PG 95, col. 1333
ιι ’0; κατασπαταλᾷ ἐκ παιδὸς, οἰκέτης ἔσται. ι
ι Ἐν τῇ κοιλία επτὲρνισε τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ηἰα-
κὼᾶν” θ’
Δί οὐαὶ οε ἐγειρόμενοι τῷ πρωῒ, καὶ τὸ σίκερα διώ- Α
κον-τες, oi μένοντες τὸ om '0 γὰρ οἶνος αὐτοὺς
comunt. ι
_. ι Πάντες oi τὸν οἶνον- πίνοντες, αίσχυνοήσονται. ι
ι ’Ἑπλανήοηααν διὰ το σίκερα, ἱεροὺς lili- προφή-
της ο ἐξέστησαν διὰ τιν’ οἶνον. s ί .
ι Στενάζουσι πάντες οί εὐφραινόμενοι τὴν ψυ-
κήν- ι ⁷ . ς
’ ’ ι Ἐκαλεσε Κύριοςίντῇ’ήμέρᾳ ἐκείνη κλαυθμὸν
καὶ κοπετδν, εὑρησιν καὶ ζῶσιν σάκκων) αὐτοὶ- δι
ιωιήσαντο εὐφροσῶρην, είσφαζοντες μόσχους, καὶ
θύοντες πρόϐατα, λέγοντες, “fuit” καὶ πίωμεν ο
γ αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν. ι’ ’
ι οι ίσθίοντις τὰς τρυφὰς, ἠφανίσθησαν ιν ταῖς
causa; ο οί τιθηνούμενοι ἐπὶ κόκκον, περιεσάλλοντο
‘ κοπρίαν. ι ’
1 ι Ὀπίσω τῶν ιπιθυμιῷν σου μὴ πορεύου, καὶ ἀπὸ
τῶν όριίξεῷν σου κωλύου. Ἐὰν χορηγήσῃς τῇ ψυχῇ
σου εὐδοκίαν ικιθυμίας, ποιήσεις ιπίχαρμα ἐχθρῶν
σου. Ι
ἒ ἲίὴιεξῗραίνουνὶπξιπολλῇε τρυφῇ. Στρόφοέ μετᾲ
ἀλβρξς ἀπλήστον. Κοιλίας ὄρεξις, καί ωᾴοφιαὲμδξ,
.. μή με καταλασίτωσαν. ε· ξ ‘
Α Μὴ diuino-ration βνπάσῃ τρυφῇ. Ἐν πολλοῖς γὰρ,
ἕρξίυμαῖιν ἔσται, νόσος. ’Δνὴρ suum είς τράπεξαζ,
ἀλλοτρίαν, οὐκ ἐστιν αὐτοῦ ό βίος ιν λογισμῷ⁷ ζωῆς. ι
η ι Οὐαὶ. opimo! ὲμπεπλησμένοι.ὃτι πεινάσετε. Οὐαὶ
ὑμῖν, oi ’γελῶντες, ὅτι πενθήσετε καὶ κλαύσετε. ι
δ’ Προσέχετε ἑαυτοῖς, μήποτε ὑμῶν βαρυνθῶσιν
αἱ καρδίαι ιν κραιπάλῃ καὶ μέθῃ. μερίμναις βιωτι-
καῐςηκαὶ αἰφνιδίως ὑμῖν imm ἡ ἡμέρα ίκείνη. Ὦς
”παγὶς ἐλεύσεται ἔτιὶῄ πάντας Ἆτοῦἐ καθημένονς ἐπί
πρόσωπον πάσης τῆς γῆς. ι
ι Ἐθρέψατε τὰς καρδίας ὑμῶν, ὡς ὲν ἡμέραν σφα-
γης- ι
' ι ’Τοὺς ἐχθροὺς τοῦ σταυρόὖ, ὧν τὸ τέλος ἀπώλεια,
ὧξ δΘεδς ἡ κοιλία, καὶή δόξα· ’ὲν τῇ αίσχύνῃ ab;
των )
ε Μή τις πόρνος, ἧ βέϐηλος ὡς Ἡσαῦ, ὃς ἀντὶ
βρώσεως μιᾶς ἀπέδοτο τὰ πρωτοτόκια αὐτοῦ. ι
Εὒεκτοῦντος καὶ omnem; σου τοῦ αἵματος,
,ἀφορμὴ πρὸς ἁμαρτίαν ἡ πολυσαρκία γίνεται. Μὴ
κολάκευέ σου τὸ σῶμα ὕπνοις, καὶ λουτροῖς , καὶ
μαλακοῖς στρώμασι, ἀεὶ ἐπιλέγων τδ ῥῆμα τοῦτο·
Τίς ὠφέλεια ἐν τῷ αἵματί μου, ἐκ τῷ καταϐαίνειν
- με εἰς διαφθορᾶν ; Τί περιέπεις τὸ μικρὸν ὕστερον
ι Ἐν τῇ κοιλία επτὲρνισε τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ηἰα-
κὼᾶν” θ’
Δί οὐαὶ οε ἐγειρόμενοι τῷ πρωῒ, καὶ τὸ σίκερα διώ- Α
κον-τες, oi μένοντες τὸ om '0 γὰρ οἶνος αὐτοὺς
comunt. ι
_. ι Πάντες oi τὸν οἶνον- πίνοντες, αίσχυνοήσονται. ι
ι ’Ἑπλανήοηααν διὰ το σίκερα, ἱεροὺς lili- προφή-
της ο ἐξέστησαν διὰ τιν’ οἶνον. s ί .
