PG 93, col. 1597
μεν, ἵνα καὶ ἡμέραν τῆς Πεντηκοπτῆς Θεοφιλῶς φθά-
σαντες ὲορτάσωμεν. καὶ παρουσίας καὶ ἐπιφοιτή-
eam; ἁξιωθῶμεν τοῦ ἁγίου Πνεύμστος, χάριτι καὶ
φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χρι-
στοῦ· ᾦ δόξα εὶς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.
Γ¹.
Λεοντίου ἐπισκόπου, ,Νεαπόλεως ,τῆς Κ ί :rpcu ,
ex τοῦ ¹,πέμπτου ,λόγου ὑπὲρ ἐῆςὸίριστιῖιιηὼιλ
ιὶίῑολογὶίας κατὰ Ἰοὺδαίων, ’καί άερ) εἰκόνων
των ar ων.
των artum.
(MANst Conc. Ι. XIII, p. 43.)
Φέρε δὴ λοιπον περὶ τῶν σεπτογράφων εἰκόνων
»-“ι...ἰ.η. -. ,I κ κ ἰ ι -ι .
ἀπολογίαν ποιήσωμεν, ὅπως ἐμφραγῶσι στόματα
λαλουντων ἀδικίαν. Νομικὴ γὰρ καὶ αὑτὴ ἡ napi-
δοσες. Καὶ ἄκουσον τοῦ Θεοῦ λέγοντος πρὸς Μωσῆν ·
Εἰκόνας δύο Χερουϐὶμ χρυσογλύπτων κατα-
σκεύασαι, κατασκιίιζῖτντων τὸ ἱλαστήριον. Καὶ
πάλιν, κατᾶ τὸν ναόν, ὃν ἔδειξεν ό Θεὸς τῷ Ἰεζε-
κιήλ· Πρόσωπα, εἷπε, φοινίκων, καὶ λεόντων,
καὶ ἀνθρώπων, καὶ Χερουϐὶμ ἀπὸ ἐδάφους αὑτοῦ
ἕως τοῦ φατνώματος τῆς στέγης. Ὄντως φοβε-
ρδς ὁ λόγος ὁ ἐντειλάμενος τῷ Ἰσραὴλ μὴ ποιῆσαι
παντοῖον γλυπτὸν, μηδὲ εἰκόνα, μηδὲ ὁμοῖωμα, ὅσα
ἐστὶν ἐντῷ οὐρανῷ, καὶ ὅσα ἐστὶν ἐπὶ τῆς γῆς υ καὶ
αὐτὸς προστάσσει τῷ Μωῡσεί ποιῆσαι γλυπτὰ
ζώδια, Χερουϐὶμ, ὃς καὶ τῷ Ἰεζεκιὴλ πλήρη εἰκό·
νων καὶ ὀμοιωμὰτων γλυπτῶν, λεόντων, φοινίκων,
καὶ ἀνθρώπιον δείκνυσι τὸν ναόν. Ὅθεν καὶ ὁ Σολο-
μὼν ἐκ νόμου λαϐὼν τὸν τύπον, πλήρη πεποίηκε τὸν
ναὸν χαλκῶν, καὶ γλυπτῶν, καὶ χωνευτῶν λεόντων,
καὶ βοῶν, καὶ φοινίκων, καὶ ἀνθρώπων · καὶ οὐ κατ-
εγνώσθη ὲν αὐτῷ ὑπὸ Θεοῦ. Εἰ τοίνυν ἐμοῦ καταγι-
νώσκειν θέλεις περὶ εἰκόνων, κατάγνωθι τοῦ Θεοῦ τοῦ
