PG 95, col. 139
consubstantialis esse naturæ; neque hypostasis ἐ σει ὀμοούσιος οὐ λέγεται· οὐδὲ ὑπόστασις μονοφυὴς
unius naturæ, ejusdem substantiæ est cum hypo-
stasibus diversæ substantiæ. Si ergo Christus una
natura est post unitionem; quomodo ejusdem sub-
stantiæ erit cum Patre et matre, qui sunt diversæ
substantiæ?
Ad hæc : si una Christi natura est post unitio-
nem, S24 quomodo nominatur? Christitas? illa
nempe, ut sic dicam, Deo humanitas. A qua enim
natura? Utique, cum una sit, una illa ejus natura
passus est. Ergo ejus Deohumanitas, quæ passt
est; passibilisque in Christo est deitas.
Rursum : Passusne est Christus? utique. Ejusne
passa deitas; an humanitas utra natura? Huma-
na certe. Ejusne divinitas remansit impassibilis? Ndί. Ἡ παθοῦσα αὐτοῦ φύσις, καὶ ἡ μὴ παθοῦσα,
dta plane. Ejus natura quæ passa est, et quæ β ἡ αὐτή ἐστιν, ἢ ἄλλη καὶ ἄλλη; Ἀλλη πάντως καὶ
passa non est, eademne, an alia et alia natura?
Alia prorsus et alia. Quod si alia et alia; quo-
mmodo una, quæ sunt duæῖ Ast duæ quidem naturæ,
non una natura sunt, sed una hypostasis:
duæ vero naturæ; altera passibilis, et impassibilis
altea; atque hoc modo recte procedet disputatio.
9. Quod autem una etiam sit Christi hypostasis,
non duæ, hinc cognosci potest. lnusne Silius
Chistus est, an duo? Unus certe. Qui autem duæ
hypostases, si Filius unus est? si duæ sunt hypo-
stases, alius profecto atque alius est; ac vel erunt
duo Christi; vel erit alter Christus, alter Deus
Verbum; ac non jam unus ilius.
Præterea, si duæ Christi hypostases sunt; sane Καὶ πάλιν Εἰ δύο ὑπεστάσεις τοῦ Χριστοῦ· κάθ-
cum ad Patris dexteram in Cherubico throno εe. ὕ ηται δὲ ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς ἐπὶ θρόνου Χερουβικοῦ,
deat, ac simul cum Patre et Spiritu sancto a crea-
tis omnibus adoretur; non jam Τrinitatem, sed
quaternitatem adorabimus. Absit autem ut aliud
quidquam adoremus præter sanctam Τrinitatem,
unum Patrem, hypostasim unam; unum Filium
ac Dei Verbum incarnatum, hypostasim unam cum
sua carne, unum Spiritum sanctum, hypostasim
unam; Τrinitatem sanctissimam, et glorificatam.
lt enim gladius igne candens, postquam ignem
recepit, unus et idem est: sic, potiori ratione,
Christus unus est et una hypostasis, post ipsam-
met etiam incarnationem. Ac quemadmodum gla-
dium igneum tangere vereor, non propter ferri
naturam, sed propter conjunctam ei naturaὶ ρ προσκυνῶ τῷ σαρκωθέντι Aόγῳ, καὶ συμπροσκυνῶ
ignis : sic Deum incarnatum adoro, unaque car- τῇ σαρκὶ, οὐ διὰ τὴν τῆς σαρκὸς φύσιν, ἀλλὰ διὰτὸν
nem veneror, non propter carnis naturam, sed ἐνωθέντα αὐτῇ Θεὸν Λόγον. Προσκυνῶ τῷ βασιλεt
propter unitum ipsi Deum Verbum. Regem cum μετὰ τῆς ἀλουργίδος, καὶ τιμῶ τὴν ἀλουργίδα διὰ
purpura adoro, ac propter regem purpuræ hono- τὸν βασιλέα. Καὶ μὴν ὅτι ἐπὶ μὲν βασιλέως καὶ τῆς
rema habso. Atqui regis et vestis nec unio hypo- ἐσθῆτος , οὐ καθʼ ὑπόστασιν ἡ ἔνωσις, οὐδὲ ἀδιά-
statica est, nec indirulsa, nec perpetua : in Christo σπαστος λ, οὐδὲ διαιωνίζουσα· ἐπὶ δὲ Χριστοῦ Θεοῦ
autem Deo nostro, hypostatica unio est, indi- ἡμῶν, καθʼ ὑπόστασιν ἀδιάσπαστος καὶ διαιωνίζουσα
vulsaque et sempiterna. Quamobrem, tanquam ἡ ἕνωσις. Διὸ ὡς ἑνὶ τῆς Τριάδος συμπροσκυνῶ τῷ
vARLE LECaONES.
s Basil. ἢ ἀνθρωπότης. Posthac Billius emendat. ποίᾳ φύσει ἔπαθεν : et paulo post legit, ut Basil. et
Celb. εἱ μία, si una; ut bene procedat argumentatio, imo et oratio, quæ hoc in articulo luxata admo-
dum videtur. h Sic mss. edita verο οὐκ οὖν τριάδι, ἀλλὰ τετράδι. Noster 1 καὶ περὶ τοῦ Χριστοῦ.
