PG 93, col. 1604
τι; Ὀ Χριστιανὸς ἔφη· Εἱπέ μοι, γῆ καὶ τὰ ιρη,
κτίσματά εἰσι τοῦ Θεοῦ; ’0 δὲ ἕςςη· ί Δηλονοτι. ὐ
Χριστιανός · Πῶς οὖν διδάσκει· ’Υψοῦτε Κύριον τὸν
Θεὸν ἡμῶν καὶ προσκυνεῖτε τῷ ὑποποδὶῳ τῶν ποθεῖν
αὺτοῦ,ὄτι ἅγιός ἐστι. Καὶ προσκυνεῖτε εἰς ὅρος ἂγιιν
αὑτοῦ; › Καὶ πάλιν αὐτός φησιν· ι '0 οὐρανος μοι
ορόνος,ήδὲ γῆ ὑποπῦδιον τῶν ποδῶν μου. ι ὐ Ἰου-
δαῖος ἔφη· Ἀλλ’ οὐχ ὡς ϐεοὺς, ἀλλὰ δι’ αὑτὸν [δι’-
αὑτῶν [η] τον ποιήσαντα προσκυνεῖς. ἰ) Χριστιανὸς
ἔφη· Πιστοςὸ λόγος, Οὐκοῦν γνῶθι, ὅτι κάγὼ δι’
οὐρανοῦ, καὶ γῆς, καὶ Θαλάσσης, καὶ ξύλων, καὶ 3.!—
Π ϐων, καὶ λειψάνων, καὶ ναῶν, καὶ σταυροῦ, καὶ δι’
ἀγγέλων, καὶ ἀνϋρώπων , καὶ διὰ πᾶσης κτίσεως
ὁρατῆς τε καὶ ἀοράτου, τῷ πάντων Δημιουργῷ καὶ
Δεσπότῃ καὶ Ποιητῇ μόνῳ τὴν προσκύνησιν καὶ τ’)
σέϐας προσάγω. Οὔ γὰρ δι’ ἑαυτῆς ἀμέσως ἡ κτίσις
τῷ Ποιητῇ προσκυνεῖ, ἀλλὰ δι’ ἐμοῦ οἱ οὐρανοὶ δι-
ηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, δι’ ἐμοῦ προσκυνεῖ Θεὸν ἡ σελή-
νη, δι’ ἐμοῦ δοξάζει Θεὸν τὰ ἄστρα, δι’ ἐμοῦ 5811:,
ὄμϐροι, δρὸςοι, καὶ nam κτίσις, δι’ ἐμοῦ προσκυνεῖ
καὶ δοξάζει Θεὸν.
Καὶ ὥσπερ βασιλέως τινος ἀγαθοῦ στέφανοννποι-
κέλον καὶ πολύτιμον ἐαυτῷ ἱδιοχείρως κατασκευάσαν-
τος, πάντες οἱ γνησίως προςκείμενοι τῷ βασιλεῖ,
ἀσπάζονται καὶ τιμῶσι τὸν στέφανον ’ οὺ τὸν χρυσον
ἢτδν μαργαρίτην τιμῶντες, ἀ).λὰ τὴν κορνφὴν τοῦ
βασιλέως ἐκείνουοτιμῶντες, καὶ τὰς πανσόφους αὖ-
τοῦ χεῖρας τὰς τὸν στέφανον κατασκευασάσις ⁶ οὕτως,
ὦ ἄνθρωπε, o! Χριστιανῶν λαοὶ ὅσους ἐὰν τύπους
σταυροῦ καὶ εἰκόνων ἀσπάζονται. οὐκ αὐτοῖς τι σέὸας
τοῖς ξύλοις ῆ τοῖς λίθοις προσάγωσιν, ἦ τῷ χρυοῷ,
ἢ τῇ φθαρτῇ εἰκόνι,ἣ τῇ λάρνακι, ἦ τοῖς λειψάνοις,
ἀλλὰ δι’ αὑτῶν τῷ Θεῷ τῷ καὶ αὐτῶν καὶ πάντων
ποιητῇ τὴν δόξαν καὶ τὸν ἀσπασμον καὶ τὸ σέϐας
προσφέρουσιν. ἸΙ γὰρ εἰς τοὺς ἁγίους αὐτοῦ τιμὴ,
εἰς αὐτὸν ἀνατρέχει. Ποσέικις τινὲς εἰκόνας βασιλι-
κὰς ἀφανίσαντες καὶ ἐνυϐρίσαντες . ἐσχάτῃ τιμωρίᾳ
