PG 89, col. 1209
« Τἱός μου εἶ σὺ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε; » - A enim angelorum dixit aliquando: « ilius meus es
« Οὐχὶ πάντες εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματαεἰςδιακονίαν
ἀποστελλόμενα;» Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ· ε Ἐγὼ ἔσομαι
εἰς Πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς Υἱόν. » Ταῦτα
γὰρ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον καὶ τὴν ἔνσαρκον αὐτοῦ
οἰκονομίαν εἴρηκεν, οὐ τὴν αἰώνιον γέννησιν δηλοῖ,
ἀλλὰ τὴν τῶν χρόνων συνεζευγμένην. Ὁ γὰρ φύσει
Τἱὸς Θεοῦ γέγονε καὶ φύσει ἄνθρωπος διὰ τὴν ήμῶν
σωτηρίαν, οὐ κατὰ χάριν τοῦτο λαμβάνων (ἔχει γὰρ
αὐτὸ κατὰ φύσιτ καὶ λαμβάνει τοῦτο πάλιν ὡς ἄν-
θρωπος, ὅπερ εἶχεν, ὡς Θεός. ψιστος γὰρ ὦν, Θεὸς
ἐγένετο)· ἀλλʼ ὡς μὲν Θεὸς, Δεσπότης ἦν τῶν ὅλων
ἀεί· ὡς δὲ ἄνθρωπος, προσελάβετο δόξαν ἤνπερ εἶχεν
ὡς Θεός· καὶ τησεν οὐ λαβεῖν ἅπερ οὐκ εἶχεν, ἀλλʼ
ἅπερ εἶχε δειχθῆναι, καθὼς γέγραπται, ὅτι « Ποι-
μανεῖς αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ, » ἤτις ἐστὶν ἡ τῶν
ωμαίων βασιλεία· ταύτην γὰρ πιστοῖς καὶ Χρι-
στιανοῖς βασιλεῦσι δοὺς Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ,
ἐπιστατεύει καὶ συμβασιλεύει αὐτοῖς. Διʼ αὐτοῦ τὰ
πιστὰ ἔθνη εἰς κατάσχεσιν κληρωθέντα πιστεύειν
ποιμαίνονται αὐτόν. Ὁθεν καὶ πάντα τὰ ἔθυη συγ-
κρούοντα μετὰ τῆς τῶν Χριστιανῶν βασιλείας, εἰ καὶ
ἡττηθῶσιν, πλὴν ταύτην οὐ μετέστησαν, οὕτε μὴν
μεταστήσωσι· καθὼς γέγραπται ἐν βίβλῳ Ταλμῶν
περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ, ὅτι « Ἡ ἀλήθειά
μου, καὶ τὸ ἔλεός μου μετʼ αὐτοῦ· καὶ ἐν τῷ όνόματί
μου ὑψωθήσεται τὸ κέρας αὐτοῦ· καὶ θήσαμαι ἐν
θαλάσσῃ χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐν ποταμοῖς δεξιὰν αὐτοῦ·
αὐτὸς ἐπικαλέσεταί με, Πατήρ μου εἶ σὺ, Θεός μου.
καὶ ἀντιλήπτωρ τῆς σωτηρίας μου· κὰγὼ πρωτότο-
κον θήσομαι αὐτὸν, ὑψηλὸν παρὰ τοῖς βασιλεῦσι τῆς
γῆς· εἰς τὸν αἰῶνα φυλάξω αὐτῷ τὸ ἔλεός μου, καὶ
ἡ διαθήκη μου πιστὴ αὐτῷ· καὶ θήσομαι εἰς τὸν
αῶνα τοῦ αἰῶνος τὸ σπέρμα αὐτοῦ, καὶ τὸν θρόνον
Ἐὰν ἐγκαταλί-
αὐτοῦ ὡς τὰς ἡμέρας τοῦ οὐρανοῦ.
