PG 93, col. 1601
ὡς Θεὸν προσκυνῶ τὺ ξύλον τοῦ σταυροῦ, διὰ τί οὐκ ἐγκαλεῖς τῷ Ἰακίυῦ προσκυνήσαντι ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς
ῥάϐδου τοῦ Ἰωσήφ ;
Ἀλλὰ πρόδηλον, ὃτι οὗ τὸ ξύλον ἰδὼν προσεκύνη-
σεν, ἀλλὰ διὰ τοῦ ξύλου τδν Ἰωσὴφ, ὥσπερ καὶ ἡμεῖς
διὰ τοῦ σταυροῦ τὸν Χριστόν. Ἐπεὶ καὶ τοῖς πωλή-
οασι τὶν τάξον ἀσεϐέσιν ἀνθρώποις ὁ Ἀϐραὰμ προσ-
εκύνησε, καὶ γόνυ ἔκαμψεν ἐπὶ τὴν γῆν· ἀλλ’ οὐχ
ὡς θεοὺς αὐτοὺς προσεκύνησε. Καὶ πάλιν ὁ Ἰακὼὸ
τὸν Φαραὼ εὐλόγησεν ἀσεϐῆ 7.11 εἰδωλολάτρην ὄντα,
ἀλλ’ οὐχ ὼς Θεὸν αὑτὸν εὐλόγησε. Καὶ πάλιν τὸν
Ἡσαῦ πεσὼν προσεκύνησεν, ἀλλ’ οὐχ ὡς Θεόν. Εἷ-
δες πόσους ἀσπασμοὺς καὶ προσκυνήσεις ἀπεδείξα-
μέν σοι Γραφικὰς, καὶ μὴ ἐχούσας κατάγνωσιν ', Καὶ
σὺ μὲν τὴν σὴν σῦμϐιον, ἴσως καὶ ἄσεμνον οὖσαν καὶ
ἐμπαθῆ, καθ’ ἑκάστην ἀσπαζόμενος,ού καταγνωστὸς
εἴ· καίπερ οὐδαμοῦ σοι τοῦ Θεοῦ σωματικὸν ἀσπα-
σμὸν γυναικὸς ἐντειλαμένου ' ἐμὲ δὲ ὲπὰιν ἴδῃς εἰ-
κόνα τοῦ Χριστοῦ, ἢ τῆς παναμώμου αὐτοῦ Μητρος,
ἢ ἄλλου τινος δικαίου ἀσπαζόμενον, ἀγανακτεῖς, καὶ
εὐθέως βλασφημῶν ἁποττηδᾷς, καὶ εἰδωλολατρας
η ἡμᾶς ἀποκαλεῖς. Εἶτα οὐκ αἰσχύνῃ, εἰπέ μοι; οὐ φρίσ-
σεις; οὐ τρέμεις; οὐκ ὲρυθριᾷς,ὁρῶν με καθ’ ἡμέ-
ραν ἐν πάσῃ τῇ οξκουμένῃ ναοὺς εἰδώλων καταλύον-
τα. καὶ ναοὺς μαρτύρων οἱκοδομοῦντα; Εἰ τὰ εἴδωλα
προσεκύνουν, διὰ τί λοιπὸν τιμῶ τοὺς μάρτυρας,
τοῦς τὰ εἴδωλα καταλύσαντας; Εἰ τὰ ξύλα ὡς θεοὺς
τιμῶ καὶ δοξάζω, πῶς τιμῶ καὶ δοξάζω τοὺς μάρτυ-
ρας, τοὺς τὰ ξύλινα ξόανα καταλύοντας; Εἰ τοὺς
λίθους ὡς θεοὺς δοξάζω, πῶς τιμῶ καὶ προσκυνῶ
τοὺς μάρτυρας καὶ ἀποστόλους, τοὺς συντρίψαντας
καὶ ἀπολέσαντας τὰ λίθινα ζώδιας Πῶς τιμῶ, καὶ
ἐπαινῶ, καὶ ναοὺς ὲγείρω, καὶ ἑορτὰς ὲπιτελῶ τοῖς
τρισὶ παισὶ, τοῖς ὲν Βαϐυλῶνι τῇ χρυσῇ μὴ προσκυ-
νήσασιν;
Ὄντως πολλὴ τῶν ἀνόμων ἡ πώρωσις, ἀληθῶς
