PG 9, col. 217
τύχας· συνοικίζων με ὦ σεσσαπολάπερα·» καὶ ἐπά-1 cum qnanam fortuna me facis habltare,» et sub-
γγτος,« Ομὲν γὰρ ἄλλην δῆτα λαμβάνει νεάνιδα,
λλον ʼ ἄλλη μαστεύει τινά· » Εὐριπίδης γράφει·
ripides:
Κακόν γτναῖκα πρὸς νέον ἴτῦξαιι γοααν (17)
Ὁ μέν γὰρ ἄλλης λέκτρον ἔμείρει λαβεῖν,
78 δ, νδεὴς τοῦδʼ οὕσα, βουλεύει κακd.
Ἐπι Εὐριπίδου (18) μὲν ἐν τῇ Μηδεία εἰπόντος,
deα:
Κακοῦ (19) γὰρ ἔνδρὸς δῶρʼ δνησιν οὐκ ἔχεαι,
ἶοφοκλῆς ἐν τῷ Αἱαντι τῷ μασταιγοφόρῳ ἐκεῖνό φησι
τὸ ἰόμβιον (20),
bicum:
χδρῶν(21) δʼ Δδωρα δῶρα, κοὐκ ὀνήοαμα.
Σλωνος (22) δὲ ποιήσαντος,
ἶτιγδρ κόρος (25) θριν, ὅτʼ ἄν πολὸς δλβος Nascitur ex nimiis opibus petulantia mutta,
(ἔπητar ρ
ἄντικρυς ὁ Θέογνις γράφει·
λκτει τοι κόρος θβριν, ὅτʼ ἄν κακῷ ἄλβος Nascitur exr nimiis opibus, petulantia praτisς
[ἐπηταα·
ἴθιν καὶ ὁ Θοωκυδίδης ἐν ταῖς ἱπτορίαιις· « Εἰώθασιν unde etiam Τhucydides in istoriis: « Solent au-
δὲ d πæλλοὶ τῶν ἀνθρώπων (2έ), φησὶν, οἶς ἂν tem inquit, permulti homines, quibus maxime
μάλιστα καὶ διʼ ἐλαχίστου ἀπροσδόκητος εὐπραγία res secundæ aliquantisper evenerunt, fieri insolen-
ἔἐρ. εἰς ὕβριν τρέπεσθαι.» Καὶ σιστος(25) ὀμοίως tes. Philistus quoque similiter eadem imitatur,
τὰ αὐτὰ μιμεῖται, ὧδε λέγων·« Τὰ δὲ πολλὰ κατὰ λό- sic dicens: « Multa autem quæ convenienter ra-
γον τοῖς ἀνθρώποις εὐτυχοῦντα, ἀσφαλέστερα παρὰ tioni feliciter succedunt hominibus, sunt et ad fa-
δόξαν καὶ κακοπραγίαν (2β)· εἴώθασι γὰρ μάλιστα ot mam ct ad rerum adversarumcautionem ῷ tutiora.
παρὰ δόξαν ἀπροσδοκήτως εὖ πράσσοντες εἰς ὕβπν Quibus enim præter spem et exspectationem res
τρέπεσθαι.» Πάλιν Εὐριπίδου ποιήσαντος,
sus cum fecisset Euripides:
æ . XII EO. poTTEE, est sn. PAiS.
Disarssior msim est marium vigor.
emineum vero corpus citius pubertate destisuitur.
CoLεcr.
Hi versus Euripidis ex aliqua e deperditis ejus
Iragœdiis sumpti sunt: exstant autem inter ejus
lragmenta v. 280. Quod citat ex ejus αβοίo Sto-
hæus serm. 66, et ex Stobaso Collectaneorum au-
ctor, est ab his versibus plane diversum. Porro
versus Τheognidis :
primum ex his versibus sic scripsit Scaliger, quem
sequitur Grotius in Εαcerp. p. 425.
ραῖαν γυναῖκα πρὸς νέον ζεῦξαιι κακόν.
Munc cum reliquis Grotius sic vertit:
Male juniori feminam jungas viirος
Namque ille lecti gaudia atterius petit,
Eæsa illa sese ad praa consilia applicat,
(17) ἐραῖαν. Mε. Pariε.,νέαν.In ms. Ottob. hæc
eleg. v, 153.
sic εxstant : πρὸς νέον ζεῦξαι νέαν... δουλεύει κακά.
(18) Εὐμωπείδου. Εx Bomeri versu isto qui legitur
Jiad. ʼe
Ἐχᾶρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα, τίω δέ μν ἐν καρὸς ID risque hominum adeo familiare est, ut apud
[αῖση.
materiam dii hujus accepisse creditur, quod in
djαcε exstat pag. 40, et in proverbium abiit:
Ἐχρων ἄδορα αρα,
licet alioqui Clemens Sophoclem velit versum il-
lum ex isto Euripidis accepisse, qui in ejus Medeα
legitur, et ab ipsa Medea profertur, recusante Ja-
sonis xenia, sed ego Clementi nequaquam as-
sentior. B. Stephanus lib. De δοphoct. imitat.
Coαεcτ.
(19) Κακο. Medeæ dictum in tragœdiæ cogno-
minis v. 618.
(20) iaον. Ma. Dtob. ἰαμβεῖον.
(21) 2χδμῶss. Dictum Ajacis de gladio quo ab
Bectore accepto se interfecit, in Sophoclis Ajace
Jagsltif. v. d76. ltud δʼ non agnoscit Sophocles.
Deinde καὶ οὐκ pτο κοὐκ habet ms. VParis.