πωσιν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὸν νόμον μου, » ἤτοι οἱ Χρι-
στιανοὶ, « καὶ τοῖς κρίμαοί μου οὐ πορευθῶσιν· ἐὰν
τὰ δικαιώματά μου βεβηλώσωσι, καὶ τὰς ἐντολάς
μου μὴ φυλάξωσι, ἐπισκέψομαι ἐν ῥάβδῳ τὰς ἀνο-
μίας αὐτῶν, καὶ ἐν μάστιξι τὰς ἀδικίας αὐτῶν· τὸ
δὲ ἔλεός μου οὐ μὴ διασκεδάσω ἐπʼ αὐτῶν, οὐδʼ οὐ
μὴ ἀδικήσω τὴν διαθήκην μου. Ἀπαξ ὤμοσα ἐν τῷ
ἀγίῳ μου. 1 τῷ Δαβὶδ ψεύσομαι; τὸ σπέρμα αὐτοῦ
εἰς τὸν αἰῶνα μένει, » ὅς ἐστι Χριστὸς τὸ κατὰ
σάρκα σπέρμα τοῦ Δαβὶδ, « καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς
ἤλιος ἐναντίον μου, καὶ ὡς ἡ σελήνη κατηρτισμένη
εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστός. »
Διὰ δὲ τὸ μὴ ὑπολαβεῖν σε Ἰουδαῖον ὅτι διὰ Δαβὶδ
ταῦτα ἐῤῥέθη καὶ τὴν αὐτοῦ βασιλείαν, ἤγουν τοὺς
Ἰουδαίους, καὶ οὐχὶ διὰ τὸν Χριστὸν, ἐπάγει τὸ γε-
γονὸς διὰ τὸ ἀποθανεῖν μὲν τὸν Δαβὶδ, καὶ παρελ-
θεῖν τὴν βασιλείαν τῶν Ἰουδαίων, καὶ τὴν παλαιὰν
διαθήκην βεβηλῶσθαι, λέγωνοὕτως· « Σὺ δὲ ἀπώσω
καὶ ἐξουδενώσας ἀνεβάλου τὸν χριστόν σου, κατ-
έστρεψας τὴν διαθήκην τοῦ δούλου σου· ἐβεβήλωσας
εἰς τὴν γῆν τὸ ἀγίασμα αὐτοῦ· καθεῖλες πάντας
s Rebr. », t4. II IReg. n, 14; Hebr. , 5. bsal. n, 9. ¹ sal. μxXXvm, 25 38.
« Οὐχὶ πάντες εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματαεἰςδιακονίαν
ἀποστελλόμενα;» Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ· ε Ἐγὼ ἔσομαι
εἰς Πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς Υἱόν. » Ταῦτα
γὰρ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον καὶ τὴν ἔνσαρκον αὐτοῦ
οἰκονομίαν εἴρηκεν, οὐ τὴν αἰώνιον γέννησιν δηλοῖ,
ἀλλὰ τὴν τῶν χρόνων συνεζευγμένην. Ὁ γὰρ φύσει
Τἱὸς Θεοῦ γέγονε καὶ φύσει ἄνθρωπος διὰ τὴν ήμῶν
σωτηρίαν, οὐ κατὰ χάριν τοῦτο λαμβάνων (ἔχει γὰρ
αὐτὸ κατὰ φύσιτ καὶ λαμβάνει τοῦτο πάλιν ὡς ἄν-
θρωπος, ὅπερ εἶχεν, ὡς Θεός. ψιστος γὰρ ὦν, Θεὸς
ἐγένετο)· ἀλλʼ ὡς μὲν Θεὸς, Δεσπότης ἦν τῶν ὅλων
ἀεί· ὡς δὲ ἄνθρωπος, προσελάβετο δόξαν ἤνπερ εἶχεν
ὡς Θεός· καὶ τησεν οὐ λαβεῖν ἅπερ οὐκ εἶχεν, ἀλλʼ
ἅπερ εἶχε δειχθῆναι, καθὼς γέγραπται, ὅτι « Ποι-
μανεῖς αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ, » ἤτις ἐστὶν ἡ τῶν
ωμαίων βασιλεία· ταύτην γὰρ πιστοῖς καὶ Χρι-
στιανοῖς βασιλεῦσι δοὺς Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ,
ἐπιστατεύει καὶ συμβασιλεύει αὐτοῖς. Διʼ αὐτοῦ τὰ
πιστὰ ἔθνη εἰς κατάσχεσιν κληρωθέντα πιστεύειν
ποιμαίνονται αὐτόν. Ὁθεν καὶ πάντα τὰ ἔθυη συγ-
κρούοντα μετὰ τῆς τῶν Χριστιανῶν βασιλείας, εἰ καὶ
ἡττηθῶσιν, πλὴν ταύτην οὐ μετέστησαν, οὕτε μὴν
μεταστήσωσι· καθὼς γέγραπται ἐν βίβλῳ Ταλμῶν
περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ, ὅτι « Ἡ ἀλήθειά
μου, καὶ τὸ ἔλεός μου μετʼ αὐτοῦ· καὶ ἐν τῷ όνόματί
μου ὑψωθήσεται τὸ κέρας αὐτοῦ· καὶ θήσαμαι ἐν
θαλάσσῃ χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐν ποταμοῖς δεξιὰν αὐτοῦ·
αὐτὸς ἐπικαλέσεταί με, Πατήρ μου εἶ σὺ, Θεός μου.
