PG 89, col. 1104
λαγος τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ. Μανασσῆς διὰ τῆς
μετανοίας σώζεται· καὶ τίς λοιπὸν μετανοῶν ὀλοφύ-
χως οὐ σώζεταιςΤί μοι λέγειςς Ἐπὸρνευσα, ἐμοί-
χευσα, ἐφόνενσα, εν ἁνομίαις ὲγήρασα, καὶ σωθῆναι
οὐ Manum; Τί ταῦτα λέγεις; Εἰ Μανασσῆν ὁ Θεὸς
διὰ μετανοίας ἐδέξατο, τάχα τολμῶ εἰπεῖν, ὅτι καὶ
τὸν διάϐολον μετανοοῦντα ὁλοψύχως δέξεται. Τίς
ἄρα ἥμαρτεν, εἴτι Μανασσῆς ἤμαρτεν; πεντηκοντα-
δύο χρόνους ποιήσας τον λαὸν ὅλον τοῦ Ἰσραὴλ λα·
τρεύειν, καὶ προσκυνεῖν τοῖς εἰδώλοις. Πόσαι μυριά-
δες, εἱπέ μοι, ἀπέθανον ἐν τοῖς πεντηκονταδύο χρόνοις,
καὶ ἀπῆλθον εἰς ἁπώλειαν; ὧν τὸ κρῖμα ὀ βασιλεὺς
Μανασσῆς ἕλαόε, καὶ χρεωστεῖ. Οὐκ ἐνίκησε τοσοῦ-
τον πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν τὴν φιλανθρωπίαν τοῦ
Θεοῦ. Φασὶ γὰρ οἱ ἀρχαῖοι τῶν ἱστοριογράφων, ὅτι
ἀπενεχθεὶς Μανασσῆς ὁ βασιλεὺς Ἰσραὴλ ὑπὸ Χαλ-
δαίων αἰχμάλωτος ἐν Βαϐυλῶνι τῆς Περσίδος, κατ-
εκλείσθη εἰς ζὼδιον χαλκοῦν, ὑπὸ βασιλέως Περσῶν ο
καὶ ἔσω ὢν ἐν τοιούτῳ ςωδὶῳ, προσηύξατο μετὰ δα·
κρύων τὴν προσευχὴν τῆς ᾠδῆς αὐτοῦ · καὶ προστά-
ξει καὶ φιλανθρωπῗᾳ Θεοῦ διεῤῥάγη τὸ ζώόιον· καὶ
ἐξῆλθεν ὁ Μανασσῆς καὶ ἐσώθη ὑπὸ ἀγγέλου Θεοῦ
εἰς Ἰερουσαλὴμ, κάκεῖ ἐτελεύτησεν ἐν μετανοίᾳ καὶ
ἐξομολογήσει. Ὅρα πῶς τὸ πέλαγος ἀδιήγητον τῶν
οἰκτιρμῶν τοῦ ἐλέους τοῦ μόνου ἀγαθοῦ καὶ φιλαν-
ΝΟΤᾸΕ.
sii, nituirunr Manassen ὑπὸ ἀγγέλου Θεοῦ εἰς Ἱε-
ρουσαλὴμ σωθῆναι· a Dei angelo salvum perductum
esse in Jerusalem; quasi angelo miraculuse trans-
t'erente , ut ita liberatus sit duplici miraculo, altero
fractionis carceris ac machinae antea: qua teneba-
tur, seu etiam liquefactiouis catenarum; altero
miraculosa: illius translationis: quorum alterum
nihil alteri necessario conuertunt est : sic enim le-
gimus in Actis , solutum a \‘lttculls Petrum. ac li-
iteratum ει carcere perpangelum, htnnana postmo-
dum cantione__ac prudentia, fuga lapsum', saluti
prospexisse. Videor mihi in hac illana'ssis historia
idipsum deprehendere, atque in historia liberaliu-
nis Caroli ll, regis Siciliae ae l’rovineia: comitis.
