PG 9, col. 649
ἀπόδος ἡμῖν, ἣν ὲγώ τε καὶ 6 Σωτήρ σοι παρακατε-
θέμεθα ἐπὶ τῆςῈκκλησίας, ἧς προκαθέζῃ, μάρτυρος.»
'0 δὲ τὸ μὲν πρῶτον ἐξεπλάγη, χρήματα οἰόμενος,
ἅπερ οὐκ ἔλαϐε, συκοφαντεῖσθαι· καὶ οὔτε πιστεύειν
εἶχεν ὑπὲρ ὧν οὐκ εἶχεν, οὔτε ἀπιστεῖν Ἰωάννῃ. Ὡς
δὲ· «Τὸν νεανίσκον, εἶπεν, ἀπαιτῶ καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ
ἀδελφοῦ, ι στενάξας (68) κάτωθεν 6 πρεσϐύτης καί
τι καὶ ἐπιδακρύσας· ι Ἐκεῖνος, ἔφη, τέθνηκε. Πῶς,
καὶ τίνα θάνατον; Θεῷ τέθνηκεν, εἶπεν. Ἀπέϐη γὰρ
πονηρὸς καὶ ἐξώλης, καὶ τὸ κεφάλαιον, λῃστής· καὶ
νῦν ἀντὶ τῆς ἐκκλησίας τὸ ὅρος κατείληφε μεθ’ ὁμοίου
στρατωηικοῦ. ι Καταρρηξάμενος οὖν τὴν ἐσθῆτα 6
ἀπόστολος , καὶ μετά μεγάλης οἰμωγῆς πληξάμενος
τὴν κεφαλήν· ι Καλόν γε, ἔφη, φύλακα τῆς τάδελφοῦ
ψυχῆς κατέλιπον. ῗΑλλ’ ἵππος ἢδη μοι παρέστω, καὶ
ἡγεμὼν γινέσθω μοί τις τῆς ὁδοῦ. »Ἕλαυνεν ῶσπερ
οεῖχεν αὐτόθεν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας. Ἐλθὼν δὲ είς τὸ
,ο χωρίον, ὑπὸ τῆς προφυλακῆς τῶν λῃστῶν ἁλίσκεται,
ν μήτε φεύγων, μήτε παραιτούμενος, ἀλλά βοῶνί Ἐπὶ
τοῦτ’ ἐλήλυθα, ἐπὶ τὸν ἄρχοντα ὑμῶν ἀναγάγετέ με.»
Ὃς τέως, ῶσπερ ῶπλιστο, ἀνέμενεν. Ὡς δὲ π’ροσιόντα ,
ἐγνώρισε τὸν Ἰωάννην, είς φυγὴν αἰδεσθεὶς ἐτράπε-
το. '0 δὲ ἐδίωκεν ἀνά κράτος, ἐπιλαθόμενος τῆς ὴλιὲ
κίας τῆς ἑαυτοῦ, κεκραγώς · ι Τί με φεύγεις, τέκνον,
τὸν σαυτοῦ πατέρα, τὸν γυμνὸν, τὸν γέροντας Ἐλέη-
σόν με, τέκνον· μὴ φοϐοὗο ἔχεις ἔτι ζωῆς ἐλπίδα. C
Ἐγὼ Χριστῷ δώσω λόγον ὑπὲρ σού · ἂν δέῃ, τὸν σὺν
θάνατον ἑκὼν ὑπομενῶ, ὡς 6 Κύριος τὸν ὑπὲρ ἡμῶν· ⁸
ὑπὲρ σοῦ τὴν ψυχὴν ἀντιδώσω τὴν ὲμήν. Στῆθι, πί-
στευσονο Χριστός με ἀπέστειλεν. »Ὀ δὲ ἀκούσας
πρῶτον μὲν ἔστη κάτω βλέπων· εἶτα ἔρριψε τά ὅπλα,
εἶτα τρέμων ἒκλᾳε πικρῶς. Προσελθόντα δὲ τδνγέ-
ροντα, περιέλαϐεν ἀπολογούμενος ταῖς οἰμωγαῖς ὡς
ἐδύνατο, καὶ τοῖς δάκρυσι βαπτιζόμενος ἐκ δευτέρου,
μόνην ἀποκρύπτων τὴν δεξιάν. Ὀ δὲ ἐγγυώμενος,
ἒπομνύμενος, ώς ἄφεσιν αὐτῷ παρά τοῦ Σωτῆρος εύ-
ρηται, δεόμενος, γονυπετῶν, αὐτὴν τὴν δεξιάν ὼς
