλεξανδρείας ἕως τοῦ νοτιαίου Ὠκεανοῦ · λέγω
εἴὴὸ Νεῖλος ποταμὸς, καὶ αἱ παρακείμεναι χῶραι,
καὶ τὰ. ἔθνη τῆς τε Αἰγύπτου πάσης, καὶ Αἰθιοπίας,
Β
ἑτι τε καὶ ’Δράὸιος κόλπος, καὶ αἱ παρακείμεναι χῶ-
ραι καὶ ἔθνη ἓως πάλιν τοῦ αὐτοῦ Ὠκεανοῦ, ὁμοίως
atat‘t ὴ μέσηγῆτοῦ τε ποταμοῦ καὶ τοῦ κόλπου , καὶ
αἱ mihi; ut tt! χῶραι καὶ τὰ ἔθνη τὰ ἐν αὐτῇ, πρὸς
τὸ δεῖξαι τὰ παρ’ ἡμῶν μὲν λεγόμενα ἁληοῆ , τὰ δὲ
τῶν ἐναντίων ψευδῆ· δι’ οὓς καὶ ἡ βίϐλος καὶ αἱ
κιτιγριιραὶ γεγόνασιν αἱ ἐγκείμεναι, περί τε μεγέ-
θους ἡλίου λέγω, καὶ τῆς διακεκαυμένης καὶ δια-
δσωμένης αὐτῶν ἀοικήτου γῆς, ὼς πλάσματα καὶ
μὺοους ἑρευγομένων. Ζητησάτωσςιν δὲ πάλιν τὸν
σκὰριεεον τοῦ παντὸς , καὶ τῆς ἁστρῴας κινήσεως ,
τὸν παρ’ ἡμῶν γενόμενον κατὰ μίμησιν τῆς ὀργανι-
xi}; τῶν ἔξωθεν σφαίρας, καὶ τὸν περὶ αὐτυῧ λόγον
:‘r/L; τὸν Θεοφιλέστατον διάκονον Ὀμόλογον ἀποστα-
lé‘:71, xz". ὲγκυψάτωσαν, ὅστις τε σὺν Θεῴ ἱκανὸς
ὑπάρχει, μάλιστα. σὺν ταύτῃ τῇ βίϐλῳ, καὶ τῷ τόμῳ,
ὲκ βάθρων ἀνελεῖν τῶν Ἑλληνικῶν ὑποθέσεων τὴν
πλάνην. Ταῦτα γάρ τις τὰ τρία Χριστιανὸς ὑπάρ-
χων καὶ κτώμενος, καὶ τῇ θείᾳ χάριτι περὶ τὴν Θείαν
Γραζνὴν ἐπιμελῶς κινούμενος, ῥᾳδίως ἐλέγχει τῶν
μυθολόγων τὴν ἄνοιαν. Συνὶστησι γὰρ δι’ αὑτοῦ τοῦ
σχήματος, καὶ τῆς τοῦ κόσμου κατασκευῆς καὶ αὐτῆς
τῆς ’,πόσεως τῶν πραγμάτων, τὴν Θείαν Γραφὴν ἀλη-
θεστάτην οὖσαν καὶ τῶν Χριστιανῶν τὸ κήρυγμα.
Ἔρρωσθε, ol Χριστιανοὶ, ὲν Κυρίῳ.
ΠΡΟΛΟΓΟΣ B'.
Χρισξτιανυιὴ- τοίτοχραερζα περιεκτικῂ πᾳὴτὸς τοῦ
κιεσμου, ἁξτορείξεις ἓχουώα ὲκ τῆς θείας ⁷ Γρα-
ἓέἑέ, περὶ ἧς ἀμφιονὸητεῑν Χριστιανοὺςόὑ
Πάλαι μὲν ὤκνουν ἐπιχειρῆσαι τῇ διηγήσει τῇ
σοῦ μοι ὲνταλθείσῃ, εἰσφέρεται ὴ τοῦ nam;
κόσμου σύστασις, ὦ θεοφιλῆ θεὸφιλέ τε καὶ χριστό-
qui: Πάμφιλε. El γᾲρ καὶ ἐϐουλόμην, οὐκ ἐδυνά-
para, διὰ τὸ, ὡς οἶσθα. καὶ αὐτὸς, τῇ πολυχρονίῳ με
summ νόσῳ. Τῶν δὲ πυκνῶν σου δεήσεων τὴν
νόσον ιτόρρω ἀπ’ ἐμοῦ ποιησαμένων, δέχου λοιπὸν τὸ
προοίμιον τῶν ἑν τῇ βίϐλῳ κεφαλαίων · τοῦτο μὲν ὡς
τὴν ὑπακοὴν πληροῦντί μοι· τοῦτο δὲ ὡς τὴν εὐθύ-
νην ἐπτοημένῳ ἐκείνην τὴν τοῦ ὸκνηροῦ δούλου, ἣν ὁ
σωτήριος λόγος ὲν τοῖς Εὑαγγελίοις ἀπεφήνατο. Καὶ
μηδεὶς καταγινωσκὲεω ὠς τολμηροῦ τὴν σαφήνειαν
τῶν λῦγων πεζιῖκ πως καὶ ἀνωμάλως διεξιόντος·
καὶ γὶρ iw)va ὀρθῶν, οὐ φράττων δεῖται ὁ Χριστια-
μετὰ πάσης σπουδῆς φιλοπόνως ἁπομσὶξοιντοεοικὶ
μετὰ τὺ τέλος δὲ τῆς βίϐλου, ἐγκυῴάτωταν καὶ τῷ
sti.qu τῷ παρ’ ἡμῶν γενομένῳ πρὸς τὸν φιλόχριστον
