PG 88, col. 641
νὴν, καὶ τὴν καρτερίαν τῶν λυπηρῶν, ὧν ὲν πείρς
εἰσὶν oi. ταπειωφρονοῦντες· λάμπουσαν δὲ πάλιν διὲ
τὴν δόξαν καὶ eorum, ἢν προξενεῖ τοῖς αὐτὴν κατ-
ορθώσασιν⁶ ἦ σκυθρωπὸν μὲν τοῖς ῥᾳθύμοις, κα
μηδ’ ὁτιοῦν διὰ Θεὸν θέλουσιν ὑπομένειν · λάμπουσαη
δὲ τοῖς καμερικοίς, καὶ ἀνδρείοις, καὶ πάντα διὸ
Θεὸν ὑπομένουσι καὶ τὸν αὐτῆς γινώσκουσιν ὠφέλειαι
ὁπόση.
Σχόλιον δ’.
Τὸ Θεὸς ὄνομα λέγεται ἢ ὲκ τοῦ θέειν. καὶ περι-
έπειν τὰ σύμπαντα ° ἢ ἐκ τοῦ αἴθειν, ὃ ἐστι καίειν.
'0 γὰρ Θεὸς πῦρ καταναλίσκον πᾶσαν κακίαν ἐστίν ·
ἢ ἀπὸ τοῦ θεᾶσθαι τὰ πάντα· ἁλὰθητος γάρ ἐστικαὶ
πάντων ἐπόπτης · ἐθεάσατο γὰρ πάντα πρὶν γενέ-
σεως αὐτῶν. ⁷
Σχόλιον ε’.
’Δσεόής ἐστι καὶ ὁ προσεγγίσας τῷ ἐπαγγέλματι,
καὶ ἀποθέμενος αὑτό. Ἀσεόὴς δὲ καὶὸ μηδὲ προ-
εγγίσας δι’ ἀφροσύνην. Κατὰ τὸ, Εἶπεν ἄφρων
ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ’ οὐκ ἔστι Θεὸς · ὡς τὰ κτίσματα
τοῦ ἀκτίστου πρπιμησάμενος κτίστου.
Σχόλιον ς’.
Βίαν ἐκάλεσε τὴν τῶν σωμάτων καταπόνησιν, ἢν
ὑπομένουσι ἑκουσίως oi τοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ ἐν τῇ
ἀρνήσει τῶν οίκείων θελημάτων, καὶ τῆς κατὰ τὸ
σῶμα ἀναπαύσεως, ἐπὶ φυλακῇ τῶν ἐντολῶν τοῦ
Χριστοῦ.
Σχόλιον ζ’.
Ἐπειδήπερ ὲν τῷ τῆς φύσεως λογιστικῷ αί σχέ- ’
σεις είσινέ ἐν ,τῷ θυμικῷ μὲνὴ ἀρχή· ἓν τῷ ἐπιθυο
μητικῷ, ἡ λύπηο ὁ ὑπερϐὰς ταῦτα τὴν φύσιν
ὶρνή σατο.
Σχόλιον η’.
El; τρία διαιρεῖ τὸν τῆς μετανοίας λόγον, καὶ ἐὰν
pta-fila) ὁποτέρου τῷ ἀναλαμϐάνοντι, γίνεται ἄχρησ-
τος ξι* ὅλου ή τοιάδε καθέστηκε. Προκριτέον δὲ-τὴν
δια τὸν τρίτον τρόπον, ἤγουν τὸν ἔσχατον. Αὕτη γὰρ
κσςὶ Δάνοᾉίγωρος, καὶ πολύμισθος τῷ κτησαμένῳ-ο
διὰ βασιλείαν οὐρανῶν, διὰ πλῆθος ἁμαρτιῶν, δι’
ἀγάπην είς Θεόν.
Σχόλιον θ’.
Περὶ πένθους λέγει διηνεκοῦς.ὄτικατὰ τὸν εἰπόντα
ἆγιον γέροντα. πένθος ἐργάζεται καὶ φυλάσσει.
Ἰδοὺ γὰρ καὶτῆς μακαρίας ἀπαθείας πρόξενον αὐτὸ
λέγει.
Exulto». Ἡσαΐου ι’.
’Δγωνισώμεθα οὖν, ἀδελφοὶ, κατὰ τῆς ὀκνηρίας,
καὶ ἀποσχίσωμεν τὸ σουδάριον τοῦ σκότους ἀφ’ ἡ μῶν,
'Psal. ur, l.
