PG 88, col. 952
καὶ είς ὀργὴν ὲξαφθέντας, καὶ ὡς ὲν πανηγύρει
πάθος συναλλάξαντας. Οὐδεὶς γινώσκει τὰ τοῦ dr-
θρώπου, ει μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπουξ Ai-
σχυνέσθωσαν οὖν καὶ φιμούσθωσαν οἱ ἐπὶ πρόσωπον
μακαρίζειν ἐπιχειροῦντες. Ὅταν ἀκούσῃς ὅτι ό
πλησίον σου t9) καὶ ό φίλος ὲλοιδόρησέ σε ἀπόντα,
ἢ παρόντα, τότε τὴν ἀγάπην ἔνδειξαι ἐπαινέσας
αὐτόν · μέγα τὸ ἀποσείσασθαι ὲκ τῆς ,ψυχῆς ἔπαινον
ἀνθρώπων· μεῖζον δὲ, ἔπαινον δαιμόνων. Ταπεινοο
φροσύνην ἔδειξεν (l0), auxi. ἑαυτὸν εὑτελίζων (πῶς
γὰρ ἑαυτὸν οὑ βαστάσει;) ἀλλ’ ὁ παρ’ ἑτέρου ὀνει-
δισθεὶς, καὶ τὴν ἀγάπην αὑτοῦ μὴ μειώσας. Ἐπ-
εσημεινάμην τὸν τῆς κενοδοξίας δαίμονα λογισμοὺς
ἀδελφῷ ὑποϐάλλοντα (ll), καὶ ἑτέρῳ τούτους ἀπο-
καλύψαντα, κάκείνῳ τά ὲγκάρδια αὑτοῦ εἰπεῖν πα-
ρασκευάσαντα, καλ⁸ ὡς προγνώστην λοιπὸν τοῦτον
μακαρίζοντα. Ἐστι δὲ ὅτε καὶ αὑτῶν τῶν τοῦ σὼ-
ματος μελῶν ἐφαπτόμενος παλμοὺς ποιεῖνίὸ ἀνόσιος
πέφυκε-ν. Μὴ παραδέξῃ αὑτὸν, ἐπισκοπὴν σοι, καὶ η-
γουμενείαν, καὶ διδασκαλίαν ὑποϐάλλοντα. Κόπος γὰρ
κύνα ἀπὸ μακελλικῆς τραπέζης διῶξαι. Ἐπάν μις
κρόν τι εἰρηνικὴν ἴδῃ ἔχοντας κατάστασιν, εὐθὺς ἐκ
τῆς ἐρήμου εἰς τὸν κόσμον παραγενέσθαι προτρέπε-
ται, Ἀπελθε, λέγων, εἰς σωτηρίαν ἀπολλυμένων
ψυχῶν. ’Ἄλλη μορφὴ Αἰθιόπων, καὶ ἑτέρα ἀνδριάν-
των ο καὶ ἄλλος ὁ τῆς τῶν ὲν κοινοϐίῳ διατριϐόντων
κενοδοξίας τρόπος, παρά τὸν τῶν ὲν ἐρήμοις εν-
των (19.). Κοσμικῶν ἐπιδημίας προλαμϐάνει κενολ-
δοξία (15), καὶ τοὺς κουφοτέρους εἱς ἀπαντὴν τῶν
ἐρχομένων μοναχους προτρέπεται ἐξελθεῖν, πρὸ τῶν
ενινεηι---νν τ’·*νν-Λ-ντ υ . .
ποδῶν ἐκείνων παρασκευάζει προσπίπτειν, καὶ τα·
πείνωσιν ὑποδύεται ἡ ὑπερηφανίας ἀνάπλεως ο ἦθος
καὶ φωνὴν καταστέλλει, καὶ πρὸς τὰς χεῖρας τῶν
ἐπιδημησάντων πρὸς τὸ λαϐεῖν ἀποϐλέπει, δεσπότας
καλεῖ καὶ προστάτας. καὶ μετὰ Θεὸν τὴν ζωὴν χαρι-
ζομένους · είς τὴν τράπεζαν καθεσθέντας ἐγκρατεύεο
σθαι προτρέπεται· καὶ τοῖς κατωτέροις ἀνηλεῶς
ἐπιπλήττει ⁶ ὲν ψαλμῳδίᾳ σταθέντας τοὺς ῥᾳθύμους
ἀνδρείους ἐποίησε (14) · τοὺς ἀφώνους καλλιφώνους,
καλ τοὺς νυπακτάς ἀγρύπνους. Τὸν ἐπὶ τοῦ κανόνος
θωπεύει ο καὶ τά πρωτεῖα αὑτῷ χαρίσασθαι δυσωπεῖ,
πατέρα καὶ διδάσκαλον καλεῖ, ἄχρι τῆς τῶν ξένιον
δημίοις προτιμωμένους ὑπερηφάνους κατέστησε· καὶ
καταφρονουμένους μνησικάκους ἔδειξε. Κενοδοξία ἀντὶ
τιμῆς πολλάκις ἀτιμίας ἐγένετο πρόξενος (l5)' ὀρ· ’
γισθεῖσι γὰρ τοῖς αὑτῆς μαθηταῖς αἰσχύνην μεγάλην
προσήγαγεν. Κενοδοξία τοὺς ὀξεῖς ἐπὶ ἀνθρώπων
πραεῖς είργάσατο’ φυσικοῖς χαρίσμασιν ὲπιπηδᾷ με·
Εἶδον δαίμονα τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν λυπήσαντα καὶ