ι Στενάζουσι πάντες οί εὐφραινόμενοι τὴν ψυ-
κήν- ι ⁷ . ς
’ ’ ι Ἐκαλεσε Κύριοςίντῇ’ήμέρᾳ ἐκείνη κλαυθμὸν
καὶ κοπετδν, εὑρησιν καὶ ζῶσιν σάκκων) αὐτοὶ- δι
ιωιήσαντο εὐφροσῶρην, είσφαζοντες μόσχους, καὶ
θύοντες πρόϐατα, λέγοντες, “fuit” καὶ πίωμεν ο
γ αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν. ι’ ’
ι οι ίσθίοντις τὰς τρυφὰς, ἠφανίσθησαν ιν ταῖς
causa; ο οί τιθηνούμενοι ἐπὶ κόκκον, περιεσάλλοντο
‘ κοπρίαν. ι ’
1 ι Ὀπίσω τῶν ιπιθυμιῷν σου μὴ πορεύου, καὶ ἀπὸ
τῶν όριίξεῷν σου κωλύου. Ἐὰν χορηγήσῃς τῇ ψυχῇ
σου εὐδοκίαν ικιθυμίας, ποιήσεις ιπίχαρμα ἐχθρῶν
σου. Ι
ἒ ἲίὴιεξῗραίνουνὶπξιπολλῇε τρυφῇ. Στρόφοέ μετᾲ
ἀλβρξς ἀπλήστον. Κοιλίας ὄρεξις, καί ωᾴοφιαὲμδξ,
.. μή με καταλασίτωσαν. ε· ξ ‘
Α Μὴ diuino-ration βνπάσῃ τρυφῇ. Ἐν πολλοῖς γὰρ,
ἕρξίυμαῖιν ἔσται, νόσος. ’Δνὴρ suum είς τράπεξαζ,
ἀλλοτρίαν, οὐκ ἐστιν αὐτοῦ ό βίος ιν λογισμῷ⁷ ζωῆς. ι
η ι Οὐαὶ. opimo! ὲμπεπλησμένοι.ὃτι πεινάσετε. Οὐαὶ
ὑμῖν, oi ’γελῶντες, ὅτι πενθήσετε καὶ κλαύσετε. ι
δ’ Προσέχετε ἑαυτοῖς, μήποτε ὑμῶν βαρυνθῶσιν
αἱ καρδίαι ιν κραιπάλῃ καὶ μέθῃ. μερίμναις βιωτι-
καῐςηκαὶ αἰφνιδίως ὑμῖν imm ἡ ἡμέρα ίκείνη. Ὦς
”παγὶς ἐλεύσεται ἔτιὶῄ πάντας Ἆτοῦἐ καθημένονς ἐπί
πρόσωπον πάσης τῆς γῆς. ι
ι Ἐθρέψατε τὰς καρδίας ὑμῶν, ὡς ὲν ἡμέραν σφα-
γης- ι
' ι ’Τοὺς ἐχθροὺς τοῦ σταυρόὖ, ὧν τὸ τέλος ἀπώλεια,
ὧξ δΘεδς ἡ κοιλία, καὶή δόξα· ’ὲν τῇ αίσχύνῃ ab;
των )
ε Μή τις πόρνος, ἧ βέϐηλος ὡς Ἡσαῦ, ὃς ἀντὶ
βρώσεως μιᾶς ἀπέδοτο τὰ πρωτοτόκια αὐτοῦ. ι
Εὒεκτοῦντος καὶ omnem; σου τοῦ αἵματος,
,ἀφορμὴ πρὸς ἁμαρτίαν ἡ πολυσαρκία γίνεται. Μὴ
κολάκευέ σου τὸ σῶμα ὕπνοις, καὶ λουτροῖς , καὶ
μαλακοῖς στρώμασι, ἀεὶ ἐπιλέγων τδ ῥῆμα τοῦτο·
Τίς ὠφέλεια ἐν τῷ αἵματί μου, ἐκ τῷ καταϐαίνειν
- με εἰς διαφθορᾶν ; Τί περιέπεις τὸ μικρὸν ὕστερον