PG 9, col. 216
διὰ τοῦδε τοῦ ἱάμβου δῆλός ἐστι καὶ νέους θαῤ-
ῥῦναι·
Nίκης δʼ ἐν θεοῖσιι πείρατα.
Πάλιν Ὁμήρου εἰπόντος,
.. Ἀσαιπτόποδες (4), χαμοεβναε
Εὐριπίδης ἐν Ἐρεχθεῖ γράφει·
.. Εβδουσʼ (5) ἐν ἀστρώτῳ πέδῳ,
ηγγαῖσι (β) δʼ οὐχ ὑγραίνουσιι πόδας.
Ἀρχιλόχου (7) τε ὁμοίως εἰρηκότος,
λIʼ λος ἔλλῳ καρδίην lαίίνετα,
παρὰ τὸ Ὁμηρικὸν,
Ἀλλος γὰρ ἄλλοισιιν (8) ἀνὴρ ἐπτέρπεταε
[έργοις·
Κὐριπίδης ἐν τῷ θνεῖ φησιν·
εαʼ (9) ἄλλος ἄλλοις μᾶλλονο ῆδετπω τράεοες.
Ἀκήκοα δὲ ἐἰσχύλου μὲν λέγοντος·
θἴκοι (10) μένειν χρὴ τὸν καλῶς εὐδαίμοναα,
Καὶ τὸν καλῶς πράσσοντα (11), καὶ τοῦτοτ
[μένενæ
Εὐριπίδου δὲ τὰ ὅμοια ἐπὶ τῆς σκηνῆς βοῶντος·
Μακάριος (12) ὅστις εὐτυχῶν οἴκοιιμέτνεε
ἀλλὰ καὶ Μενάνδρου (13) δέ πως κωμῳδοῦντος·
ἴκοι μένεαν χρὴ καὶ μέτειν ἀλεύθερον
9 μηκέτʼ εἶναι τὸν καλῶς εὐδαίμοτα.-
Πόλιιν Θεόγνιδος μὲν λέγοντος,
θὐκ ἔστιν φεύγοντι(14)φίλοςκαὶ πιιστὸς ἐταῖρος·
Εὐριπίδης πεποίηκεν·
Πένηεα (15) φεύγει πᾶς τις ἐκ ποδῶν φλλος.
Ἐπιχάρμου (1β) τε εἰπόντος, « Ὁ θύγατερ, αἱ αt
loctete affert Stobæus serm. 39. Eum hoc modo
vertit Grotius :
Beatus ille, eui domi felir mamet.
(13) Μακάριος. Stobæus tit. 51, De militia, hoc
affert, quo videtur signiicari domi manere opor-
tere, et manere liberum, neque publica munea
obeunda, quibus astrictus peregre cogaris proli-
cisci, neque jam tui juris esse. Τale iltud Apollo-
dori ibidem :
Ταχὺ οτραειιώτης γέγονας ἀντʼ ἔλευθέρου.
Εr ibero ergo factus es miles statim.
ConLEcr. Priorem e sequentibus versibus citat Sto-
bæus serm. b2, utrumque serm. 39, ubi indieat
petitos esse ex Menandri Heaatontimorameno. Eos
Grotius ita vertite
ere beatus qui sit, in patria suα
Debet manere, et liber, aut potius mosi.
(14) Οὐκ ἔστιν φ. Οὐδείς τοι φ. Τheognis Gsom.
eleg. τ. 208.
(15) Πένητα. Εx Euripidis Medea, τ. 561, ubὶ
ἐκποδών conjuncte ρro ἐκ ποδῶν.
(16) Ἐπιχάρμου. Corruptus Epicharmi locusita
restitui potest:
.. ΤὉ δόγαεερ, αῖ aλτύχας
Συνοικιῶ νέῳ σε τὰν παλειτραν.
lenius ettiam sic:
Aῖ ααl τύχας, ῶ δύγατερ, ὡς σʼ ἀsæλecνes
δῳ ου οεπίσσς σε τὸν παλοτάραααν.
Sequentia quoque sic interpolati possunε,
Ὁ μέν γὰρ ἄλλην δῆτα λαμβάνει ταιστὰ
Neάνδ, ἄλλη δʼ ἄλλον μαστεύεε πόοαν.
Et rursum Euripidis locus ex Stob. sic:
Κακὸν γναθκα πρός γραῖαν (εῦξαιι νέcν.
SvLsusc.- Stobæus tit. 69 profert ex Eusigide in
αβοίo, sed legit, πρὸς νέαν ζεῦξαι νέον, et loco
duorum scquentium addit:
Mακρὰ γὰρ ἰσχὺς μᾶλλον ἀῥῥένων μένε·
Θήλεια δʼ ῆδη δᾶσστν ἐκλείπει δέμααῳ.
