PG 89, col. 1224
μισεῖ καὶ βδελύσσεται ; Κᾶν οῦν ὑμεῖς ταῦτα ἀπαν-
τα παρασιωπήσητε, οἱ λίθοι κεκράξονται. Καὶ βλέ-
πομεν ὅτι οὐχ εὓρηται ἀπ’ ἀρχῆς αἰῶνος ἔθνος -ιττδ
πάντων πολεμηθὲν ἐπὶ κράνους τοσούτους καὶ
ἑξαλειφθὲν, εί μὴ μόνον τὸ τῶν Χριστιανῶν ἔθνος,
ὅπερ οὐκ ἂν ἔμεινεν ἀνεξάλειπτον οὕτως ὑπὸ παντων
ἐθνῶν πολεμούμενον, εἰ μὴ [sip Κυρίου διεᾳρὶαττε
καὶ διαιξυλάττει αὐτὸ ἀνεξάλειπτον. Καὶ ἄλλο, οτι
οὐδεὶς Χριστιανῶν βασιλεὺς βαρϐάροις ποτὲ παρ-
εδόθη είς θάνατον, καίτοι γε τοσούτων ἐθνῶν τι βα-
σίλειον «magnai-morr 0; μόνον δὲ τὸν βασιλέα, ἀλλ’
οὐδὲ τὴν ἑαυτοῦ εἰκόνα ἐκ τοῦ νομίσματος καταρο
γῆσαι σῦν τῷ σταυρῷ ἴσχυσαν, καίπερ τινῶν τυραν-
νων τοῦτο δοκιμασάντων. Μὴ γὰρ ψιλιρν τε καὶ εῦο
τεὶές σοι πρᾶγμα τοῦτο εἶναι νομισθῇ, ὅτι πάντοτε
οὐκ ἐπαύσατο ή πίστις ήμῶν πολεμουμένῃ καὶ ἱστα-
μένη καὶ μὴ ἐξα).ειι,;ομένη. Εἰ γὰρ μὴ ὑπὲρ πασας
τὰς πίστεις τὴν ἡμετέραν ὁ Θεὸς ἐξελέξατο καὶ
ἠγάπησεν, οὐκ ἂν ἁναμέσον τῶν ἐθνῶν ὡς ὶρκυιν
ὄντων ἐφύλαττεν ἀνάλωτον.
Πλὴν οὐδε Ξιιελλεν συγχωρεῖ-ιο Θεὸς πεπλανημέ-
νην πίστιν κατακυριεύειν ἐπὶ παντα τὰ πέρατα τῆς
γῆς, εί μὴ ἦν ἡ οικονομία τῆς ἐνσαοκου παρουσίας
Χριστοῦ τοῦ Υἱοί αὐτοὶ καὶ θεοῖ καὶ Σωτῆρος ήμῶν.
Ὅθεν καὶ αὐτὸ τοῦτο τ) ὲν πᾶτι τοῖς ἰανεσι 7:171:0-
θῆναι τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, μαρτυρίας ἐστὶν
ἀψευδεστατης. ὅτι οὐκ ἐστιν ἄλλη πίστις εὐσεϐεστέ·
ρα ὲντῇὺπ” οὐρανὸν. Ἄρα τοιοῦτος ἄδικος ὁ θεὸς ; μὴ
γένοιτο. ’Ὁτι ἐγίνωσκεν ὅτιπλανιίιξιεθα οί Χριστια-
νοὶ, ἤφιεν ἡμᾶς οὕτως. Ἰδοὺ λοιπον πόσοι χρόνοι
ἀπὸ Χριστοῦ ἀπολέσθαι τῇ πιανῃ τοσοῦτον γε νος καὶ
πλῇθος ανυρωπων· μὴ γαρ τοῦτο σκοπήσητε ἢεί-
πητε, ὅτι ἄρτι είς τοσαῦτα ἔτη παιδευόμεθα ἀπὸ τῶν
Ἰσραηλιτῶν εθιῶν· ἀλλ’ ἐκ;ῖνο μοι ὲρμήνευσαι,
πῶς ἡμῖν τοίς πλανωμένοις, ὡς λέγετε, τὴν βασι-