ταῦτα ποιεῖν κελεύσαντος εἰς ὑπόμνησιν αὐτοῦ εἶναι
παρ’ ἡμῖν. Ὀ Ἰουδαῖος ἔφη· Ἀλλ’ οὐ προσεκυνὴῦν-
το ἐκεῖνα. ὡς Θεοὶ τὰ ὁμοιώματα, ἀλλ’ ὑπομνήσεως
μόνης χάριν ἐγένοντο. '0 Χριστιανὸς ἔφη· Καλῶς
εἶπας· οὐδὲ παρ’ ἡμῖν ὡς 0εοῖ προσκυνοῦνται οἱ τῶν
ἁγίων χαρακτῆρες, καὶ εἰκόνες, καὶ τύποι. Εἰ γὰρ
Coges?” προσεκύνουν τὸ ξύλον τῆς εἰκόνος, ἕμ;λ).ον
πάντως καὶ τὰ λοιπὰ ξύλα προσκυνεῖν. EI γὰρ ὡς
Θεὸν προσεκύνουν τὸ ξύλον τῆς εἰκόνος, οὐκ ἂν πάν-
τως ὶειανθὲντος τοῦ χαρακτῆρος, τὴν εἰκόνα κατ-
έκαιον. Καὶ πάλιν ἕως μὲν ἐστι συμπεπεδημὲνα τὰ
δύο ξύλα τοῦ σταυροῦ, προσκυνῶ τὶν τύπον διὰ X9:-
ςτον τὸν ἐν αὐτῷ σταυρωθέντα · ἐπὰν δὲ διαιρεθῶ-
σιν ἐξ ἀλλήλων, oin-tto αὐτὰ καὶ κατακούω. Καὶ
η ὥσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως δεξάμενος, καὶ 6177:2501-
μενος τὴν σφραγῖδα, οὒ τὸν πηλὸν ἐτίμησεν, ἦτον
χάρτην, ἥ τὸν μόλυϐδον, am τῷ βασιλεῖ τὴν προσ-
κύνητιν καὶ τὸ σέὁετς ἀπένειμεν· οὕτω καὶ Χρι-
στιανῶν πλῖόες τὴν τύπον τοῦ σταυροῦ προσκυνοῦν-
τες, οὗ φύσιν τοῦ ξνλου τιμῶμεν, ἀλλὰ σφραγῖδα
³⁵ Exod. xxv, IS
ν Ezech. XLI, I8. 5’ Exod. ιχ, 4.
σαντες ὲορτάσωμεν. καὶ παρουσίας καὶ ἐπιφοιτή-
eam; ἁξιωθῶμεν τοῦ ἁγίου Πνεύμστος, χάριτι καὶ
φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χρι-
στοῦ· ᾦ δόξα εὶς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.
Γ¹.
Λεοντίου ἐπισκόπου, ,Νεαπόλεως ,τῆς Κ ί :rpcu ,
ex τοῦ ¹,πέμπτου ,λόγου ὑπὲρ ἐῆςὸίριστιῖιιηὼιλ
ιὶίῑολογὶίας κατὰ Ἰοὺδαίων, ’καί άερ) εἰκόνων
των ar ων.
των artum.
(MANst Conc. Ι. XIII, p. 43.)
Φέρε δὴ λοιπον περὶ τῶν σεπτογράφων εἰκόνων
»-“ι...ἰ.η. -. ,I κ κ ἰ ι -ι .
