PG 89, col. 1205
Εἶτα μετά τὸ ὁμολογῆσαι τὸν Ἰουδαῖον εἰδέναι τά
προε ρωτηϐέντα. ἄρξον πρὸς αὑτὸν εἰπεῖν οὕτως· ὅτι,
Ὦ Ἰουδαῖε, άπερ σοι μέλλω εἰπεῖν, οὐχ ἡμεῖς μόνον
αὑτά λέγομεν , ἀλλά καὶ αἱ Γραφαὶ ὑμῶν τά αὑτά
μαρτυροῦσι καὶ λέγουσι. Πρὸς τίνα οὖν εἶπεν ὁθεὸς,
ι Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ
καθ’ ὀμοίωσιν; ι Καὶ εί μὲν εἴποι, ὅτι Πρὸς τοὺς
ἀγγέλους, εἰπὲ αὐτῷ, ὅτι Πῶς; ἐγὼ γὰρ λέγω σοι,
ὅτι Πρδς τὸν ru»; τοῦτο εἷπε · σὺ δὲ τὸν ἕνα μὴ 05‘.-
λων παραδέξασθαι, μυρίους εἰσάγεις · καὶ τὸν Υίὸν
ἀῡετῶν , οἰκέταις τὸ τῆς συμϐουλῆς ἀξίωμα περι-
άπτῃ· καὶτοὺς ὁμοδούλους ἡμῶν, κυρίους ποιεῖς τῆς
ἡμετέρας δημιουργίας. Εἰπὲ, οὐχ). 6 ἄνθρωπος τε-
λειούμενος διὰ πολιτείας ἀγαθῆς, πρὸς τὴν τῶν ἀγ-
γέλων ἀξίαν ἁνάγεται; καὶ ποῖον δημιούργημα ἴσον
εἶναι τῷ κτίσαντι δύναται; Σκόπει δὲ καὶ τὰ ἐφεξῆς,
ι Κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν. ι Τί λέγεις πρὸς τοῦτο;
Μὴ εἰκὼν μία Θεοῦ καὶ ἀγγέλων; ()ὺδαμῶς.“Π οὐ μὲν
γάρ καὶ Πατρὸς πᾶσα ἀνάγκη τὴν αὐτὴν εἶναι
μορςσὴν, θεοπρεπῶς δηλονότι τῆς μορφῆς νοουμένης,
οὐκ ἐν σχήματι σωματικῷ, ἀλλ’ ἐν τῷ ἰδιώματι
τῆς οεότητος; Ἄκουε δὲ τί λέγει, ι Κατ’ εἰκόνα
ἡμετέραν.» Τίνι ἄλλῳ γε ῆ τῷ ἀπαυγάσματι τῆς δό-
ξης, καὶ χαρακτῆρι τῆς ὑποστάσεως αὑτοῦ, τῷ Υίῷ
καὶ Λόγῳ αὐτοῦ, ὃς ἐστιν εἰκὼν τοῦ ἀοράτου Θεοῦ;
Τῇ ἰδία τοίνυν είκόνι τῇ cibumcf} εἱπούσῃ · ι Ἐγὼ καὶ
6 Πατὴρ ἒν ἐσμεν· ι καὶ, ι Ὀ ἑωρακὼς ἐμὲ, ἑώρακε
τὸν Πατέρα· ι ταύτῃ λέγει’ ι Ποιήσωμεν ἄνθρωπον
κατ’ εἰκόνα ήμετέραν. ι Ὅπου μία εἰκὼν, ποῦ τὸ ἀνι
ὀμοιον ; ι Καὶ ἐποίησεν 6 Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, ιι οὐχὶ,
Ἐποίησαν. Ἔφυγε ταῦτα τὸν πληῦυσμὺν τῶν προσ-
ὡπωνυ διὰ μὲν τοῦ εἰπεῖν, ι Ποιήσωμεν ἀνθρωπον,›
σὲ τὸν Ἰουδαῖον παιδεύων · διὰ. δὲ τοῦ εἰπεῖν, ι Καὶ
ἐποίησεν 6 Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, ι τὸν Ἑλληνισμὸν
ἀποκλείων. Ἀσφαλῶς ἀνέδραμε πρὸς τὴν μονάδα,
ἶνα καὶ raw νοῇς μετά Πατρὸς , καὶ τῆς πολυθεϊας
ἐκφύγῃ τὸ ἐπικίνδυνον.