κατεδικάσοηπαν, ὼς αὐτὸν τὸν βασιλέα ενυῦρίσαντες,
καὶ οὐ τὴν eamihi Εξκὼν τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὸ κατ’ εἰς
κύνα τοῦ Θεοῦ γεγονὼς ἄνθρωπος, καί μάλιστα ἐν
Πνεῦματος ἁγίου ἐνοίκησιν δεξάμενος, Δικαίως οὖν
τὴν εἰκόνα τῶν τοῦ Θεοῦ δούλων τιμῶ καὶ προσκυνᾶ›,τ
καὶ τὸν οἷκον τοῦ ἁγίου Πνεύματος δοξάζω. Ἐνοι-ι
κήσω γὰρ ἐν αὐτοῖς, (mai. καὶ ἐμπεριπατήσω·
αἰσχυνέεῡωσαν οἱ Ἰουδαῖοι, οἱ βασιλεῦσιν ἰδίοις τε
καὶ ἀλλοτρίοις προσκυνήσαντες, εἴπερ Χριςτιανοϋς
κιταγγὲ).λοι›σιν εἰδωλολάτρας. Ἡμεῖς δὲ οἱ Χριστια-
νοὶ κατὰ πᾶσαν πόλιν καὶ χώραν, καὶ κατὰ πάσας
ἡμέρας καὶ ὧρας, κατὰ τῶν εἰδώλων ὁπλιζόμεθα,
κειτᾶ εἰδώλων ψέιλλομεν, κατὰ εἰδώλων συγγράφομεν,
κατὰ εἰδώλων καὶ δαιμόνων εὐχόμεθα. Καὶ πῶς εἱ-
εωλολάτρςις ἡμᾶς καλοῦσιν οἱ Ἱουδαῑοις Ποῦ νῦν
εἰσιν αἱ προσαγόμεναι τοῖς εἰδώλοις ὑπ’ αὐτῶντυςιξ
’³ Levii. “vui? ; ΙΙ Cor. ι, 16.
κτίσματά εἰσι τοῦ Θεοῦ; ’0 δὲ ἕςςη· ί Δηλονοτι. ὐ
Χριστιανός · Πῶς οὖν διδάσκει· ’Υψοῦτε Κύριον τὸν
Θεὸν ἡμῶν καὶ προσκυνεῖτε τῷ ὑποποδὶῳ τῶν ποθεῖν
αὺτοῦ,ὄτι ἅγιός ἐστι. Καὶ προσκυνεῖτε εἰς ὅρος ἂγιιν
αὑτοῦ; › Καὶ πάλιν αὐτός φησιν· ι '0 οὐρανος μοι
ορόνος,ήδὲ γῆ ὑποπῦδιον τῶν ποδῶν μου. ι ὐ Ἰου-
δαῖος ἔφη· Ἀλλ’ οὐχ ὡς ϐεοὺς, ἀλλὰ δι’ αὑτὸν [δι’-
αὑτῶν [η] τον ποιήσαντα προσκυνεῖς. ἰ) Χριστιανὸς
ἔφη· Πιστοςὸ λόγος, Οὐκοῦν γνῶθι, ὅτι κάγὼ δι’
οὐρανοῦ, καὶ γῆς, καὶ Θαλάσσης, καὶ ξύλων, καὶ 3.!—
Π ϐων, καὶ λειψάνων, καὶ ναῶν, καὶ σταυροῦ, καὶ δι’
ἀγγέλων, καὶ ἀνϋρώπων , καὶ διὰ πᾶσης κτίσεως
ὁρατῆς τε καὶ ἀοράτου, τῷ πάντων Δημιουργῷ καὶ
Δεσπότῃ καὶ Ποιητῇ μόνῳ τὴν προσκύνησιν καὶ τ’)
σέϐας προσάγω. Οὔ γὰρ δι’ ἑαυτῆς ἀμέσως ἡ κτίσις
τῷ Ποιητῇ προσκυνεῖ, ἀλλὰ δι’ ἐμοῦ οἱ οὐρανοὶ δι-
ηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, δι’ ἐμοῦ προσκυνεῖ Θεὸν ἡ σελή-
νη, δι’ ἐμοῦ δοξάζει Θεὸν τὰ ἄστρα, δι’ ἐμοῦ 5811:,
ὄμϐροι, δρὸςοι, καὶ nam κτίσις, δι’ ἐμοῦ προσκυνεῖ
καὶ δοξάζει Θεὸν.
