PG 95, col. 192
muo, caro et sanguis cum sit, carni et ssnguini A τυγχάνων, οὐ μετέχειν λέγεται σαρκὸς καὶ αἴματος
εἱ « κατὰ πάντα ἡμῖν ὡμοιώθη, » τίς ὁ ὄμοιωθείςς
Τὸ γὰρ πᾶσιν ὁμοιούμενον, εἶναι πάντως ἀνάγκη
διάφορον.
ε. Πῶς « ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦγεννώ-
μενον ἐκ γυναικός; « ὁ γὰρ μὴ ὦν, οὐκ ἀποστέλυ-
λεται. Τί οὗν ὦν, τί ἐκ γυναικὸς γέγονεν, εἴπατε.
ς. Εἰ μὴ κατὰ φύσιν Τἱὸς Θεοῦ ὁ ἐκ Παρθένου,
καὶ φύσει Θεὸς,πῶς « ἐκάθισεν ἐνδεξιᾷτοῦ Πατρός; »
Δῆλον ὡς ἐξωσθέντος τοῦ κατὰ φύσιν, ἢ τετράδι
λατρεύομεν, καὶ πᾶσαι αἰ νοεραὶ δυνάμεις καὶ ἡμεῖς e
ἀνθρωπολάτραι ἐσμέν.
ξ. « Τὴν δόξαν μου ἐτέρῳ οὐ δώσω, » φησὶν ὁ
Θεός· πῶς οὖν, εἰ ἄλλος παρὰ τὸν φύσει ἱὸν Θεοῦ
καὶ Θεὸν ὁ ἐκ Παρθένου, προσκυνεῖται καὶ λατρεύε-
ται;
γ. Εἰ μὴ φύσει Υἱὸς καὶ Θεὸς ἐ Τησοῦς τῆς Παρ-
θένου Τἱός· πῶς « ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ
κάμμψει ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων, καὶ καταχθονίων; »
Εἰ τῷ κατὰ φύσιν Υἱῷ μόνῳ κάμπτει πᾶν γόνυ, πῶς
τῷ Θεῷ, εἱ μὴ καὶ ἄνθρωπος εἰη ὁ αὐτὸς, τὸ, ὑπὲρ
πᾶν ἔνομα, χαρίζεται; ὡς γὰρ Θεός, οὐ λαμβάνει.
Ἐχει γὰρ αὐτὸ προαιωνίως.
6, Εἰ « ὁ Χριστὸς » ἐξ Ἰουδαίων τὸ « κατὰ σάρ-
κα, » λείπεται αὐτὸν ἐξ ἄλλου καθʼ ἕτερον νοεῖσθαι,
ae dicatur ex alio secundum alind. Dieeado endθ, ῃ καὶ εἶναι, καὶ λέγεσθαι· τὸ γὰρ εἰπεῖν, κατὰ σάρκα,
secunsdum carnems, significasit eum ex alio esse προδιωρίσατο, ὡς ἐξ ἄλλου καθʼ ἕτερον· καὶ τίνος,
ἢ κατὰ τί, εἰ μὴ ἐκ Θεοῦ καθὸ Θεός· Ὁ γὰρ, καὶ
Θεὸν, καὶ εὐλογητὸν, καὶ ἐπὶ πάντων αὐτὸν καλῶν,
ταῦτα σημαίνει. Ὁτι ὁ ὲν Θεὸς εὐλογητός ἐπὶ πτάν-
των, πρὸ αἴώνων ἐκ τοῦ Πατρός. Θεὸς γὰρ ἐκ Θεοῦ s
δὴ ἔσται τὸ κατὰ σάρκα ἐξ Ἰουδαίων γέγονεν, ὅτε
γέγονεν ἄνθρωπος.
«. Ὁ μακάριος Παῦλός φησι· « Τοῦτο φρονεῖσθε
ἐν ὑμῖν, ἐ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· ὅς ἐν μορφῇ Θεοῦ
ὑπάρχων, οὐχ ἀρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ·
ἀλλʼ ἑαυτὸν ἐκένωσεν μορφὴν δούλου λαβὼν, ἐν
ὀμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος, καὶ σχήματι εὐρε-
θεὶς ὡς ἄνθρωπος· ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν, γενόμενος
ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ. Διὸ καὶ
ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε, καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα
τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα, ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν
γόνυ κάμψῃ, ἐπουρανίων, ἐπιγείων, καὶ καταχθο-
νίων, καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται, ὅτι Κύριος
Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. » Εἰπατε
τοίνυν, τίς « ὁ ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων, ὅς οὐχ ἀρ-
παγμὸν ἦγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ, ἀλλʼ ἑαυτὸν ἐκ-
ένωσε μορφὴν δούλου λαβών; » Ἀνθρωπος οὐκ ἔστιν
ἐν μορφῇ Θεοῦ, οὐκ ἐν φύσει Θεοῦ γὰρ ὁ ἄνθρωπος·
⁵ Galat. Iν, 4. Hebr. α, 11. ⁵Isa. Xτ, 8. Philipp. n, 10. Rom. α, 5. ¹ iid. Pht-
vAIæ LECTONES.
s Emendo δῆλον ὅτι, juxta atque Τurrianus transtulit Deus scilicet ex Deo. Ubi etiam lcgisse non vide-
εἱ « κατὰ πάντα ἡμῖν ὡμοιώθη, » τίς ὁ ὄμοιωθείςς
Τὸ γὰρ πᾶσιν ὁμοιούμενον, εἶναι πάντως ἀνάγκη
διάφορον.