quem antiquiores scriptores, indulgentia regis Ara-
gonuin, datis atroque obsidibus, liberatum'testen-
tur; ltustt‘i_autent aliqui Sattnrtasiminenses, seu
etiam l’rot‘ineiales alii, neduut vinculis absolutum
ιιο CXII'UClllltI (⁵ οςιτευνε, νει-ιιιῐι etiam pene 1110·
mento, ad Narbonant Occitaniae per Magdalenant
tnuislatum, instar fere llabaeuc, ac mirabilius
l’etro, eonnniniscantur: improbando certe com-
mento, quod non parum rei gestae, ac vera! per
plagilalenamejus liberationis [idem elevet. Deseri-
bit pluribus Joannes noster a ltechac, in ejus eoa-
ventus l'undatioae ac historia, ex Bernardo Gnidonis
auctore aequali, cujus in multis nostrorum conven-
tuum exstant historica, ut haec habuerint, ac
Magdalena: patrocinio Carolus liberatus sit mitiore
in eum facto Aragonum rege, haud secus ac Jose-
phus describit in Manassel thue Manasses, pio
prudentique consilio, suam in Deum liberationem
retulit, tametsi videbatur fuisse liberatus humano
modo; sic et Carolus : quod praesertim ea regum
captivos tenentium miraculo proxima mutatio, ae
delinitio, concepta in Deum, vota ae in Carolo,
Magdalenae patratae Provinciae invocationem, seu
μετανοίας σώζεται· καὶ τίς λοιπὸν μετανοῶν ὀλοφύ-
χως οὐ σώζεταιςΤί μοι λέγειςς Ἐπὸρνευσα, ἐμοί-
χευσα, ἐφόνενσα, εν ἁνομίαις ὲγήρασα, καὶ σωθῆναι
οὐ Manum; Τί ταῦτα λέγεις; Εἰ Μανασσῆν ὁ Θεὸς
διὰ μετανοίας ἐδέξατο, τάχα τολμῶ εἰπεῖν, ὅτι καὶ
τὸν διάϐολον μετανοοῦντα ὁλοψύχως δέξεται. Τίς
ἄρα ἥμαρτεν, εἴτι Μανασσῆς ἤμαρτεν; πεντηκοντα-
δύο χρόνους ποιήσας τον λαὸν ὅλον τοῦ Ἰσραὴλ λα·
τρεύειν, καὶ προσκυνεῖν τοῖς εἰδώλοις. Πόσαι μυριά-
δες, εἱπέ μοι, ἀπέθανον ἐν τοῖς πεντηκονταδύο χρόνοις,
καὶ ἀπῆλθον εἰς ἁπώλειαν; ὧν τὸ κρῖμα ὀ βασιλεὺς
Μανασσῆς ἕλαόε, καὶ χρεωστεῖ. Οὐκ ἐνίκησε τοσοῦ-
τον πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν τὴν φιλανθρωπίαν τοῦ
Θεοῦ. Φασὶ γὰρ οἱ ἀρχαῖοι τῶν ἱστοριογράφων, ὅτι
ἀπενεχθεὶς Μανασσῆς ὁ βασιλεὺς Ἰσραὴλ ὑπὸ Χαλ-
δαίων αἰχμάλωτος ἐν Βαϐυλῶνι τῆς Περσίδος, κατ-
εκλείσθη εἰς ζὼδιον χαλκοῦν, ὑπὸ βασιλέως Περσῶν ο
καὶ ἔσω ὢν ἐν τοιούτῳ ςωδὶῳ, προσηύξατο μετὰ δα·
κρύων τὴν προσευχὴν τῆς ᾠδῆς αὐτοῦ · καὶ προστά-
ξει καὶ φιλανθρωπῗᾳ Θεοῦ διεῤῥάγη τὸ ζώόιον· καὶ
ἐξῆλθεν ὁ Μανασσῆς καὶ ἐσώθη ὑπὸ ἀγγέλου Θεοῦ
εἰς Ἰερουσαλὴμ, κάκεῖ ἐτελεύτησεν ἐν μετανοίᾳ καὶ
ἐξομολογήσει. Ὅρα πῶς τὸ πέλαγος ἀδιήγητον τῶν
οἰκτιρμῶν τοῦ ἐλέους τοῦ μόνου ἀγαθοῦ καὶ φιλαν-
ΝΟΤᾸΕ.
sii, nituirunr Manassen ὑπὸ ἀγγέλου Θεοῦ εἰς Ἱε-
ρουσαλὴμ σωθῆναι· a Dei angelo salvum perductum
esse in Jerusalem; quasi angelo miraculuse trans-
t'erente , ut ita liberatus sit duplici miraculo, altero
fractionis carceris ac machinae antea: qua teneba-
tur, seu etiam liquefactiouis catenarum; altero
miraculosa: illius translationis: quorum alterum
nihil alteri necessario conuertunt est : sic enim le-
gimus in Actis , solutum a \‘lttculls Petrum. ac li-
iteratum ει carcere perpangelum, htnnana postmo-
dum cantione__ac prudentia, fuga lapsum', saluti
prospexisse. Videor mihi in hac illana'ssis historia
idipsum deprehendere, atque in historia liberaliu-
nis Caroli ll, regis Siciliae ae l’rovineia: comitis.
quem antiquiores scriptores, indulgentia regis Ara-
gonuin, datis atroque obsidibus, liberatum'testen-
tur; ltustt‘i_autent aliqui Sattnrtasiminenses, seu
etiam l’rot‘ineiales alii, neduut vinculis absolutum
ιιο CXII'UClllltI (⁵ οςιτευνε, νει-ιιιῐι etiam pene 1110·
mento, ad Narbonant Occitaniae per Magdalenant
tnuislatum, instar fere llabaeuc, ac mirabilius
l’etro, eonnniniscantur: improbando certe com-
mento, quod non parum rei gestae, ac vera! per
plagilalenamejus liberationis [idem elevet. Deseri-
bit pluribus Joannes noster a ltechac, in ejus eoa-
ventus l'undatioae ac historia, ex Bernardo Gnidonis
auctore aequali, cujus in multis nostrorum conven-
tuum exstant historica, ut haec habuerint, ac
Magdalena: patrocinio Carolus liberatus sit mitiore
in eum facto Aragonum rege, haud secus ac Jose-
phus describit in Manassel thue Manasses, pio
prudentique consilio, suam in Deum liberationem
retulit, tametsi videbatur fuisse liberatus humano
modo; sic et Carolus : quod praesertim ea regum
captivos tenentium miraculo proxima mutatio, ae
delinitio, concepta in Deum, vota ae in Carolo,
Magdalenae patratae Provinciae invocationem, seu