PG 92, col. 1335
omnia tribuenda essent..qu:e sub Georgii nomine veniunt, .non definivit. Angelus Maria Quirinius,
S. R. Ε. cardmalrs amnhssrmns- cum ιη diatriba ι annosita ad Vetus Ofictum Quadraaesrmale greci:
S. R. Ε. cardinalis amplissimus. cum "in diatriba 4 apposita ad Vetus ozaena? Quodrqgesiurale ϐτςςὶε
orthodoxa: ex Tnodio vuluare. Lallntlmfllte facere statuisset canonem a necis dici solitum tu Dominus
orthodoxae” Triodio fatigare. Latinumque facere statuisset pauonem a_Gr_:rci_s dici solitum iu Domino:
Septuagesimre, qua; τοῦ Τέλώνου καὶ Φαρισαέου a parabola Pulilicani et lerisaai nuncupatur. ipsum ⁸τι·
nonem'prael‘erre' titulum Georgii animadvertit, et'Allatii secutus auctoritatem._quis ille esset’f‘veorgies,
statim dubitavit ς quamvis Nicomediensem cum Pisida coniungenmm esse. eumdemque unum fuisse ex eo
contenderit, quod nonnullis Orationibus varii codices modo‘Goorgii Nicomediensis.’ modo Georgii Cher-
tophyljrcis nomen praeportant. Ome conjectura. quam levis sit, constat ex iis quae in Priel‘atione’de utm-
que ‘Georgiof attigimus. Rem tamen nobis gratissimam fecisset Quirinius. _s_i quas in codicibus o_n-_
tiones Georgii Nicarnedieusis, quas Chortophylocis nomine invenit inscriptasaindirasset‘ :_ inde enim ανξιΞῄ
[orsan potuisset, numialiquid' inter ipsas Orationes exsistat, quod Georgio Pisidae videatur convenire.
Cauon certe Scottiagesimai. qui nomen prmfert simpliciterAGeorgii, Georgio nostro non est adjudicandus;
longe enim‘distat ai'sulitilitate et argutiis styli Pisidani, Quidquid tamen ea de re sit, constat non temere
nos’arbitrari. Georgium Pisidam unum ex iis fuisse, qui in Gra'zcorum‘ libros ecclesiasticos aliquiqu suo
comportaru nt ; quamvis enim nonnulli existimat-crint sarculo octavo antiquiores non fuisse huiusmodi scrip-
tores, quam sententiam tuetur Fianc. Ant. de Simeonibus in Specimine anfimadrers. in Triodirmi ; tamen
ipso Leone Allalio teste De libris et rebus Ecclcs. Cra’r. ubi de Triodiodisserit, certum est huius libri
auctores plures et varios fuisse. qui pro tempore alia atque alia addendo, librum armis parvumpa- σε, neque
exiguum,'ma{iorem etiam 'usque od fastidiunt fecere... Mur-tores. quo propius aberant α Christo. et dieiu
orauenie. me ius aure erant veritatis cernentes. omime. et sine ulla offensione sanctorum laudes et fidei deamata
proqenie, melius quo: erant veritatis cernentes. optime, et sine ulla offensione savjrtorum [audes et fidei dogmate
decantat-unt, etc: Unde qua: diflicultas, si dicamus hymnum Ara'tliistuma Georgio Pisida fuisse‘cou'iposi-
tum, etcazteris orationibus ab auctoribus sequioris πεινί conflatis Triodjo fuisse unitum? Omnes profecto eni-
diti viri, qui de hoc Bymuo tractarunt, illum firmum ratumque. habuerunt. tuin primum fuisse composi-
tum,_eta Graecis in laudem Virginis recitatum. quando “eraditis de (Σιρομηο et Cliosroa victor evasit,
Quod quidem apertissime etiam evincunt illa Acat
τὰ νικητήρια. ὡξ-λυτρωθξῖσα τῶν Δδεινῶν εὐχαριστήριαὰναὲίρᾲφω σοιῆ fudit; σου, Ggosdge§_Caétt>_r_-u_rn utrum
lue coniectura: aliquid valeant ad id probandum, quod intendimus, sapientiorum erit judicium. Nobis certe
persuaéum est, nulli melius quam Pisidae hymnum Acetliistum posse vindicari.
ww
GEORGII Pisum;
Τροπάριον.
