PG 95, col. 1325
ἀκολασίας τοῖς ἀσελγαίνουσιν.
ι Οὐδὲν τοίνυν ἐφάμιλλον γυναικὸς πονηρᾶς. τί
λέοντος δεινότερον ιν τετράποσιν ; οὐδέν. Τί δὲ ὠμό-
τερον δράκοντος ιν ἑρπετοῖς ἀλλ’ οὐδάν· ,πλὴν γυ-
, ναικὸς πονηρᾶς. Καὶ λέων, καὶ δράκων ἰλάττω τυγ-
χάνουσι. Μαρτυρεῖ μοι τῷ λόγῳ ὁ σοφώτατος Σολομὼν
λέγων· Συνοικῆσαι λέοντι ἢ δράκοντι εὐδόκησαι ,
ἣ συνοικῆσαι μετὰ γυναικὸς πονηρᾶς καὶ γλωσσώδους.
Καὶ ἵνα μὴ νομίσῃς τὸν προφήτην είρωνείαν είρηκὲ-
ναι, ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων κατάμαθε ἀκριῦῶς· τὸν
Δανιὴλ οἱ λέοντες ᾐδέσθησαν, τὸν δὲ δίκαιον Ναϐου-
θὴν ’ίεζάὕελ ἐφόνεῦσε. Τί) uitro; τὸν ἰωνᾶν ὲν τῇ
κοιλία δφύλαξεν, Δαλιδὰ δὲ τὸν Σαμψὼν ξυρήσασα
τοῖς ἀλλοφύλοις παρέδωκεν. Δράκοντες, καὶ ἀσπίδες,
καὶ κεράσται τὸν Ἰωάννην ἐν τῇ ἐρήμῳ ὲτρόμαεαν,
Ἦρωδιὰς δὲ αὐτὸν ιν ἀρίστῳ ἀπέτεμεν. οι κόρακες
τὸν Ἠλίαν ἐν metu: διιθρεψαν, Ἰεζάϐελ δὲ αὐτὸν
μετὰ τὴν εὐεργεσίαν τοῦ ὑετοῦ πρὸς φόνον παρίδωο
κεν. 'l‘t γὰρ ἔλεγεν, Ei σὺ οἵ Ἠλίας, κάγὼ Ἰεζά-
ϐελ’ τάδε ποιήσαιεν μοι οι θεοὶ, καί τάδε προσ-
animus; εί μὴ ὡς ταύτην τὴν ὥραν αὔριον θή-
σομαι τὴν ψυχήν σου ὡς ἐνὸς τῶν τεθνηκότων.
λ Καί ἐφοϐήθη Ἠλίας, καί ἐπορεύθη, καί ἦλθεν είς
τὴν ἔρημον ὁδὸν ἡμέρας, καὶ ᾐτήσατο τὴν ψυ-
χὴν αὑτοῦ ἀποθανεῖν, καί aliter" Κύριε ὁ Θεὸς,
ἱκανούσθω, λάϐε τὴν ψυχήν μου ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτε
καλὸν τὸ ἀποθανεῖν με, ἢ ζῇν, ὅτι κρείσσων ἐγὼ
οὐκ ειμι ὑπὲρ τοὺς πατέρας μου. Οτμοιί ὅτι ὁ προ-
φήτης Ἠλίας ἱφοδῄθη γυναῖκα, ὁ τῆς οἰκουμένης
ὅλης τύν ὐετὸν ὲν τῇ γλώττῃ βαστάζων, ό πῦρ οὐ·
ρανόθεν ῥήματι κατενέγκας, καὶ δι’ εὐχῆς νεκροὺς
ἀνεγείρας, ἐφοϐήθη γυναῖκας ναὶ, ὲφοόήθη. Οὐδεμία
γὰρ συγκρίνεται κακία γυναικὶ πονηρᾷ. Μαρτυρεῖ
μοι τῷ λόγῳ ἡ Σοφία λέγουσα* οὐκ ἔστι κεφαλὴ
ὑπὲρ κεφαλήν ὄφεως, καί οὐκ ἔστι κακία ὑπὲρ
κακίαν γυναικός. Ὃ τὸ κακὸν τοῦ διαϐόλου καὶ
ὀξύτατον ὅπλον ⁸ διὰ γυναικὸς ἐξ ἀρχῆς ὲν τῷ παρα-
