PG 89, col. 264
γνωρίζονται. Διὸ καί φησί τις τῶν ἀγίων Πατέρων
ὅτι τούτου χάριν οὐκ ἐσαρκώθη ὁ Πατὴρ, ἢ τὸ ἅγισν
Πνεῦμα, ἀλλʼ ὁ Υἰὸς, ἱνα μὴ σύγχυσις τῶν ὑπτστα-
τικῶν ἰδιοτήτῳν γένηται ἐπὶ τῆς ἀγίας Τριάδος. Εt
γὰρ ἐτχθη ἐπὶ γῆς ὁ Πατὴρ, υἱοπάτωρ εὐρίσκετο.
Διὸ θεοπρεπῶς ὁ ἄνω Υἱὸς γεννητὸς, καὶ κάτω ίὸς
γεννητὸς, ἵνα καὶ μετὰ τόκον σώζηται ἐπὶ τῆς Τριά-
δος τὸ ἀγέννητον τοῦ Πατρὸς, καὶ τὸ ἐκπορευτὸν τοῦ
παναγίου Πνεύματες.
ΚΕΑΛ. λE.
Objectio, vel potius inscitia, Severiani contrα ca- Ἀπορία, μᾶλλον δέ ἀπορlα (β] Σευηρανοῦ πρός
σὴν καθοἔμκὴν Ἐκκλησίαν.
« Si est una sanctissimæ Τrinitatis natura; ipsa i Εἰ μία φύαιις ἐστὶ τῆς ἀγίας Τριάδος, ὀρᾶται δὲ
auteæ natura in hypostasi ilii perfecta et indei- αὐτὴ ἡ φύσις τελεία, καὶ ἀνελλιτὴς ἐν τῇ ὑποστάσει
ciens subsisti, Pilius vero incaruatus est; an uuρ τοῦ rίαῦ. Ἐσαρκώθη δὲ ὁ Υἱὸς, ἄρα ἂν εὐρεθήσεται
πάντως ὅλον τὸ πλήρώμα τῆς θεότητος σαρκωθὲν,
κατὰ τὸ εἰρημένον, Ὁτι ἐν αὐτῷ κατοικεῦ. πᾶν τὰ
πλήρωμα τῆς θεότητρς σωματικῶς; »
Ἀπόκρσις. Οὐχ δρᾶται τὸ δλικὸν(61) τῆς Τρια-
δικῆς ὀντότητος ἐν τῇ δικῇ ὑποστάσει τοῦ Αόγου, ὡς
ἡ Σαβελλίου σύγχυσις νομοθετεῖ · οὐ γὰρ ἔχει τὸ
ἀγέννητον τοῦ Πατρὸς ὁ Λόγος, οὕτε τὸ γεννητικὸν,
οὕτε τὸ ἀῦαίτιον, οὐδὲ τὸ ἀμφιδέξιον τῆς καθέδρας,
οὐδὲ τὸ ἔγκολπον, οὕτε νῦν τὸ τοῦ Πνεύματὸς ἐκπο-
ρευτόν οὐδέ τι ἕτερον τῶν ὑποστατικῶν ἰδιοτήτων
τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ ἀγγίοr Πνεύματος. Οὐχ ὥσπερ
ἀγέννητος ὁ Πατὴρ, οὕτω καὶ ὁ Τἱός · οὔτε δὲ πάλιν
nec, t Pater, principio caret: neque procedit ( β5), ἀναίττιος ὁ λὸς, οὕτε ἐκπορευτὸς (β2), σὕτε ἀποστέλ-
neque Spiritum mittit, sicut a Patre missus est, λων τὸν Πατέρα, καθʼ ἃ ἀπεστάλη ὑπὸ τοῦ Πατρός.
Διόπερ, σαρρκωθεῖσα ἡ τοῦ ἶοῦ ὑπόστασπις, οὐ συν-
εσάρκωσεν ἐαυτῇ τὴν ἀγεννησίαν τὸῦ Πατρὸς, οὐδὲ
τὴν ἐκπορευτικὴν ὑπόστασιν τοῦ ἀγίου Πνεύματος.
