PG 90, col. 77
Ἀθανάσιος ὑποποιησάμενος, ἐπιδοιάζοντά πως περὶ
τὰς διττὰς ἐνεργείας καὶ τὰ θελήματα τῶν δύο φύ-
σεων ἐγηατέστησε· παρʼ ὁ δὴ καὶ πείθει καὶ Σεργίῳ
τῷ Κωνσταντινουπόλεως ἀναθέσθαι τὰ δεδογμένα
ἀλλὰ μὴν καὶ Κῦρον (a) ἐκεῖνον τὸν Φάσιδος, πρὸς
ἑαυτὸν ἤδη μετακαλέσασθαι, πυθέσθαι τέ φησι κά-
κεῖνον, πῶς ἄρα χρὴ περὶ τούτου δοξάζειν· καὶ ὅπερ
τούτοις εῖη δοκοῦν, τοῦτʼ εἶναι καὶ αὐτῷ συνδοκοῦν.
Ἡδει γὰρ ὁ δύστροπος, ἐκατέρους τῇ μιᾷ ἐνεργείᾳ,
καὶ τῷ ἐνὶ στοιχοῦντας θελήματι. Ὡς δʼ Ἡράκλειος
τὸν μὲν πρὸς ἐαυτὸν μετάκλητον ἐποιήσατο, τὸν Κὐ-
ρον, τῷ δὲ πατριάρχῃ γράμαασι περὶ τῶν δεδογμέ-
νων ἐσήμανεν, εὗρε δʼ ἀμφοτέρους τὸ μονοθέλητον
ἐπίσης περιθάλποντας δόγμα, συναινοῦντάς τε αὖ κὰ-
κείνῳ τὰ ἴσα φρονεῖν ἀνεπιδοιάστως· τότε δὴ ὅλος
τῆς ἐναντίας γίνεέαι μοίρας, καὶ τοῦ ἀθελήτου μᾶλ-
λον εἰπεῖν, ἢ μονοθελήτου, θελήματος.
tius, quam unius sssertor vluntatis, audiret.
6. Καὶ δὴ κατὰ τάχος καὶ τῷ προέδρῳ τῆε ώ-
μης ἀνατίθησι τὰ δογματισθέντα· ὥσπερ ἀδικεῖν νο-
μίζωων, εἰ εὴ καὶ τοὺς ἀπανταχοῦ γῆς, τῆς οἰκείας
ἀναπλήσειε ζύμης, καὶ τῆς λοιμώδους μεταδοίη αἰ-
ρέσεως. Ἀλλʼ ὁ θεῖος οὗτος ἀνὴρ, ἀπάτην νομίσας τὰ
παρʼ ἐκείνου, σαφῆ· καὶ τῆς φαύλης προσοχθίσας
κακοδοξίας, οὐ μόνον ἀντιγράφοις καὶ δυναταῖς ἀν-
τιῤῥάσεσι διελέγχει καὶ ἀνατρέπει τὰ προτεινόμενα·
ἀλλὰ καὶ ἀναθέματι περιβάλλει τοὺς ἐκεῖνα κρατοῦν-
τας καὶ περιέποντας. Ἀλλʼ οὐδὲν Ἡράκλειον ὦνη-
σεν, ἅτε μὴ ἐπιπόλαιον, ἀλλὰ κατὰ βάθος τὴν κακίαν
εἰσδεδεγμένον· ὅς σπεύδει μετὰ μικρὸν, καὶ τὴν Ἀλε-
ξάνδρειαν τούτου δὴ τοῦ μύσους ἐμπλῆσαι, Κῦρον
τὸν σύμφρονα στείλας ταύτῃ ἐπίσκοπον, ὡς ἂν εἴη
καὶ αὐτὴ Ἀλεξάνδρεια συμφρονοῦσα τὰ ἴσα καὶ διολ-
λυμένη. Ἀμέλει καὶ Κῦρος Θεοδώρῳ τῷ τῆς Φαρὰν
ἐπισκόπῳ πρὸς λόγους ἐλθὼν, σφόδρα αὐτῷ τοῖς ΕΜο-
νοθελήταις συνομαρτοῦντι, ποιεῖται ἤδη σὺν τούτῳ
τὴν οὕτω καλουμένην ὑδροβαφῇ ἔνωσιν· οἶμαι δὲ
τοῦτο σημαίνειν, τὴν ἐξίτηλον καὶ ὑδαρώδη βαφὴν,
καὶ οἶον πεφυρμένην καὶ ἀδιάγνωστον, καὶ μηδʼ ὁπο-
τέραν τῶν χροιῶν καθαρῶς διασώζουσαν· ῖνʼ ἐξῇ πάν-
τως καὶ τούτοις, ὀποτέρως ἂν βούλοιντο, φύρειν καὶ
τυγχεῖν καὶ ἀνακιρνᾷν τὴν δογματιζομένην ἐνέργειαν·
καὶ μήθʼ ἀπλῆνταύτην, μήτε διπλῆν, μήτʼ οὐδετέραν,
ὁ καὶ ἀληθὲς εἰπεῖν, οἴαν τε οὕσαν ἢ νοεῖσθαι ἢ ὀνο-
μάζεσθαι.
