PG 95, col. 112
agendum, nisi ab altero quopiam prohibeantur; A μὴ ὑφʼ ἑτέρου κωλυθῇ . Διὸ οὐκ αὐτεξούσιά εἰσιν,
atque adeo non sui juris ac arbitrii sunt, sed
ἀλλʼ ὑπεξούσια· ἡ δὲ λογικὴ φύσις ἐξουσίαν ἔχει ὑπο-
mmancipiorum instar. Rationalis autem natura po-
κύψαι τῇ φυσικῇ ὀρέξει, καὶ μὴ ὑποκύψαι, ἀλλὰ νι-
testatem habet, ut vel cedat appetitui vel non ce-
κῆσαι· καὶ δηλοῖ ἡ φύσις, ζωῆς ἔφεσις φυσικὴ οὐσα,
dat, sed eam superet. Idque ostendit ipsa natura,
καὶ ὑποκύπτουσα τῷ λόγῳ· πολλοὶ γὰρ ταύτην τῷ
cum vitæ cupiditas rationi cedit, etsi naturæ pe-
ἡγεμόνι λόγῳ νικήσαντες, ἐκουσίως ἐχώρησαν πρὸς
nitius insita est. Hanc enim multi ratione duce
πὸν θάνατον, καὶ τροφῆς ὄρεξιν ἀπεβάλοντο, καὶ
vincentes, sponte mortem adierunt; cibique, ac
ὕπνου, καὶ τῶν λοιπῶν, ἄγοντες τὴν φύσιν τῷ αὐτ-
somni reliquorumque abjecto appetitu, naturam
εξουσίῳ λόγῳ, οὐχ ὑπʼ αὐτῆς ἀγόμενοι· ὥσπερ
egerunt libera ratione, non se ab ea agi passi sunt.
οὖν ἡ φυσικὴ ὄρεξις πάσῃ αἰσθητικῇ φύσει ἔγκειται,
Utiigitur naturalis appetitus naturæ omni sensibili
πὕτως ἡ αὐτεξουσιότης πάσῃ λογικῇ φύσει ἔγκειται.
inest, sic et arbitrii libertas, omni rationali na-
Πᾶν γὰρ λογικὸν αὐτεξούσιον· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ κατʼ
turæ. Quidquid enim est, rationale omnino et libe-
εἰκόνα Θεοῦ. Θέλησις οὗν ἐστι φυσικὴ, ἡ λογικὴ καὶ
rum est; atque in hoc positum, quod esse ad ima-
αὐτεξούσιος ἐρεκτικὴ δύναμῖς τε καὶ κίνησις· τὰ
ginem Dei dicimur. Est ergo naturalis voluntas, δὲ τῇ θελήσει ὑποκείμενα, ὧν ἐφίεται ἡ θέλησις, λέ-
rationalis et libera appetendi vis ac motus. Quæ γονται θελήματα γνωμικά· οἰκείᾳ γὰρ γνώμῃ. ὀρμᾷ
πρὸς τὴν τοὐτων χρῆσιν ὁ νοῦς, αὐτεξούσιος ὡν.
autem voluntati subjecta sunt ad appetendum, ea
Ταῦτα δέ εἰσιν· οἶον, φαγεῖν, καὶ μὴ φαγεῖν· πιεῖν,
judicii valuntstes et appetitus dicuntur. Nam cum
καὶ μὴ πιεῖν· ὁδεῦσαι, μὴ δδεῦσαι· γῆμαι, μὴ γῆ-
animus sit liber, arbitratu suo ad eorum usum
μαι· καὶ τὰ τοιαῦτα, ἅτινα ἐφʼ ἡμῖν εἰσιν· ἅτινα
fertus. 421 Hæc porro sunt, ut comedere, et non
comedere; bibere, et non bibere; ambulare, et
καὶ αὐτὰ δυνάμεθα, καὶ τὰ ἀντικείμενα αὐτοῖς.
non ambulare; nubere, et non nubere, aliaque ejusmodi quæ in nostra voluntate sisa sunt; quæ
et ipsa possumus, quæque iis contraria sunt.
vARL2 LECTONES.
t Edit. κωλυθείη. R.1 ἡγεμονικῷ. Edit. ὑπὸ ταύτης-
IS DISSEnT SIONEu CTTRA ACEPALOS AOMONITIO.
Prmæter dissertaionem contra Jacobitas, seu Monophysitas, quæ in hoc priore nostro vο-
lumine excusa est, breviorem noster suctor hanc alteram De natura composita scripsit ad-
versus ejusdem hæresis professores, qui alio etism nomine Acephalitunctemporis appel-
labantur; quemsdmodum explicuimaus in adnotationibus sd libprum De hæresibus. Bæc
quidem Græce Lstineqque in Basileensi postrema editione prodiit, ut vero csstigstior rursum
exiret, Græcs contuli cum codicibus Regio 2926 et sltero bibliothecæ collegii Parisiensis
tANNOT TOr AAtAXRHNOT
Π.. ..NTOr t αλΣ
τφτς
tæopr
σννο
RΚTAA AEotAnN.
β. J0AN NIS DA MASCENI
N TI A Co MostT A
coNTA ACEALOs.