ὑπὸ τῆς μετανοίας κεκαθαρμένην καταφιλῶν,“ ἐπὶ
τὴν ἐκκλησίαν ἐπανήγαγε. Καὶ δαψιλέσι μὲν εὐχαῖς
ἑξαιτού μενος, συνεχέσι δὲ νηστείαις συναγωνιζόμενος,
ποικίλαις δὲ ρήσεσι (49) λόγων κατεπᾴδων αὐτοῦ τὴν
γνώμην, οὐ πρότερον ἀπῆλθεν, ὥς φασι, πρὶν αὐτὸν
κατέστησε τῇ Ἐκκλησία, διδοὺς (50) μέγα παρά-
δειγμα μετανοίας ἀληθινῆς καὶ μέγα γνώρισμα πα-
λιγγενείας (51) , τρόπαιον ἀναστάσεως ἐλπιζομέ-
νης (52), ὅταν ὲν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος οἱ ἄγγελοι
«ob; ἀληθῶς μετανοοῦντας δέξωνται είς ὲπουρανίους
σκηνὰς, φαιδρῶς γεγηθότες, ὑμνοῦντες, άνοιγνύντες
τοὺς οὐρανούςο πρὸ δὲ πάντων αὐτὸς 6 Σωτὴρ προα-
›Ῑ‹ Ρ. νίζε) ED. POTTER.
(48) Στενᾴξας. Anastas. Sinaita, στενάζει μέγα
ἰκίβάθουςζ εἶτα δακρύειλιτεέιλ.ζ __ _ λ
(ιθὶ-βρήσεσι. ουά. Regi. Gall., σειρῇσι λόγων,
ut et Niceph. lib. ιι, c. ἥξω. γ γ λ ,
(50) Διδούς. Anastas. Sinaita addit, ἕως αὐτὸν
Pri-nox. Gn. ΙΧι
θέμεθα ἐπὶ τῆςῈκκλησίας, ἧς προκαθέζῃ, μάρτυρος.»
'0 δὲ τὸ μὲν πρῶτον ἐξεπλάγη, χρήματα οἰόμενος,
ἅπερ οὐκ ἔλαϐε, συκοφαντεῖσθαι· καὶ οὔτε πιστεύειν
εἶχεν ὑπὲρ ὧν οὐκ εἶχεν, οὔτε ἀπιστεῖν Ἰωάννῃ. Ὡς
δὲ· «Τὸν νεανίσκον, εἶπεν, ἀπαιτῶ καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ
ἀδελφοῦ, ι στενάξας (68) κάτωθεν 6 πρεσϐύτης καί
τι καὶ ἐπιδακρύσας· ι Ἐκεῖνος, ἔφη, τέθνηκε. Πῶς,
καὶ τίνα θάνατον; Θεῷ τέθνηκεν, εἶπεν. Ἀπέϐη γὰρ
πονηρὸς καὶ ἐξώλης, καὶ τὸ κεφάλαιον, λῃστής· καὶ
νῦν ἀντὶ τῆς ἐκκλησίας τὸ ὅρος κατείληφε μεθ’ ὁμοίου
στρατωηικοῦ. ι Καταρρηξάμενος οὖν τὴν ἐσθῆτα 6
ἀπόστολος , καὶ μετά μεγάλης οἰμωγῆς πληξάμενος
τὴν κεφαλήν· ι Καλόν γε, ἔφη, φύλακα τῆς τάδελφοῦ
ψυχῆς κατέλιπον. ῗΑλλ’ ἵππος ἢδη μοι παρέστω, καὶ
ἡγεμὼν γινέσθω μοί τις τῆς ὁδοῦ. »Ἕλαυνεν ῶσπερ
οεῖχεν αὐτόθεν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας. Ἐλθὼν δὲ είς τὸ
,ο χωρίον, ὑπὸ τῆς προφυλακῆς τῶν λῃστῶν ἁλίσκεται,
ν μήτε φεύγων, μήτε παραιτούμενος, ἀλλά βοῶνί Ἐπὶ
τοῦτ’ ἐλήλυθα, ἐπὶ τὸν ἄρχοντα ὑμῶν ἀναγάγετέ με.»