καὶ ἀντιλήπτωρ τῆς σωτηρίας μου· κὰγὼ πρωτότο-
κον θήσομαι αὐτὸν, ὑψηλὸν παρὰ τοῖς βασιλεῦσι τῆς
γῆς· εἰς τὸν αἰῶνα φυλάξω αὐτῷ τὸ ἔλεός μου, καὶ
ἡ διαθήκη μου πιστὴ αὐτῷ· καὶ θήσομαι εἰς τὸν
αῶνα τοῦ αἰῶνος τὸ σπέρμα αὐτοῦ, καὶ τὸν θρόνον
Ἐὰν ἐγκαταλί-
αὐτοῦ ὡς τὰς ἡμέρας τοῦ οὐρανοῦ.
πωσιν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὸν νόμον μου, » ἤτοι οἱ Χρι-
στιανοὶ, « καὶ τοῖς κρίμαοί μου οὐ πορευθῶσιν· ἐὰν
τὰ δικαιώματά μου βεβηλώσωσι, καὶ τὰς ἐντολάς
μου μὴ φυλάξωσι, ἐπισκέψομαι ἐν ῥάβδῳ τὰς ἀνο-
μίας αὐτῶν, καὶ ἐν μάστιξι τὰς ἀδικίας αὐτῶν· τὸ
δὲ ἔλεός μου οὐ μὴ διασκεδάσω ἐπʼ αὐτῶν, οὐδʼ οὐ
μὴ ἀδικήσω τὴν διαθήκην μου. Ἀπαξ ὤμοσα ἐν τῷ
ἀγίῳ μου. 1 τῷ Δαβὶδ ψεύσομαι; τὸ σπέρμα αὐτοῦ
εἰς τὸν αἰῶνα μένει, » ὅς ἐστι Χριστὸς τὸ κατὰ
σάρκα σπέρμα τοῦ Δαβὶδ, « καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς
ἤλιος ἐναντίον μου, καὶ ὡς ἡ σελήνη κατηρτισμένη
εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστός. »
Διὰ δὲ τὸ μὴ ὑπολαβεῖν σε Ἰουδαῖον ὅτι διὰ Δαβὶδ
ταῦτα ἐῤῥέθη καὶ τὴν αὐτοῦ βασιλείαν, ἤγουν τοὺς
Ἰουδαίους, καὶ οὐχὶ διὰ τὸν Χριστὸν, ἐπάγει τὸ γε-
γονὸς διὰ τὸ ἀποθανεῖν μὲν τὸν Δαβὶδ, καὶ παρελ-
θεῖν τὴν βασιλείαν τῶν Ἰουδαίων, καὶ τὴν παλαιὰν
διαθήκην βεβηλῶσθαι, λέγωνοὕτως· « Σὺ δὲ ἀπώσω
καὶ ἐξουδενώσας ἀνεβάλου τὸν χριστόν σου, κατ-
έστρεψας τὴν διαθήκην τοῦ δούλου σου· ἐβεβήλωσας
εἰς τὴν γῆν τὸ ἀγίασμα αὐτοῦ· καθεῖλες πάντας
s Rebr. », t4. II IReg. n, 14; Hebr. , 5. bsal. n, 9. ¹ sal. μxXXvm, 25 38.