PG 94, col. 1256
δέ γνωσθέντες ὑπὸ Θεοῦ , πῶς ἐπιστρέψομεν πάλιν
ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ πτωχά στοιχεῖα; Εἶδον εἰδοςΘεοῦ
τὺ ἀνθρώπινον, καὶ ἐσώθη μου ἡ ψυχή. Θεωρῶ εἰ-
κόνα Θεοῦ, ὼς εἶδεν Ἰακὼϐ, εἰ καί ἄλλως, καὶ ἄλλως.
Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἀῦλον, τὸ ἐσόμενον προμηνύουσαν,
ἀΰλοις ναὸς ὀφθαλμοῖς, ἐγὼ δὲ τοῦ σαρκὶ ὁραθέντος,
μνήμης ἐμπύρευμα. Ἦ τῶν ἀποστόλων σκιά, τά
σουδάριά τε καὶ σιμικίνθια, νόσους ἀπήλαυνε , δαίο
μονας ἐφυγάδευεο καὶ πῶς ή σκιά καὶ εἰκὼν τῶν
ἁγίων ού δοξασθήσεται ; ἢ πάσης ὕλης προσκύνησιν
ἄνελε. ἢ μὴ καινοτόμει , μηδὲ μέταιρε ὅρια αἰώνια,
ὃ, ἔθεντο οί πατέρες σου.
κγ’. Οὐ μόνον γράμμασι τὴν ἐκκλησιαστικὴν θεσ-
μοθεσίαν παρέδωκαν, ἀλλά καὶ ἀγράφοις τισὶ παραυ
δόσεσι. Φησὶ γοῦν ό θεῖος Βασίλειος ἐν εἰκοστῷ ἐϐδό-
μῳ τῶν πρὸς Ἀμφιλόχιον περί τοῦ ἁγίου πνεύματος
τριάκοντα κεφαλαίων, ἐπὶ λέξεως οὕτως ⁸ ι Τῶν ἐν
τῇ Ἐκκλησία πεφυλαγμένων δογμάτων καὶ κηρυ⁴
γμάτων, τὰ μὲν ἐκ τῆς ἐγγράφου διδασκαλίας ἕχο-
μεν ⁸ τὰ δὲ ἐκ τῆς τῶν ἀποστόλων παραδόσεως δια-
δοθέντα ἡμῖν, ἐν μυστηρίῳ παραδεξάμεθα ο άπερ
ἀμφότερα τὴν αὐτὴν ἰσχὺν ἔχει πρὸς τὴν εὐσέϐειαν.
Καὶ τούτοις οὐδεὶς ἀντερεῖ, οὐκοῦν τ ὅστις γε κᾶν
μικρὸν γοῦν θεσμῶν Ἐκκλησὶας πεπείραται ο εἰ γὰρ
ἐπιχειρήσαιμεν τά ἄγραφα τῶν ἐθῶν, ὡς μή μεγά-
λην ἔχοντα τὴν δύναμιν παραιτεῖσθαι, λάθοιμεν ἂν
είς αὐτά τὰ καίρια ζημιοῦντες τὸ Εὑαγγέλιον, ›
Ταῦτα τοῦ μεγάλου Βασιλείου τὰ ῥήματαο πόθεν
γὰρ ῐσμεν τὸν Κρανίου τόπον τὸν ἆγιον , τὸ μνῆμα
τῆς ζωῆςς Οὐ παῖδες παρά πατρὸς ἀγράφως παρειη
ληφότες ; Τὸ μὲν γὰρ ἐν τόπῳ κρανίου ἐσταυρῶσθαι
τὸν Κύριον , γέγραπται, καὶ τετάφθαι ἐν μνημείῳ,
ὃ ἐλατόμησεν Ἰωσὴφ ἐν τῇ πέτρᾳο ὅτι δὲ ταῦτά
ἐστι τά νῦν προσκυνούμενα, ἐξ ἀγράφου παραδόσεως
ἰσμεν, καὶ πλεῖστα τούτοις παρόμοια. Πόθεν τὸ api;
βαπτίζειν; Πόθεν τὸ κατ’ ἀνατολὰς εὔχεσθαι ; Πόθεν
ἡ τῶν μυστηρίων παράδοσις; Διὸ καὶ ὁ θεῖος Ἀπόο
στολος Παῦλος φησιν’ ι ’Δρα οὖν, ἀδελφοὶ, στήκετε
καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε, εττε διὰ
λόγου, εἴτε δι’ ἐπιστολῆς ήμῶν. ι Πολλῶν τοιγαροῦν
καὶ τοσούτων ἀγράφως τῇ ἐκκλησίᾳ παραδεδομένων,
καὶ μέχρι τοῦ νῦν πεφυλαγμένων, τί περὶ τὰς εἰκό-
νας σμικρολογεῖς;
κδν. “Ac μέντοι χρήσεις παράγεις, ού τῶν παρ’
ἡμῖν εἰκόνων βδελύσσονται τὴν προσκύνησιν, ἀλλά
τῶν ταύτας θεοποιούντων Ἑλλήνων. Οὐ δεῖ τοίνυν
VARIxE LECTIONES.
ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ πτωχά στοιχεῖα; Εἶδον εἰδοςΘεοῦ
τὺ ἀνθρώπινον, καὶ ἐσώθη μου ἡ ψυχή. Θεωρῶ εἰ-
κόνα Θεοῦ, ὼς εἶδεν Ἰακὼϐ, εἰ καί ἄλλως, καὶ ἄλλως.
Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἀῦλον, τὸ ἐσόμενον προμηνύουσαν,
ἀΰλοις ναὸς ὀφθαλμοῖς, ἐγὼ δὲ τοῦ σαρκὶ ὁραθέντος,
μνήμης ἐμπύρευμα. Ἦ τῶν ἀποστόλων σκιά, τά
σουδάριά τε καὶ σιμικίνθια, νόσους ἀπήλαυνε , δαίο
μονας ἐφυγάδευεο καὶ πῶς ή σκιά καὶ εἰκὼν τῶν
ἁγίων ού δοξασθήσεται ; ἢ πάσης ὕλης προσκύνησιν
ἄνελε. ἢ μὴ καινοτόμει , μηδὲ μέταιρε ὅρια αἰώνια,
ὃ, ἔθεντο οί πατέρες σου.
κγ’. Οὐ μόνον γράμμασι τὴν ἐκκλησιαστικὴν θεσ-
μοθεσίαν παρέδωκαν, ἀλλά καὶ ἀγράφοις τισὶ παραυ
δόσεσι. Φησὶ γοῦν ό θεῖος Βασίλειος ἐν εἰκοστῷ ἐϐδό-
μῳ τῶν πρὸς Ἀμφιλόχιον περί τοῦ ἁγίου πνεύματος
τριάκοντα κεφαλαίων, ἐπὶ λέξεως οὕτως ⁸ ι Τῶν ἐν
τῇ Ἐκκλησία πεφυλαγμένων δογμάτων καὶ κηρυ⁴
γμάτων, τὰ μὲν ἐκ τῆς ἐγγράφου διδασκαλίας ἕχο-
μεν ⁸ τὰ δὲ ἐκ τῆς τῶν ἀποστόλων παραδόσεως δια-
δοθέντα ἡμῖν, ἐν μυστηρίῳ παραδεξάμεθα ο άπερ
ἀμφότερα τὴν αὐτὴν ἰσχὺν ἔχει πρὸς τὴν εὐσέϐειαν.
Καὶ τούτοις οὐδεὶς ἀντερεῖ, οὐκοῦν τ ὅστις γε κᾶν
μικρὸν γοῦν θεσμῶν Ἐκκλησὶας πεπείραται ο εἰ γὰρ
ἐπιχειρήσαιμεν τά ἄγραφα τῶν ἐθῶν, ὡς μή μεγά-
λην ἔχοντα τὴν δύναμιν παραιτεῖσθαι, λάθοιμεν ἂν
είς αὐτά τὰ καίρια ζημιοῦντες τὸ Εὑαγγέλιον, ›
Ταῦτα τοῦ μεγάλου Βασιλείου τὰ ῥήματαο πόθεν
γὰρ ῐσμεν τὸν Κρανίου τόπον τὸν ἆγιον , τὸ μνῆμα
τῆς ζωῆςς Οὐ παῖδες παρά πατρὸς ἀγράφως παρειη
ληφότες ; Τὸ μὲν γὰρ ἐν τόπῳ κρανίου ἐσταυρῶσθαι
τὸν Κύριον , γέγραπται, καὶ τετάφθαι ἐν μνημείῳ,
ὃ ἐλατόμησεν Ἰωσὴφ ἐν τῇ πέτρᾳο ὅτι δὲ ταῦτά
ἐστι τά νῦν προσκυνούμενα, ἐξ ἀγράφου παραδόσεως
ἰσμεν, καὶ πλεῖστα τούτοις παρόμοια. Πόθεν τὸ api;
βαπτίζειν; Πόθεν τὸ κατ’ ἀνατολὰς εὔχεσθαι ; Πόθεν
ἡ τῶν μυστηρίων παράδοσις; Διὸ καὶ ὁ θεῖος Ἀπόο
στολος Παῦλος φησιν’ ι ’Δρα οὖν, ἀδελφοὶ, στήκετε
καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε, εττε διὰ
λόγου, εἴτε δι’ ἐπιστολῆς ήμῶν. ι Πολλῶν τοιγαροῦν
καὶ τοσούτων ἀγράφως τῇ ἐκκλησίᾳ παραδεδομένων,
καὶ μέχρι τοῦ νῦν πεφυλαγμένων, τί περὶ τὰς εἰκό-
νας σμικρολογεῖς;
κδν. “Ac μέντοι χρήσεις παράγεις, ού τῶν παρ’
ἡμῖν εἰκόνων βδελύσσονται τὴν προσκύνησιν, ἀλλά
τῶν ταύτας θεοποιούντων Ἑλλήνων. Οὐ δεῖ τοίνυν
VARIxE LECTIONES.