PG 94, col. 1445
Christum divinitatem humanitatemque esse etiam post unitionem , atque in divinitate et humanitate,
non ipsum duas naturas, et in duabus naturis fateamini.
ιε . Εἰ οὑ ταύτὸν Θεότης καὶ ἀνθρωπότης , ὡς ὲν
’ποιότητι φυσικῇ, ἄλλο δὲ καὶ ἄλλο, ἕτερον δὲ καὶ
ἕτερον, σκοπείτω πᾶς τις εὖ φρονῶν, εί τὸ ἄλλο
κατὰ φύσιν καὶ ἄλλο, ἒν κατ’ οὐσίαν, καὶ οὑ δύο
είσὶν, εί δὲ δύο, καὶ οὑχ ἒν, φύσεις δηλαδή ° τὸ γὰρ
ἄλλο, φύσιν δηλοῖ, ὡς οἱ περὶ ταῦτα σοφοὶ διειλήσ-
φασι. Φύσις δὲ καὶ φύσις μία ἐστὶν, ἢ δύο ; Δὺο δῆ-
λον. Μία γὰρ καὶ μία, καὶ τοῖς νηπίοις δῆλον , ὡς
δύο είσίν.
ις’. El δέ φατε τὰ ένοὺμενα ἓν εἶναι· ἀλλ’ ἀκού-
σατε, ὅτι τὰ ένοὺμενα οὑ κατὰ πάντα ἓν εἰσιν,
ἀλλὰ καθὸ ῆνωνται. El γὰρ τὰ ὲνοὺμενα κατὰ πάντα
ἓν εἰσιν , ἐπειδὴ ἐξ ἀνομοίων φύσεων ὁ ἄνθρωπος
σύγκειται, άνάγιίη λέγειν ὡς ψυχὴ καὶ σῶμα κατὰ
πάντα ἓν εἰσι, καὶ ἔσται τὸ ἀσώματον σῶμα, ικαὶ τὸ
σῶμα ἀσώματον ο καὶ ἐπειδὴ θεότης καὶ ἀνθρω-
πότης ἦνωνται, ἔσονται ἓν κατὰ τὴν οὑσιώδη
διαφορὰν, καὶ ἢ τὸ θεῖον κτιστδν, ἢ τὸ ἀνθρώπινον
ᾶκτιστον.
-ιζ’. Εί τὰ ὲνοὺμενα ἓν είσι κατὰ πάντα, τὸ δὲ
σῶμα ἐξ ἐναντίων ποιοτήτων σύγκειται, ἐροῦμεν ὡς
Θερμότης καὶ ψύξις ταύτὸν, καὶ ξηρότης καὶ ὑγρό-
της ὁμοίως ταὺτόν· καὶ Πέτρος καὶ Ἰωάννης,
ἐπειδὴ τῇ φύσει ἥνωνται, ἄρα καὶ τῇ ὑποστάσει εἷς,
οὑ δύο τυγχάνουσιν. Ἀλλ’ οὑχ οὑτω τοῖς εὑ φρο-
νοῦσι καὶ τῇ ἀληθείᾳ δοκεῖ ο μᾶλλον δὲ τὰ ένοὺμενα,
καθὸ ἤνωνται, ἓν εἶναι · Πέτρον μὲν καὶ Ἰωάννην,
ἐπειδὴ κατὰ φύσιν ἦνωνται, ὀμοοὺσιοι τυγχάνοντες,
ἓν εἶναι κατὰ φύσιν· ψυχὴν δὲ καὶσῶμα, ἐπειδὴ
καθ’ ὑπόστασιν ἥνωνται, ἒν εἷναι καθ’ ὑπόστασιν.
Οὑ γὰρ κατὰ φύσιν ἓν εἶναι ψυχὴν καὶ σῶμα εἴποι ’
τις ἃν νήφων τὸν λογισμόν.