ῥῦναι·
Nίκης δʼ ἐν θεοῖσιι πείρατα.
Πάλιν Ὁμήρου εἰπόντος,
.. Ἀσαιπτόποδες (4), χαμοεβναε
Εὐριπίδης ἐν Ἐρεχθεῖ γράφει·
.. Εβδουσʼ (5) ἐν ἀστρώτῳ πέδῳ,
ηγγαῖσι (β) δʼ οὐχ ὑγραίνουσιι πόδας.
Ἀρχιλόχου (7) τε ὁμοίως εἰρηκότος,
λIʼ λος ἔλλῳ καρδίην lαίίνετα,
παρὰ τὸ Ὁμηρικὸν,
Ἀλλος γὰρ ἄλλοισιιν (8) ἀνὴρ ἐπτέρπεταε
[έργοις·
Κὐριπίδης ἐν τῷ θνεῖ φησιν·
εαʼ (9) ἄλλος ἄλλοις μᾶλλονο ῆδετπω τράεοες.
Ἀκήκοα δὲ ἐἰσχύλου μὲν λέγοντος·
θἴκοι (10) μένειν χρὴ τὸν καλῶς εὐδαίμοναα,
Καὶ τὸν καλῶς πράσσοντα (11), καὶ τοῦτοτ
[μένενæ
Εὐριπίδου δὲ τὰ ὅμοια ἐπὶ τῆς σκηνῆς βοῶντος·
Μακάριος (12) ὅστις εὐτυχῶν οἴκοιιμέτνεε
ἀλλὰ καὶ Μενάνδρου (13) δέ πως κωμῳδοῦντος·
ἴκοι μένεαν χρὴ καὶ μέτειν ἀλεύθερον
9 μηκέτʼ εἶναι τὸν καλῶς εὐδαίμοτα.-
Πόλιιν Θεόγνιδος μὲν λέγοντος,
θὐκ ἔστιν φεύγοντι(14)φίλοςκαὶ πιιστὸς ἐταῖρος·
Εὐριπίδης πεποίηκεν·
Πένηεα (15) φεύγει πᾶς τις ἐκ ποδῶν φλλος.
Ἐπιχάρμου (1β) τε εἰπόντος, « Ὁ θύγατερ, αἱ αt
loctete affert Stobæus serm. 39. Eum hoc modo
vertit Grotius :
Beatus ille, eui domi felir mamet.
(13) Μακάριος. Stobæus tit. 51, De militia, hoc
affert, quo videtur signiicari domi manere opor-
tere, et manere liberum, neque publica munea
obeunda, quibus astrictus peregre cogaris proli-
cisci, neque jam tui juris esse. Τale iltud Apollo-
dori ibidem :
Ταχὺ οτραειιώτης γέγονας ἀντʼ ἔλευθέρου.
Εr ibero ergo factus es miles statim.
ConLEcr. Priorem e sequentibus versibus citat Sto-
bæus serm. b2, utrumque serm. 39, ubi indieat
petitos esse ex Menandri Heaatontimorameno. Eos
Grotius ita vertite
ere beatus qui sit, in patria suα
Debet manere, et liber, aut potius mosi.
(14) Οὐκ ἔστιν φ. Οὐδείς τοι φ. Τheognis Gsom.
eleg. τ. 208.
(15) Πένητα. Εx Euripidis Medea, τ. 561, ubὶ
ἐκποδών conjuncte ρro ἐκ ποδῶν.
(16) Ἐπιχάρμου. Corruptus Epicharmi locusita
restitui potest:
.. ΤὉ δόγαεερ, αῖ aλτύχας
Συνοικιῶ νέῳ σε τὰν παλειτραν.
lenius ettiam sic:
Aῖ ααl τύχας, ῶ δύγατερ, ὡς σʼ ἀsæλecνes
δῳ ου οεπίσσς σε τὸν παλοτάραααν.
Sequentia quoque sic interpolati possunε,
Ὁ μέν γὰρ ἄλλην δῆτα λαμβάνει ταιστὰ
Neάνδ, ἄλλη δʼ ἄλλον μαστεύεε πόοαν.
Et rursum Euripidis locus ex Stob. sic:
Κακὸν γναθκα πρός γραῖαν (εῦξαιι νέcν.
SvLsusc.- Stobæus tit. 69 profert ex Eusigide in
αβοίo, sed legit, πρὸς νέαν ζεῦξαι νέον, et loco
duorum scquentium addit:
Mακρὰ γὰρ ἰσχὺς μᾶλλον ἀῥῥένων μένε·
Θήλεια δʼ ῆδη δᾶσστν ἐκλείπει δέμααῳ.