PG 95, col. 100
EEAraPI so aπέσυν αXEθλaῖ,
ἀπὸ φωνῆς Τωάννου ταπεινοῦ μοναχοῦ τοῦ Δα-
μασκηνοῦ, πρὸς Ἰωάννην τὸν ὀσιώτατον ἐπί-
σκοπο⁵ Aαοδικείας.
Ἐν ὀνόματι τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ
ἀγίου Πνεύματος, τῆς μιᾶς τρισυποστάτου καὶ προσ-
κυνητῆς θεότητος · τῆς ὀμοουσίου καὶ ζωαρχικῆς
Τριάδος, τοῦ ἐνὸς Θεοῦ · παρʼ οὗ « πᾶσα δόσις ἀγαθὴ
καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθεν εἰς ἡμᾶς κάτεισιν. »
ἀνοίγω τὰ μογίλαλα καὶ βραδύγλωσσά μου χείλη,
ὁ ἀμαρτωλὸς καὶ τάλας ἐγὼ, πεποιθὼς ἐπʼ αὐτῷ,
ὡς διὰ τὴν τῶν αἰτησάντων τὸν λόγον ο ταπείνωσιν,
καὶ τὴν τῶν ἀκουόντων ὡφέλειαν, δώσει πνεῦμα σο-
φίας, καὶ « λόγον ἐν ἀνοίξει τοῦ στόματός μου, »
ὁ τῆς χάριτος Κύριος, καὶ πάντων τῶν ἀγαθῶν τα-
μίας, « ὁ ὦν ἐπὶ πάντων Θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς
αἰῶνας » Ἀμήν.
ΚXEEΑΛ. A.
Περὶ οὐσίας, κοὶ φύσεως, καὶ μμορρρῆςν
Οὐσία, καὶ φύσις, καὶ μορφὴ , κατὰ τοὺς ἀγίους
Πατέρας, ταὐτόν ἐστι. Καὶ πππάλιν· ὑπόστασις καὶ
πρόσωπον καὶ ἄτομον s ταὐτόν ἐστι. Καὶ πάλιν··
διαφορὰ, καὶ ποιότης καὶ ἰβἰωμα ⁵ ταὐτόν ἐστι.
Περὶ τούτων οὖν, καὶ τῶν τοιούτων σκοπὸς ἡμῖν
ἐστι εἰπεῖν, περὶ ὦν καὶ ὑμετέρα συγκαταβατικῶς
ἠρώτησεν ὁσιότης. Ἀρχόμενοι τοίννν, λέγομεν
οὕτως.
Ἐστι μὲν ὑπερούσιος οὐσία καὶ φύσις καὶ μορφὴ.
ἡ ἀκατάληπτος θεότης· ὑποστάσεις δὲ καὶ πρόσωπα,
Πατὴρ, καὶ Τἱὸς, καὶ τὸ πανάγιον Πνεῦμα. Ἐκαστον
γὰρ αὐτῶν, τελεία ὑπόστασις, καὶ τέλειόν ἐστι πρόσ-
ωπον. Ἐτι δὲ πᾶν κτίσμα Θεοῦ, οὐσία ἐστί· πολλὰ
δέ εἰσι τὰ κτίσματα καὶ πολλὴν ἔχουσι πρὸς ἄλληλα
τὴν διαφοράν. Ἀλλο γὰρ κτίσμα ὁ ἄγγελος, καὶ ἄλλο ὁ
ἄνθρωπος· καὶ ἕτερον ὁ βοῦς καὶ ἄελο κύων· ἔτερον
οὐρανὸς, καὶ ἄλλο γῆ· καὶ ἔτερον πῦρ, καὶ ἄλλο ὕδωρ·
καὶ ἀπλῶς εἰπεῖν, πολλὰ εἴδη εἰσὶν ἐν τοῖς κτί-
σμασιν. Ἐκαστον οὖν εἶδος, μία φύσις ἐστίν· οἶον
πάντες οἱ ἄγγελοι, μία φύσις εἰσί e. Καὶ πάντες οὲ
ἄνθρωποι μία φύσις εἰσί. Καὶ πάντες οἱ βόες, μία
φύσις εἰσίν· ὁμοίως καὶ τὰ λοιπὰ κτίσματα· καὶ
ἄλλη φύσις ἡ τῶν ἀγγέλων, καὶ ἐτέρα ἡ τῶν ἀνθρώ-
vARL LECTIONES.
