PG 93, col. 1196
ἐκεῖνον τὸν καιρὴν , ὥστε μὴ ἀπολέσῦαι, καὶ ἄλλῳ 6
Μωῦτῆς τῷ λαῴ διετάξατο, T6 δὲ ἀληθέστερον εἰς
τὸ τέλος εὶς σύνεσιν 6 ψαλμδς ἐπιγέγραπται,
ἐπειδὴ προμηνύει τὸ βάπτισμα, ὃ πρὸς τῷ τέλει μὲν
καὶ μετὰ τοὺς ’Ῑουδαῖκοὺς καθαρισμοὺς νενομοθέτη-
ται. Προελρεῖν δὲ τούτῳ σοφία τις ἀληθῶς ὑπάρχει
καὶ σύνεσις.
ΨΑΛΜΟΣ MA’.
ι Περίζωςαι τὴν ῥομφαίαν. ι
Ῥομφαίαν καλεῖ τὸν σταυρόν · αὑτῷ γὰρ καθᾶ-
ττερ ῥομφαίᾳ χρησάμενος, ἐχθροὺς δύο ἀνεῖλε, διά-
Β ϐολον τε καὶ Θάνατον. Μιιιρίν δὲ τὴν σάρκα ἀπὸ
μέ ρους τὸ πᾶν φησι. Ὠς τὸ, οὐδὲ ’ἡγούμενος ἐκ τῶν
μηρῶν αὐτοῦ. Ζώσασθαι τοίνυν τὸν σταυρὸν ἐν τῇ
σαρκὶ τὸν ὅντως δυνατὸν τῇ ὼραιότητι καὶ τῷ κά)-
λει, τουτέττι τῇ θεότητι καὶ τῇ ἁνθρωπότητι παρα-
καλεῖ· ἵνα τῇ μὲν ἁνάσχηται τὰ περὶ ἡμῶν mi-
θη, τῇ suos: παθῶν ὡς ἁπαῦὴς περιγένηται. Ἢ
καὶ φιλανθρωπίαν τὴν ὡραιότητα καὶ τὺ κάλλος
νοήσαιμεν. Οὐδὲν γὰρ οὕτως εὐπρεπὲς τῷ Θεῷ,
τὸ ⁷ σῶσαι τὸ ἴδιον πλάσμα. Καὶ ἓντεινε κατὰ τῶν
ἐχθρῶν, καὶ κατευοδοῡ κατὰ τῶν πιστῶν,“καὶ ,βασὶ-
deus ἑκατέρων, ἵνα τοὺς μὲν ὺποτάξῃς τοὺς ἐχθροὺς,
τοὺς δὲ στεφανώσῃς τοὺς πιστούς. Τοῦτο γὰρ
κριτοῦ καὶ βασιλέως ἴδιον. Ἀλλὰ καὶ ἀληθείας Evs-
κέν 6 Χριστὸς τὴν τῶν Ἰουδαίων ὑπόκρισιν ἔλεγχε,
(ἶ καὶ πραὺτητος δὲ χάριν ἐκαρτέρει πειραζόμενος.
Ἀλλὰ καὶ δεξιὰ τοῦ Υἱοῦ 6 Πατὴρ, ὥσπερ τοῦ Πομ
’πρὸς ό Υἱός. Παρὰ τοῦ Πατρὸς τοίνυν ὁ Χριστὸς 66!;-
γεῖται, οὺχ ὁδηγοῦ χρῄζων, ἀλλ’ ὥσπερ κοινὴν ὁδὸν
εἶναι τοῦ Πατρὸς καὶτοῦ Υίοῦ τὴν καθ’ ἡμᾶς οἰκονο-
μίαν ἣν ὁδεύει μὲν ὁ Υἱὸς (οὗτος γὰρ ἐνεργεῖ τὸ
μυστήριον), ὁδηγεῖ δὲ ὁ Πατὴρ, ὅτι αὐτοῦ εὐδοκία
ἐπράττετο.