δείσῳ κατίτρωσε τὸν Ἀδάμ. Διὰ γυναικὸς τὸν Δασὶδ
πρὸς τὴν κατά τοῦ Οὐρίου δολοφονίαν ὲξάμανεν. Διὰ
γυναικὸς τὸν σοφώτατον Σολομῶντα πρὸς παράϐασιν
κατέστρεψεν· διὰ γυναικὸς τὸν ἀνδρειότατον Σαμψὼν
ξυρήσας ιτύφλωσεν. Διὰ γυναικὸς τοὺς υἱοὺς Ἠλὶ τοῦ
ίερᾶως ἐδαφισενσ διὰ γυναικὸς τὸν οὐρανοδρόμον
Ἠλίαν ἐδίωκε · διὰ γυναικὸς τὸν εὐγενέστατον Ἰωσὴφ
φυλακῇ κατέκλεισε. Διὰ γυναικὸς τὸν παντὸς κόσμου
λύχνον Ἰωάννην ὲπέτεμε · διὰ γυναικὸς πάντας
κατασφάζει. Γυνὴ γὰρ ἀναιδὴς οὐδενος φείδεται. οὐ
Λευῒτην τιμᾷ, οὐχ ἱερέα ἐντρέπεται, οὐ προφήτην
ὶναιδετται. Ὢ κακοῦ κακὸν κάκιστον , γυνὴ πονηρὰ,
κᾶνῇ πενιχρά. Ἐὰν δὲ καὶ πλοῦτον ἕλῃ τῇ πονηρίᾳ
αὐτῆς συνεργοῦντα, δισσὸν τὸ κακόν · ἀφόρητον τὺ
ζῶον, ἀθεράπευτον τὸ θηρίον. Ἒγὼ οίὸα καὶ ἀσπί-
ι Et bomilia in declinationem Prwcursdris, qua? exstat ι. VII edit. Savil. p. 545, dubiaeque fidei
est.
ι Οὐδὲν τοίνυν ἐφάμιλλον γυναικὸς πονηρᾶς. τί
λέοντος δεινότερον ιν τετράποσιν ; οὐδέν. Τί δὲ ὠμό-
τερον δράκοντος ιν ἑρπετοῖς ἀλλ’ οὐδάν· ,πλὴν γυ-
, ναικὸς πονηρᾶς. Καὶ λέων, καὶ δράκων ἰλάττω τυγ-
χάνουσι. Μαρτυρεῖ μοι τῷ λόγῳ ὁ σοφώτατος Σολομὼν
λέγων· Συνοικῆσαι λέοντι ἢ δράκοντι εὐδόκησαι ,
ἣ συνοικῆσαι μετὰ γυναικὸς πονηρᾶς καὶ γλωσσώδους.
Καὶ ἵνα μὴ νομίσῃς τὸν προφήτην είρωνείαν είρηκὲ-
ναι, ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων κατάμαθε ἀκριῦῶς· τὸν
Δανιὴλ οἱ λέοντες ᾐδέσθησαν, τὸν δὲ δίκαιον Ναϐου-
θὴν ’ίεζάὕελ ἐφόνεῦσε. Τί) uitro; τὸν ἰωνᾶν ὲν τῇ
κοιλία δφύλαξεν, Δαλιδὰ δὲ τὸν Σαμψὼν ξυρήσασα
τοῖς ἀλλοφύλοις παρέδωκεν. Δράκοντες, καὶ ἀσπίδες,
καὶ κεράσται τὸν Ἰωάννην ἐν τῇ ἐρήμῳ ὲτρόμαεαν,
Ἦρωδιὰς δὲ αὐτὸν ιν ἀρίστῳ ἀπέτεμεν. οι κόρακες
τὸν Ἠλίαν ἐν metu: διιθρεψαν, Ἰεζάϐελ δὲ αὐτὸν
μετὰ τὴν εὐεργεσίαν τοῦ ὑετοῦ πρὸς φόνον παρίδωο
κεν. 'l‘t γὰρ ἔλεγεν, Ei σὺ οἵ Ἠλίας, κάγὼ Ἰεζά-
ϐελ’ τάδε ποιήσαιεν μοι οι θεοὶ, καί τάδε προσ-
animus; εί μὴ ὡς ταύτην τὴν ὥραν αὔριον θή-
σομαι τὴν ψυχήν σου ὡς ἐνὸς τῶν τεθνηκότων.
