PG 89, col. 1103

nequitdivinarum miserationum altitudo; non lati-
tudo, non multitudo, nun pelagus comprehendi.
Manasscs per pieuitcntiam salutem consequitur:
quis vero deinceps, quem toto corde peccaturum
pteniteat, non c0nseqnatur? Quorsum mihi dicis :
Fornieatns sum, adulterium commisi, homicidium
perpetravi; in iniquitatibus consenui, nec possunt
salutem adipisci? Quid inec loqueris? dum Deus
Manassen per paenitentiam receperit, forsan ausint
dicere, fore utet ipsum diabolum, siquidem eum
υιιιιίιιο es animo pwniteret, recepturus esset. Quis
certe adeo atque Manasses peccavit? qui nimirum
quinquaginta duobus annis . lsraeliticum universum
pupulum, ad Serviendum idolis, caque adorandum,
adegit? Quot, putas , hominum millia, toto illo an-
norum spatio defuncti, iu interitum abierunt? quo-
rum damnationis Manasses reus ac debitor fuit. At
non vicit tanta scelerum multitudo Dei clementiora.
'l'estantur enim antiqui scriptores, Manassen Israe-
lis regem a Chaldaeis captivum in Babylonem Pcr-
sire avectam. ibique a Persarum rege :enca inclusum
machina; eum in ea positus, cum lacrymis cantici
sui orationem ludisset, tuos Dei jussu ac clemen-
tia, traeta machina, exiissc, atque a Dei an-
gelo (23) in Jerusalem salvum perductum esse; ac
(25) Atque a Dei angelo. Antiqui scriptores, ει
quibus hanc narrationem Anastasius accepisse ait,
haud alii videantur quam (Eleutetis lloxnanus in
' apostolicis Constitutionilnts, ac si qui ah eo acce-
pernnt : apud Jnsephnm enirn n0n uccrnrit modus
iste mirabilis ac portentosas, sed suat-iur alius, nl
nimirum Deus influat-rit anituum regis Babylonis, a
qttu Manasses dimissus sit, ac regno "Esltllllllb. Sic
J-tsrplt. lib. Χ Antiqnil. cap. ιιι ’0 δὲ Μανασσῆς
τότεσυνεὶς ἐν οἵοις κακοῖς ἐστι, καὶ πάντων αἴτιον
ἑαυτὸν νομίζων, ἐδεῖτο τοῦ Θεοῦ παρασχεῖν αὐτῷ
φιλάνθρωπον καὶ ἐλεήμονα τον πολέμιον. Χαρίζεται
δὲ τοῦτο τῆς ἱκεσίας ἐπακούσας ὁ Θεὸς αὐτῷ ” καὶ
πάλιν εἰς τὴν οἰκείαν ὁ Μανασσῆς ἀπολυθεὶς, ὑπὸ
τῶν Βαϐυλωνίων βασιλέως ἀνασώζεται. Tum demam
Miiiiiisses, intelligens in quantis versaretur malis.
seque eorum ommunt causam agnoscens , Iul quit?!"
[romanum ac clementem experiretur a ltro premitus
petiit. Nec se Deus inexorabilem pra'buit, sint mi—
si-rtas exaudiit supplicem; quem rursum Babylonius
damma rentissunt, ιη pristinum principatum resti-
iuit. Clemens vero citatus, Ι. ιι, cap. Ill, ita eam
liberalium-nt describit, post ejus recitatum oratiu-
nem, quam merito Ecclesia inde acceptam a Ca-
none exclusit : Kal. ἐπήκουσε τῆς φωνῆς αὐτοῦ ὁ
Κύριος. καὶ ᾠκτείρησεν αὐτόν· καὶ ἐγένετο περὶ
αὑτὸν φλὸξ πύρὸς, καὶ ἐτάκησαν πάντα τὰ πε pi αύ-
τὸν σίδηρα, καὶ ἰάσατο Κύριος τὸν Μανασσῆν εκ τῆς
θλίψεως αὑτοῦ, καὶ ἐπέστρεψεν αὑτὸν εἰς Ἰερουσα-
λὴμ ἐπὶ τὴν βασιλείαν αὑτοῦ. Et exaudivit Dominus
vocem ejus, et misertus est ejus, et exstitit flamma
ignis rirra eum, et liquefacta sunt omnia vincula
terrea circum eum, et sanat-it Dominus Manassen ex
afllictione ejus, et reduxit eum Jerusalem in regnum
ejus. Atque, ut l'ere Solet, ut auctiores prodeant
lnstor‘ne, quo antiquiores, praster dicta a Cle-
mente, norum aliud addit Canisiana editio Anast..-

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.