PG 89, col. 291
ine, ut pœnas æternas aliquando finem habituras
omniumque rerum in pristinum statum reparatio-
nem demonstrent:et hæc opinioni suæ convenien-
ter interpretantur. Ista neque temere, neque lru-
stra disserui, sed intuitu ad illos, qui ad dicta
Patum, scientiæ lumine destituti, impingunt, te-
nbrisque immersi præcipites ruunt, vanissimos-
que libellos adversus catholicam Ecclesiam com-
ponuut, quibus Verbi incarnstionem ex Virgine la-
befactare ac evertere nituntur.
Proferuut Origenistæ dicta Τheologi ex Oratione
in Τheophaniam; et Nysseni ex sermone de vir-
tute, et in Nativitatem Christi, et in Beatitudines,
et in Csntica, et ex aliis sermonibus. Ut autem
ᾷ2) magis elucescat monumenta Patrum cum
timore Dei et simplici animo legenda et audienda
csse; addam prædictis sequentia. Cum Gaianitæ
et Τheodosiani et Eutychanistæ perpetim Cyril-
lum objiciant, quasi qui unam duntaxat in Chris-o
naturam agnoscat: contendens hæreticus Cyrillum
quam maxime Nestorio patrocinari, etiamsi igno-
rans id faciat; laqueo, quem ipse tetendit, capi-
tur; hoc ipso, quod ex principio quarti capituli
a beato Cyrillo conscripti hæc citat : « Si quis
duabus personis sive hypostasibus Christum di-
vidit, anathema sit. »
Ad hæc ita respondet Andreas; «
Quam præcla-
rum judicium. Quam pia est hæc Cyrilli de do-
gmatibus explanatio. Ecce, Patrum, et maxime sy-
nodorum more, hypostases tradit esse personas,
secutus Patres Ncæni concilii, qui aiunt : Τres
esse hypostases sive personas in sacratissima et
consubstantiali Τrinitate. Si igitur recte asseverat
hypostases esse personas, qua ratione in omnibus
propemodum lucubrationibus suis appellat ipse
ssaturas hypostases? Nam quando naturas vocat
hypostases; hypostases vero personas : quid aliud
prolitetur, nisi diversas in Christo personas? ut
cum ait naturas, sive hypostases mansisse incon-
fusas. Cujus hypostases, o eximie Cyrille? Clarum
quod Christi; siquidem tu ita hypostases definis.
Quod si definitio hæc personas esse hypostases a te
non est profecta, potuisset fortasse quis tui delen-
deudi gratia dicere, Cyrillum nomine hypostaseon
non intelligere personas, sed subsistentias quasdan
rerum substantialium; sed cum tu adversus te ip-
sum deinitionem fIlam attuleris; nullus de cæ-
tero dcfensionislocus tibi relinquitur. Quare quando
dicis Christi naturas, sive hypostases mansisse in-
confusas, nihil ajud dicis, quam mansisse incon-
fusas hypostases sive personas. Bnde ex hac a te
lata lege, nimirum, naturas esse hypostases sive
persons, srquitur tres esse naturas in tribus san-
ctissituæ Τriuitatis personis, ut Ariani contendunt;
duas vero personas in duabus unigenhti Eilii natu-
· ris. ltaque cum ais tractatu De adoratione in npi-
titu: duarum Christi naturarum sive hypostascon
omniumque rerum in pristinum statum reparatio-
nem demonstrent:et hæc opinioni suæ convenien-
ter interpretantur. Ista neque temere, neque lru-
stra disserui, sed intuitu ad illos, qui ad dicta
Patum, scientiæ lumine destituti, impingunt, te-
nbrisque immersi præcipites ruunt, vanissimos-
que libellos adversus catholicam Ecclesiam com-
ponuut, quibus Verbi incarnstionem ex Virgine la-
befactare ac evertere nituntur.
Proferuut Origenistæ dicta Τheologi ex Oratione
in Τheophaniam; et Nysseni ex sermone de vir-
tute, et in Nativitatem Christi, et in Beatitudines,
et in Csntica, et ex aliis sermonibus. Ut autem
ᾷ2) magis elucescat monumenta Patrum cum
timore Dei et simplici animo legenda et audienda
csse; addam prædictis sequentia. Cum Gaianitæ
et Τheodosiani et Eutychanistæ perpetim Cyril-
lum objiciant, quasi qui unam duntaxat in Chris-o
naturam agnoscat: contendens hæreticus Cyrillum
quam maxime Nestorio patrocinari, etiamsi igno-
rans id faciat; laqueo, quem ipse tetendit, capi-
tur; hoc ipso, quod ex principio quarti capituli
a beato Cyrillo conscripti hæc citat : « Si quis
duabus personis sive hypostasibus Christum di-
vidit, anathema sit. »
Ad hæc ita respondet Andreas; «
Quam præcla-
rum judicium. Quam pia est hæc Cyrilli de do-
gmatibus explanatio. Ecce, Patrum, et maxime sy-
nodorum more, hypostases tradit esse personas,
secutus Patres Ncæni concilii, qui aiunt : Τres
esse hypostases sive personas in sacratissima et
consubstantiali Τrinitate. Si igitur recte asseverat
hypostases esse personas, qua ratione in omnibus
propemodum lucubrationibus suis appellat ipse
ssaturas hypostases? Nam quando naturas vocat
hypostases; hypostases vero personas : quid aliud
prolitetur, nisi diversas in Christo personas? ut
cum ait naturas, sive hypostases mansisse incon-
fusas. Cujus hypostases, o eximie Cyrille? Clarum
quod Christi; siquidem tu ita hypostases definis.
Quod si definitio hæc personas esse hypostases a te
non est profecta, potuisset fortasse quis tui delen-
deudi gratia dicere, Cyrillum nomine hypostaseon
non intelligere personas, sed subsistentias quasdan
rerum substantialium; sed cum tu adversus te ip-
sum deinitionem fIlam attuleris; nullus de cæ-
tero dcfensionislocus tibi relinquitur. Quare quando
dicis Christi naturas, sive hypostases mansisse in-
confusas, nihil ajud dicis, quam mansisse incon-
fusas hypostases sive personas. Bnde ex hac a te
lata lege, nimirum, naturas esse hypostases sive
persons, srquitur tres esse naturas in tribus san-
ctissituæ Τriuitatis personis, ut Ariani contendunt;
duas vero personas in duabus unigenhti Eilii natu-
· ris. ltaque cum ais tractatu De adoratione in npi-
titu: duarum Christi naturarum sive hypostascon