PG 94, col. 1520
πρὸς τὸν Θεὸν, τὸν νόμον φύσει ἐπιθυμητὸν , καὶ
πρὸς τὸν πλησίον κατά τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, καλόν·
καὶ εἰ τῇ μίξει χρησώμεθα ταῖς ἑαυτῶν γυναιξὶ πρὸς
τεκνογονίαν κατά τὸν νόμον τὸν δοθέντα τῇ φύσει
παρὰ τοῦ Θεοῦ, καλόν · εί ’δὲ χρησώμεθα τῇ ἐπιθυμίᾳ
πρὸς τά ἀλλότρια παρά τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, κακόν.
Εῐπε γὰρ ό Θεὸς ο ι Οὐκ ἐπιθυμήσεις τὸν ἀγρὸν τοῦ
πλησίον σου, οὐδὲτὴν γυναῖκα αὐτοῦ, οὐδὲ ὃσα αὑτῷ
ἐστιν. ι Ἦ πορνεία οὺ διά τὴν συνάφειάν ἐστι κακὴ,
ἀλλά διὰ τὸ τὴν ἀλλοτρίαν ωναφθῆναι. Ἡ κενο-
δοξία, οὐ διά τὸ ἀγαπᾷν τὴν δόξαν, κακὴ, ἀλλά διὰ
τὸ μὴ τὴν ἐκ Θεοῦ δόξαν ἀγαπᾷν ο τὸ μῖσος καὶ ό θυ-
μὸς,ει μὲν κατά τῶν κωλυόντων τὴν σωτηρίαν τῆς
ψυχῆς ν καὶ τὴν πρὸς Θεὸν δι’ ὑπακοῆς αὐτοῦ συν-
άφειαν, καὶ ἀφιστώντων ὲκ Θεοῦ, τουτέστι κατά τοῦ
διαϐόλου καὶ τῶν θεραπόντων αὑτοῦ, καλόν. Φησὶ
γάρ’ ι Οὐχὶ τοὺς μισοῦντάς σε, Κύριε, ἐμίσησα, καὶ
ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου ἐξετηκόμην ; τέλειον μῖσος ἑμί-
σουν αὐτοὺς, είς ἐχθροὺς ἐγένοντό μοι.) Καὶ oi. ἅγιοι
μάρτυρες ὲθυμοῦντο κατά τῶν τυράννων , δικαίως
θυμούμενον καὶ ἐὰν κατά τοῦ οἰκείου λογισμοῦ θυ-
μωθῶ, χωρίζοντός με ὲκ Θεοῦ , καλόν ο ὲάν τις ἀπο-
στερῇ με τῆς σωτηρίας, καλὸν θυμωθῆναι καὶ μισῆ-
σαι · ὲάν δὲ λυπῇ κατά κόσμον, καὶ ὡφελείας γίνε-
ται πρόξενος , ἀποστερῶν τῶν ὑλικῶν , ἀγαπήσω
C μᾶλλον, ᾗπερ ’ μισήσωί ρὈ φόνος κακόν · μόνου γὰρ
Θεοῦ τὸ χωρίζειν τὴν ψυχὴν ὲκ τοῦ σώματος, τοῦ καὶ
συνδήσαντος · εί δὲ φωνεύσω ὑπὸ Θεοῦ κελευόμενος,
καλόν· πᾶν γὰρ ὲκ τοῦ ἀγαθοῦ, ἀγαθόν. Κακὺν οὖν
τδ ἐπιθυμεῖν ἁρπάζειν, ὃ οὐκ ἐστιν ἡμέτερον, ἀλλά
τοῦ Θεοῦ. Ἦ κατάκρισις κακή · Θεοῦ γὰρ μόνου τὸ
κρίνειν , καὶ κακὸν ἁρπάζειν τὸ ὲκ Θεοῦ ἀξίωμα,
οἷς μὴ δέδοται παρά Θεοῦ τὸ κρίνειν. Ἦ κενοδοξία
καὶ ἡ ὑπερηφανεία κακή · Θεῷ γὰρ μόνῳ πρέπει τὸ
ἔπαρμα καὶ ἡ δόξαι ὥστε οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἡ
κακία, εί μὴτὸ παρά φύσιν καὶ τὸν νόμον κεχρῆο
σθαι ταῖς φυσικαῖς δυνάμεσιν ο ὃ οὐκ ἐστιν οὐσία,
ἀλλ’ ἡμέτερον ὲπιτήδευ μα.
ιε’. Χρὴ γὰρ εἰδέναι , ὡς διττῶς λέγεται τό τε
ἀγαθὸν, καὶ τὸ κακόν ο ἀγαθὸν γάρ κυρίως λέγεται,
τὸ ὲκ τοῦ φύσει ἀγαθοῦ Θεοῦ δεδωρημένον. Ὠσπερ
πᾶν φῶς ἐξ ἡλίου, ἦτοι πυρὸς φωτίζεται, οὕτω πᾶν
ἀγαθὸν ὲκ τοῦ ἀορίστου καὶ ἀκαταλήπτου πελάγους
τῆς ἀγαθότητος τὴν ὓπαρξιν ἔχει, καὶ ὅσα ηιαρά
21,22.