ιη’. El ἐκ δύο φύσεων ἡ ἕνωσις γέγονεν , ἢ πρὸ
τῆς ἑνὼσεως ἦσαν δύο, ἢ έν τῇ ένὼσει, ἢ μετὰ τὴν
ἕνωσιν. Καὶ εἰ μὲν πρὸ τῆς ἐνώσεως ὑπέστησαν,
τί Νεστορίῳ μεμφόμεθας El δὲ καὶ⁷ μετὰ τὴν ἕνωσιν
ἡ σὰρξ ὑφέστηκε , τί ἡμῖν μέμφεσθε {El δὲ ἐν τῇ
ὲνώσει φατὲ, μένει δὲ ἡ ἓνωσις ⁸ καὶ νῦν καὶ εἰς
τὸν αίῶνα δύο εἰσί τε καὶ ἔσονται · εί δὲ τῷ καιρῷ
τῆς τοῦ Λόγου σαρκώσεως τὸ ἓν τῇ ἑνώσει φατὲ,
καὶ πρὶν ἑνωθῶσιν, ἦσαν δύο, ἢ ἑνωθέντα; Ei μὲν
γὰρ πρὸ τῆς ὲνώσεως ὑπῆρξαν ἀμφότερα , ἐξ ὑπο-
στάσεων ἀνάγκη λέγειν δύο τὴν ἕνωσιν ο εί δὲ ὲν
τῇ ἑνώσει δύο φατὲ, ὁ δὲ ἀριθμὸς καθ’ ὑμᾶς πάν-
τως . . . . ⁸ διαίρεσιν, διαιρέσεως αἰτία ή ἓνωσις ·
καὶ ὲν τῇ ένώσειιι . . . . τὴν ἕνωσιν.
ducit: divisionis ergo causa est unitio, et in ipsamet unione dirimitis unionem.
VARI/i3 LECTIONES.
{ulleg-rjl‘qyit-‘lurr.inium. Arah. afferet divisionem. ιι Leg. διαιρείτε. Turr. Dit‘iditis unionem. Arab.
et cum 'unione’dividitur unio.
non ipsum duas naturas, et in duabus naturis fateamini.
ιε . Εἰ οὑ ταύτὸν Θεότης καὶ ἀνθρωπότης , ὡς ὲν
’ποιότητι φυσικῇ, ἄλλο δὲ καὶ ἄλλο, ἕτερον δὲ καὶ
ἕτερον, σκοπείτω πᾶς τις εὖ φρονῶν, εί τὸ ἄλλο
κατὰ φύσιν καὶ ἄλλο, ἒν κατ’ οὐσίαν, καὶ οὑ δύο
είσὶν, εί δὲ δύο, καὶ οὑχ ἒν, φύσεις δηλαδή ° τὸ γὰρ
ἄλλο, φύσιν δηλοῖ, ὡς οἱ περὶ ταῦτα σοφοὶ διειλήσ-
φασι. Φύσις δὲ καὶ φύσις μία ἐστὶν, ἢ δύο ; Δὺο δῆ-
λον. Μία γὰρ καὶ μία, καὶ τοῖς νηπίοις δῆλον , ὡς
δύο είσίν.
ις’. El δέ φατε τὰ ένοὺμενα ἓν εἶναι· ἀλλ’ ἀκού-
σατε, ὅτι τὰ ένοὺμενα οὑ κατὰ πάντα ἓν εἰσιν,
ἀλλὰ καθὸ ῆνωνται. El γὰρ τὰ ὲνοὺμενα κατὰ πάντα
ἓν εἰσιν , ἐπειδὴ ἐξ ἀνομοίων φύσεων ὁ ἄνθρωπος
σύγκειται, άνάγιίη λέγειν ὡς ψυχὴ καὶ σῶμα κατὰ
πάντα ἓν εἰσι, καὶ ἔσται τὸ ἀσώματον σῶμα, ικαὶ τὸ
σῶμα ἀσώματον ο καὶ ἐπειδὴ θεότης καὶ ἀνθρω-
πότης ἦνωνται, ἔσονται ἓν κατὰ τὴν οὑσιώδη
διαφορὰν, καὶ ἢ τὸ θεῖον κτιστδν, ἢ τὸ ἀνθρώπινον
ᾶκτιστον.