(22) Σόλωνος. IM. Neander in Τheognidem scιi-
γγτος,« Ομὲν γὰρ ἄλλην δῆτα λαμβάνει νεάνιδα,
λλον ʼ ἄλλη μαστεύει τινά· » Εὐριπίδης γράφει·
ripides:
Κακόν γτναῖκα πρὸς νέον ἴτῦξαιι γοααν (17)
Ὁ μέν γὰρ ἄλλης λέκτρον ἔμείρει λαβεῖν,
78 δ, νδεὴς τοῦδʼ οὕσα, βουλεύει κακd.
Ἐπι Εὐριπίδου (18) μὲν ἐν τῇ Μηδεία εἰπόντος,
deα:
Κακοῦ (19) γὰρ ἔνδρὸς δῶρʼ δνησιν οὐκ ἔχεαι,
ἶοφοκλῆς ἐν τῷ Αἱαντι τῷ μασταιγοφόρῳ ἐκεῖνό φησι
τὸ ἰόμβιον (20),
bicum:
χδρῶν(21) δʼ Δδωρα δῶρα, κοὐκ ὀνήοαμα.
Σλωνος (22) δὲ ποιήσαντος,
ἶτιγδρ κόρος (25) θριν, ὅτʼ ἄν πολὸς δλβος Nascitur ex nimiis opibus petulantia mutta,
(ἔπητar ρ
ἄντικρυς ὁ Θέογνις γράφει·
λκτει τοι κόρος θβριν, ὅτʼ ἄν κακῷ ἄλβος Nascitur exr nimiis opibus, petulantia praτisς
[ἐπηταα·
ἴθιν καὶ ὁ Θοωκυδίδης ἐν ταῖς ἱπτορίαιις· « Εἰώθασιν unde etiam Τhucydides in istoriis: « Solent au-
δὲ d πæλλοὶ τῶν ἀνθρώπων (2έ), φησὶν, οἶς ἂν tem inquit, permulti homines, quibus maxime
μάλιστα καὶ διʼ ἐλαχίστου ἀπροσδόκητος εὐπραγία res secundæ aliquantisper evenerunt, fieri insolen-
ἔἐρ. εἰς ὕβριν τρέπεσθαι.» Καὶ σιστος(25) ὀμοίως tes. Philistus quoque similiter eadem imitatur,
τὰ αὐτὰ μιμεῖται, ὧδε λέγων·« Τὰ δὲ πολλὰ κατὰ λό- sic dicens: « Multa autem quæ convenienter ra-
γον τοῖς ἀνθρώποις εὐτυχοῦντα, ἀσφαλέστερα παρὰ tioni feliciter succedunt hominibus, sunt et ad fa-
δόξαν καὶ κακοπραγίαν (2β)· εἴώθασι γὰρ μάλιστα ot mam ct ad rerum adversarumcautionem ῷ tutiora.
παρὰ δόξαν ἀπροσδοκήτως εὖ πράσσοντες εἰς ὕβπν Quibus enim præter spem et exspectationem res
τρέπεσθαι.» Πάλιν Εὐριπίδου ποιήσαντος,
sus cum fecisset Euripides:
æ . XII EO. poTTEE, est sn. PAiS.
Disarssior msim est marium vigor.
emineum vero corpus citius pubertate destisuitur.
CoLεcr.
Hi versus Euripidis ex aliqua e deperditis ejus
Iragœdiis sumpti sunt: exstant autem inter ejus
lragmenta v. 280. Quod citat ex ejus αβοίo Sto-
hæus serm. 66, et ex Stobaso Collectaneorum au-
ctor, est ab his versibus plane diversum. Porro
versus Τheognidis :
primum ex his versibus sic scripsit Scaliger, quem
sequitur Grotius in Εαcerp. p. 425.
ραῖαν γυναῖκα πρὸς νέον ζεῦξαιι κακόν.
Munc cum reliquis Grotius sic vertit:
Male juniori feminam jungas viirος
Namque ille lecti gaudia atterius petit,
Eæsa illa sese ad praa consilia applicat,
(17) ἐραῖαν. Mε. Pariε.,νέαν.In ms. Ottob. hæc
eleg. v, 153.
sic εxstant : πρὸς νέον ζεῦξαι νέαν... δουλεύει κακά.
(18) Εὐμωπείδου. Εx Bomeri versu isto qui legitur
Jiad. ʼe
Ἐχᾶρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα, τίω δέ μν ἐν καρὸς ID risque hominum adeo familiare est, ut apud
[αῖση.
materiam dii hujus accepisse creditur, quod in
djαcε exstat pag. 40, et in proverbium abiit:
Ἐχρων ἄδορα αρα,
licet alioqui Clemens Sophoclem velit versum il-
lum ex isto Euripidis accepisse, qui in ejus Medeα
legitur, et ab ipsa Medea profertur, recusante Ja-
sonis xenia, sed ego Clementi nequaquam as-
sentior. B. Stephanus lib. De δοphoct. imitat.
Coαεcτ.
(19) Κακο. Medeæ dictum in tragœdiæ cogno-
minis v. 618.
(20) iaον. Ma. Dtob. ἰαμβεῖον.
(21) 2χδμῶss. Dictum Ajacis de gladio quo ab
Bectore accepto se interfecit, in Sophoclis Ajace
Jagsltif. v. d76. ltud δʼ non agnoscit Sophocles.
Deinde καὶ οὐκ pτο κοὐκ habet ms. VParis.
(22) Σόλωνος. IM. Neander in Τheognidem scιi-