telligi aut dicit queat.
1. Ἀλλʼ οὗτοι μὲν, ὡς αὐτοί γε ἔδοξαν καὶ τοὺς
ἡπατημένους ἔπεισαν, τὴν μίαν ἐνέργειαν καὶ τὸ ἐν
φυσικὸν ἐπικυρώσαντες θέλημα, λαβὴν καὶ τοῖς Ἰα-
κωβίταις καὶ τοῖς ἀπὸ Θεοδοσίου δεδώκασι, τῆς ἡμε-
τέρας καταυχᾶσθαι πίστεως, καὶ ἐν γέλωτι καὶ τω-
θασμῷ τὴν ἐν Χαλκηδόνι τίθεσθαι σύνοδον· «ἱ καὶ
κακοῦργῳ προῦφερον γνώμῃ, ὡς καὶ αὐτὴγ Χαλκη-
(a) Gr. Bild. ubique Κύρον : a lesych. et Suid.
perinde Κῦρον.
(b) AMiter hæc gesta Joannes pontifex exstincto
Bonorin, sic hæresin damnat, in quam ille indul-
τὰς διττὰς ἐνεργείας καὶ τὰ θελήματα τῶν δύο φύ-
σεων ἐγηατέστησε· παρʼ ὁ δὴ καὶ πείθει καὶ Σεργίῳ
τῷ Κωνσταντινουπόλεως ἀναθέσθαι τὰ δεδογμένα
ἀλλὰ μὴν καὶ Κῦρον (a) ἐκεῖνον τὸν Φάσιδος, πρὸς
ἑαυτὸν ἤδη μετακαλέσασθαι, πυθέσθαι τέ φησι κά-
κεῖνον, πῶς ἄρα χρὴ περὶ τούτου δοξάζειν· καὶ ὅπερ
τούτοις εῖη δοκοῦν, τοῦτʼ εἶναι καὶ αὐτῷ συνδοκοῦν.
Ἡδει γὰρ ὁ δύστροπος, ἐκατέρους τῇ μιᾷ ἐνεργείᾳ,
καὶ τῷ ἐνὶ στοιχοῦντας θελήματι. Ὡς δʼ Ἡράκλειος
τὸν μὲν πρὸς ἐαυτὸν μετάκλητον ἐποιήσατο, τὸν Κὐ-
ρον, τῷ δὲ πατριάρχῃ γράμαασι περὶ τῶν δεδογμέ-
νων ἐσήμανεν, εὗρε δʼ ἀμφοτέρους τὸ μονοθέλητον
ἐπίσης περιθάλποντας δόγμα, συναινοῦντάς τε αὖ κὰ-
κείνῳ τὰ ἴσα φρονεῖν ἀνεπιδοιάστως· τότε δὴ ὅλος
τῆς ἐναντίας γίνεέαι μοίρας, καὶ τοῦ ἀθελήτου μᾶλ-
λον εἰπεῖν, ἢ μονοθελήτου, θελήματος.
tius, quam unius sssertor vluntatis, audiret.