λ Καί ἐφοϐήθη Ἠλίας, καί ἐπορεύθη, καί ἦλθεν είς
τὴν ἔρημον ὁδὸν ἡμέρας, καὶ ᾐτήσατο τὴν ψυ-
χὴν αὑτοῦ ἀποθανεῖν, καί aliter" Κύριε ὁ Θεὸς,
ἱκανούσθω, λάϐε τὴν ψυχήν μου ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτε
καλὸν τὸ ἀποθανεῖν με, ἢ ζῇν, ὅτι κρείσσων ἐγὼ
οὐκ ειμι ὑπὲρ τοὺς πατέρας μου. Οτμοιί ὅτι ὁ προ-
φήτης Ἠλίας ἱφοδῄθη γυναῖκα, ὁ τῆς οἰκουμένης
ὅλης τύν ὐετὸν ὲν τῇ γλώττῃ βαστάζων, ό πῦρ οὐ·
ρανόθεν ῥήματι κατενέγκας, καὶ δι’ εὐχῆς νεκροὺς
ἀνεγείρας, ἐφοϐήθη γυναῖκας ναὶ, ὲφοόήθη. Οὐδεμία
γὰρ συγκρίνεται κακία γυναικὶ πονηρᾷ. Μαρτυρεῖ
μοι τῷ λόγῳ ἡ Σοφία λέγουσα* οὐκ ἔστι κεφαλὴ
ὑπὲρ κεφαλήν ὄφεως, καί οὐκ ἔστι κακία ὑπὲρ
κακίαν γυναικός. Ὃ τὸ κακὸν τοῦ διαϐόλου καὶ
ὀξύτατον ὅπλον ⁸ διὰ γυναικὸς ἐξ ἀρχῆς ὲν τῷ παρα-
δείσῳ κατίτρωσε τὸν Ἀδάμ. Διὰ γυναικὸς τὸν Δασὶδ
πρὸς τὴν κατά τοῦ Οὐρίου δολοφονίαν ὲξάμανεν. Διὰ
γυναικὸς τὸν σοφώτατον Σολομῶντα πρὸς παράϐασιν
κατέστρεψεν· διὰ γυναικὸς τὸν ἀνδρειότατον Σαμψὼν
ξυρήσας ιτύφλωσεν. Διὰ γυναικὸς τοὺς υἱοὺς Ἠλὶ τοῦ
ίερᾶως ἐδαφισενσ διὰ γυναικὸς τὸν οὐρανοδρόμον
Ἠλίαν ἐδίωκε · διὰ γυναικὸς τὸν εὐγενέστατον Ἰωσὴφ
φυλακῇ κατέκλεισε. Διὰ γυναικὸς τὸν παντὸς κόσμου
λύχνον Ἰωάννην ὲπέτεμε · διὰ γυναικὸς πάντας
κατασφάζει. Γυνὴ γὰρ ἀναιδὴς οὐδενος φείδεται. οὐ
Λευῒτην τιμᾷ, οὐχ ἱερέα ἐντρέπεται, οὐ προφήτην
ὶναιδετται. Ὢ κακοῦ κακὸν κάκιστον , γυνὴ πονηρὰ,
κᾶνῇ πενιχρά. Ἐὰν δὲ καὶ πλοῦτον ἕλῃ τῇ πονηρίᾳ
αὐτῆς συνεργοῦντα, δισσὸν τὸ κακόν · ἀφόρητον τὺ
ζῶον, ἀθεράπευτον τὸ θηρίον. Ἒγὼ οίὸα καὶ ἀσπί-
ι Et bomilia in declinationem Prwcursdris, qua? exstat ι. VII edit. Savil. p. 545, dubiaeque fidei
est.