πολλὴ τῶν Ἰουδαίων ὴ τύφλωσις, πολλὴ ἡ ἀισέ-
εεια. Ἀδικεῖται ὑπ’ αὐτῶν ή ἀλήθεια. Θεὸς ὐῦρί-
ςεται ὑπὸ γλώσσης ἀχαρίστων Ἰουδαίων. Ἰἰκ λει-
ψάνων πολλάκις¹ μαρτύρων καὶ εἰκόνων ἐλαύνονται
ῑαίμονες· καὶταῦτα ἐνυϐρίζοντες ἄνθρωποι μιαροὶ
διαστρέφουσι, καὶ διαπαίζουσι, καὶ διαγελῶσι. Πό-
σοι, εὶπέ μοι, ὲπισκιάσεις. πόσαι ἀναϐλύσεις, πολλά-
κις δὲ καὶ αἱμάτων ῥύσεις ἐξ εἰκόνιον καὶ λειψάνων
μαρτύρων γεγόνασι; Καὶ οἰ ἀσύνετοί. τῇ καρδία
ὁρῶντες οὺ πείθονται, ἀλλὰ μύθους ταῦτα καὶ λήρους
λογίζονται · ὁρῶντες οὕτως τὸ καθ’ ἡμέραν ὲν πάσῃ
τῇ οἰκουμένῃ σχεδὸν ἄνδρας ἀσεϐεῖς καὶ παρανόμους.
εἰδωλολάτραις, καὶ φονεῖς, πόρνους, καὶ λῃστὰς ἐξαί-
φνης διὰ τὸν Χριστὸν καὶ τὸν σταυρὺν αὑτοῦ κατα-
νυπσομένους, καὶ κόσμου παντὸς ἁποτασσομένους,
καὶ πᾶσαν ἀρετὴν ἐργαζομένους. Εἱπέ μοι, πῶς
ἐσμεν εἰδωλολάτραι, οἱ καὶ αὐτὰ τὰ ὀστᾶ, καὶ τὴν
κόνιν, καὶ τὰ ῥάκη, καὶ τὸ αἷμα, καὶ τὴν σορὸν τῶν
" Hebr. χι, 21. ¹ Gen. xxtu, 7.
’Gen. τινα, 7.
ῥάϐδου τοῦ Ἰωσήφ ;
Ἀλλὰ πρόδηλον, ὃτι οὗ τὸ ξύλον ἰδὼν προσεκύνη-
σεν, ἀλλὰ διὰ τοῦ ξύλου τδν Ἰωσὴφ, ὥσπερ καὶ ἡμεῖς
διὰ τοῦ σταυροῦ τὸν Χριστόν. Ἐπεὶ καὶ τοῖς πωλή-
οασι τὶν τάξον ἀσεϐέσιν ἀνθρώποις ὁ Ἀϐραὰμ προσ-
εκύνησε, καὶ γόνυ ἔκαμψεν ἐπὶ τὴν γῆν· ἀλλ’ οὐχ
ὡς θεοὺς αὐτοὺς προσεκύνησε. Καὶ πάλιν ὁ Ἰακὼὸ
τὸν Φαραὼ εὐλόγησεν ἀσεϐῆ 7.11 εἰδωλολάτρην ὄντα,
ἀλλ’ οὐχ ὼς Θεὸν αὑτὸν εὐλόγησε. Καὶ πάλιν τὸν
Ἡσαῦ πεσὼν προσεκύνησεν, ἀλλ’ οὐχ ὡς Θεόν. Εἷ-
δες πόσους ἀσπασμοὺς καὶ προσκυνήσεις ἀπεδείξα-
μέν σοι Γραφικὰς, καὶ μὴ ἐχούσας κατάγνωσιν ', Καὶ
σὺ μὲν τὴν σὴν σῦμϐιον, ἴσως καὶ ἄσεμνον οὖσαν καὶ
ἐμπαθῆ, καθ’ ἑκάστην ἀσπαζόμενος,ού καταγνωστὸς
εἴ· καίπερ οὐδαμοῦ σοι τοῦ Θεοῦ σωματικὸν ἀσπα-
σμὸν γυναικὸς ἐντειλαμένου ' ἐμὲ δὲ ὲπὰιν ἴδῃς εἰ-
κόνα τοῦ Χριστοῦ, ἢ τῆς παναμώμου αὐτοῦ Μητρος,