ΨΛΛΜΟΣ ΜΘ¹.
ι Πῦρ ἐναντίον αὑτοῦ καυθήσεται. ι
Τί δὲ ἐκείνης τῆς καταιγίδος ἢ τοῦ χειμῶνος σφο-
δρότερον ὅταν ὑπὸ τοῦ ἡμετέρου συνειδότος μαστι-
ζόμεθα, καὶ ὑπὸ τῶν λογισμῶν κατηγορούντων, ἦ
καὶ ἀπολογουμένων κυμάτων δίκην τυπτόμεθα.
ι Προσκαλέσεται τὸν οὐρανόν. ι
Οὐρανὸν καλεῖ τοὺς φρονοῦντας τὰ οὐράνια.
περὶ ὧν ἔλεγεν 6 Παῦλος· Καθὼς ἑρορέσαμεν τὴν·
εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσωμεν καὶ τὴν εἰκὼ-α
’τοῦ ἐπουρανίου. Γῆν καλεῖ τοὺς φρονοῦντας τὰ
γήϊνα, τοὺς τῷ πηλῷ καὶ τῇ πλινθίῳ. δουλεύοντας.
Τούτους τοίνυν συναγαγεῖν ἐπαγγέλλεται, ἴνα τὸν
_ ἑαυτοῦ διακρίνῃ λαὸν, καὶ ἑκάστῳ ἀποδῷ κατὰ τὰ
ἔργα αὑτοῦ.
ι Συνάγετε αὐτῷ τοὺς ὁσίους αὑτοῦ. ι
Περὶ τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων ἐνταῦθα διαλέγεται-
τοίτους γὰρ ὁσίους διὰ τοὺς πατέρας καλεῖ, οἵτινες
τοῦ Θεοῦ τὴν διαθήκην ἐπὶ θυσίαις ταῖς νομιχαῖς
ὁρίζονται, ἀγνοοῦντες ὃτι Burri; μιᾷ 6 Θεός τῇ λογι-
Μωῦτῆς τῷ λαῴ διετάξατο, T6 δὲ ἀληθέστερον εἰς
τὸ τέλος εὶς σύνεσιν 6 ψαλμδς ἐπιγέγραπται,
ἐπειδὴ προμηνύει τὸ βάπτισμα, ὃ πρὸς τῷ τέλει μὲν
καὶ μετὰ τοὺς ’Ῑουδαῖκοὺς καθαρισμοὺς νενομοθέτη-
ται. Προελρεῖν δὲ τούτῳ σοφία τις ἀληθῶς ὑπάρχει
καὶ σύνεσις.
ΨΑΛΜΟΣ MA’.
ι Περίζωςαι τὴν ῥομφαίαν. ι
Ῥομφαίαν καλεῖ τὸν σταυρόν · αὑτῷ γὰρ καθᾶ-
ττερ ῥομφαίᾳ χρησάμενος, ἐχθροὺς δύο ἀνεῖλε, διά-
Β ϐολον τε καὶ Θάνατον. Μιιιρίν δὲ τὴν σάρκα ἀπὸ
μέ ρους τὸ πᾶν φησι. Ὠς τὸ, οὐδὲ ’ἡγούμενος ἐκ τῶν
μηρῶν αὐτοῦ. Ζώσασθαι τοίνυν τὸν σταυρὸν ἐν τῇ
σαρκὶ τὸν ὅντως δυνατὸν τῇ ὼραιότητι καὶ τῷ κά)-
λει, τουτέττι τῇ θεότητι καὶ τῇ ἁνθρωπότητι παρα-
καλεῖ· ἵνα τῇ μὲν ἁνάσχηται τὰ περὶ ἡμῶν mi-
θη, τῇ suos: παθῶν ὡς ἁπαῦὴς περιγένηται. Ἢ
καὶ φιλανθρωπίαν τὴν ὡραιότητα καὶ τὺ κάλλος
νοήσαιμεν. Οὐδὲν γὰρ οὕτως εὐπρεπὲς τῷ Θεῷ,
τὸ ⁷ σῶσαι τὸ ἴδιον πλάσμα. Καὶ ἓντεινε κατὰ τῶν
ἐχθρῶν, καὶ κατευοδοῡ κατὰ τῶν πιστῶν,“καὶ ,βασὶ-
deus ἑκατέρων, ἵνα τοὺς μὲν ὺποτάξῃς τοὺς ἐχθροὺς,
τοὺς δὲ στεφανώσῃς τοὺς πιστούς. Τοῦτο γὰρ
κριτοῦ καὶ βασιλέως ἴδιον. Ἀλλὰ καὶ ἀληθείας Evs-
κέν 6 Χριστὸς τὴν τῶν Ἰουδαίων ὑπόκρισιν ἔλεγχε,
(ἶ καὶ πραὺτητος δὲ χάριν ἐκαρτέρει πειραζόμενος.