ἀπολογίαν ποιήσωμεν, ὅπως ἐμφραγῶσι στόματα
λαλουντων ἀδικίαν. Νομικὴ γὰρ καὶ αὑτὴ ἡ napi-
δοσες. Καὶ ἄκουσον τοῦ Θεοῦ λέγοντος πρὸς Μωσῆν ·
Εἰκόνας δύο Χερουϐὶμ χρυσογλύπτων κατα-
σκεύασαι, κατασκιίιζῖτντων τὸ ἱλαστήριον. Καὶ
πάλιν, κατᾶ τὸν ναόν, ὃν ἔδειξεν ό Θεὸς τῷ Ἰεζε-
κιήλ· Πρόσωπα, εἷπε, φοινίκων, καὶ λεόντων,
καὶ ἀνθρώπων, καὶ Χερουϐὶμ ἀπὸ ἐδάφους αὑτοῦ
ἕως τοῦ φατνώματος τῆς στέγης. Ὄντως φοβε-
ρδς ὁ λόγος ὁ ἐντειλάμενος τῷ Ἰσραὴλ μὴ ποιῆσαι
παντοῖον γλυπτὸν, μηδὲ εἰκόνα, μηδὲ ὁμοῖωμα, ὅσα
ἐστὶν ἐντῷ οὐρανῷ, καὶ ὅσα ἐστὶν ἐπὶ τῆς γῆς υ καὶ
αὐτὸς προστάσσει τῷ Μωῡσεί ποιῆσαι γλυπτὰ
ζώδια, Χερουϐὶμ, ὃς καὶ τῷ Ἰεζεκιὴλ πλήρη εἰκό·
νων καὶ ὀμοιωμὰτων γλυπτῶν, λεόντων, φοινίκων,
καὶ ἀνθρώπιον δείκνυσι τὸν ναόν. Ὅθεν καὶ ὁ Σολο-
μὼν ἐκ νόμου λαϐὼν τὸν τύπον, πλήρη πεποίηκε τὸν
ναὸν χαλκῶν, καὶ γλυπτῶν, καὶ χωνευτῶν λεόντων,
καὶ βοῶν, καὶ φοινίκων, καὶ ἀνθρώπων · καὶ οὐ κατ-
εγνώσθη ὲν αὐτῷ ὑπὸ Θεοῦ. Εἰ τοίνυν ἐμοῦ καταγι-
νώσκειν θέλεις περὶ εἰκόνων, κατάγνωθι τοῦ Θεοῦ τοῦ
ταῦτα ποιεῖν κελεύσαντος εἰς ὑπόμνησιν αὐτοῦ εἶναι
παρ’ ἡμῖν. Ὀ Ἰουδαῖος ἔφη· Ἀλλ’ οὐ προσεκυνὴῦν-
το ἐκεῖνα. ὡς Θεοὶ τὰ ὁμοιώματα, ἀλλ’ ὑπομνήσεως
μόνης χάριν ἐγένοντο. '0 Χριστιανὸς ἔφη· Καλῶς
εἶπας· οὐδὲ παρ’ ἡμῖν ὡς 0εοῖ προσκυνοῦνται οἱ τῶν
ἁγίων χαρακτῆρες, καὶ εἰκόνες, καὶ τύποι. Εἰ γὰρ
Coges?” προσεκύνουν τὸ ξύλον τῆς εἰκόνος, ἕμ;λ).ον
πάντως καὶ τὰ λοιπὰ ξύλα προσκυνεῖν. EI γὰρ ὡς
Θεὸν προσεκύνουν τὸ ξύλον τῆς εἰκόνος, οὐκ ἂν πάν-
τως ὶειανθὲντος τοῦ χαρακτῆρος, τὴν εἰκόνα κατ-
έκαιον. Καὶ πάλιν ἕως μὲν ἐστι συμπεπεδημὲνα τὰ
δύο ξύλα τοῦ σταυροῦ, προσκυνῶ τὶν τύπον διὰ X9:-
ςτον τὸν ἐν αὐτῷ σταυρωθέντα · ἐπὰν δὲ διαιρεθῶ-
σιν ἐξ ἀλλήλων, oin-tto αὐτὰ καὶ κατακούω. Καὶ
η ὥσπερ ὁ κέλευσιν βασιλέως δεξάμενος, καὶ 6177:2501-
μενος τὴν σφραγῖδα, οὒ τὸν πηλὸν ἐτίμησεν, ἦτον
χάρτην, ἥ τὸν μόλυϐδον, am τῷ βασιλεῖ τὴν προσ-
κύνητιν καὶ τὸ σέὁετς ἀπένειμεν· οὕτω καὶ Χρι-
στιανῶν πλῖόες τὴν τύπον τοῦ σταυροῦ προσκυνοῦν-
τες, οὗ φύσιν τοῦ ξνλου τιμῶμεν, ἀλλὰ σφραγῖδα
³⁵ Exod. xxv, IS
ν Ezech. XLI, I8. 5’ Exod. ιχ, 4.