-ιζ’. Εί τὰ ὲνοὺμενα ἓν είσι κατὰ πάντα, τὸ δὲ
σῶμα ἐξ ἐναντίων ποιοτήτων σύγκειται, ἐροῦμεν ὡς
Θερμότης καὶ ψύξις ταύτὸν, καὶ ξηρότης καὶ ὑγρό-
της ὁμοίως ταὺτόν· καὶ Πέτρος καὶ Ἰωάννης,
ἐπειδὴ τῇ φύσει ἥνωνται, ἄρα καὶ τῇ ὑποστάσει εἷς,
οὑ δύο τυγχάνουσιν. Ἀλλ’ οὑχ οὑτω τοῖς εὑ φρο-
νοῦσι καὶ τῇ ἀληθείᾳ δοκεῖ ο μᾶλλον δὲ τὰ ένοὺμενα,
καθὸ ἤνωνται, ἓν εἶναι · Πέτρον μὲν καὶ Ἰωάννην,
ἐπειδὴ κατὰ φύσιν ἦνωνται, ὀμοοὺσιοι τυγχάνοντες,
ἓν εἶναι κατὰ φύσιν· ψυχὴν δὲ καὶσῶμα, ἐπειδὴ
καθ’ ὑπόστασιν ἥνωνται, ἒν εἷναι καθ’ ὑπόστασιν.
Οὑ γὰρ κατὰ φύσιν ἓν εἶναι ψυχὴν καὶ σῶμα εἴποι ’
τις ἃν νήφων τὸν λογισμόν.
ιη’. El ἐκ δύο φύσεων ἡ ἕνωσις γέγονεν , ἢ πρὸ
τῆς ἑνὼσεως ἦσαν δύο, ἢ έν τῇ ένὼσει, ἢ μετὰ τὴν
ἕνωσιν. Καὶ εἰ μὲν πρὸ τῆς ἐνώσεως ὑπέστησαν,
τί Νεστορίῳ μεμφόμεθας El δὲ καὶ⁷ μετὰ τὴν ἕνωσιν
ἡ σὰρξ ὑφέστηκε , τί ἡμῖν μέμφεσθε {El δὲ ἐν τῇ
ὲνώσει φατὲ, μένει δὲ ἡ ἓνωσις ⁸ καὶ νῦν καὶ εἰς
τὸν αίῶνα δύο εἰσί τε καὶ ἔσονται · εί δὲ τῷ καιρῷ
τῆς τοῦ Λόγου σαρκώσεως τὸ ἓν τῇ ἑνώσει φατὲ,
καὶ πρὶν ἑνωθῶσιν, ἦσαν δύο, ἢ ἑνωθέντα; Ei μὲν
γὰρ πρὸ τῆς ὲνώσεως ὑπῆρξαν ἀμφότερα , ἐξ ὑπο-
στάσεων ἀνάγκη λέγειν δύο τὴν ἕνωσιν ο εί δὲ ὲν
τῇ ἑνώσει δύο φατὲ, ὁ δὲ ἀριθμὸς καθ’ ὑμᾶς πάν-
τως . . . . ⁸ διαίρεσιν, διαιρέσεως αἰτία ή ἓνωσις ·
καὶ ὲν τῇ ένώσειιι . . . . τὴν ἕνωσιν.
ducit: divisionis ergo causa est unitio, et in ipsamet unione dirimitis unionem.
VARI/i3 LECTIONES.
{ulleg-rjl‘qyit-‘lurr.inium. Arah. afferet divisionem. ιι Leg. διαιρείτε. Turr. Dit‘iditis unionem. Arab.
et cum 'unione’dividitur unio.