ε. Πῶς « ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦγεννώ-
μενον ἐκ γυναικός; « ὁ γὰρ μὴ ὦν, οὐκ ἀποστέλυ-
λεται. Τί οὗν ὦν, τί ἐκ γυναικὸς γέγονεν, εἴπατε.
ς. Εἰ μὴ κατὰ φύσιν Τἱὸς Θεοῦ ὁ ἐκ Παρθένου,
καὶ φύσει Θεὸς,πῶς « ἐκάθισεν ἐνδεξιᾷτοῦ Πατρός; »
Δῆλον ὡς ἐξωσθέντος τοῦ κατὰ φύσιν, ἢ τετράδι
λατρεύομεν, καὶ πᾶσαι αἰ νοεραὶ δυνάμεις καὶ ἡμεῖς e
ἀνθρωπολάτραι ἐσμέν.
ξ. « Τὴν δόξαν μου ἐτέρῳ οὐ δώσω, » φησὶν ὁ
Θεός· πῶς οὖν, εἰ ἄλλος παρὰ τὸν φύσει ἱὸν Θεοῦ
καὶ Θεὸν ὁ ἐκ Παρθένου, προσκυνεῖται καὶ λατρεύε-
ται;
γ. Εἰ μὴ φύσει Υἱὸς καὶ Θεὸς ἐ Τησοῦς τῆς Παρ-
θένου Τἱός· πῶς « ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ
κάμμψει ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων, καὶ καταχθονίων; »
Εἰ τῷ κατὰ φύσιν Υἱῷ μόνῳ κάμπτει πᾶν γόνυ, πῶς
τῷ Θεῷ, εἱ μὴ καὶ ἄνθρωπος εἰη ὁ αὐτὸς, τὸ, ὑπὲρ
πᾶν ἔνομα, χαρίζεται; ὡς γὰρ Θεός, οὐ λαμβάνει.
Ἐχει γὰρ αὐτὸ προαιωνίως.
6, Εἰ « ὁ Χριστὸς » ἐξ Ἰουδαίων τὸ « κατὰ σάρ-
κα, » λείπεται αὐτὸν ἐξ ἄλλου καθʼ ἕτερον νοεῖσθαι,
ae dicatur ex alio secundum alind. Dieeado endθ, ῃ καὶ εἶναι, καὶ λέγεσθαι· τὸ γὰρ εἰπεῖν, κατὰ σάρκα,
secunsdum carnems, significasit eum ex alio esse προδιωρίσατο, ὡς ἐξ ἄλλου καθʼ ἕτερον· καὶ τίνος,
ἢ κατὰ τί, εἰ μὴ ἐκ Θεοῦ καθὸ Θεός· Ὁ γὰρ, καὶ
Θεὸν, καὶ εὐλογητὸν, καὶ ἐπὶ πάντων αὐτὸν καλῶν,
ταῦτα σημαίνει. Ὁτι ὁ ὲν Θεὸς εὐλογητός ἐπὶ πτάν-
των, πρὸ αἴώνων ἐκ τοῦ Πατρός. Θεὸς γὰρ ἐκ Θεοῦ s
δὴ ἔσται τὸ κατὰ σάρκα ἐξ Ἰουδαίων γέγονεν, ὅτε
γέγονεν ἄνθρωπος.
«. Ὁ μακάριος Παῦλός φησι· « Τοῦτο φρονεῖσθε
ἐν ὑμῖν, ἐ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· ὅς ἐν μορφῇ Θεοῦ
ὑπάρχων, οὐχ ἀρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ·
ἀλλʼ ἑαυτὸν ἐκένωσεν μορφὴν δούλου λαβὼν, ἐν
ὀμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος, καὶ σχήματι εὐρε-
θεὶς ὡς ἄνθρωπος· ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν, γενόμενος
ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ. Διὸ καὶ
ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε, καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα
τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα, ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν
γόνυ κάμψῃ, ἐπουρανίων, ἐπιγείων, καὶ καταχθο-
νίων, καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται, ὅτι Κύριος
Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. » Εἰπατε
τοίνυν, τίς « ὁ ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων, ὅς οὐχ ἀρ-
παγμὸν ἦγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ, ἀλλʼ ἑαυτὸν ἐκ-
ένωσε μορφὴν δούλου λαβών; » Ἀνθρωπος οὐκ ἔστιν
ἐν μορφῇ Θεοῦ, οὐκ ἐν φύσει Θεοῦ γὰρ ὁ ἄνθρωπος·
⁵ Galat. Iν, 4. Hebr. α, 11. ⁵Isa. Xτ, 8. Philipp. n, 10. Rom. α, 5. ¹ iid. Pht-
vAIæ LECTONES.
s Emendo δῆλον ὅτι, juxta atque Τurrianus transtulit Deus scilicet ex Deo. Ubi etiam lcgisse non vide-