Ἀλλʼ ἐπειδὴ πάντα τὰ φυσικὰ τῆς Τριάδος ίδιώματα,
τοῦτʼ ἔστιτὸ ἄναρχον, τὸ ἄκτιστον, τὸ ἀπερίγραπτον,
τὸ ἀναλλοίωτον, τὸ ἀδιάδοχον, τὸ ·ἀγαθὸν, τὸ ζωο-
ποιὸν, καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα ἀπαραλλάκτως, καὶ
ἰσοφυῶς, καὶ ὁμοφυῶς ὁρᾶται ἐν τῷ ἱῷ, ὥσπερ καὶ
ἐν τῷ Πατρὶ, καὶ ἐν τῷ ἀγίῳ Πνεύματι, τούτου χά-
ριν εἴρηται, κατοικεῖν ἐν αὐτῷ πἐν τὸ πλήρωμ
τῆς θεότηεος, καὶ κατὰ τοῦτο εἴρηται τέλειος ὁ
Χριστὸς ἐν θεότητι. Ὡσπερ οὖν καὶ τέλειος ἐν ἀνθρω-
πότητι λεγόμενος, οὐ συνέλαβεν ἐν τῇ σαρκώσει πά-
σας τῶν ἀνθρώπων τὰς ὑποστατικὰς ἰδιότητας· οὐ
γὰρ εἶχε τὸ ἀγέννητον τοῦ Ἀδάμ· οὐδὲ τὸ πλευρο-
γέννητον τῆς Εὕας τ οὐδὲ τὸ μέγεθος τῶν γιγάντων·
οὕτε τὸ εἶδος τῶν Aἰθιόπων. Αὗται γὰρ ὑποστατικαί
producit illutu, ut principium sine principio, utque
j6I) Nimirum formalitsr, prout ilius realiter fons sine fonte; at ilius mittit eumdem ut princi-
distinguitur a Patre et Spiritu sancto, ilsque rcla-pium a principio; et fons a fonte. Quo pacto re-
spoudent etiamm thcologi ad simile dictum, quod
(r2) Id est, non procedit sicut sanctus Spiritus; Græci ex D. Dionysio Areopag. proferunt. Vide
Bellarm. lib. XI De Chriso, cap. 27. Et eadem re-
(63) Non sequitur hoc loco Anastasias errorem sponsio accommodari potest Anastasii verbis, siquis
recentiorum Græcorum de processione Spiritus velit ea intelligi debere de missione Spiritus saneti
sancti ex solo Patre; nam si verba hæc referre ve- al extra, qualis ills Act. 2; nam quod alioqui hoc
limus ad missionem originis, sen ad ipsam Spiritus ctiam modo Christus Spiritum sanctum mittat, in-
ὅτι τούτου χάριν οὐκ ἐσαρκώθη ὁ Πατὴρ, ἢ τὸ ἅγισν
Πνεῦμα, ἀλλʼ ὁ Υἰὸς, ἱνα μὴ σύγχυσις τῶν ὑπτστα-
τικῶν ἰδιοτήτῳν γένηται ἐπὶ τῆς ἀγίας Τριάδος. Εt
γὰρ ἐτχθη ἐπὶ γῆς ὁ Πατὴρ, υἱοπάτωρ εὐρίσκετο.
Διὸ θεοπρεπῶς ὁ ἄνω Υἱὸς γεννητὸς, καὶ κάτω ίὸς
γεννητὸς, ἵνα καὶ μετὰ τόκον σώζηται ἐπὶ τῆς Τριά-
δος τὸ ἀγέννητον τοῦ Πατρὸς, καὶ τὸ ἐκπορευτὸν τοῦ
παναγίου Πνεύματες.
ΚΕΑΛ. λE.
Objectio, vel potius inscitia, Severiani contrα ca- Ἀπορία, μᾶλλον δέ ἀπορlα (β] Σευηρανοῦ πρός
σὴν καθοἔμκὴν Ἐκκλησίαν.