λείαν ὁ θεὸς πᾶσι-,ς τῆς γῆς ἐπίστευσε; πῶς τὴν τοῦ
χρυσίου σφραγῖδα οὐδεὶς καταργῆσαι ἢὲπᾶραι ἐξ
ἡμῶν (quae; πόσοι βασιλεῖς ἐθνῶν, Περσῶν, ’Λρ-
ράὸων, τοῦτο ἐδοκίμασαν, καὶ οὐδαμῶς ἴσχυσανς
ἵνα δείξῃ ὁ Θεὸς, ὅτι κᾶν διωκόμεθα οἱ Χριστιανοὶ,
ἀλλ’ ἡμεῖς πάντων βασιλευομενο τὸ γὰρ σημεῖον
τοῦ χρυσίου τῆς βασιλείας ἡμῶν, σημεῖον τοῦ Χρι-
στοῦ αὐτοῦ ἐστιν. Ἐπεὶ εἰπέ μοι, εἰ μὴ σημεῖον ἦν
ὃτι αἰώνιος καὶ ἀνίκητος καὶ ὰνεξὰλειπτος ἦν ἡ
πίστις καὶ ἡ βασιλεία τῶν Χριστιανῶν, πῶς τὸν
σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ πάντες ὑμεῖς μισοῦντες καὶ
βλασφημοῦντες, ἑκπεπτώκατε ς πῶς τὸν σταυρὸν ἐκ
τοῦ χρυσίου ἀπαλεῖψαι οὺ δύνασθε, ἀλλὰ καὶ τοῦτον
¹ττροθαμως δέχεσθε, ἁ).λὰ καὶ ἐὰν χρυσοῦν χωρὶς
σταυροῦ ἴδητε, βδελύσσεσθε αὐτὸ καὶ ἀποστρέφεσθε;
Οῦτω καλῶς ὁ Δασιδ περὶ ὑμῶν εἶπεν ° ι Ὀφθαλ·
τα παρασιωπήσητε, οἱ λίθοι κεκράξονται. Καὶ βλέ-
πομεν ὅτι οὐχ εὓρηται ἀπ’ ἀρχῆς αἰῶνος ἔθνος -ιττδ
πάντων πολεμηθὲν ἐπὶ κράνους τοσούτους καὶ
ἑξαλειφθὲν, εί μὴ μόνον τὸ τῶν Χριστιανῶν ἔθνος,
ὅπερ οὐκ ἂν ἔμεινεν ἀνεξάλειπτον οὕτως ὑπὸ παντων
ἐθνῶν πολεμούμενον, εἰ μὴ [sip Κυρίου διεᾳρὶαττε
καὶ διαιξυλάττει αὐτὸ ἀνεξάλειπτον. Καὶ ἄλλο, οτι
οὐδεὶς Χριστιανῶν βασιλεὺς βαρϐάροις ποτὲ παρ-
εδόθη είς θάνατον, καίτοι γε τοσούτων ἐθνῶν τι βα-
σίλειον «magnai-morr 0; μόνον δὲ τὸν βασιλέα, ἀλλ’
οὐδὲ τὴν ἑαυτοῦ εἰκόνα ἐκ τοῦ νομίσματος καταρο
γῆσαι σῦν τῷ σταυρῷ ἴσχυσαν, καίπερ τινῶν τυραν-
νων τοῦτο δοκιμασάντων. Μὴ γὰρ ψιλιρν τε καὶ εῦο
τεὶές σοι πρᾶγμα τοῦτο εἶναι νομισθῇ, ὅτι πάντοτε
οὐκ ἐπαύσατο ή πίστις ήμῶν πολεμουμένῃ καὶ ἱστα-
μένη καὶ μὴ ἐξα).ειι,;ομένη. Εἰ γὰρ μὴ ὑπὲρ πασας
τὰς πίστεις τὴν ἡμετέραν ὁ Θεὸς ἐξελέξατο καὶ
ἠγάπησεν, οὐκ ἂν ἁναμέσον τῶν ἐθνῶν ὡς ὶρκυιν
ὄντων ἐφύλαττεν ἀνάλωτον.