τὸ προσταχθὲν μυστικῶς λαϐὼν ὲν γνώσει, ιν τῇ
σκηνῇ τοῦ Ἰωσὴφ σπουδῇ laniatu 6 ἀσώματος, λέ-
γων τῇ ἁπειροτάμῳ· Ὅ κλίνας τῇ καταϐάσει τοὺς
οὐρανοὺς χωρεϊται ἀναλλοιώτως ὅλος ὲν σοί ο ὃν καὶ
βλέπων ὲν μήτρᾳ σου λαϐόντα δούλου μορφὴν ἐξεστα-
put κραυγάζε ιν σοι ·
Χαῖρε, νύμφη ἁνύμφιυτε.
Κοντάκιον.
Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρω·
. θεῖσα τῶν δεινιῖιν, εύχαριστήρια ἀναγράφω σοι ἠ πό-
λις σου, Θεοτόκε ο ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσ-
μάχητον. ὲκ παντοίων με κινδύνων ὲλευθέρωσον ο
ἵνα κράζω σοι · ’
Χαῖρε, νύ μῳη ἀνύ μιρευτε.
ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤῸ Υ OIKOI,
Ὧν εἰς ἀνάγνωσιν ἵσταται· oi αὐτοὶ δὲ οἴκοι
εἱσι κατὰ ἀλεςὰϐητον, ἤγουν κδ’, καὶ ,λέγονται
παρὰ τοῦ ἱερέως. -δ
Ἀγγελος πρωτοστάτης οὐρανόθεν ἐπέμφθη εἰπεῖν
τῇ θεοτὸκῳ τὸ Χαῖρε · καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φιν)νῇ
S. R. Ε. cardmalrs amnhssrmns- cum ιη diatriba ι annosita ad Vetus Ofictum Quadraaesrmale greci:
S. R. Ε. cardinalis amplissimus. cum "in diatriba 4 apposita ad Vetus ozaena? Quodrqgesiurale ϐτςςὶε
orthodoxa: ex Tnodio vuluare. Lallntlmfllte facere statuisset canonem a necis dici solitum tu Dominus
orthodoxae” Triodio fatigare. Latinumque facere statuisset pauonem a_Gr_:rci_s dici solitum iu Domino:
Septuagesimre, qua; τοῦ Τέλώνου καὶ Φαρισαέου a parabola Pulilicani et lerisaai nuncupatur. ipsum ⁸τι·
nonem'prael‘erre' titulum Georgii animadvertit, et'Allatii secutus auctoritatem._quis ille esset’f‘veorgies,
statim dubitavit ς quamvis Nicomediensem cum Pisida coniungenmm esse. eumdemque unum fuisse ex eo
contenderit, quod nonnullis Orationibus varii codices modo‘Goorgii Nicomediensis.’ modo Georgii Cher-
tophyljrcis nomen praeportant. Ome conjectura. quam levis sit, constat ex iis quae in Priel‘atione’de utm-
que ‘Georgiof attigimus. Rem tamen nobis gratissimam fecisset Quirinius. _s_i quas in codicibus o_n-_
tiones Georgii Nicarnedieusis, quas Chortophylocis nomine invenit inscriptasaindirasset‘ :_ inde enim ανξιΞῄ
[orsan potuisset, numialiquid' inter ipsas Orationes exsistat, quod Georgio Pisidae videatur convenire.