Ὃς τέως, ῶσπερ ῶπλιστο, ἀνέμενεν. Ὡς δὲ π’ροσιόντα ,
ἐγνώρισε τὸν Ἰωάννην, είς φυγὴν αἰδεσθεὶς ἐτράπε-
το. '0 δὲ ἐδίωκεν ἀνά κράτος, ἐπιλαθόμενος τῆς ὴλιὲ
κίας τῆς ἑαυτοῦ, κεκραγώς · ι Τί με φεύγεις, τέκνον,
τὸν σαυτοῦ πατέρα, τὸν γυμνὸν, τὸν γέροντας Ἐλέη-
σόν με, τέκνον· μὴ φοϐοὗο ἔχεις ἔτι ζωῆς ἐλπίδα. C
Ἐγὼ Χριστῷ δώσω λόγον ὑπὲρ σού · ἂν δέῃ, τὸν σὺν
θάνατον ἑκὼν ὑπομενῶ, ὡς 6 Κύριος τὸν ὑπὲρ ἡμῶν· ⁸
ὑπὲρ σοῦ τὴν ψυχὴν ἀντιδώσω τὴν ὲμήν. Στῆθι, πί-
στευσονο Χριστός με ἀπέστειλεν. »Ὀ δὲ ἀκούσας
πρῶτον μὲν ἔστη κάτω βλέπων· εἶτα ἔρριψε τά ὅπλα,
εἶτα τρέμων ἒκλᾳε πικρῶς. Προσελθόντα δὲ τδνγέ-
ροντα, περιέλαϐεν ἀπολογούμενος ταῖς οἰμωγαῖς ὡς
ἐδύνατο, καὶ τοῖς δάκρυσι βαπτιζόμενος ἐκ δευτέρου,
μόνην ἀποκρύπτων τὴν δεξιάν. Ὀ δὲ ἐγγυώμενος,
ἒπομνύμενος, ώς ἄφεσιν αὐτῷ παρά τοῦ Σωτῆρος εύ-
ρηται, δεόμενος, γονυπετῶν, αὐτὴν τὴν δεξιάν ὼς
ὑπὸ τῆς μετανοίας κεκαθαρμένην καταφιλῶν,“ ἐπὶ
τὴν ἐκκλησίαν ἐπανήγαγε. Καὶ δαψιλέσι μὲν εὐχαῖς
ἑξαιτού μενος, συνεχέσι δὲ νηστείαις συναγωνιζόμενος,
ποικίλαις δὲ ρήσεσι (49) λόγων κατεπᾴδων αὐτοῦ τὴν
γνώμην, οὐ πρότερον ἀπῆλθεν, ὥς φασι, πρὶν αὐτὸν
κατέστησε τῇ Ἐκκλησία, διδοὺς (50) μέγα παρά-
δειγμα μετανοίας ἀληθινῆς καὶ μέγα γνώρισμα πα-
λιγγενείας (51) , τρόπαιον ἀναστάσεως ἐλπιζομέ-
νης (52), ὅταν ὲν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος οἱ ἄγγελοι
«ob; ἀληθῶς μετανοοῦντας δέξωνται είς ὲπουρανίους
σκηνὰς, φαιδρῶς γεγηθότες, ὑμνοῦντες, άνοιγνύντες
τοὺς οὐρανούςο πρὸ δὲ πάντων αὐτὸς 6 Σωτὴρ προα-
›Ῑ‹ Ρ. νίζε) ED. POTTER.
(48) Στενᾴξας. Anastas. Sinaita, στενάζει μέγα
ἰκίβάθουςζ εἶτα δακρύειλιτεέιλ.ζ __ _ λ
(ιθὶ-βρήσεσι. ουά. Regi. Gall., σειρῇσι λόγων,
ut et Niceph. lib. ιι, c. ἥξω. γ γ λ ,
(50) Διδούς. Anastas. Sinaita addit, ἕως αὐτὸν
Pri-nox. Gn. ΙΧι