PG 93, col. 1197
ι Οὐκ ἐπὶ ταῖς θυσίαις σου ἐλέγξω σε. ι
Ἠπίστουν ἴσως ταῦτα οἱ τῶν Ἰουδαίων παῖδες
ἀκούοντες, καὶ ἠπόρουν εἰ τὸ παντελῶς συμϐῆναι
δυνήσεται , νῦν δὲ ἔργον ὁ λόγος dixqu · οὐκέτι γὰρ
αὐτῶν ἐνεργοῦσιν αί Θυσίαι τοῦ ναοῦ λυθέντος,
πεπτωκότος τοῦ βωμοῦ, καὶ πάσης τῆς ἐπ’ αὑτοῦ
πολιτείας διαφθαρείσης, ἀλλὰ μὴν καὶτῆς πόλεως,
ἰνοα ἔδει μόνον τὰς θυσίας τὰς κατὰ νόμον πράτ-
τεσθαι. Οὐ χρῄζω, φησὶ, θυσιῶν ἀλόγων , ὲττεὶ τί τὸ
κωλὺον τὰ Θηρία καὶ τὰ κτήνη προσφέρεσθαι ; Ἴσως
δὲ θηρία καί κτήνη τὰ ἔθνη λέγει· ,βόας τοὺς ἀπὸ
τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων πιστεύσαντας λέγει, ὧν τὴν
προσφορὰν κεκτημένος οὐκέτι τὰ παρὰ τοῦ λαοῦ
τῶν Ἰουδαίων, ὡς περιττὰ προσδέχεται· περὶ γὰρ
αὐτῶν καὶ τὰ ἑπόμενα λέγεται.
Πετεινὰ δὲ τοῦ οὐρανοῦ τοὺς πιρθενίαν φιλοσο-
φοῦντας ἢ ἐγκράτειαν νόησον · ἐπειδήπερ ἄνω περὶ
τὸν οὐρανὸν, ἴσα τοῖς ἀγγέλοις φιλοσοφοῦντες,
ἶπτανται.
Αὐτὴν τὴν Ἐκκλησίαν λέγει ὡραιότητα τοῦ
ἀγροῦ, δηλαδὴ τοῦ κόσμου τυγχάνουσαν · εὐπρεπὴς
γὰρ ἐγένετο τῇ τοῦ βαπτίσματος χάριτι· ὅθεν οὐκ
εἶπεν, παρ’ ἐμοί ἐστιν, ἀλλὰ , μετ’ ἐμοῦ ἐστιν, ὡς
νύμφη νυμφίουι τούτου γὰρ εἶναι ἠ Ἐκκλησία τοῦ
Χριστοῦ νομίζεται.
ι Θῦσον τῷ Θεῷ Θυσίαν αἰνέσεως. ι
Γενοῦ , φησι , τοῖς ἀγγέλοις ἐφάμιλλος ο μίμησαι
τῇ δοξολογίᾳ τὰ Σεραιρίμ · διήγησαι καθάπερ οἱ οὑ-
ρανοὶ δόξαν Θεοῦ · eum θυσίαν ἥνπερ πᾶσα ἡ κτι-
σις προσφέρει δοξάζουσα διηνεκῶς. Ἴσως δὲ καὶ
θυσίαν αἰνέσεως τὰς ἀρετὰς λέγει, δι’ ὧν ό Θεὸς
αὶγεῑται , τουτέστιν εὐφημεῖται καὶ δοξάζεται · μά-
λ.στα διόπερ τοῖς ἀποστόλοις ἔλεγεν · Λαμψάτω τὸ
φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδω-
σι τὰ καλὰ ὑμῶν ἔργα, καὶ δοξάζουσι τὸν Πατέρα
ὑμῶν τόν ἐν τοῖς οὐραγοῖς.
θλίψιν δὲ τὸν πειρασμὸν, τὸν παρᾶ ἀνθρώπων, ἢ
τοῦ Σιτανᾶ γινόμενον νόησον. ’Ἂν τοίνυν τότε τὸν
Θεὸν ὲπικαλεσώμεθα, ἐξελείτειι ἡμᾶς, ὥσπερ ποτὲ
τὴν Σουσάναν ἐξείλετο· καὶ εἰκότως αὑτὸν πα-
ράὼξον ἡμῖν οἰκονομουμένων πραγμάτων δοξάζομεν.
ι Σύνετε δὴ ταῦτα, οἱ ἐπιλανθανόμενοι. ι
Τὴν ἡμέραν ὑπογραφεῖ τοῦ θανάτου, ὲνῇ καλού-
μενος ἕκαστος μετὰ τάχους ἁρπάζεται. Ὥστε χρὴ
πρὸς ἀλειφὴν τῶν ἁμαρτημάτων ἰδεῖν, ἕως ἡμῖν εἰς
μετάνοιαν καιρὸς δαψιλεύεται.
ε Θυσία αἰνέσεως δοξάσει με. ι
Τίς αὕτη καὶ ποία ὁδός ; 'H κοινωνία τοῦ Δεσποτι-
κοῦ σώματός τε καὶ αἵματος, ἢν αὐτὸς ἡμῖν πρῶτος
ἐν τῇ Σιὼν καταρξάμενος ἔδειξεν. Ἐπειδὴ τοίνυν
εἰς λύτρωσιν τῶν ἁμαρτημάτων τοῖς ).αμ6ἀνουσι δέ-
δοται. εἰκότως ἐστὶ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ’ εἰκότως δὲ
καὶ ὁδὸς πῶς εις οὐρανὸν ὁδεῦσαι τοῖς ὃν δεῖ τρόπον
προσευχομένοις δεικνύουσα.