1 Reg. et Colb. πεπυρακτωμένης. Noster ἀλουργίδος. Cod. S. Iil. ἀδιάπαυστος, quod idem paulo
post etiam habet
unius naturæ, ejusdem substantiæ est cum hypo-
stasibus diversæ substantiæ. Si ergo Christus una
natura est post unitionem; quomodo ejusdem sub-
stantiæ erit cum Patre et matre, qui sunt diversæ
substantiæ?
Ad hæc : si una Christi natura est post unitio-
nem, S24 quomodo nominatur? Christitas? illa
nempe, ut sic dicam, Deo humanitas. A qua enim
natura? Utique, cum una sit, una illa ejus natura
passus est. Ergo ejus Deohumanitas, quæ passt
est; passibilisque in Christo est deitas.
Rursum : Passusne est Christus? utique. Ejusne
passa deitas; an humanitas utra natura? Huma-
na certe. Ejusne divinitas remansit impassibilis? Ndί. Ἡ παθοῦσα αὐτοῦ φύσις, καὶ ἡ μὴ παθοῦσα,
dta plane. Ejus natura quæ passa est, et quæ β ἡ αὐτή ἐστιν, ἢ ἄλλη καὶ ἄλλη; Ἀλλη πάντως καὶ
passa non est, eademne, an alia et alia natura?
Alia prorsus et alia. Quod si alia et alia; quo-
mmodo una, quæ sunt duæῖ Ast duæ quidem naturæ,
non una natura sunt, sed una hypostasis:
duæ vero naturæ; altera passibilis, et impassibilis
altea; atque hoc modo recte procedet disputatio.
9. Quod autem una etiam sit Christi hypostasis,
non duæ, hinc cognosci potest. lnusne Silius
Chistus est, an duo? Unus certe. Qui autem duæ
hypostases, si Filius unus est? si duæ sunt hypo-
stases, alius profecto atque alius est; ac vel erunt
duo Christi; vel erit alter Christus, alter Deus
Verbum; ac non jam unus ilius.
Præterea, si duæ Christi hypostases sunt; sane Καὶ πάλιν Εἰ δύο ὑπεστάσεις τοῦ Χριστοῦ· κάθ-
cum ad Patris dexteram in Cherubico throno εe. ὕ ηται δὲ ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς ἐπὶ θρόνου Χερουβικοῦ,
deat, ac simul cum Patre et Spiritu sancto a crea-
tis omnibus adoretur; non jam Τrinitatem, sed
quaternitatem adorabimus. Absit autem ut aliud
quidquam adoremus præter sanctam Τrinitatem,
unum Patrem, hypostasim unam; unum Filium
ac Dei Verbum incarnatum, hypostasim unam cum
sua carne, unum Spiritum sanctum, hypostasim
unam; Τrinitatem sanctissimam, et glorificatam.
lt enim gladius igne candens, postquam ignem
recepit, unus et idem est: sic, potiori ratione,
Christus unus est et una hypostasis, post ipsam-
met etiam incarnationem. Ac quemadmodum gla-
dium igneum tangere vereor, non propter ferri
naturam, sed propter conjunctam ei naturaὶ ρ προσκυνῶ τῷ σαρκωθέντι Aόγῳ, καὶ συμπροσκυνῶ
ignis : sic Deum incarnatum adoro, unaque car- τῇ σαρκὶ, οὐ διὰ τὴν τῆς σαρκὸς φύσιν, ἀλλὰ διὰτὸν
nem veneror, non propter carnis naturam, sed ἐνωθέντα αὐτῇ Θεὸν Λόγον. Προσκυνῶ τῷ βασιλεt
propter unitum ipsi Deum Verbum. Regem cum μετὰ τῆς ἀλουργίδος, καὶ τιμῶ τὴν ἀλουργίδα διὰ
purpura adoro, ac propter regem purpuræ hono- τὸν βασιλέα. Καὶ μὴν ὅτι ἐπὶ μὲν βασιλέως καὶ τῆς
rema habso. Atqui regis et vestis nec unio hypo- ἐσθῆτος , οὐ καθʼ ὑπόστασιν ἡ ἔνωσις, οὐδὲ ἀδιά-
statica est, nec indirulsa, nec perpetua : in Christo σπαστος λ, οὐδὲ διαιωνίζουσα· ἐπὶ δὲ Χριστοῦ Θεοῦ
autem Deo nostro, hypostatica unio est, indi- ἡμῶν, καθʼ ὑπόστασιν ἀδιάσπαστος καὶ διαιωνίζουσα
vulsaque et sempiterna. Quamobrem, tanquam ἡ ἕνωσις. Διὸ ὡς ἑνὶ τῆς Τριάδος συμπροσκυνῶ τῷ
vARLE LECaONES.
s Basil. ἢ ἀνθρωπότης. Posthac Billius emendat. ποίᾳ φύσει ἔπαθεν : et paulo post legit, ut Basil. et
Celb. εἱ μία, si una; ut bene procedat argumentatio, imo et oratio, quæ hoc in articulo luxata admo-
dum videtur. h Sic mss. edita verο οὐκ οὖν τριάδι, ἀλλὰ τετράδι. Noster 1 καὶ περὶ τοῦ Χριστοῦ.
1 Reg. et Colb. πεπυρακτωμένης. Noster ἀλουργίδος. Cod. S. Iil. ἀδιάπαυστος, quod idem paulo
post etiam habet