πρὸς τὸν πλησίον κατά τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, καλόν·
καὶ εἰ τῇ μίξει χρησώμεθα ταῖς ἑαυτῶν γυναιξὶ πρὸς
τεκνογονίαν κατά τὸν νόμον τὸν δοθέντα τῇ φύσει
παρὰ τοῦ Θεοῦ, καλόν · εί ’δὲ χρησώμεθα τῇ ἐπιθυμίᾳ
πρὸς τά ἀλλότρια παρά τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, κακόν.
Εῐπε γὰρ ό Θεὸς ο ι Οὐκ ἐπιθυμήσεις τὸν ἀγρὸν τοῦ
πλησίον σου, οὐδὲτὴν γυναῖκα αὐτοῦ, οὐδὲ ὃσα αὑτῷ
ἐστιν. ι Ἦ πορνεία οὺ διά τὴν συνάφειάν ἐστι κακὴ,
ἀλλά διὰ τὸ τὴν ἀλλοτρίαν ωναφθῆναι. Ἡ κενο-
δοξία, οὐ διά τὸ ἀγαπᾷν τὴν δόξαν, κακὴ, ἀλλά διὰ
τὸ μὴ τὴν ἐκ Θεοῦ δόξαν ἀγαπᾷν ο τὸ μῖσος καὶ ό θυ-
μὸς,ει μὲν κατά τῶν κωλυόντων τὴν σωτηρίαν τῆς
ψυχῆς ν καὶ τὴν πρὸς Θεὸν δι’ ὑπακοῆς αὐτοῦ συν-
άφειαν, καὶ ἀφιστώντων ὲκ Θεοῦ, τουτέστι κατά τοῦ
διαϐόλου καὶ τῶν θεραπόντων αὑτοῦ, καλόν. Φησὶ
γάρ’ ι Οὐχὶ τοὺς μισοῦντάς σε, Κύριε, ἐμίσησα, καὶ
ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς σου ἐξετηκόμην ; τέλειον μῖσος ἑμί-
σουν αὐτοὺς, είς ἐχθροὺς ἐγένοντό μοι.) Καὶ oi. ἅγιοι
μάρτυρες ὲθυμοῦντο κατά τῶν τυράννων , δικαίως
θυμούμενον καὶ ἐὰν κατά τοῦ οἰκείου λογισμοῦ θυ-
μωθῶ, χωρίζοντός με ὲκ Θεοῦ , καλόν ο ὲάν τις ἀπο-
στερῇ με τῆς σωτηρίας, καλὸν θυμωθῆναι καὶ μισῆ-
σαι · ὲάν δὲ λυπῇ κατά κόσμον, καὶ ὡφελείας γίνε-
ται πρόξενος , ἀποστερῶν τῶν ὑλικῶν , ἀγαπήσω
C μᾶλλον, ᾗπερ ’ μισήσωί ρὈ φόνος κακόν · μόνου γὰρ
Θεοῦ τὸ χωρίζειν τὴν ψυχὴν ὲκ τοῦ σώματος, τοῦ καὶ
συνδήσαντος · εί δὲ φωνεύσω ὑπὸ Θεοῦ κελευόμενος,
καλόν· πᾶν γὰρ ὲκ τοῦ ἀγαθοῦ, ἀγαθόν. Κακὺν οὖν
τδ ἐπιθυμεῖν ἁρπάζειν, ὃ οὐκ ἐστιν ἡμέτερον, ἀλλά
τοῦ Θεοῦ. Ἦ κατάκρισις κακή · Θεοῦ γὰρ μόνου τὸ
κρίνειν , καὶ κακὸν ἁρπάζειν τὸ ὲκ Θεοῦ ἀξίωμα,
οἷς μὴ δέδοται παρά Θεοῦ τὸ κρίνειν. Ἦ κενοδοξία
καὶ ἡ ὑπερηφανεία κακή · Θεῷ γὰρ μόνῳ πρέπει τὸ
ἔπαρμα καὶ ἡ δόξαι ὥστε οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἡ
κακία, εί μὴτὸ παρά φύσιν καὶ τὸν νόμον κεχρῆο
σθαι ταῖς φυσικαῖς δυνάμεσιν ο ὃ οὐκ ἐστιν οὐσία,
ἀλλ’ ἡμέτερον ὲπιτήδευ μα.
ιε’. Χρὴ γὰρ εἰδέναι , ὡς διττῶς λέγεται τό τε
ἀγαθὸν, καὶ τὸ κακόν ο ἀγαθὸν γάρ κυρίως λέγεται,
τὸ ὲκ τοῦ φύσει ἀγαθοῦ Θεοῦ δεδωρημένον. Ὠσπερ
πᾶν φῶς ἐξ ἡλίου, ἦτοι πυρὸς φωτίζεται, οὕτω πᾶν
ἀγαθὸν ὲκ τοῦ ἀορίστου καὶ ἀκαταλήπτου πελάγους
τῆς ἀγαθότητος τὴν ὓπαρξιν ἔχει, καὶ ὅσα ηιαρά
21,22.