Τῷ δέ εἰπεῖν, ι Καὶ ἐνεφύσησεν είς τὺ πρόσωπον
αὐτοῦ πνοήν ζωῆς, καί ἐγένετο 6 ἄνθρωπος είς ψυ-
χὴν ζῶσαν, ι οὐ φανερόν ἐστιν, ὅτι τοῦ ἁγίου Πνεύ-
ματος τὴν θείαν ἐνέργειαν ἐδήλωσε; Τοῦτο καὶ διὰ
τῶν προφητῶν ἐκηρύχθη, ὡς ἐν τῷ, ι Πνεῦμα Κυρίου
ἐπ’ ἐμέ-ι καὶ, ι Πνεῦμα Κυρίου ὡδήγησεν αὐτούς’»
καὶ, ι Πνεῦμα ἐπιστήμης ἐνέπλησεν τὸν Βεσελεὴλ,ι
τὸν ἀρχιτέκτονα τῆς σκηνῆς· καὶ, ι Πνεῦμα παρ-
οξυνόμενον ο ι καὶ ι Πνεῦμα ἐξᾶραν Ἢλίαν ἐν ἆρ-
ματι καὶ ζηηοέν παρά Ἐλισσαίου διπλάσιον’ ι καὶ
Πνεύματι ἁγαῡῷ καὶ, ἡγεμονικῷ Δαϐὶδ ὀδηγούμενός
τε καὶ στηριζόμενος. Ἐπηγγέλοη δὲ ὑπὸ μὲν Ἰωὴλ
πρότερον, ι Καὶ ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, λέγοντος,
ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ Πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα, ι
δηλαδὴ τὴν πιστεύσασαν, ι καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ὑμῶν,
⁸ Gen. I, 26. ¹ Joan. κ , 30.
³ Joan. xw, 9.
xxxv. 3L ⁷ ινιιυε. ιι,
¹ Ι licg. m, l5.
προε ρωτηϐέντα. ἄρξον πρὸς αὑτὸν εἰπεῖν οὕτως· ὅτι,
Ὦ Ἰουδαῖε, άπερ σοι μέλλω εἰπεῖν, οὐχ ἡμεῖς μόνον
αὑτά λέγομεν , ἀλλά καὶ αἱ Γραφαὶ ὑμῶν τά αὑτά
μαρτυροῦσι καὶ λέγουσι. Πρὸς τίνα οὖν εἶπεν ὁθεὸς,
ι Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ
καθ’ ὀμοίωσιν; ι Καὶ εί μὲν εἴποι, ὅτι Πρὸς τοὺς
ἀγγέλους, εἰπὲ αὐτῷ, ὅτι Πῶς; ἐγὼ γὰρ λέγω σοι,
ὅτι Πρδς τὸν ru»; τοῦτο εἷπε · σὺ δὲ τὸν ἕνα μὴ 05‘.-
λων παραδέξασθαι, μυρίους εἰσάγεις · καὶ τὸν Υίὸν
ἀῡετῶν , οἰκέταις τὸ τῆς συμϐουλῆς ἀξίωμα περι-
άπτῃ· καὶτοὺς ὁμοδούλους ἡμῶν, κυρίους ποιεῖς τῆς
ἡμετέρας δημιουργίας. Εἰπὲ, οὐχ). 6 ἄνθρωπος τε-
λειούμενος διὰ πολιτείας ἀγαθῆς, πρὸς τὴν τῶν ἀγ-
γέλων ἀξίαν ἁνάγεται; καὶ ποῖον δημιούργημα ἴσον
εἶναι τῷ κτίσαντι δύναται; Σκόπει δὲ καὶ τὰ ἐφεξῆς,
ι Κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν. ι Τί λέγεις πρὸς τοῦτο;
Μὴ εἰκὼν μία Θεοῦ καὶ ἀγγέλων; ()ὺδαμῶς.“Π οὐ μὲν
γάρ καὶ Πατρὸς πᾶσα ἀνάγκη τὴν αὐτὴν εἶναι