1. Ex diversis naturis natura una cemposita C æ. Μία φύσιις σύνθετος ἐκ διαφόρων φύσεων γίνε-
exsurgit, quando post natuearum conjunctieaem ται, ὅταν ἐνουμένων φύσεων, ἕτερόν τι παρὰ τὰς ἐνω-
diversum quid ab unitis naturis cfficitur: atqnc id θείσας φύσεις ἀποτελεσθῇ· καὶ τὸ ἀποτελούμενον δὲ,
atque adeo non sui juris ac arbitrii sunt, sed
ἀλλʼ ὑπεξούσια· ἡ δὲ λογικὴ φύσις ἐξουσίαν ἔχει ὑπο-
mmancipiorum instar. Rationalis autem natura po-
κύψαι τῇ φυσικῇ ὀρέξει, καὶ μὴ ὑποκύψαι, ἀλλὰ νι-
testatem habet, ut vel cedat appetitui vel non ce-
κῆσαι· καὶ δηλοῖ ἡ φύσις, ζωῆς ἔφεσις φυσικὴ οὐσα,
dat, sed eam superet. Idque ostendit ipsa natura,
καὶ ὑποκύπτουσα τῷ λόγῳ· πολλοὶ γὰρ ταύτην τῷ
cum vitæ cupiditas rationi cedit, etsi naturæ pe-
ἡγεμόνι λόγῳ νικήσαντες, ἐκουσίως ἐχώρησαν πρὸς
nitius insita est. Hanc enim multi ratione duce
πὸν θάνατον, καὶ τροφῆς ὄρεξιν ἀπεβάλοντο, καὶ
vincentes, sponte mortem adierunt; cibique, ac
ὕπνου, καὶ τῶν λοιπῶν, ἄγοντες τὴν φύσιν τῷ αὐτ-
somni reliquorumque abjecto appetitu, naturam
εξουσίῳ λόγῳ, οὐχ ὑπʼ αὐτῆς ἀγόμενοι· ὥσπερ
egerunt libera ratione, non se ab ea agi passi sunt.
οὖν ἡ φυσικὴ ὄρεξις πάσῃ αἰσθητικῇ φύσει ἔγκειται,
Utiigitur naturalis appetitus naturæ omni sensibili
πὕτως ἡ αὐτεξουσιότης πάσῃ λογικῇ φύσει ἔγκειται.
inest, sic et arbitrii libertas, omni rationali na-
Πᾶν γὰρ λογικὸν αὐτεξούσιον· καὶ τοῦτό ἐστι τὸ κατʼ
turæ. Quidquid enim est, rationale omnino et libe-
εἰκόνα Θεοῦ. Θέλησις οὗν ἐστι φυσικὴ, ἡ λογικὴ καὶ
rum est; atque in hoc positum, quod esse ad ima-
αὐτεξούσιος ἐρεκτικὴ δύναμῖς τε καὶ κίνησις· τὰ
ginem Dei dicimur. Est ergo naturalis voluntas, δὲ τῇ θελήσει ὑποκείμενα, ὧν ἐφίεται ἡ θέλησις, λέ-
rationalis et libera appetendi vis ac motus. Quæ γονται θελήματα γνωμικά· οἰκείᾳ γὰρ γνώμῃ. ὀρμᾷ
πρὸς τὴν τοὐτων χρῆσιν ὁ νοῦς, αὐτεξούσιος ὡν.
autem voluntati subjecta sunt ad appetendum, ea
Ταῦτα δέ εἰσιν· οἶον, φαγεῖν, καὶ μὴ φαγεῖν· πιεῖν,
judicii valuntstes et appetitus dicuntur. Nam cum
καὶ μὴ πιεῖν· ὁδεῦσαι, μὴ δδεῦσαι· γῆμαι, μὴ γῆ-
animus sit liber, arbitratu suo ad eorum usum
μαι· καὶ τὰ τοιαῦτα, ἅτινα ἐφʼ ἡμῖν εἰσιν· ἅτινα
fertus. 421 Hæc porro sunt, ut comedere, et non
comedere; bibere, et non bibere; ambulare, et
καὶ αὐτὰ δυνάμεθα, καὶ τὰ ἀντικείμενα αὐτοῖς.
non ambulare; nubere, et non nubere, aliaque ejusmodi quæ in nostra voluntate sisa sunt; quæ
et ipsa possumus, quæque iis contraria sunt.
vARL2 LECTONES.
t Edit. κωλυθείη. R.1 ἡγεμονικῷ. Edit. ὑπὸ ταύτης-
IS DISSEnT SIONEu CTTRA ACEPALOS AOMONITIO.
Prmæter dissertaionem contra Jacobitas, seu Monophysitas, quæ in hoc priore nostro vο-
lumine excusa est, breviorem noster suctor hanc alteram De natura composita scripsit ad-
versus ejusdem hæresis professores, qui alio etism nomine Acephalitunctemporis appel-
labantur; quemsdmodum explicuimaus in adnotationibus sd libprum De hæresibus. Bæc
quidem Græce Lstineqque in Basileensi postrema editione prodiit, ut vero csstigstior rursum
exiret, Græcs contuli cum codicibus Regio 2926 et sltero bibliothecæ collegii Parisiensis
tANNOT TOr AAtAXRHNOT
Π.. ..NTOr t αλΣ
τφτς
tæopr
σννο
RΚTAA AEotAnN.
β. J0AN NIS DA MASCENI
N TI A Co MostT A
coNTA ACEALOs.
1. Ex diversis naturis natura una cemposita C æ. Μία φύσιις σύνθετος ἐκ διαφόρων φύσεων γίνε-
exsurgit, quando post natuearum conjunctieaem ται, ὅταν ἐνουμένων φύσεων, ἕτερόν τι παρὰ τὰς ἐνω-
diversum quid ab unitis naturis cfficitur: atqnc id θείσας φύσεις ἀποτελεσθῇ· καὶ τὸ ἀποτελούμενον δὲ,