πάθος συναλλάξαντας. Οὐδεὶς γινώσκει τὰ τοῦ dr-
θρώπου, ει μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπουξ Ai-
σχυνέσθωσαν οὖν καὶ φιμούσθωσαν οἱ ἐπὶ πρόσωπον
μακαρίζειν ἐπιχειροῦντες. Ὅταν ἀκούσῃς ὅτι ό
πλησίον σου t9) καὶ ό φίλος ὲλοιδόρησέ σε ἀπόντα,
ἢ παρόντα, τότε τὴν ἀγάπην ἔνδειξαι ἐπαινέσας
αὐτόν · μέγα τὸ ἀποσείσασθαι ὲκ τῆς ,ψυχῆς ἔπαινον
ἀνθρώπων· μεῖζον δὲ, ἔπαινον δαιμόνων. Ταπεινοο
φροσύνην ἔδειξεν (l0), auxi. ἑαυτὸν εὑτελίζων (πῶς
γὰρ ἑαυτὸν οὑ βαστάσει;) ἀλλ’ ὁ παρ’ ἑτέρου ὀνει-
δισθεὶς, καὶ τὴν ἀγάπην αὑτοῦ μὴ μειώσας. Ἐπ-
εσημεινάμην τὸν τῆς κενοδοξίας δαίμονα λογισμοὺς
ἀδελφῷ ὑποϐάλλοντα (ll), καὶ ἑτέρῳ τούτους ἀπο-
καλύψαντα, κάκείνῳ τά ὲγκάρδια αὑτοῦ εἰπεῖν πα-
ρασκευάσαντα, καλ⁸ ὡς προγνώστην λοιπὸν τοῦτον
μακαρίζοντα. Ἐστι δὲ ὅτε καὶ αὑτῶν τῶν τοῦ σὼ-
ματος μελῶν ἐφαπτόμενος παλμοὺς ποιεῖνίὸ ἀνόσιος
πέφυκε-ν. Μὴ παραδέξῃ αὑτὸν, ἐπισκοπὴν σοι, καὶ η-
γουμενείαν, καὶ διδασκαλίαν ὑποϐάλλοντα. Κόπος γὰρ
κύνα ἀπὸ μακελλικῆς τραπέζης διῶξαι. Ἐπάν μις
κρόν τι εἰρηνικὴν ἴδῃ ἔχοντας κατάστασιν, εὐθὺς ἐκ
τῆς ἐρήμου εἰς τὸν κόσμον παραγενέσθαι προτρέπε-
ται, Ἀπελθε, λέγων, εἰς σωτηρίαν ἀπολλυμένων
ψυχῶν. ’Ἄλλη μορφὴ Αἰθιόπων, καὶ ἑτέρα ἀνδριάν-
των ο καὶ ἄλλος ὁ τῆς τῶν ὲν κοινοϐίῳ διατριϐόντων
κενοδοξίας τρόπος, παρά τὸν τῶν ὲν ἐρήμοις εν-
των (19.). Κοσμικῶν ἐπιδημίας προλαμϐάνει κενολ-
δοξία (15), καὶ τοὺς κουφοτέρους εἱς ἀπαντὴν τῶν
ἐρχομένων μοναχους προτρέπεται ἐξελθεῖν, πρὸ τῶν
ενινεηι---νν τ’·*νν-Λ-ντ υ . .
ποδῶν ἐκείνων παρασκευάζει προσπίπτειν, καὶ τα·
πείνωσιν ὑποδύεται ἡ ὑπερηφανίας ἀνάπλεως ο ἦθος
καὶ φωνὴν καταστέλλει, καὶ πρὸς τὰς χεῖρας τῶν
ἐπιδημησάντων πρὸς τὸ λαϐεῖν ἀποϐλέπει, δεσπότας
καλεῖ καὶ προστάτας. καὶ μετὰ Θεὸν τὴν ζωὴν χαρι-
ζομένους · είς τὴν τράπεζαν καθεσθέντας ἐγκρατεύεο
σθαι προτρέπεται· καὶ τοῖς κατωτέροις ἀνηλεῶς
ἐπιπλήττει ⁶ ὲν ψαλμῳδίᾳ σταθέντας τοὺς ῥᾳθύμους
ἀνδρείους ἐποίησε (14) · τοὺς ἀφώνους καλλιφώνους,
καλ τοὺς νυπακτάς ἀγρύπνους. Τὸν ἐπὶ τοῦ κανόνος
θωπεύει ο καὶ τά πρωτεῖα αὑτῷ χαρίσασθαι δυσωπεῖ,
πατέρα καὶ διδάσκαλον καλεῖ, ἄχρι τῆς τῶν ξένιον
δημίοις προτιμωμένους ὑπερηφάνους κατέστησε· καὶ
καταφρονουμένους μνησικάκους ἔδειξε. Κενοδοξία ἀντὶ
τιμῆς πολλάκις ἀτιμίας ἐγένετο πρόξενος (l5)' ὀρ· ’
γισθεῖσι γὰρ τοῖς αὑτῆς μαθηταῖς αἰσχύνην μεγάλην
προσήγαγεν. Κενοδοξία τοὺς ὀξεῖς ἐπὶ ἀνθρώπων
πραεῖς είργάσατο’ φυσικοῖς χαρίσμασιν ὲπιπηδᾷ με·
Εἶδον δαίμονα τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν λυπήσαντα καὶ