(α) Videtur desiderari aliquid.
εἰσὶν oi. ταπειωφρονοῦντες· λάμπουσαν δὲ πάλιν διὲ
τὴν δόξαν καὶ eorum, ἢν προξενεῖ τοῖς αὐτὴν κατ-
ορθώσασιν⁶ ἦ σκυθρωπὸν μὲν τοῖς ῥᾳθύμοις, κα
μηδ’ ὁτιοῦν διὰ Θεὸν θέλουσιν ὑπομένειν · λάμπουσαη
δὲ τοῖς καμερικοίς, καὶ ἀνδρείοις, καὶ πάντα διὸ
Θεὸν ὑπομένουσι καὶ τὸν αὐτῆς γινώσκουσιν ὠφέλειαι
ὁπόση.
Σχόλιον δ’.
Τὸ Θεὸς ὄνομα λέγεται ἢ ὲκ τοῦ θέειν. καὶ περι-
έπειν τὰ σύμπαντα ° ἢ ἐκ τοῦ αἴθειν, ὃ ἐστι καίειν.
'0 γὰρ Θεὸς πῦρ καταναλίσκον πᾶσαν κακίαν ἐστίν ·
ἢ ἀπὸ τοῦ θεᾶσθαι τὰ πάντα· ἁλὰθητος γάρ ἐστικαὶ
πάντων ἐπόπτης · ἐθεάσατο γὰρ πάντα πρὶν γενέ-
σεως αὐτῶν. ⁷
Σχόλιον ε’.
’Δσεόής ἐστι καὶ ὁ προσεγγίσας τῷ ἐπαγγέλματι,
καὶ ἀποθέμενος αὑτό. Ἀσεόὴς δὲ καὶὸ μηδὲ προ-
εγγίσας δι’ ἀφροσύνην. Κατὰ τὸ, Εἶπεν ἄφρων
ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ’ οὐκ ἔστι Θεὸς · ὡς τὰ κτίσματα
τοῦ ἀκτίστου πρπιμησάμενος κτίστου.
Σχόλιον ς’.
Βίαν ἐκάλεσε τὴν τῶν σωμάτων καταπόνησιν, ἢν
ὑπομένουσι ἑκουσίως oi τοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ ἐν τῇ
ἀρνήσει τῶν οίκείων θελημάτων, καὶ τῆς κατὰ τὸ
σῶμα ἀναπαύσεως, ἐπὶ φυλακῇ τῶν ἐντολῶν τοῦ
Χριστοῦ.
Σχόλιον ζ’.
Ἐπειδήπερ ὲν τῷ τῆς φύσεως λογιστικῷ αί σχέ- ’
σεις είσινέ ἐν ,τῷ θυμικῷ μὲνὴ ἀρχή· ἓν τῷ ἐπιθυο
μητικῷ, ἡ λύπηο ὁ ὑπερϐὰς ταῦτα τὴν φύσιν
ὶρνή σατο.
Σχόλιον η’.
El; τρία διαιρεῖ τὸν τῆς μετανοίας λόγον, καὶ ἐὰν
pta-fila) ὁποτέρου τῷ ἀναλαμϐάνοντι, γίνεται ἄχρησ-
τος ξι* ὅλου ή τοιάδε καθέστηκε. Προκριτέον δὲ-τὴν
δια τὸν τρίτον τρόπον, ἤγουν τὸν ἔσχατον. Αὕτη γὰρ
κσςὶ Δάνοᾉίγωρος, καὶ πολύμισθος τῷ κτησαμένῳ-ο
διὰ βασιλείαν οὐρανῶν, διὰ πλῆθος ἁμαρτιῶν, δι’
ἀγάπην είς Θεόν.
Σχόλιον θ’.
Περὶ πένθους λέγει διηνεκοῦς.ὄτικατὰ τὸν εἰπόντα
ἆγιον γέροντα. πένθος ἐργάζεται καὶ φυλάσσει.
Ἰδοὺ γὰρ καὶτῆς μακαρίας ἀπαθείας πρόξενον αὐτὸ
λέγει.
Exulto». Ἡσαΐου ι’.
’Δγωνισώμεθα οὖν, ἀδελφοὶ, κατὰ τῆς ὀκνηρίας,
καὶ ἀποσχίσωμεν τὸ σουδάριον τοῦ σκότους ἀφ’ ἡ μῶν,
'Psal. ur, l.
(α) Videtur desiderari aliquid.