μορςσὴν, θεοπρεπῶς δηλονότι τῆς μορφῆς νοουμένης,
οὐκ ἐν σχήματι σωματικῷ, ἀλλ’ ἐν τῷ ἰδιώματι
τῆς οεότητος; Ἄκουε δὲ τί λέγει, ι Κατ’ εἰκόνα
ἡμετέραν.» Τίνι ἄλλῳ γε ῆ τῷ ἀπαυγάσματι τῆς δό-
ξης, καὶ χαρακτῆρι τῆς ὑποστάσεως αὑτοῦ, τῷ Υίῷ
καὶ Λόγῳ αὐτοῦ, ὃς ἐστιν εἰκὼν τοῦ ἀοράτου Θεοῦ;
Τῇ ἰδία τοίνυν είκόνι τῇ cibumcf} εἱπούσῃ · ι Ἐγὼ καὶ
6 Πατὴρ ἒν ἐσμεν· ι καὶ, ι Ὀ ἑωρακὼς ἐμὲ, ἑώρακε
τὸν Πατέρα· ι ταύτῃ λέγει’ ι Ποιήσωμεν ἄνθρωπον
κατ’ εἰκόνα ήμετέραν. ι Ὅπου μία εἰκὼν, ποῦ τὸ ἀνι
ὀμοιον ; ι Καὶ ἐποίησεν 6 Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, ιι οὐχὶ,
Ἐποίησαν. Ἔφυγε ταῦτα τὸν πληῦυσμὺν τῶν προσ-
ὡπωνυ διὰ μὲν τοῦ εἰπεῖν, ι Ποιήσωμεν ἀνθρωπον,›
σὲ τὸν Ἰουδαῖον παιδεύων · διὰ. δὲ τοῦ εἰπεῖν, ι Καὶ
ἐποίησεν 6 Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, ι τὸν Ἑλληνισμὸν
ἀποκλείων. Ἀσφαλῶς ἀνέδραμε πρὸς τὴν μονάδα,
ἶνα καὶ raw νοῇς μετά Πατρὸς , καὶ τῆς πολυθεϊας
ἐκφύγῃ τὸ ἐπικίνδυνον.
Τῷ δέ εἰπεῖν, ι Καὶ ἐνεφύσησεν είς τὺ πρόσωπον
αὐτοῦ πνοήν ζωῆς, καί ἐγένετο 6 ἄνθρωπος είς ψυ-
χὴν ζῶσαν, ι οὐ φανερόν ἐστιν, ὅτι τοῦ ἁγίου Πνεύ-
ματος τὴν θείαν ἐνέργειαν ἐδήλωσε; Τοῦτο καὶ διὰ
τῶν προφητῶν ἐκηρύχθη, ὡς ἐν τῷ, ι Πνεῦμα Κυρίου
ἐπ’ ἐμέ-ι καὶ, ι Πνεῦμα Κυρίου ὡδήγησεν αὐτούς’»
καὶ, ι Πνεῦμα ἐπιστήμης ἐνέπλησεν τὸν Βεσελεὴλ,ι
τὸν ἀρχιτέκτονα τῆς σκηνῆς· καὶ, ι Πνεῦμα παρ-
οξυνόμενον ο ι καὶ ι Πνεῦμα ἐξᾶραν Ἢλίαν ἐν ἆρ-
ματι καὶ ζηηοέν παρά Ἐλισσαίου διπλάσιον’ ι καὶ
Πνεύματι ἁγαῡῷ καὶ, ἡγεμονικῷ Δαϐὶδ ὀδηγούμενός
τε καὶ στηριζόμενος. Ἐπηγγέλοη δὲ ὑπὸ μὲν Ἰωὴλ
πρότερον, ι Καὶ ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, λέγοντος,
ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ Πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα, ι
δηλαδὴ τὴν πιστεύσασαν, ι καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ὑμῶν,
⁸ Gen. I, 26. ¹ Joan. κ , 30.
³ Joan. xw, 9.
xxxv. 3L ⁷ ινιιυε. ιι,
¹ Ι licg. m, l5.