⁸⁵ Matth. ν, l-6.
Ἠπίστουν ἴσως ταῦτα οἱ τῶν Ἰουδαίων παῖδες
ἀκούοντες, καὶ ἠπόρουν εἰ τὸ παντελῶς συμϐῆναι
δυνήσεται , νῦν δὲ ἔργον ὁ λόγος dixqu · οὐκέτι γὰρ
αὐτῶν ἐνεργοῦσιν αί Θυσίαι τοῦ ναοῦ λυθέντος,
πεπτωκότος τοῦ βωμοῦ, καὶ πάσης τῆς ἐπ’ αὑτοῦ
πολιτείας διαφθαρείσης, ἀλλὰ μὴν καὶτῆς πόλεως,
ἰνοα ἔδει μόνον τὰς θυσίας τὰς κατὰ νόμον πράτ-
τεσθαι. Οὐ χρῄζω, φησὶ, θυσιῶν ἀλόγων , ὲττεὶ τί τὸ
κωλὺον τὰ Θηρία καὶ τὰ κτήνη προσφέρεσθαι ; Ἴσως
δὲ θηρία καί κτήνη τὰ ἔθνη λέγει· ,βόας τοὺς ἀπὸ
τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων πιστεύσαντας λέγει, ὧν τὴν
προσφορὰν κεκτημένος οὐκέτι τὰ παρὰ τοῦ λαοῦ
τῶν Ἰουδαίων, ὡς περιττὰ προσδέχεται· περὶ γὰρ
αὐτῶν καὶ τὰ ἑπόμενα λέγεται.
Πετεινὰ δὲ τοῦ οὐρανοῦ τοὺς πιρθενίαν φιλοσο-
φοῦντας ἢ ἐγκράτειαν νόησον · ἐπειδήπερ ἄνω περὶ
τὸν οὐρανὸν, ἴσα τοῖς ἀγγέλοις φιλοσοφοῦντες,
ἶπτανται.
Αὐτὴν τὴν Ἐκκλησίαν λέγει ὡραιότητα τοῦ
ἀγροῦ, δηλαδὴ τοῦ κόσμου τυγχάνουσαν · εὐπρεπὴς
γὰρ ἐγένετο τῇ τοῦ βαπτίσματος χάριτι· ὅθεν οὐκ
εἶπεν, παρ’ ἐμοί ἐστιν, ἀλλὰ , μετ’ ἐμοῦ ἐστιν, ὡς
νύμφη νυμφίουι τούτου γὰρ εἶναι ἠ Ἐκκλησία τοῦ
Χριστοῦ νομίζεται.
ι Θῦσον τῷ Θεῷ Θυσίαν αἰνέσεως. ι
Γενοῦ , φησι , τοῖς ἀγγέλοις ἐφάμιλλος ο μίμησαι
τῇ δοξολογίᾳ τὰ Σεραιρίμ · διήγησαι καθάπερ οἱ οὑ-
ρανοὶ δόξαν Θεοῦ · eum θυσίαν ἥνπερ πᾶσα ἡ κτι-
σις προσφέρει δοξάζουσα διηνεκῶς. Ἴσως δὲ καὶ
θυσίαν αἰνέσεως τὰς ἀρετὰς λέγει, δι’ ὧν ό Θεὸς
αὶγεῑται , τουτέστιν εὐφημεῖται καὶ δοξάζεται · μά-
λ.στα διόπερ τοῖς ἀποστόλοις ἔλεγεν · Λαμψάτω τὸ
φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδω-
σι τὰ καλὰ ὑμῶν ἔργα, καὶ δοξάζουσι τὸν Πατέρα
ὑμῶν τόν ἐν τοῖς οὐραγοῖς.
θλίψιν δὲ τὸν πειρασμὸν, τὸν παρᾶ ἀνθρώπων, ἢ
τοῦ Σιτανᾶ γινόμενον νόησον. ’Ἂν τοίνυν τότε τὸν
Θεὸν ὲπικαλεσώμεθα, ἐξελείτειι ἡμᾶς, ὥσπερ ποτὲ
τὴν Σουσάναν ἐξείλετο· καὶ εἰκότως αὑτὸν πα-
ράὼξον ἡμῖν οἰκονομουμένων πραγμάτων δοξάζομεν.
ι Σύνετε δὴ ταῦτα, οἱ ἐπιλανθανόμενοι. ι
Τὴν ἡμέραν ὑπογραφεῖ τοῦ θανάτου, ὲνῇ καλού-
μενος ἕκαστος μετὰ τάχους ἁρπάζεται. Ὥστε χρὴ
πρὸς ἀλειφὴν τῶν ἁμαρτημάτων ἰδεῖν, ἕως ἡμῖν εἰς
μετάνοιαν καιρὸς δαψιλεύεται.
ε Θυσία αἰνέσεως δοξάσει με. ι
Τίς αὕτη καὶ ποία ὁδός ; 'H κοινωνία τοῦ Δεσποτι-
κοῦ σώματός τε καὶ αἵματος, ἢν αὐτὸς ἡμῖν πρῶτος
ἐν τῇ Σιὼν καταρξάμενος ἔδειξεν. Ἐπειδὴ τοίνυν
εἰς λύτρωσιν τῶν ἁμαρτημάτων τοῖς ).αμ6ἀνουσι δέ-
δοται. εἰκότως ἐστὶ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ’ εἰκότως δὲ
καὶ ὁδὸς πῶς εις οὐρανὸν ὁδεῦσαι τοῖς ὃν δεῖ τρόπον
προσευχομένοις δεικνύουσα.
⁸⁵ Matth. ν, l-6.