Πλὴν οὐδε Ξιιελλεν συγχωρεῖ-ιο Θεὸς πεπλανημέ-
νην πίστιν κατακυριεύειν ἐπὶ παντα τὰ πέρατα τῆς
γῆς, εί μὴ ἦν ἡ οικονομία τῆς ἐνσαοκου παρουσίας
Χριστοῦ τοῦ Υἱοί αὐτοὶ καὶ θεοῖ καὶ Σωτῆρος ήμῶν.
Ὅθεν καὶ αὐτὸ τοῦτο τ) ὲν πᾶτι τοῖς ἰανεσι 7:171:0-
θῆναι τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, μαρτυρίας ἐστὶν
ἀψευδεστατης. ὅτι οὐκ ἐστιν ἄλλη πίστις εὐσεϐεστέ·
ρα ὲντῇὺπ” οὐρανὸν. Ἄρα τοιοῦτος ἄδικος ὁ θεὸς ; μὴ
γένοιτο. ’Ὁτι ἐγίνωσκεν ὅτιπλανιίιξιεθα οί Χριστια-
νοὶ, ἤφιεν ἡμᾶς οὕτως. Ἰδοὺ λοιπον πόσοι χρόνοι
ἀπὸ Χριστοῦ ἀπολέσθαι τῇ πιανῃ τοσοῦτον γε νος καὶ
πλῇθος ανυρωπων· μὴ γαρ τοῦτο σκοπήσητε ἢεί-
πητε, ὅτι ἄρτι είς τοσαῦτα ἔτη παιδευόμεθα ἀπὸ τῶν
Ἰσραηλιτῶν εθιῶν· ἀλλ’ ἐκ;ῖνο μοι ὲρμήνευσαι,
πῶς ἡμῖν τοίς πλανωμένοις, ὡς λέγετε, τὴν βασι-
λείαν ὁ θεὸς πᾶσι-,ς τῆς γῆς ἐπίστευσε; πῶς τὴν τοῦ
χρυσίου σφραγῖδα οὐδεὶς καταργῆσαι ἢὲπᾶραι ἐξ
ἡμῶν (quae; πόσοι βασιλεῖς ἐθνῶν, Περσῶν, ’Λρ-
ράὸων, τοῦτο ἐδοκίμασαν, καὶ οὐδαμῶς ἴσχυσανς
ἵνα δείξῃ ὁ Θεὸς, ὅτι κᾶν διωκόμεθα οἱ Χριστιανοὶ,
ἀλλ’ ἡμεῖς πάντων βασιλευομενο τὸ γὰρ σημεῖον
τοῦ χρυσίου τῆς βασιλείας ἡμῶν, σημεῖον τοῦ Χρι-
στοῦ αὐτοῦ ἐστιν. Ἐπεὶ εἰπέ μοι, εἰ μὴ σημεῖον ἦν
ὃτι αἰώνιος καὶ ἀνίκητος καὶ ὰνεξὰλειπτος ἦν ἡ
πίστις καὶ ἡ βασιλεία τῶν Χριστιανῶν, πῶς τὸν
σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ πάντες ὑμεῖς μισοῦντες καὶ
βλασφημοῦντες, ἑκπεπτώκατε ς πῶς τὸν σταυρὸν ἐκ
τοῦ χρυσίου ἀπαλεῖψαι οὺ δύνασθε, ἀλλὰ καὶ τοῦτον
¹ττροθαμως δέχεσθε, ἁ).λὰ καὶ ἐὰν χρυσοῦν χωρὶς
σταυροῦ ἴδητε, βδελύσσεσθε αὐτὸ καὶ ἀποστρέφεσθε;
Οῦτω καλῶς ὁ Δασιδ περὶ ὑμῶν εἶπεν ° ι Ὀφθαλ·