Ἀλλὰ καὶ δεξιὰ τοῦ Υἱοῦ 6 Πατὴρ, ὥσπερ τοῦ Πομ
’πρὸς ό Υἱός. Παρὰ τοῦ Πατρὸς τοίνυν ὁ Χριστὸς 66!;-
γεῖται, οὺχ ὁδηγοῦ χρῄζων, ἀλλ’ ὥσπερ κοινὴν ὁδὸν
εἶναι τοῦ Πατρὸς καὶτοῦ Υίοῦ τὴν καθ’ ἡμᾶς οἰκονο-
μίαν ἣν ὁδεύει μὲν ὁ Υἱὸς (οὗτος γὰρ ἐνεργεῖ τὸ
μυστήριον), ὁδηγεῖ δὲ ὁ Πατὴρ, ὅτι αὐτοῦ εὐδοκία
ἐπράττετο.
ΨΛΛΜΟΣ ΜΘ¹.
ι Πῦρ ἐναντίον αὑτοῦ καυθήσεται. ι
Τί δὲ ἐκείνης τῆς καταιγίδος ἢ τοῦ χειμῶνος σφο-
δρότερον ὅταν ὑπὸ τοῦ ἡμετέρου συνειδότος μαστι-
ζόμεθα, καὶ ὑπὸ τῶν λογισμῶν κατηγορούντων, ἦ
καὶ ἀπολογουμένων κυμάτων δίκην τυπτόμεθα.
ι Προσκαλέσεται τὸν οὐρανόν. ι
Οὐρανὸν καλεῖ τοὺς φρονοῦντας τὰ οὐράνια.
περὶ ὧν ἔλεγεν 6 Παῦλος· Καθὼς ἑρορέσαμεν τὴν·
εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσωμεν καὶ τὴν εἰκὼ-α
’τοῦ ἐπουρανίου. Γῆν καλεῖ τοὺς φρονοῦντας τὰ
γήϊνα, τοὺς τῷ πηλῷ καὶ τῇ πλινθίῳ. δουλεύοντας.
Τούτους τοίνυν συναγαγεῖν ἐπαγγέλλεται, ἴνα τὸν
_ ἑαυτοῦ διακρίνῃ λαὸν, καὶ ἑκάστῳ ἀποδῷ κατὰ τὰ
ἔργα αὑτοῦ.
ι Συνάγετε αὐτῷ τοὺς ὁσίους αὑτοῦ. ι
Περὶ τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων ἐνταῦθα διαλέγεται-
τοίτους γὰρ ὁσίους διὰ τοὺς πατέρας καλεῖ, οἵτινες
τοῦ Θεοῦ τὴν διαθήκην ἐπὶ θυσίαις ταῖς νομιχαῖς
ὁρίζονται, ἀγνοοῦντες ὃτι Burri; μιᾷ 6 Θεός τῇ λογι-