Cod. S. Hil. deest τὸν λόγον. Cod. Hl. καὶ γένος καὶ μορφή. Ibid. ρrο καὶ ἄτομον, habetur κὶ
ἀπὸ φωνῆς Τωάννου ταπεινοῦ μοναχοῦ τοῦ Δα-
μασκηνοῦ, πρὸς Ἰωάννην τὸν ὀσιώτατον ἐπί-
σκοπο⁵ Aαοδικείας.
Ἐν ὀνόματι τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ
ἀγίου Πνεύματος, τῆς μιᾶς τρισυποστάτου καὶ προσ-
κυνητῆς θεότητος · τῆς ὀμοουσίου καὶ ζωαρχικῆς
Τριάδος, τοῦ ἐνὸς Θεοῦ · παρʼ οὗ « πᾶσα δόσις ἀγαθὴ
καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθεν εἰς ἡμᾶς κάτεισιν. »
ἀνοίγω τὰ μογίλαλα καὶ βραδύγλωσσά μου χείλη,
ὁ ἀμαρτωλὸς καὶ τάλας ἐγὼ, πεποιθὼς ἐπʼ αὐτῷ,
ὡς διὰ τὴν τῶν αἰτησάντων τὸν λόγον ο ταπείνωσιν,
καὶ τὴν τῶν ἀκουόντων ὡφέλειαν, δώσει πνεῦμα σο-
φίας, καὶ « λόγον ἐν ἀνοίξει τοῦ στόματός μου, »
ὁ τῆς χάριτος Κύριος, καὶ πάντων τῶν ἀγαθῶν τα-
μίας, « ὁ ὦν ἐπὶ πάντων Θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς
αἰῶνας » Ἀμήν.
ΚXEEΑΛ. A.
Περὶ οὐσίας, κοὶ φύσεως, καὶ μμορρρῆςν
Οὐσία, καὶ φύσις, καὶ μορφὴ , κατὰ τοὺς ἀγίους
Πατέρας, ταὐτόν ἐστι. Καὶ πππάλιν· ὑπόστασις καὶ
πρόσωπον καὶ ἄτομον s ταὐτόν ἐστι. Καὶ πάλιν··
διαφορὰ, καὶ ποιότης καὶ ἰβἰωμα ⁵ ταὐτόν ἐστι.
Περὶ τούτων οὖν, καὶ τῶν τοιούτων σκοπὸς ἡμῖν
ἐστι εἰπεῖν, περὶ ὦν καὶ ὑμετέρα συγκαταβατικῶς
ἠρώτησεν ὁσιότης. Ἀρχόμενοι τοίννν, λέγομεν
οὕτως.
Ἐστι μὲν ὑπερούσιος οὐσία καὶ φύσις καὶ μορφὴ.
ἡ ἀκατάληπτος θεότης· ὑποστάσεις δὲ καὶ πρόσωπα,
Πατὴρ, καὶ Τἱὸς, καὶ τὸ πανάγιον Πνεῦμα. Ἐκαστον
γὰρ αὐτῶν, τελεία ὑπόστασις, καὶ τέλειόν ἐστι πρόσ-
ωπον. Ἐτι δὲ πᾶν κτίσμα Θεοῦ, οὐσία ἐστί· πολλὰ
δέ εἰσι τὰ κτίσματα καὶ πολλὴν ἔχουσι πρὸς ἄλληλα
τὴν διαφοράν. Ἀλλο γὰρ κτίσμα ὁ ἄγγελος, καὶ ἄλλο ὁ
ἄνθρωπος· καὶ ἕτερον ὁ βοῦς καὶ ἄελο κύων· ἔτερον
οὐρανὸς, καὶ ἄλλο γῆ· καὶ ἔτερον πῦρ, καὶ ἄλλο ὕδωρ·
καὶ ἀπλῶς εἰπεῖν, πολλὰ εἴδη εἰσὶν ἐν τοῖς κτί-
σμασιν. Ἐκαστον οὖν εἶδος, μία φύσις ἐστίν· οἶον
πάντες οἱ ἄγγελοι, μία φύσις εἰσί e. Καὶ πάντες οὲ
ἄνθρωποι μία φύσις εἰσί. Καὶ πάντες οἱ βόες, μία
φύσις εἰσίν· ὁμοίως καὶ τὰ λοιπὰ κτίσματα· καὶ
ἄλλη φύσις ἡ τῶν ἀγγέλων, καὶ ἐτέρα ἡ τῶν ἀνθρώ-
vARL LECTIONES.
Cod. S. Hil. deest τὸν λόγον. Cod. Hl. καὶ γένος καὶ μορφή. Ibid. ρrο καὶ ἄτομον, habetur κὶ