PG 94, col. 1454
quidem vestrum est, non nostrum. sic loqui et
sentire. Eademmet enim natura essentinlc a se ipsa
discrimen nunquam habuerit.
35. Si una Christi natura est, ejus nobis nomen
dicitote. Nam id quod est, etiam nominetur Opur-
tet, et proprie .nominetur;~uti natura Deideitas
appellatur, et natura hominis, humanitas. Quo
igitur nomine ChriSti naturam efl'eramus? an Cbrii
stitatis? at nemo eorum qui divino afllatu locuti
sunt, tale‘quid pronuntiavit. An divino-humanita-
tis? minime vero istud. Ecquid ergo naturam
nullius nOminis introducitis? Sin reponitis, inno-
vari naturas, et novo mysterio novum aliquid et
peregrinum ellici : at vero nihil sublimius. et quod
minus comprehendi possit, quam natura Dei, et
tamen illud unum solumque quod comprehendi
nequeat, a nobis nominari voluit. Vel igitur natu-
ram quam obtrudistis, altiorem et meliorem deitate
esse dicite; satisque nobis erit. Vel nomen illius
proferte, vcl cum veritatis praedicatoribus divinie
tatem ct humanitatem Christi, naturas esse pro~
nuntiate, non naturam. Deitas siquidem et huma-
nitas non sunt una natura. ‘
36. Si ex divinitate et humanitate una Christi
natura est, divinitas pars natura: duntaxat, et non
perlecta natura erit in Christo, similiter etiam et
ς humanitas.
57. Si natura vestra composita, neque Patri in
totum consubstantialis est, neque Matri, Christus
vero totum illud est : Christus quatenus Christus
est, nulli consubstantialis est. Quod si ita est, qua
parte alicui consubstantialis est, iam non est ειπερ
stus. Igitur quatenus ejusdem est ac Pater essen-
tire, non est Christus. Quocirca duorum alterum
necessarium est, aut Christum non esse, qui Pa-
tri consubstantialis sit, aut qui Christus sit, non
esse Patri consubstantialem.
38. Quae composita sunt, ex contrariis compo-
nuntur, substantia: autem secundum physicos
nihil contrarium est : fieri igitur non potest ut
ι) substantia ex substantiis composita sit.
‘39. Naturas, sive substantias differentia: sub-
stantiales constituunt. Quamobrem si ex deitate
et humanitate natura una consistit, erunt deitas et
humanitas, non naturae, sed essentiales diderentiw.’
40. Quae unius sunt essentiae, diversarum pla-
ne hypostasium sunt : qua: vero unius sunt hy-
postasis, diversarum naturarum exsistunt. Igitur
qui divinitatem et humanitatem Christi vel unius
esse natura: dicitis, alterius atque alterius subs
stantia: esse dicite : vel dicendo unius esse hypo-
stasis, naturas duas, non unam fateamini. Ubi
enim est substantiae diversitas, non est natura
una. Aut igitur carnem divinitati Verbi consul).
sentire. Eademmet enim natura essentinlc a se ipsa
discrimen nunquam habuerit.
35. Si una Christi natura est, ejus nobis nomen
dicitote. Nam id quod est, etiam nominetur Opur-
tet, et proprie .nominetur;~uti natura Deideitas
appellatur, et natura hominis, humanitas. Quo
igitur nomine ChriSti naturam efl'eramus? an Cbrii
stitatis? at nemo eorum qui divino afllatu locuti
sunt, tale‘quid pronuntiavit. An divino-humanita-
tis? minime vero istud. Ecquid ergo naturam
nullius nOminis introducitis? Sin reponitis, inno-
vari naturas, et novo mysterio novum aliquid et
peregrinum ellici : at vero nihil sublimius. et quod
minus comprehendi possit, quam natura Dei, et
tamen illud unum solumque quod comprehendi
nequeat, a nobis nominari voluit. Vel igitur natu-
ram quam obtrudistis, altiorem et meliorem deitate
esse dicite; satisque nobis erit. Vel nomen illius
proferte, vcl cum veritatis praedicatoribus divinie
tatem ct humanitatem Christi, naturas esse pro~
nuntiate, non naturam. Deitas siquidem et huma-
nitas non sunt una natura. ‘
36. Si ex divinitate et humanitate una Christi
natura est, divinitas pars natura: duntaxat, et non
perlecta natura erit in Christo, similiter etiam et
ς humanitas.
57. Si natura vestra composita, neque Patri in
totum consubstantialis est, neque Matri, Christus
vero totum illud est : Christus quatenus Christus
est, nulli consubstantialis est. Quod si ita est, qua
parte alicui consubstantialis est, iam non est ειπερ
stus. Igitur quatenus ejusdem est ac Pater essen-
tire, non est Christus. Quocirca duorum alterum
necessarium est, aut Christum non esse, qui Pa-
tri consubstantialis sit, aut qui Christus sit, non
esse Patri consubstantialem.
38. Quae composita sunt, ex contrariis compo-
nuntur, substantia: autem secundum physicos
nihil contrarium est : fieri igitur non potest ut
ι) substantia ex substantiis composita sit.
‘39. Naturas, sive substantias differentia: sub-
stantiales constituunt. Quamobrem si ex deitate
et humanitate natura una consistit, erunt deitas et
humanitas, non naturae, sed essentiales diderentiw.’
40. Quae unius sunt essentiae, diversarum pla-
ne hypostasium sunt : qua: vero unius sunt hy-
postasis, diversarum naturarum exsistunt. Igitur
qui divinitatem et humanitatem Christi vel unius
esse natura: dicitis, alterius atque alterius subs
stantia: esse dicite : vel dicendo unius esse hypo-
stasis, naturas duas, non unam fateamini. Ubi
enim est substantiae diversitas, non est natura
una. Aut igitur carnem divinitati Verbi consul).