Κωνσταντῖνον, ὲν ᾧπερ καταγέγραπται πλατυτέρως
πᾶσα ἡγῆ- fi τε πέραν τοῦ Ὠκεανοῦ, καὶ αὕτη,
καὶ πᾶσαι ιιι χῶραι, ἔτι τε καὶ τὰ νότια μέρη τὰ
ἀπὸ Ἀλεξανδρείας ἕως τοῦ νοτιαίου Ὠκεανοῦ · λέγω
εἴὴὸ Νεῖλος ποταμὸς, καὶ αἱ παρακείμεναι χῶραι,
καὶ τὰ. ἔθνη τῆς τε Αἰγύπτου πάσης, καὶ Αἰθιοπίας,
Β
ἑτι τε καὶ ’Δράὸιος κόλπος, καὶ αἱ παρακείμεναι χῶ-
ραι καὶ ἔθνη ἓως πάλιν τοῦ αὐτοῦ Ὠκεανοῦ, ὁμοίως
atat‘t ὴ μέσηγῆτοῦ τε ποταμοῦ καὶ τοῦ κόλπου , καὶ
αἱ mihi; ut tt! χῶραι καὶ τὰ ἔθνη τὰ ἐν αὐτῇ, πρὸς
τὸ δεῖξαι τὰ παρ’ ἡμῶν μὲν λεγόμενα ἁληοῆ , τὰ δὲ
τῶν ἐναντίων ψευδῆ· δι’ οὓς καὶ ἡ βίϐλος καὶ αἱ
κιτιγριιραὶ γεγόνασιν αἱ ἐγκείμεναι, περί τε μεγέ-
θους ἡλίου λέγω, καὶ τῆς διακεκαυμένης καὶ δια-
δσωμένης αὐτῶν ἀοικήτου γῆς, ὼς πλάσματα καὶ
μὺοους ἑρευγομένων. Ζητησάτωσςιν δὲ πάλιν τὸν
σκὰριεεον τοῦ παντὸς , καὶ τῆς ἁστρῴας κινήσεως ,
τὸν παρ’ ἡμῶν γενόμενον κατὰ μίμησιν τῆς ὀργανι-
xi}; τῶν ἔξωθεν σφαίρας, καὶ τὸν περὶ αὐτυῧ λόγον
:‘r/L; τὸν Θεοφιλέστατον διάκονον Ὀμόλογον ἀποστα-
lé‘:71, xz". ὲγκυψάτωσαν, ὅστις τε σὺν Θεῴ ἱκανὸς
ὑπάρχει, μάλιστα. σὺν ταύτῃ τῇ βίϐλῳ, καὶ τῷ τόμῳ,
ὲκ βάθρων ἀνελεῖν τῶν Ἑλληνικῶν ὑποθέσεων τὴν
πλάνην. Ταῦτα γάρ τις τὰ τρία Χριστιανὸς ὑπάρ-
χων καὶ κτώμενος, καὶ τῇ θείᾳ χάριτι περὶ τὴν Θείαν
Γραζνὴν ἐπιμελῶς κινούμενος, ῥᾳδίως ἐλέγχει τῶν
μυθολόγων τὴν ἄνοιαν. Συνὶστησι γὰρ δι’ αὑτοῦ τοῦ
σχήματος, καὶ τῆς τοῦ κόσμου κατασκευῆς καὶ αὐτῆς
τῆς ’,πόσεως τῶν πραγμάτων, τὴν Θείαν Γραφὴν ἀλη-
θεστάτην οὖσαν καὶ τῶν Χριστιανῶν τὸ κήρυγμα.
Ἔρρωσθε, ol Χριστιανοὶ, ὲν Κυρίῳ.
ΠΡΟΛΟΓΟΣ B'.
Χρισξτιανυιὴ- τοίτοχραερζα περιεκτικῂ πᾳὴτὸς τοῦ
κιεσμου, ἁξτορείξεις ἓχουώα ὲκ τῆς θείας ⁷ Γρα-
ἓέἑέ, περὶ ἧς ἀμφιονὸητεῑν Χριστιανοὺςόὑ
Πάλαι μὲν ὤκνουν ἐπιχειρῆσαι τῇ διηγήσει τῇ
σοῦ μοι ὲνταλθείσῃ, εἰσφέρεται ὴ τοῦ nam;
κόσμου σύστασις, ὦ θεοφιλῆ θεὸφιλέ τε καὶ χριστό-
qui: Πάμφιλε. El γᾲρ καὶ ἐϐουλόμην, οὐκ ἐδυνά-
para, διὰ τὸ, ὡς οἶσθα. καὶ αὐτὸς, τῇ πολυχρονίῳ με
summ νόσῳ. Τῶν δὲ πυκνῶν σου δεήσεων τὴν
νόσον ιτόρρω ἀπ’ ἐμοῦ ποιησαμένων, δέχου λοιπὸν τὸ
προοίμιον τῶν ἑν τῇ βίϐλῳ κεφαλαίων · τοῦτο μὲν ὡς
τὴν ὑπακοὴν πληροῦντί μοι· τοῦτο δὲ ὡς τὴν εὐθύ-
νην ἐπτοημένῳ ἐκείνην τὴν τοῦ ὸκνηροῦ δούλου, ἣν ὁ
σωτήριος λόγος ὲν τοῖς Εὑαγγελίοις ἀπεφήνατο. Καὶ
μηδεὶς καταγινωσκὲεω ὠς τολμηροῦ τὴν σαφήνειαν
τῶν λῦγων πεζιῖκ πως καὶ ἀνωμάλως διεξιόντος·
καὶ γὶρ iw)va ὀρθῶν, οὐ φράττων δεῖται ὁ Χριστια-