PG 95, col. 136
πᾶς ἄνθρωπος σιμός· ἀλλʼ ὁ μὲν σιμὸς, ὁ δὲ γρυπὸς,
ὁ δὲ εὕρινος. Οὕτε πᾶς ἄνθρωπος λευκός· ἀλλʼ ὁ μὲν
λευκὸς, ὁ ὲ μέλας, ὁ δὲ σιτόχρους· οὐδὲ πᾶς ἄν-
θρωπος φαλακρός· ἀλλʼ ὁ μὲν φαλακρὸς, ὁ δὲ κομή-
της· τουτέστι δασύθριξ. Καὶ ἀπλῶς εἰπεῖν ἐπὶ τῆς
ἀνθρωπότητος ὅσα πάντες οἱ ἄνθρωποι ἔχουσιν ἐκ
τοῦ Δημιουργοῦ δοθέντα, φυσικά εἰσιν ἰδιώματα,
κατὰ τοὺς ἀγίους Πατέρας, καὶ τὸν ἀληθῆ λόγον·
mibus eoncessa, naturæ proprietates sunt, velut τά τε τῆς πλάσεως, καὶ τὰ τῆς κατακρίσεως.
et sanctis Patribus visumæ est, ac vera ratio suadet; quæ nimirum constitutionis sunt ac distin-
bύσις γάρ ἐστι δύναμις, ἐκ θείου προστάγματος
δοθεῖσα ἐκάστῳ εἴδει, καθʼ ἢν ἐνεργεῖν καὶ πάσχειν
πέφυκεν. Ὡστε τὸ μὲν ἔχειν ὀφθαλμοὺς, καὶ ῥῖνας,
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν μελῶν, φυσικόν ἐστιν. Ὁ γὰρ
ἐνὸς τούτων ἐστερημένος, οὐκ ἔστι τέλειος ἄνθρω-
πος. Ἡ δὲ τούτων διαφορὰ, ὑποστατική· ἡ ὅρασις,
καὶ τὸ ὁρᾷν, φυσικόν ἡ δὲ διάφορος ὅρασις, τουτ-
έστιν ἡ καλὴ καὶ ἡ κακὴ, ὑποστατική ἐστιν. Ἐει-
θυμία τῆς βρώσεως, καὶ αὐτὴ ἡ βρῶσις, φυσική
ἐστιν· ἡ δὲ τῶν διαφόρων βρωμάτων ἐπιθυμία, καὶ
ἡ διάφορος ἐπιθυμία, ἡ ἐπιτεταμένη τε καὶ ἀνει-
μένη, ὑποστατική· ἡ θέλησις καὶ τὸ θέλειν, φυσι-
κόν· ἡ δὲ διάφορος θέλησις, καὶ τὸ διαφόρως θέλειν,
ὑποστατίβν σ. Ὁσα δὲ τινὲς ἔχουσι τῶν ὀμοειδῶν
ὑποσεάσεων, τινὲς δὲ οὐκ ἔχουσιν, ὑποστατικά εἰσιν
ἴδεώματα.