« Si est una sanctissimæ Τrinitatis natura; ipsa i Εἰ μία φύαιις ἐστὶ τῆς ἀγίας Τριάδος, ὀρᾶται δὲ
auteæ natura in hypostasi ilii perfecta et indei- αὐτὴ ἡ φύσις τελεία, καὶ ἀνελλιτὴς ἐν τῇ ὑποστάσει
ciens subsisti, Pilius vero incaruatus est; an uuρ τοῦ rίαῦ. Ἐσαρκώθη δὲ ὁ Υἱὸς, ἄρα ἂν εὐρεθήσεται
πάντως ὅλον τὸ πλήρώμα τῆς θεότητος σαρκωθὲν,
κατὰ τὸ εἰρημένον, Ὁτι ἐν αὐτῷ κατοικεῦ. πᾶν τὰ
πλήρωμα τῆς θεότητρς σωματικῶς; »
Ἀπόκρσις. Οὐχ δρᾶται τὸ δλικὸν(61) τῆς Τρια-
δικῆς ὀντότητος ἐν τῇ δικῇ ὑποστάσει τοῦ Αόγου, ὡς
ἡ Σαβελλίου σύγχυσις νομοθετεῖ · οὐ γὰρ ἔχει τὸ
ἀγέννητον τοῦ Πατρὸς ὁ Λόγος, οὕτε τὸ γεννητικὸν,
οὕτε τὸ ἀῦαίτιον, οὐδὲ τὸ ἀμφιδέξιον τῆς καθέδρας,
οὐδὲ τὸ ἔγκολπον, οὕτε νῦν τὸ τοῦ Πνεύματὸς ἐκπο-
ρευτόν οὐδέ τι ἕτερον τῶν ὑποστατικῶν ἰδιοτήτων
τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ ἀγγίοr Πνεύματος. Οὐχ ὥσπερ
ἀγέννητος ὁ Πατὴρ, οὕτω καὶ ὁ Τἱός · οὔτε δὲ πάλιν
nec, t Pater, principio caret: neque procedit ( β5), ἀναίττιος ὁ λὸς, οὕτε ἐκπορευτὸς (β2), σὕτε ἀποστέλ-
neque Spiritum mittit, sicut a Patre missus est, λων τὸν Πατέρα, καθʼ ἃ ἀπεστάλη ὑπὸ τοῦ Πατρός.
Διόπερ, σαρρκωθεῖσα ἡ τοῦ ἶοῦ ὑπόστασπις, οὐ συν-
εσάρκωσεν ἐαυτῇ τὴν ἀγεννησίαν τὸῦ Πατρὸς, οὐδὲ
τὴν ἐκπορευτικὴν ὑπόστασιν τοῦ ἀγίου Πνεύματος.
Ἀλλʼ ἐπειδὴ πάντα τὰ φυσικὰ τῆς Τριάδος ίδιώματα,
τοῦτʼ ἔστιτὸ ἄναρχον, τὸ ἄκτιστον, τὸ ἀπερίγραπτον,
τὸ ἀναλλοίωτον, τὸ ἀδιάδοχον, τὸ ·ἀγαθὸν, τὸ ζωο-
ποιὸν, καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα ἀπαραλλάκτως, καὶ
ἰσοφυῶς, καὶ ὁμοφυῶς ὁρᾶται ἐν τῷ ἱῷ, ὥσπερ καὶ
ἐν τῷ Πατρὶ, καὶ ἐν τῷ ἀγίῳ Πνεύματι, τούτου χά-
ριν εἴρηται, κατοικεῖν ἐν αὐτῷ πἐν τὸ πλήρωμ
τῆς θεότηεος, καὶ κατὰ τοῦτο εἴρηται τέλειος ὁ
Χριστὸς ἐν θεότητι. Ὡσπερ οὖν καὶ τέλειος ἐν ἀνθρω-
πότητι λεγόμενος, οὐ συνέλαβεν ἐν τῇ σαρκώσει πά-
σας τῶν ἀνθρώπων τὰς ὑποστατικὰς ἰδιότητας· οὐ
γὰρ εἶχε τὸ ἀγέννητον τοῦ Ἀδάμ· οὐδὲ τὸ πλευρο-
γέννητον τῆς Εὕας τ οὐδὲ τὸ μέγεθος τῶν γιγάντων·
οὕτε τὸ εἶδος τῶν Aἰθιόπων. Αὗται γὰρ ὑποστατικαί
producit illutu, ut principium sine principio, utque
j6I) Nimirum formalitsr, prout ilius realiter fons sine fonte; at ilius mittit eumdem ut princi-
distinguitur a Patre et Spiritu sancto, ilsque rcla-pium a principio; et fons a fonte. Quo pacto re-
spoudent etiamm thcologi ad simile dictum, quod
(r2) Id est, non procedit sicut sanctus Spiritus; Græci ex D. Dionysio Areopag. proferunt. Vide
Bellarm. lib. XI De Chriso, cap. 27. Et eadem re-
(63) Non sequitur hoc loco Anastasias errorem sponsio accommodari potest Anastasii verbis, siquis
recentiorum Græcorum de processione Spiritus velit ea intelligi debere de missione Spiritus saneti
sancti ex solo Patre; nam si verba hæc referre ve- al extra, qualis ills Act. 2; nam quod alioqui hoc
limus ad missionem originis, sen ad ipsam Spiritus ctiam modo Christus Spiritum sanctum mittat, in-