Καὶ ὥσπερ βασιλέως τινος ἀγαθοῦ στέφανοννποι-
κέλον καὶ πολύτιμον ἐαυτῷ ἱδιοχείρως κατασκευάσαν-
τος, πάντες οἱ γνησίως προςκείμενοι τῷ βασιλεῖ,
ἀσπάζονται καὶ τιμῶσι τὸν στέφανον ’ οὺ τὸν χρυσον
ἢτδν μαργαρίτην τιμῶντες, ἀ).λὰ τὴν κορνφὴν τοῦ
βασιλέως ἐκείνουοτιμῶντες, καὶ τὰς πανσόφους αὖ-
τοῦ χεῖρας τὰς τὸν στέφανον κατασκευασάσις ⁶ οὕτως,
ὦ ἄνθρωπε, o! Χριστιανῶν λαοὶ ὅσους ἐὰν τύπους
σταυροῦ καὶ εἰκόνων ἀσπάζονται. οὐκ αὐτοῖς τι σέὸας
τοῖς ξύλοις ῆ τοῖς λίθοις προσάγωσιν, ἦ τῷ χρυοῷ,
ἢ τῇ φθαρτῇ εἰκόνι,ἣ τῇ λάρνακι, ἦ τοῖς λειψάνοις,
ἀλλὰ δι’ αὑτῶν τῷ Θεῷ τῷ καὶ αὐτῶν καὶ πάντων
ποιητῇ τὴν δόξαν καὶ τὸν ἀσπασμον καὶ τὸ σέϐας
προσφέρουσιν. ἸΙ γὰρ εἰς τοὺς ἁγίους αὐτοῦ τιμὴ,
εἰς αὐτὸν ἀνατρέχει. Ποσέικις τινὲς εἰκόνας βασιλι-
κὰς ἀφανίσαντες καὶ ἐνυϐρίσαντες . ἐσχάτῃ τιμωρίᾳ
κατεδικάσοηπαν, ὼς αὐτὸν τὸν βασιλέα ενυῦρίσαντες,
καὶ οὐ τὴν eamihi Εξκὼν τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὸ κατ’ εἰς
κύνα τοῦ Θεοῦ γεγονὼς ἄνθρωπος, καί μάλιστα ἐν
Πνεῦματος ἁγίου ἐνοίκησιν δεξάμενος, Δικαίως οὖν
τὴν εἰκόνα τῶν τοῦ Θεοῦ δούλων τιμῶ καὶ προσκυνᾶ›,τ
καὶ τὸν οἷκον τοῦ ἁγίου Πνεύματος δοξάζω. Ἐνοι-ι
κήσω γὰρ ἐν αὐτοῖς, (mai. καὶ ἐμπεριπατήσω·
αἰσχυνέεῡωσαν οἱ Ἰουδαῖοι, οἱ βασιλεῦσιν ἰδίοις τε
καὶ ἀλλοτρίοις προσκυνήσαντες, εἴπερ Χριςτιανοϋς
κιταγγὲ).λοι›σιν εἰδωλολάτρας. Ἡμεῖς δὲ οἱ Χριστια-
νοὶ κατὰ πᾶσαν πόλιν καὶ χώραν, καὶ κατὰ πάσας
ἡμέρας καὶ ὧρας, κατὰ τῶν εἰδώλων ὁπλιζόμεθα,
κειτᾶ εἰδώλων ψέιλλομεν, κατὰ εἰδώλων συγγράφομεν,
κατὰ εἰδώλων καὶ δαιμόνων εὐχόμεθα. Καὶ πῶς εἱ-
εωλολάτρςις ἡμᾶς καλοῦσιν οἱ Ἱουδαῑοις Ποῦ νῦν
εἰσιν αἱ προσαγόμεναι τοῖς εἰδώλοις ὑπ’ αὐτῶντυςιξ
’³ Levii. “vui? ; ΙΙ Cor. ι, 16.