Cauon certe Scottiagesimai. qui nomen prmfert simpliciterAGeorgii, Georgio nostro non est adjudicandus;
longe enim‘distat ai'sulitilitate et argutiis styli Pisidani, Quidquid tamen ea de re sit, constat non temere
nos’arbitrari. Georgium Pisidam unum ex iis fuisse, qui in Gra'zcorum‘ libros ecclesiasticos aliquiqu suo
comportaru nt ; quamvis enim nonnulli existimat-crint sarculo octavo antiquiores non fuisse huiusmodi scrip-
tores, quam sententiam tuetur Fianc. Ant. de Simeonibus in Specimine anfimadrers. in Triodirmi ; tamen
ipso Leone Allalio teste De libris et rebus Ecclcs. Cra’r. ubi de Triodiodisserit, certum est huius libri
auctores plures et varios fuisse. qui pro tempore alia atque alia addendo, librum armis parvumpa- σε, neque
exiguum,'ma{iorem etiam 'usque od fastidiunt fecere... Mur-tores. quo propius aberant α Christo. et dieiu
orauenie. me ius aure erant veritatis cernentes. omime. et sine ulla offensione sanctorum laudes et fidei deamata
proqenie, melius quo: erant veritatis cernentes. optime, et sine ulla offensione savjrtorum [audes et fidei dogmate
decantat-unt, etc: Unde qua: diflicultas, si dicamus hymnum Ara'tliistuma Georgio Pisida fuisse‘cou'iposi-
tum, etcazteris orationibus ab auctoribus sequioris πεινί conflatis Triodjo fuisse unitum? Omnes profecto eni-
diti viri, qui de hoc Bymuo tractarunt, illum firmum ratumque. habuerunt. tuin primum fuisse composi-
tum,_eta Graecis in laudem Virginis recitatum. quando “eraditis de (Σιρομηο et Cliosroa victor evasit,
Quod quidem apertissime etiam evincunt illa Acat
τὰ νικητήρια. ὡξ-λυτρωθξῖσα τῶν Δδεινῶν εὐχαριστήριαὰναὲίρᾲφω σοιῆ fudit; σου, Ggosdge§_Caétt>_r_-u_rn utrum
lue coniectura: aliquid valeant ad id probandum, quod intendimus, sapientiorum erit judicium. Nobis certe
persuaéum est, nulli melius quam Pisidae hymnum Acetliistum posse vindicari.
ww
GEORGII Pisum;
Τροπάριον.
τὸ προσταχθὲν μυστικῶς λαϐὼν ὲν γνώσει, ιν τῇ
σκηνῇ τοῦ Ἰωσὴφ σπουδῇ laniatu 6 ἀσώματος, λέ-
γων τῇ ἁπειροτάμῳ· Ὅ κλίνας τῇ καταϐάσει τοὺς
οὐρανοὺς χωρεϊται ἀναλλοιώτως ὅλος ὲν σοί ο ὃν καὶ
βλέπων ὲν μήτρᾳ σου λαϐόντα δούλου μορφὴν ἐξεστα-
put κραυγάζε ιν σοι ·
Χαῖρε, νύμφη ἁνύμφιυτε.
Κοντάκιον.
Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρω·
. θεῖσα τῶν δεινιῖιν, εύχαριστήρια ἀναγράφω σοι ἠ πό-
λις σου, Θεοτόκε ο ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσ-
μάχητον. ὲκ παντοίων με κινδύνων ὲλευθέρωσον ο
ἵνα κράζω σοι · ’
Χαῖρε, νύ μῳη ἀνύ μιρευτε.
ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤῸ Υ OIKOI,
Ὧν εἰς ἀνάγνωσιν ἵσταται· oi αὐτοὶ δὲ οἴκοι
εἱσι κατὰ ἀλεςὰϐητον, ἤγουν κδ’, καὶ ,λέγονται
παρὰ τοῦ ἱερέως. -δ
Ἀγγελος πρωτοστάτης οὐρανόθεν ἐπέμφθη εἰπεῖν
τῇ θεοτὸκῳ τὸ Χαῖρε · καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φιν)νῇ