ζ. Εἰδέναι τοίνυν χρὴ, ὅτι πᾶσα ἀνθρώπων ὑπό-
στασις, ἔχει τό τε εἶναι, καὶ τὸ ἐκ μὴ ὄντων εἰς
τὸ εἶναι ὑπὸ τοῦ Δημιουργοῦ παρῆχθαι· τουτέστι
τὸ κτιστὸν, τό τε ζωτικὸν, καὶ ἐνεργητικὸν, καὶ αἱ-
σθητικὸν, καὶ νοερὸν, καὶ λογικὸν , καὶ ὀρεκτικὸν,
τουτέστι θελητικόν· καὶ τὸ ἐξ οὐσίας⁵ κσὶ συμβεβη-
κότων ὑφίστασθαι ταῦτα εῦν οὐσιώδη εἰσὶ καὶ φυ-
σικά, 8 δὲ τούτων ἰδιότροπος καὶ πδιαίρετος κίνη-
σιις, ὑποστατικὴ διαφορά. Τὸ μὲν γὰρ μετέχειν
τούτων, τὸ ταυτὸν τῆς φύσεως παρίστησιν. Ὁ ὲ
τρόπος τῆς ὑπάρξεως, καὶ ἡ ἀποτετμημένη , καὶ
ἰδιοσύστατος ὑπόστασις, καὶ σύμπηξις ἐκάστου, καὶ
ἡ ἰδιόεροπος καὶ ἰδιοκίνητος καὶ ἡ διάφορος τῶν
φυσικῶν χρῆσις, ἀποτετμημένας τὰς ὑποστάσεις
δείκνυσι, καὶ πολλοὺς λέγεσθαι τοὺς ἀνθρώπους
ποιεῖ. Ὡστε ἐπὶ Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἀγίου Πνεύ-
ματος, ἐπειδὴ μὲν διάφορος ἡ ἐκάστου ὕπαρξις,
τρεῖς ὑποστάσεις εἰσίν. Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἰδιοτρόπως,
οὐδὲ ἀδιαιρέτως, καὶ ἀποτετμημένως ἑκάστη θέλει
καὶ ἐνεργεῖ, ἀλλʼ ἐνιαίως, οὐ τρεῖς θεοὶ, ἀλλʼ εἶe
Θεός· τούτων οὕτως εἰρημένων, ἴδωμεν εἰ δόο φύ-
σεις εἰσὶν ἐν τῷ Χριστῷ, καὶ οὗτω γνωσόμεθα, εt
διπλᾶ ἔχει τὰ φυσικὰ ἱδιώματα· ἀδύνετον γὰρ φύ-
σιν συστῆναι ἐκτὸς τῶν φυσικῶν καὶ σφστατικῶν
αὐτῆς ἰδιωμάτων.
vAu6 LsoIIoNES.
Reg. τῆς κράσεως. r Hæe hsbest codd. mss. s Mss. λογιστικόν. s ssll. ἐξ οὐσιῶν, b Edit.
ὐπποτετμημένη. Vid. Petaτ. t. IV Τheod. dogm. ib. , c. 7, n. 5.
ὁ δὲ εὕρινος. Οὕτε πᾶς ἄνθρωπος λευκός· ἀλλʼ ὁ μὲν
λευκὸς, ὁ ὲ μέλας, ὁ δὲ σιτόχρους· οὐδὲ πᾶς ἄν-
θρωπος φαλακρός· ἀλλʼ ὁ μὲν φαλακρὸς, ὁ δὲ κομή-
της· τουτέστι δασύθριξ. Καὶ ἀπλῶς εἰπεῖν ἐπὶ τῆς
ἀνθρωπότητος ὅσα πάντες οἱ ἄνθρωποι ἔχουσιν ἐκ
τοῦ Δημιουργοῦ δοθέντα, φυσικά εἰσιν ἰδιώματα,
κατὰ τοὺς ἀγίους Πατέρας, καὶ τὸν ἀληθῆ λόγον·
mibus eoncessa, naturæ proprietates sunt, velut τά τε τῆς πλάσεως, καὶ τὰ τῆς κατακρίσεως.