6. Καὶ δὴ κατὰ τάχος καὶ τῷ προέδρῳ τῆε ώ-
μης ἀνατίθησι τὰ δογματισθέντα· ὥσπερ ἀδικεῖν νο-
μίζωων, εἰ εὴ καὶ τοὺς ἀπανταχοῦ γῆς, τῆς οἰκείας
ἀναπλήσειε ζύμης, καὶ τῆς λοιμώδους μεταδοίη αἰ-
ρέσεως. Ἀλλʼ ὁ θεῖος οὗτος ἀνὴρ, ἀπάτην νομίσας τὰ
παρʼ ἐκείνου, σαφῆ· καὶ τῆς φαύλης προσοχθίσας
κακοδοξίας, οὐ μόνον ἀντιγράφοις καὶ δυναταῖς ἀν-
τιῤῥάσεσι διελέγχει καὶ ἀνατρέπει τὰ προτεινόμενα·
ἀλλὰ καὶ ἀναθέματι περιβάλλει τοὺς ἐκεῖνα κρατοῦν-
τας καὶ περιέποντας. Ἀλλʼ οὐδὲν Ἡράκλειον ὦνη-
σεν, ἅτε μὴ ἐπιπόλαιον, ἀλλὰ κατὰ βάθος τὴν κακίαν
εἰσδεδεγμένον· ὅς σπεύδει μετὰ μικρὸν, καὶ τὴν Ἀλε-
ξάνδρειαν τούτου δὴ τοῦ μύσους ἐμπλῆσαι, Κῦρον
τὸν σύμφρονα στείλας ταύτῃ ἐπίσκοπον, ὡς ἂν εἴη
καὶ αὐτὴ Ἀλεξάνδρεια συμφρονοῦσα τὰ ἴσα καὶ διολ-
λυμένη. Ἀμέλει καὶ Κῦρος Θεοδώρῳ τῷ τῆς Φαρὰν
ἐπισκόπῳ πρὸς λόγους ἐλθὼν, σφόδρα αὐτῷ τοῖς ΕΜο-
νοθελήταις συνομαρτοῦντι, ποιεῖται ἤδη σὺν τούτῳ
τὴν οὕτω καλουμένην ὑδροβαφῇ ἔνωσιν· οἶμαι δὲ
τοῦτο σημαίνειν, τὴν ἐξίτηλον καὶ ὑδαρώδη βαφὴν,
καὶ οἶον πεφυρμένην καὶ ἀδιάγνωστον, καὶ μηδʼ ὁπο-
τέραν τῶν χροιῶν καθαρῶς διασώζουσαν· ῖνʼ ἐξῇ πάν-
τως καὶ τούτοις, ὀποτέρως ἂν βούλοιντο, φύρειν καὶ
τυγχεῖν καὶ ἀνακιρνᾷν τὴν δογματιζομένην ἐνέργειαν·
καὶ μήθʼ ἀπλῆνταύτην, μήτε διπλῆν, μήτʼ οὐδετέραν,
ὁ καὶ ἀληθὲς εἰπεῖν, οἴαν τε οὕσαν ἢ νοεῖσθαι ἢ ὀνο-
μάζεσθαι.
telligi aut dicit queat.
1. Ἀλλʼ οὗτοι μὲν, ὡς αὐτοί γε ἔδοξαν καὶ τοὺς
ἡπατημένους ἔπεισαν, τὴν μίαν ἐνέργειαν καὶ τὸ ἐν
φυσικὸν ἐπικυρώσαντες θέλημα, λαβὴν καὶ τοῖς Ἰα-
κωβίταις καὶ τοῖς ἀπὸ Θεοδοσίου δεδώκασι, τῆς ἡμε-
τέρας καταυχᾶσθαι πίστεως, καὶ ἐν γέλωτι καὶ τω-
θασμῷ τὴν ἐν Χαλκηδόνι τίθεσθαι σύνοδον· «ἱ καὶ
κακοῦργῳ προῦφερον γνώμῃ, ὡς καὶ αὐτὴγ Χαλκη-
(a) Gr. Bild. ubique Κύρον : a lesych. et Suid.
perinde Κῦρον.
(b) AMiter hæc gesta Joannes pontifex exstincto
Bonorin, sic hæresin damnat, in quam ille indul-