ἢ ἄλλου τινος δικαίου ἀσπαζόμενον, ἀγανακτεῖς, καὶ
εὐθέως βλασφημῶν ἁποττηδᾷς, καὶ εἰδωλολατρας
η ἡμᾶς ἀποκαλεῖς. Εἶτα οὐκ αἰσχύνῃ, εἰπέ μοι; οὐ φρίσ-
σεις; οὐ τρέμεις; οὐκ ὲρυθριᾷς,ὁρῶν με καθ’ ἡμέ-
ραν ἐν πάσῃ τῇ οξκουμένῃ ναοὺς εἰδώλων καταλύον-
τα. καὶ ναοὺς μαρτύρων οἱκοδομοῦντα; Εἰ τὰ εἴδωλα
προσεκύνουν, διὰ τί λοιπὸν τιμῶ τοὺς μάρτυρας,
τοῦς τὰ εἴδωλα καταλύσαντας; Εἰ τὰ ξύλα ὡς θεοὺς
τιμῶ καὶ δοξάζω, πῶς τιμῶ καὶ δοξάζω τοὺς μάρτυ-
ρας, τοὺς τὰ ξύλινα ξόανα καταλύοντας; Εἰ τοὺς
λίθους ὡς θεοὺς δοξάζω, πῶς τιμῶ καὶ προσκυνῶ
τοὺς μάρτυρας καὶ ἀποστόλους, τοὺς συντρίψαντας
καὶ ἀπολέσαντας τὰ λίθινα ζώδιας Πῶς τιμῶ, καὶ
ἐπαινῶ, καὶ ναοὺς ὲγείρω, καὶ ἑορτὰς ὲπιτελῶ τοῖς
τρισὶ παισὶ, τοῖς ὲν Βαϐυλῶνι τῇ χρυσῇ μὴ προσκυ-
νήσασιν;
Ὄντως πολλὴ τῶν ἀνόμων ἡ πώρωσις, ἀληθῶς
πολλὴ τῶν Ἰουδαίων ὴ τύφλωσις, πολλὴ ἡ ἀισέ-
εεια. Ἀδικεῖται ὑπ’ αὐτῶν ή ἀλήθεια. Θεὸς ὐῦρί-
ςεται ὑπὸ γλώσσης ἀχαρίστων Ἰουδαίων. Ἰἰκ λει-
ψάνων πολλάκις¹ μαρτύρων καὶ εἰκόνων ἐλαύνονται
ῑαίμονες· καὶταῦτα ἐνυϐρίζοντες ἄνθρωποι μιαροὶ
διαστρέφουσι, καὶ διαπαίζουσι, καὶ διαγελῶσι. Πό-
σοι, εὶπέ μοι, ὲπισκιάσεις. πόσαι ἀναϐλύσεις, πολλά-
κις δὲ καὶ αἱμάτων ῥύσεις ἐξ εἰκόνιον καὶ λειψάνων
μαρτύρων γεγόνασι; Καὶ οἰ ἀσύνετοί. τῇ καρδία
ὁρῶντες οὺ πείθονται, ἀλλὰ μύθους ταῦτα καὶ λήρους
λογίζονται · ὁρῶντες οὕτως τὸ καθ’ ἡμέραν ὲν πάσῃ
τῇ οἰκουμένῃ σχεδὸν ἄνδρας ἀσεϐεῖς καὶ παρανόμους.
εἰδωλολάτραις, καὶ φονεῖς, πόρνους, καὶ λῃστὰς ἐξαί-
φνης διὰ τὸν Χριστὸν καὶ τὸν σταυρὺν αὑτοῦ κατα-
νυπσομένους, καὶ κόσμου παντὸς ἁποτασσομένους,
καὶ πᾶσαν ἀρετὴν ἐργαζομένους. Εἱπέ μοι, πῶς
ἐσμεν εἰδωλολάτραι, οἱ καὶ αὐτὰ τὰ ὀστᾶ, καὶ τὴν
κόνιν, καὶ τὰ ῥάκη, καὶ τὸ αἷμα, καὶ τὴν σορὸν τῶν
" Hebr. χι, 21. ¹ Gen. xxtu, 7.
’Gen. τινα, 7.