et sanctis Patribus visumæ est, ac vera ratio suadet; quæ nimirum constitutionis sunt ac distin-
bύσις γάρ ἐστι δύναμις, ἐκ θείου προστάγματος
δοθεῖσα ἐκάστῳ εἴδει, καθʼ ἢν ἐνεργεῖν καὶ πάσχειν
πέφυκεν. Ὡστε τὸ μὲν ἔχειν ὀφθαλμοὺς, καὶ ῥῖνας,
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν μελῶν, φυσικόν ἐστιν. Ὁ γὰρ
ἐνὸς τούτων ἐστερημένος, οὐκ ἔστι τέλειος ἄνθρω-
πος. Ἡ δὲ τούτων διαφορὰ, ὑποστατική· ἡ ὅρασις,
καὶ τὸ ὁρᾷν, φυσικόν ἡ δὲ διάφορος ὅρασις, τουτ-
έστιν ἡ καλὴ καὶ ἡ κακὴ, ὑποστατική ἐστιν. Ἐει-
θυμία τῆς βρώσεως, καὶ αὐτὴ ἡ βρῶσις, φυσική
ἐστιν· ἡ δὲ τῶν διαφόρων βρωμάτων ἐπιθυμία, καὶ
ἡ διάφορος ἐπιθυμία, ἡ ἐπιτεταμένη τε καὶ ἀνει-
μένη, ὑποστατική· ἡ θέλησις καὶ τὸ θέλειν, φυσι-
κόν· ἡ δὲ διάφορος θέλησις, καὶ τὸ διαφόρως θέλειν,
ὑποστατίβν σ. Ὁσα δὲ τινὲς ἔχουσι τῶν ὀμοειδῶν
ὑποσεάσεων, τινὲς δὲ οὐκ ἔχουσιν, ὑποστατικά εἰσιν
ἴδεώματα.
ζ. Εἰδέναι τοίνυν χρὴ, ὅτι πᾶσα ἀνθρώπων ὑπό-
στασις, ἔχει τό τε εἶναι, καὶ τὸ ἐκ μὴ ὄντων εἰς
τὸ εἶναι ὑπὸ τοῦ Δημιουργοῦ παρῆχθαι· τουτέστι
τὸ κτιστὸν, τό τε ζωτικὸν, καὶ ἐνεργητικὸν, καὶ αἱ-
σθητικὸν, καὶ νοερὸν, καὶ λογικὸν , καὶ ὀρεκτικὸν,
τουτέστι θελητικόν· καὶ τὸ ἐξ οὐσίας⁵ κσὶ συμβεβη-
κότων ὑφίστασθαι ταῦτα εῦν οὐσιώδη εἰσὶ καὶ φυ-
σικά, 8 δὲ τούτων ἰδιότροπος καὶ πδιαίρετος κίνη-
σιις, ὑποστατικὴ διαφορά. Τὸ μὲν γὰρ μετέχειν
τούτων, τὸ ταυτὸν τῆς φύσεως παρίστησιν. Ὁ ὲ
τρόπος τῆς ὑπάρξεως, καὶ ἡ ἀποτετμημένη , καὶ
ἰδιοσύστατος ὑπόστασις, καὶ σύμπηξις ἐκάστου, καὶ
ἡ ἰδιόεροπος καὶ ἰδιοκίνητος καὶ ἡ διάφορος τῶν
φυσικῶν χρῆσις, ἀποτετμημένας τὰς ὑποστάσεις
δείκνυσι, καὶ πολλοὺς λέγεσθαι τοὺς ἀνθρώπους
ποιεῖ. Ὡστε ἐπὶ Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἀγίου Πνεύ-
ματος, ἐπειδὴ μὲν διάφορος ἡ ἐκάστου ὕπαρξις,
τρεῖς ὑποστάσεις εἰσίν. Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἰδιοτρόπως,
οὐδὲ ἀδιαιρέτως, καὶ ἀποτετμημένως ἑκάστη θέλει
καὶ ἐνεργεῖ, ἀλλʼ ἐνιαίως, οὐ τρεῖς θεοὶ, ἀλλʼ εἶe
Θεός· τούτων οὕτως εἰρημένων, ἴδωμεν εἰ δόο φύ-
σεις εἰσὶν ἐν τῷ Χριστῷ, καὶ οὗτω γνωσόμεθα, εt
διπλᾶ ἔχει τὰ φυσικὰ ἱδιώματα· ἀδύνετον γὰρ φύ-
σιν συστῆναι ἐκτὸς τῶν φυσικῶν καὶ σφστατικῶν
αὐτῆς ἰδιωμάτων.
vAu6 LsoIIoNES.
Reg. τῆς κράσεως. r Hæe hsbest codd. mss. s Mss. λογιστικόν. s ssll. ἐξ οὐσιῶν, b Edit.
ὐπποτετμημένη. Vid. Petaτ. t. IV Τheod. dogm. ib. , c. 7, n. 5.